TASS News Agency / www.kremlin.ru. / Wikimedia / (CC BY 4.0 DEED)

De paradox is dat Team Biden – geheel onbedoeld – aan de wieg staat van een ‘nieuwe wereld’. Dat doet het door zijn grove verzet tegen de baring. Hoe meer de westerse elites zich tegen de geboorte verzetten – door ‘het zionisme te redden’, ‘Europees Oekraïne redden’ en door dissidenten de kop in te drukken – des te sneller zal Leviathan ten onder gaan, schrijft Alastair Crooke.

De dubbele afscheidsknuffel van president Xi voor president Poetin na hun top van 16-17 mei bezegelde niettemin de geboorte – zelfs de New York Times, met de gebruikelijke zelfabsorptie, noemde de warme omhelzing door Xi “het trotseren van het Westen.”

De wortel van de komende ontbinding komt precies voort uit de tekortkoming die de kop van de NY Times samenvat in zijn minachtende etikettering van de seismische verschuiving als basaal antiwesters.

Het weerspiegelt de bijziendheid van het niet willen zien of horen wat zo duidelijk voor je staat: Als het gewoon “anti-Westen” was – niets meer dan de ontkenning van de ontkenning – dan zou de kritiek enige rechtvaardiging hebben. Maar het is niet louter een antithese.

Integendeel, de bijna 8000 woorden tellende gezamenlijke verklaring van China en Rusland roept de elementaire wetten van de natuur zelf op door de usurpatie van het Westen te schetsen van de fundamentele principes van menselijkheid, realiteit en orde – een kritiek die het collectieve Westen tot waanzin brengt.

David Brooks, de Amerikaanse auteur die de term BoBos (Bohemian Bourgeoisie, d.w.z. de metro-elites) bedacht om de opkomst van het wokeïsme in kaart te brengen, stelt nu dat het ‘liberalisme’ (wat dat tegenwoordig ook moge betekenen) “ziek is” en zich terugtrekt. De klassieke ‘liberale’ tijdgeest rust op een fundament van verplichtingen en morele plichten die voorafgaan aan keuzes – onze verplichtingen aan onze families, aan onze gemeenschappen en naties, aan onze voorouders en nakomelingen, aan God of aan een aantal transcendente waarheden.

Het neigt naar lauw en inspiratieloos, zegt Brooks; “Het vermijdt de grote vragen zoals: Waarom zijn we hier? Wat is de betekenis van dit alles? Het voedt eerder de zachte burgerlijke deugden zoals vriendelijkheid en fatsoen – maar niet, zoals Lefebvre toestaat, sommige van de verhevener deugden, zoals moed, loyaliteit, vroomheid en zelfopofferende liefde.”

Voor de duidelijkheid, Brooks stelt in een apart stuk dat puur liberalisme, door zoveel nadruk te leggen op individuele keuze, de sociale banden verzwakt: In een puur liberaal ethos schuilt achter elke relatie een onzichtbare vraag: Is deze persoon goed voor mij? Elke sociale band wordt tijdelijk en afhankelijk. Als samenlevingen helemaal liberaal worden, verwaarlozen ze (zoals geciteerd door Brooks) Victor Frankl’s kernwaarheid dat “de zoektocht van de mens naar betekenis de primaire motivatie in zijn leven is.”

  Volledige toespraak in Nederlands: Poetin ondertekent akkoord over toetreding nieuwe Russische gebieden

De gezamenlijke verklaring van Xi-Poetin is daarom niet slechts een gedetailleerd werkplan voor een BRICS-toekomst (hoewel het inderdaad een zeer uitgebreid werkplan is voor de BRICS-top in oktober). Rusland en China hebben veeleer een dynamische visie naar voren gebracht van concrete principes als pijlers voor een nieuwe samenleving in de post-westerse toekomst.

Door rechtstreeks in te spelen op de oerbronnen van zingeving die dieper gaan dan individuele voorkeur – geloof, familie, grond en vlag – hebben Rusland en China de draad weer opgepakt en de mantel van de Bandung Niet-Gebonden Beweging nieuw leven ingeblazen door het recht op nationale zelfbeschikking te bevorderen en een einde te maken aan eeuwenoude systemen van uitbuiting.

Maar hoe en waarom kan worden gezegd dat het Westen zijn eigen ontbinding versnelt?

De NY Times geeft een aanwijzing voor het ‘waarom’: De oude ‘Anglo’ obsessie met een opstandig Rusland dat het Westen nooit naar hun hand heeft kunnen zetten. En nu hebben Rusland en China een gezamenlijke verklaring ondertekend die enigszins lijkt op de ‘no limits’ vriendschap die in februari 2022 werd verklaard, maar verder reikt.

Hierin wordt hun relatie afgeschilderd als “superieur aan politieke en militaire allianties uit het tijdperk van de Koude Oorlog. Vriendschap tussen de twee staten kent geen grenzen, er zijn geen ‘verboden’ gebieden van samenwerking … “

Scherp gezegd is dit een schending van de aloude westerse regel van driehoeksdenken: de VS moet zich aan de zijde van de een, Rusland of China, scharen tegen de ander; maar het mag China en Rusland nooit worden toegestaan om samen op te trekken tegen de VS! – Een doctrine die heilig is verklaard in het westerse ‘canonieke recht’ sinds de tijd van Mackinder in de 19e eeuw.

Toch is dat ’twee tegen één’ precies wat Team Biden onbedoeld heeft ‘gedaan’.

Wat is dan het ‘hoe’?

Het probleem met de westerse oplossingen voor elk geopolitiek probleem is dat ze steevast uit meer van hetzelfde bestaan.

De combinatie van deze diepe minachting voor Rusland – samen met de onderliggende angst voor Rusland als vermeende geostrategische concurrent – nodigt westerse landen uit om dezelfde driehoeksbenadering te herhalen, zonder na te denken over de vraag of de omstandigheden veranderd zijn of niet. Dit is hier en nu het geval, waardoor er een ‘duidelijk en aanwezig’ risico is van onbedoelde en schadelijke escalatie: Een vooruitzicht dat zou kunnen leiden tot datgene waar het Westen het meest bang voor is – een verlies van controle, waardoor het systeem in een vrije val terechtkomt.

De vergissing:

Ray McGovern, een voormalig briefer van de Amerikaanse president, heeft opgetekend hoe toen “Biden in 2021 aantrad, zijn adviseurs hem verzekerden dat hij kon inspelen op de angst (sic) van Rusland voor China – en een wig tussen hen kon drijven. Dit is de ‘moeder van alle beoordelingsfouten’, omdat het de omstandigheden teweegbrengt waarin de westerse ‘Orde’ kan ontbinden.”

  Macrons oproep tot Olympische wapenstilstand krijgt goud voor westers cynisme

“Dit [vermoeden van Russische zwakte] werd pijnlijk duidelijk toen Biden tegen Poetin zei tijdens hun top in Genève … laat me een retorische vraag stellen: ‘Je hebt een grens van vele duizenden kilometers met China. China wil de machtigste economie ter wereld worden en het grootste en machtigste leger ter wereld’.”

McGovern merkt op dat deze ontmoeting Poetin een duidelijke bevestiging gaf dat Biden en zijn adviseurs vastzaten in een vreselijk achterhaalde beoordeling van de betrekkingen tussen Rusland en China.

Dit is de bizarre manier waarop Biden zijn benadering van Poetin over China beschreef: Op het vliegveld na de top deden Biden’s assistenten hun best om hem het vliegtuig in te loodsen, maar ze slaagden er niet in om hem ervan te weerhouden nog meer ‘wijsheid’ over China te delen: “Rusland bevindt zich op dit moment in een zeer, zeer moeilijke situatie. Ze worden uitgeknepen door China.”

‘Ja’: Meer van hetzelfde! Biden probeerde, op advies van zijn experts, de alomtegenwoordige westerse ‘wig’ tussen Rusland en een ‘GROOT’ China te steken.

Na deze opmerkingen besteedden Poetin en Xi de rest van 2021 aan pogingen om Biden te ontdoen van de “China uitknijp” meme: Deze wederzijdse inspanning culmineerde in de Xi-Poetin ‘no limits’ vriendschapstop van dat jaar. Als de adviseurs echter hadden opgelet, zouden ze een lange geschiedenis van Russisch-Chinese toenadering hebben geschetst. Maar nee, ze waren ideologisch bevroren in de opvatting dat de twee voorbestemd waren om eeuwige vijanden te blijven.

Verdubbeling van de fout. Het wordt nog erger:

In een telefoongesprek op 30 december 2021 verzekerde Biden Poetin dat “Washington niet van plan was om offensieve aanvalswapens in Oekraïne in te zetten. Minister van Buitenlandse Zaken Lavrov heeft echter onthuld dat toen hij Blinken in januari 2022 in Genève ontmoette, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken deed alsof hij niet had gehoord van Biden’s belofte aan Poetin op 30 december 2021. In plaats daarvan hield Blinken vol dat Amerikaanse middellangeafstandsraketten in Oekraïne konden worden ingezet en dat de VS misschien bereid waren om een beperking van hun aantal te overwegen.

Een flagrante fout erger maken

In augustus 2019, toen de VS zich terugtrok uit het verdrag dat middellangeafstandsraketten in Europa verbood, hadden de VS al raketten geplaatst in Roemenië en Polen (en zeiden dat het doel ervan ogenschijnlijk ‘verdediging tegen Iran’ was). De geïnstalleerde buizen zijn echter opzettelijk geconfigureerd om raketten met nucleaire kernkoppen, kruisraketten en ballistische raketten te bevatten; maar hier wringt de schoen: het is niet mogelijk om te bepalen welke raket geladen is, omdat de buizen deksels hebben. Vanuit Polen zouden deze raketten Moskou in 9 minuten bereiken en vanuit Roemenië in 10 minuten.

  De korte maar oncomformtabele waarheid over de bluf van Biden in Oekraïne

Maar als er, zoals Blinken dreigde, raketten in Oekraïne zouden worden geïnstalleerd, zou het slechts 7 minuten duren (en als het een hypersonische raket zou zijn, die de VS nog niet bezit, zou het slechts 2-3 minuten duren).

Voor alle duidelijkheid: dit (d.w.z. Oekraïne) is Ruslands existentiële oorlog die het zal uitvechten, wat er ook voor nodig is. Beijing is zich volledig bewust van de hoge inzet voor Rusland (en uiteindelijk ook voor China).

De gevolgen van het vertrouwen op dezelfde tactiek (steeds weer dreigen en onder druk zetten).

Op 18 mei in Moskou, in het kielzog van de laatste Xi-Poetin top – zoals MK Bhadrakumar opmerkt – voorspelde Lavrov een escalatie in de westerse wapenleveranties aan Oekraïne, wat niet alleen de verkiezingsbehoefte van Biden weerspiegelt om gezien te worden ’tegenover Rusland’, maar ook de realiteit dat “de acute fase van de militair-politieke confrontatie met het Westen” zal doorgaan, in “volle gang.”

De westerse denkprocessen, zei Lavrov, gaan gevaarlijk in de richting van “de contouren van de vorming van een Europese militaire alliantie – met een nucleaire component.” Lavrov betreurde dat “ze een keuze hebben gemaakt voor een krachtmeting op het slagveld: Wij zijn er klaar voor. De agenda om Rusland militair en anderszins een strategische nederlaag toe te brengen – is pure fantasie en zal resoluut worden tegengegaan.”

De Europese militaire ontoereikendheid verklaart waarschijnlijk het geopperde idee om een nucleaire component toe te voegen.

Om het duidelijk te stellen: nu de VS niet in staat zijn om zich terug te trekken of om hun vastberadenheid om hun hegemonie te behouden te matigen, ziet Lavrov het vooruitzicht van meer westerse wapenleveranties aan Oekraïne. Het discours van militaire escalatie is in de mode in Europa (daar bestaat geen twijfel over); maar zowel in het Midden-Oosten als in Oekraïne zit het westerse beleid diep in de problemen. Het valt te betwijfelen of het Westen de politieke wil of de interne eenheid heeft om deze agressieve koers voort te zetten. Slepende oorlogen worden traditioneel niet beschouwd als ‘kiezersvriendelijk’ wanneer de campagnes hun hoogtepunt bereiken.


https://frontnieuws.backme.org/


Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Wat in hemelsnaam had het Westen in gedachten?



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelNetanyahu onder vuur nadat hij Rafah bloedbad een ’tragische vergissing’ noemde
Volgend artikelEindelijk begint een westerse natie “NEE!” te zeggen tegen immigratie
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

2 REACTIES

  1. De vraag is echter of we beter af zijn met een land als China.
    Denk aan 1984. Daar had je Ingsoc (zeg maar links fascisme). Eurasia ( neo bolsjevisme) en Oost Asia ( death cult).
    Al deze blokken beginnen steeds meer daarop te lijken. Ze zijn geen van allen utopia.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in