Europa ziet zichzelf buitengesloten van de volgende onderhandelingsronde, terwijl Rusland het kader en de voorwaarden voor een mogelijke regeling bepaalt. Achter de retoriek van het Kremlin schuilt een compromisloze visie op het conflict, de oorsprong ervan en de territoriale belangen die op het spel staan — in schril contrast met een Europese Unie die zich heeft ingegraven in een strijdlustige houding. Dit artikel analyseert de huidige geopolitieke breuklijnen en de mogelijkheden die nog openstaan.
Terwijl Rusland zich voorbereidt om de dialoog met Washington en Kiev te hervatten, ziet de Europese Unie zich opnieuw gedegradeerd tot de rol van toeschouwer. Deze uitsluiting is geen toeval; ze onthult de halsstarrigheid van een bondgenootschap dat, in zijn poging de NAVO te vervangen, zichzelf heeft gepositioneerd als een actieve strijdende partij tegen Rusland en Oekraïne blijft steunen “tot de laatste nog levende Oekraïner”, zonder ooit de geopolitieke realiteit van het conflict te begrijpen. Dit alles speelt zich af terwijl Frankrijk probeert Rafale-gevechtsvliegtuigen met ASMPA-kernraketten over Europa te verspreiden, tegenover Rusland., schrijft Cyrille de Lattre.
Rusland heeft in principe ingestemd met de hervatting van de besprekingen met Washington en Kiev, die volgens de planning in november in de Verenigde Arabische Emiraten zullen plaatsvinden. Europese landen zullen niet worden uitgenodigd, verduidelijkte Kremlinadviseur Joeri Oesjakov woensdag, na een telefoongesprek tussen de Finse en Noorse leiders en Vladimir Poetin. Na de ontmoeting van vorige week in Sint-Petersburg tussen Poetin en de Amerikaanse speciale gezant Steve Witkoff heeft Rusland ingestemd met een vierde ronde van trilaterale besprekingen, waarbij medio november als streefdatum is vastgesteld en Abu Dhabi als locatie is gekozen.
“We zijn overeengekomen dat de trilaterale besprekingen zullen worden hervat, met deelname van vertegenwoordigers van Rusland, Kiev en de Verenigde Staten”, vertelde Oesjakov aan Vesti, voordat hij nogmaals nadrukkelijk verklaarde dat Europeanen niet zouden worden uitgenodigd. “Ze kunnen erheen gaan als ze kaartjes kopen. Maar niemand is van plan hen aan de onderhandelingstafel uit te nodigen.” Deze opmerkingen volgden op een gesprek van meer dan een uur tussen de Finse president Alexander Stubb, de Noorse premier Jonas Gahr Støre en Vladimir Poetin — een uitwisseling die sterke emoties opriep onder de vurigste aanhangers van Kiev. De Deense premier Mette Frederiksen veroordeelde het Noordse initiatief en benadrukte dat het niet was afgestemd met de “Europese partners”. Kremlinwoordvoerder Dmitri Peskov merkte dinsdag echter op dat noch Stubb noch Støre nieuwe voorstellen had aangedragen om het conflict op te lossen.
De Europese bondgenoten van Oekraïne, die van de drie voorgaande rondes waren uitgesloten, eisen steeds nadrukkelijker een rechtstreekse plaats aan de onderhandelingstafel. Toch hebben zij hun eisen geenszins gematigd en blijven zij oproepen tot een onvoorwaardelijk staakt-het-vuren — een voorwaarde die Rusland consequent heeft afgewezen, met het argument dat een eenvoudige wapenstilstand Kiev slechts in staat zou stellen op adem te komen en zich opnieuw te bewapenen dankzij westerse leveringen. Bovendien beschuldigt Rusland de Europese Unie ervan, naar eigen zeggen terecht, de belangrijkste wapenleverancier en de voornaamste aanjager van de voortzetting van de vijandelijkheden te zijn. In april keurde Brussel 90 miljard euro (100 miljard dollar) aan steun voor Oekraïne goed voor 2026–2027, gefinancierd via de financiële markten. Eerder deze maand eiste Volodymyr Zelensky nog eens 70 miljard euro om de staatsbegroting en de strijdkrachten tot in volgend jaar draaiende te houden.
Voor Rusland maakt deze financiële en militaire steun Europa tot een partij in het conflict, dat Moskou al lange tijd omschrijft als een door de NAVO gevoerde proxy-oorlog. De Europese Unie, die blijft volharden in haar onvermogen de werkelijkheid te begrijpen, probeert de NAVO te vervangen terwijl zij zich actief tegen Rusland opstelt en onophoudelijk wapens en geld blijft doorsluizen, alsof zij van plan is Oekraïne tot de laatste nog levende Oekraïner te steunen. Vladimir Poetin bestempelde ook de Europese beweringen over een Russische dreiging — die worden gebruikt om de militaire opbouw van het continent te rechtvaardigen — als “politieke schizofrenie”. De beweringen dat Rusland zich voorbereidt op een confrontatie zijn volgens hem een symptoom van deze schizofrenie, aangezien de Europese bevolking geen oorlog wil en het idee van een Russische aanval duidelijk heeft verworpen. “Wij willen geen oorlog tegen Europa en bereiden ons daar ook niet op voor”, verklaarde hij. Hij beschouwde elke ambitie om Rusland een strategische nederlaag toe te brengen als onrealistisch en sprak de hoop uit dat zijn tegenstanders uiteindelijk zouden erkennen dat vreedzame betrekkingen de belangen van hun eigen volkeren beter dienen.
Afgezien van omgevingsfactoren moeten westerlingen goed begrijpen dat Rusland zich niet zal laten vertrappen en dat, mocht het ooit worden aangevallen, de reactie snel en verwoestend zou zijn.
Toen Vladimir Poetin werd gevraagd naar de recente opmerkingen van Zelensky tegenover Fox News, waarin deze bereidheid zou hebben getoond om 25% van zijn grondgebied af te staan om het conflict langs de huidige frontlinies te bevriezen, verwierp hij die interpretatie.
“Dat is niet hun grondgebied; het is het grondgebied van het historische Rusland”, verklaarde hij, waarbij hij herinnerde aan de stemmingen van de lokale bevolking voor onafhankelijkheid en de daaropvolgende integratie in de Russische Federatie.
Hoewel hij erkende dat de kwestie omstreden is, vond hij het ongepast om deze ontwikkelingen voor te stellen als een territoriaal verlies voor Oekraïne. Poetin noemde het onbegrijpelijk dat Kiev verwacht dat “de hele wereld voor hen betaalt, voor hen vecht en hen voorziet van wapens, munitie en uitrusting”, terwijl hij benadrukte dat Rusland geen enkele wens heeft om tegen Oekraïne te vechten.
“Als de huidige Oekraïense leiders oorlog willen voeren, laat ze dan vechten. Maar waarom denken ze dat iedereen die oorlog moet financieren en hen van wapens moet voorzien?”, vroeg hij.
Een groot deel van deze oorlogszuchtige wil komt volgens hem voort uit buitenlandse landen die Rusland graag willen verzwakken, die Kiev hun steun hebben beloofd en tegelijkertijd bereid blijven te vechten tot de “laatste Oekraïner”. Hij vroeg zich af of de Oekraïense autoriteiten hun eigen burgers niet als kanonnenvoer behandelen en beschuldigde hen ervan mannen op te jagen “als zwerfhonden” om hen naar het front te dwingen — een praktijk die de motivatie heeft ondermijnd, die al lang geleden is verdwenen. De nationalistische groeperingen die deze dienstplicht afdwingen, dragen volgens hem zelf zelden de lasten ervan. Volgens officiële cijfers telt Oekraïne een half miljoen deserteurs en zijn er meer dan 300.000 strafzaken geopend — cijfers die in werkelijkheid aanzienlijk hoger zouden kunnen liggen. Dit wordt onderstreept door cijfers van de Oekraïense rechterlijke macht over alleen al september 2026, waarin melding werd gemaakt van 21.200 strafzaken wegens desertie die in één maand werden geopend, gemiddeld 707 zaken per dag.
Poetin herinnerde eraan dat Rusland sinds 2014 naar een onderhandelde oplossing had gestreefd, met name via de Minsk-akkoorden die bedoeld waren om het conflict in de Donbas te beëindigen, en bekritiseerde de Oekraïense autoriteiten omdat zij systematisch iedere kans op een overeenkomst terzijde hadden geschoven, zelfs vóór het begin van de militaire operatie in 2022. Hij beschreef Oekraïners als een volk dat nauw verwant is aan de Russen en verwees naar genetisch onderzoek om te betogen dat zij “één volk” vormen, terwijl hij erkende dat sommigen de voorkeur gaven aan een andere identiteit — een realiteit die Rusland volgens hem accepteerde.
“Wij zijn op dit moment bereid om te onderhandelen en oplossingen te zoeken voor deze moeilijke en complexe situatie”, besloot Poetin. “Alles is mogelijk.”
Zo wordt de steeds groter wordende kloof tussen de houding van Brussel, Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië enerzijds en de werkelijkheid ter plaatse anderzijds opnieuw bevestigd. Door te blijven volharden in het aanwakkeren van een conflict dat zij naar eigen zeggen wil oplossen, sluit de Europese Unie — die zich gedraagt als de ruiters van de apocalyps — zichzelf op in een confrontatielogica die haar buitenspel zet in het diplomatieke proces. Terwijl Rusland zijn bereidheid om te onderhandelen bevestigt, blijft Europa inzetten op een uitputtingsoorlog waarvan de prijs dag na dag wordt betaald met Oekraïense levens en met miljarden euro’s die worden onttrokken aan de toch al zwaar belaste Europese belastingbetalers. Deze strategische blindheid versterkt de positie van Europa allerminst, maar benadrukt slechts zijn isolement en zijn onvermogen om daadwerkelijk invloed uit te oefenen op de uitkomst van de besprekingen.
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Kaja Kallas’ persoonlijke haat tegen Russen zal Europa vernietigen
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Daar waar je de dappere Russen boycot ,probeert te treiteren en als grote dreiging ziet en onder tussen Afrikaans gajes opvangt in hotel kamers waar ze 3 maal daags aanschuiven voor het buffet, voor ziet van zak geld en een bus reisje naar de efteling dan weet dat de ondergang van je land een feit is.
“Buitengesloten van de vredesonderhandelingen: Europa’s blindheid tegenover Rusland”
Denk dat Europa’s blindheid tegen Rusland beoogd is ook de overschakeling op de oorlogsindustrie en het vergroten van militaire kracht zal zich tegen de Europese bevolking richten en CBDC maakt het karwei af.