Vrede is het hoogste goed – elke dag die voorbijgaat, worden er meer soldaten en burgers gedood in de oorlog in Oekraïne. Naar schatting hebben meer dan een miljoen mensen het leven verloren in deze zinloze oorlog, die zo snel mogelijk moet worden beëindigd. Dit kan met een beetje gezond verstand en professionaliteit. De oorlog had nooit mogen beginnen en had in maart 2022 beëindigd kunnen worden als Oekraïne zich niet had teruggetrokken uit het compromis dat door de Turkse president Erdogan in Istanboel was uitgewerkt. Er waren tal van mogelijkheden om rond de tafel te gaan zitten en te onderhandelen over een staakt-het-vuren, maar de VS, Europa en Oekraïne hielden vast aan het standpunt dat “Poetin moet verliezen”. Daardoor zijn de vele vredesplannen van Afrikaanse landen, China en talloze internationale organisaties, waaronder het International Peace Bureau, en van particuliere wetenschappers vruchteloos gebleven. Deze koppigheid en onverzettelijkheid houden aan nu Ursula von der Leyen, Friedrich Merz en andere Europese leiders zich verzetten tegen het vredesinitiatief van de VS en samenzweren om de oorlog koste wat het kost voort te zetten.
Wanneer Trump en Poetin elkaar op 15 augustus ontmoeten op de Elmendorf-Richardson-basis buiten Anchorage, Alaska, zal vrede op tafel liggen. Het zal geen gemakkelijke ontmoeting worden, want de betrekkingen tussen de VS en Rusland zijn nog nooit zo slecht geweest. Niettemin wenst de Global Majority van de mensheid hen een goed begin van directe onderhandelingen, een zakelijke top die voortbouwt op het eerdere voorbereidende werk van Steve Witkoff en Sergei Lavrov. Vrede is cruciaal voor Europa, voor de VS, voor de beschaving, schrijft Alfred de Zayas.
Bij de Vrede van Westfalen in 1648 werd een duurzame vrede tot stand gebracht die de grote Europese staten en honderden Duitse vorstendommen in staat stelde het hoofdstuk van de rampzalige Dertigjarige Oorlog, die acht miljoen levens kostte en Midden-Europa economisch verwoestte, af te sluiten. Er waren geen winnaars. Iedereen was uitgeput en wilde eruit.
Het Oekraïne-Rusland-probleem is geen bilateraal conflict, maar een chaotische oorlog tussen meerdere partijen, waarbij de Verenigde Staten en de meeste NAVO- en EU-landen betrokken zijn, die sinds 2014 militaire, economische, politieke, diplomatieke en propagandistische steun hebben verleend aan Oekraïne. Ik zeg 2014 en niet 2022, omdat de oorlog in de Donbass begon toen de VS en Europa een putsch steunden tegen de democratisch gekozen president van Oekraïne, Viktor Janoekovitsj steunden en met de komst in Kiev van een fanatiek Russisch-vijandig, ongrondwettelijk regime dat het gebruik van de Russische taal verbood en de Russische burgerbevolking van Loegansk en Donetsk meedogenloos beschoot, waarbij ongeveer 14.000 doden vielen vóór de Russische invasie van 24 februari 2022.
Deze menselijke tragedie heeft een lange voorgeschiedenis. Er zal geen vrede komen zolang de diepere oorzaken van de oorlog niet worden aangepakt, iets wat de regering-Biden/Blinken en de Europese mogendheden hebben geweigerd te doen. Het belangrijkste is dat er overeenstemming wordt bereikt over een Europese veiligheidsarchitectuur die de soevereiniteit van Oekraïne garandeert en tegelijkertijd een einde maakt aan de oostwaartse uitbreiding van de NAVO, die al in 1997 door George F. Kennan werd veroordeeld.
Het grootste obstakel voor het tot stand komen van een haalbaar vredesakkoord is het gebrek aan geloofwaardigheid van de Verenigde Staten, en wat dat betreft ook van de Europese aanhangers van Zelinsky. De mainstream media zullen ons iets anders vertellen, maar feit is dat wij in het Westen berucht zijn om onze “cultuur van bedrog”, en deze traditie van het niet nakomen van afspraken maakt het moeilijk om haalbare “deals” te sluiten.
Het conflict in Oekraïne gaat terug op een belofte die door de Amerikaanse president George H.W. Bush werd gedaan en door zijn minister van Buitenlandse Zaken James Baker in de jaren 1989-1991 aan Michail Gorbatsjov werd herhaald, namelijk dat de NAVO geen centimeter naar het oosten zou uitbreiden. Zoals de professoren John Mearsheimer en Jeffrey Sachs overtuigend hebben betoogd, was de uitnodiging van de NAVO aan Oekraïne en Georgië om toe te treden tot het bondgenootschap in 2008 een belangrijke oorzaak van het huidige conflict. Het is duidelijk dat de aanwezigheid van de NAVO aan de grenzen van Rusland een aanzienlijk veiligheidsrisico inhoudt. Geen enkel soeverein land zou een dergelijke bedreiging accepteren. Zoals velen hebben gezegd, zouden de Verenigde Staten nooit accepteren dat Mexico of Canada een militair bondgenootschap aangaan met Rusland – of China. We hebben al een precedent in de Cubaanse rakettencrisis van oktober 1962, toen de VS de Sovjet-Unie met nucleaire vernietiging dreigde als de Sovjetraketten in Cuba niet onmiddellijk zouden worden verwijderd. Destijds heeft de Verenigde Naties een belangrijke bijdrage geleverd aan het bezweren van de crisis en terwijl Chroesjtsjov de raketten uit Cuba verwijderde, haalde Kennedy de Amerikaanse raketten uit Turkije weg.
Het niet nakomen van een belofte heeft consequenties, en als een land een overeenkomst schendt, is de andere partij op zijn hoede en moet zij bijzonder voorzichtig zijn. Trump heeft onlangs bewezen dat hij volstrekt onbetrouwbaar is door de Amerikaanse bombardementen op Iran in juni 2025 te herhalen, terwijl hij tegelijkertijd met Teheran onderhandelde over een voor beide partijen bevredigende overeenkomst. Het zal lang duren voordat deze schending van het vertrouwen is vergeten. In de context van de oorlog in Oekraïne herinneren we ons dat in 2014 en 2015 de akkoorden bekend als Minsk I en Minsk II werden gesloten, die voorzagen in een stopzetting van de Oekraïense bombardementen op de Donbass en een toezegging van Oekraïne om met de vertegenwoordigers van Loegansk en Donetsk om de tafel te gaan zitten om een constitutionele regeling uit te werken die de Russische meerderheid in de Donbass een zekere mate van autonomie zou verlenen. In ruil daarvoor kreeg Oekraïne de garantie dat zijn territoriale integriteit en soevereiniteit zouden worden gewaarborgd. Helaas kwam Oekraïne beide toezeggingen niet na en versnelde het zijn terroristische aanslagen op burgerdoelen in de Donbass. Dit gebeurde mede dankzij de militaire, economische en politieke steun van de VS en Europa. Wat de betrouwbaarheid van de Europeanen betreft, volstaat het te herinneren aan de verklaringen van Angela Merkel en François Hollande dat zij de akkoorden van Minsk alleen hebben gesloten om “tijd te winnen” zodat Oekraïne zich goed kon bewapenen. Een dergelijk gebrek aan goede trouw is niet alleen in strijd met het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht, maar geeft ook een signaal af aan de Russen: wees op uw hoede, want deze mensen zijn niet te vertrouwen.
Het is irritant om Europese leiders te horen verwijzen naar het “internationaal recht” en zelfs te horen zeggen dat zij geen territoriale concessies van Oekraïne overwegen. Dit is surrealistisch. Hebben zij zelf niet het internationaal recht geschonden door de uitspraken van het Internationaal Gerechtshof te negeren? Hebben zij niet illegale unilaterale dwangmaatregelen opgelegd aan Rusland en de halve wereld, ondanks de jaarlijkse resoluties van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en de VN-Mensenrechtenraad waarin deze UCM’s, ten onrechte “sancties” genoemd, worden veroordeeld? Hebben de VS en Europa in 1999 geen brutale agressie gepleegd tegen Servië en de territoriale integriteit van Joegoslavië vernietigd? Hebben zij geen dodelijk geweld gebruikt om Kosovo van Joegoslavië af te scheiden en diplomatieke erkenning te verlenen? Was het niet de VS die de illegale Israëlische nederzettingen op Palestijns grondgebied heeft erkend, die de illegale “annexatie” van de Golanhoogte door Israël heeft erkend, die de Israëlische agressie tegen Iran in juni 2025 heeft toegejuicht?
Begrijpen de Europese leiders niet dat de wereld de VS en Europa niet beschouwt als verdedigers van het internationaal recht, dat de meeste Afrikaanse en Aziatische leiders de VS en Europa beschouwen als openlijk in opstand tegen het Handvest van de Verenigde Naties en tegen het internationaal recht zelf? In de ogen van de echte “internationale gemeenschap” – de Mondiale Meerderheid minus het “collectieve Westen” – hebben de VS en Europa geen morele of juridische superioriteit ten opzichte van de rest van de wereld en zijn zij nauwelijks voorbeelden van naleving van het Handvest van de VN. De Mondiale Meerderheid verwerpt de imperialistische en neokoloniale mentaliteit van het “collectieve Westen” en hoopt op multilateralisme op basis van het Handvest van de VN.
Wat is er in de context van de oorlog tussen Israël en Palestina duidelijker dan de weigering van de VS en Europa om de adviezen van het Internationaal Gerechtshof van 9 juli 2004 en 19 juli 2024 na te leven? De voortdurende militaire, economische, politieke, diplomatieke en propagandistische steun van de VS en Europa aan de genocidale staat Israël ontmaskert hen als internationale outlaws en moreel failliet.
Natuurlijk is Poetin geen heilige, en deze auteur pretendeert niet de Russen een moreel voordeel te geven. Maar voor degenen die in de echte wereld leven en niet in de parallelle werelden die door denktanks en de mainstream media zijn gecreëerd, hebben de Russen wel degelijk bepaalde legitieme belangen, die zij niet zullen opgeven tijdens de top in Alaska of elders. Het loont de moeite om Poetins toespraak op de veiligheidsconferentie in München in 2007 en zijn interview met Tucker Carlson in februari 2024 nog eens te bekijken.
De Russen houden vast aan hun recht op nationale veiligheid. De uitbreiding van de NAVO en de aanhoudende provocaties van Rusland vormen ongetwijfeld een schending van artikel 2, lid 4, van het VN-Handvest, dat niet alleen het gebruik van geweld verbiedt, maar ook de “dreiging” met geweld.
De Russen maken zich ook zorgen over de Russische meerderheid die in de Donbass woont en die het slachtoffer is geworden van agressie door de Oekraïense regering, op een manier die zeker om interventie vroeg op grond van het beginsel van “verantwoordelijkheid om te beschermen”.
Poetin heeft zich niet overhaast in een oorlog gestort. Overeenkomstig artikel 2, lid 3, van het VN-Handvest heeft hij meer dan acht jaar lang geprobeerd de problemen op diplomatieke wijze op te lossen. Hij heeft onderhandeld met en via de OVSE, het Normandië-formaat, de akkoorden van Minsk, enz.
Het recht op zelfbeschikking van de Russen in de Donbass staat niet ter discussie. Net zoals de Albanese Kosovaren nooit zouden instemmen met heerschappij door Belgrado, zullen de Russen in de Donbass nooit instemmen met heerschappij door Kiev. Er is te veel bloed vergoten en we moeten erkennen dat de haat zo groot is dat de herintegratie van Kosovo in Servië en de “terugkeer” van de Donbass naar Oekraïne simpelweg niet haalbaar is.
Ik hoop dat Trump zal begrijpen dat hij, om tot een akkoord met Poetin te komen, moet erkennen dat Oekraïne nooit lid zal worden van de NAVO en dat de Russen in de Donbass hun zelfbeschikking moeten krijgen. Dit zijn geen maximalistische eisen. Dit zijn feiten die niet kunnen worden genegeerd.
Ik hoop dat iemand Trump de tekst van paragraaf 80 van het advies van het Internationaal Gerechtshof van 2010 over Kosovo geeft:
Verschillende deelnemers aan de procedure voor het Hof hebben betoogd dat een verbod op eenzijdige onafhankelijkheidsverklaringen impliciet is in het beginsel van territoriale integriteit. Het Hof herinnert eraan dat het beginsel van territoriale integriteit een belangrijk onderdeel is van de internationale rechtsorde en is verankerd in het Handvest van de Verenigde Naties, met name in artikel 2, lid 4, dat bepaalt: “Alle leden onthouden zich in hun internationale betrekkingen van het gebruik van geweld tegen de territoriale integriteit of de politieke onafhankelijkheid van een staat, of op enige andere wijze die onverenigbaar is met de doelstellingen van de Verenigde Naties.” In resolutie 2625 (XXV) van de Algemene Vergadering, getiteld “Verklaring inzake de beginselen van het internationaal recht betreffende vriendschappelijke betrekkingen en samenwerking tussen staten in overeenstemming met het Handvest van de Verenigde Naties”, die het internationaal gewoonterecht weerspiegelt (Militaire en paramilitaire activiteiten in en tegen Nicaragua (Nicaragua tegen Verenigde Staten van Amerika), Merits, Arrest, I.C.J. Reports 1986, blz. 101-103, punten 191-193), heeft de Algemene Vergadering opnieuw bevestigd „dat staten zich in hun internationale betrekkingen moeten onthouden van het gebruik van geweld of de dreiging daarmee tegen de territoriale integriteit of de politieke onafhankelijkheid van een staat”. In deze resolutie worden vervolgens verschillende verplichtingen opgesomd die staten hebben om zich te onthouden van schendingen van de territoriale integriteit van andere soevereine staten. In dezelfde geest bepaalde de Slotakte van de Conferentie van Helsinki over veiligheid en samenwerking in Europa van 1 augustus 1975 (de Conferentie van Helsinki) dat „de deelnemende staten de territoriale integriteit van elk van de deelnemende staten zullen eerbiedigen” (art. IV). De reikwijdte van het beginsel van territoriale integriteit blijft dus beperkt tot de betrekkingen tussen staten.
Het is duidelijk dat in het geval van Kosovo het recht op zelfbeschikking van de Albanezen voorrang kreeg boven het beginsel van territoriale integriteit van Servië. Dit heeft een precedent geschapen dat is gevolgd in de Krim en de Donbass en dat zal worden gevolgd door vele andere volkeren die hun eigen toekomst willen bepalen, waaronder de Palestijnen.
Conclusie: vrede moet de veiligheid van alle partijen garanderen en het recht op zelfbeschikking van alle volkeren in de regio bevestigen, zoals vastgelegd in artikel 1 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten.
Laten we in die zin hopen dat de top in Alaska tot voorlopige resultaten leidt en dat het bloedvergieten eindigt – liever vandaag dan morgen.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ik hoop dat Putin de 30.000 emails uit de illegale emailserver van hitlary clinton als cadeau aan Trump geeft. En alle details over de uranium one deal.
Een circus om het beeld af te wenden dat de USA ook deze oorlog verloren heeft en de vredesduif uithangen.
Ja, trump is er de man niet naar om iemand Daddy te noemen.
Dat is weer een heel ander soort mens.
https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/buitenland/oekra%C3%AFne-valt-belangrijke-russische-haven-aan-in-aanloop-naar-ontmoeting-trump-poetin/ar-AA1KA1j7?ocid=hpmsn&cvid=8fc7cca07bff4c39975b8a5de28a83ec&ei=23
Dit was ook te verwachten.
We gaan het zien, maar zelf verwacht ik niks. Het overleg is m.I. voor de bühne.
De strijd eindigt niet eerder dan dat heel Dat in en in corrupte klote land dat Oekriland heet, in de handen van Rusland is. Dan hebben ook de smerige oorlogophitsers in Brussel en in de westeuropese regeringen geen uitzicht meer op een overwinning.
Dan weten de gewone burgers 100% zeker dat al de weggedonderde Miljarden pleuro,s totaal weg zijn en de westeulanden volledig failliet zijn. ( dat zijn ze nu al).
Wat een wereld, die met decaan krankzinniger wordt. Met heel,veel” dank” aan de dames en heren politici, de betweters, die het gewone volk verachten, de volksverraders!
de EU USA NAVO MOETEN MET HUN BILLEN BLOOT ZIJ ZIJN DE OORZAAK VAN DE OORLOG EN OOK DOOR HUN ONKUNDE WAT DE POLITIEK BETREFD ZIJN GEWOON DOMME DOMME AFSCHUWELIJKE ONMENSEN
Ik geloof er niet in. Als er vrede komt in ukraine dan zal dat een gewapende vrede zijn,en een gewapende vrede is geen echte vrede.
Ik begrijp poetin niet dat hij wil onderhandelen met onbetrouwbare westerse leiders.
Hoe kun je onderhandelen over vrede met mensen die uit zijn op de ondergang van Rusland.
En de Amerikanen willen ineens vrede nu ze inzien dat de proxieoorlog mislukt is en de Russen aan de winnende hand zijn.
Ik hoop dat poetin hier niet intrapt want als het westen vrede wil dan zit er een addertje onder het gras.
Je kunt met corrupte,decadente,leiders geen deal sluiten.