We zijn ingekrompen. In de toekomst zal twintig vierkante meter woonruimte moeten volstaan, iets minder dan een derde van onze vorige, niet bepaald de weelderige zeventig vierkante meter energetisch gedeeltelijk gerenoveerde oude woning in München-Schwabing. Want de klimaatcrisis is niet verdwenen door Corona, en we willen niet zondigen tegen de volgende honderd generaties.

Onze vierbenige klimaatmoordenaar Fiko is afgeschaft, de auto is verkocht, het abonnement op het openbaar vervoer is beëindigd, omdat we ons in de stad alleen nog maar met de fiets verplaatsen. Bevoorradingsreizen naar schoonmoeder en incidentele excursies worden gemaakt met een elektrische huurauto of trein.

Ook klimaatschadelijke restaurantbezoeken behoren tot het verleden. We eten en drinken alleen thuis, natuurlijk veganistisch, regionaal, seizoensgebonden, onverpakt en eco-sociaal gelabeld. We gaan op vakantie, als we dat al doen, één keer per jaar naar een windmolenpark op de Noordzee. Als men groene stroom koopt, moet men de nadelen van de energieomslag aan den lijve kunnen meebeleven. Reizen door de lucht en over zee is sowieso taboe. En de thermostaat staat in de winter op 17 graden, waarom zijn er anders lange onderbroeken, Noorse truien en donsjacks?, schrijft auteur Georg Etscheit op Achgut.

Gelukkig is bovenstaand scenario vooralsnog slechts een gedachtespel. Maar een jaar geleden was wat Duitsland vandaag de dag is, nog niet een gedachtespel. Daarom heb ik dus de vrijheid genomen om wat plezier te maken en heb de online klimaatcalculator van het World Wide Fund for Nature (WWF), waarmee je je eigen CO2-voetafdruk kunt berekenen, gebruikt om consequent te klikken op al die opties die het meest gunstig zijn voor het klimaat. Aan het einde van de 35 vragen feliciteerde de software mij met een record nederige 4,56 ton CO2-uitstoot per jaar, wat zou overeenkomen met een individueel verbruik van 1,11, ervan uitgaande dat alle 7,6 miljard aardbewoners deelnemen.

Planeet gered, het kan! Helaas niet, want de website van myclimate.org, een Zwitsers kwaliteitsbedrijf dat klimaatcompensatiecertificaten verkoopt (bijvoorbeeld voor vlieg- en zeereizen), laat zien dat elke persoon slechts 0,6 ton CO2 mag uitstoten om de klimaatverandering tegen te gaan. Dit is op het huidige niveau van landen als Tadzjikistan, Benin, Senegal en Cambodja. We moeten dus terug naar dit niveau van welvaart, of armoede, en voor landen als Burundi (0,03 ton CO2 per hoofd van de bevolking) of de Democratische Republiek Congo (0,03 ton) is er nog wat lucht over om te ademen.

Koploper is de eilandstaat Palau in de Stille Oceaan

Volgens een Wikipedia-ranglijst zijn de koplopers niet de VS (16,14 ton, 13e plaats), wat niet zo erg is na het vertrek van Trump, maar de Pacifische eilandstaat Palau met een ongelooflijke 57,96 ton van het dodelijke gas per hoofd van de bevolking per jaar. De reden hiervoor is de vele toeristen die per vliegtuig of cruiseschip aankomen. Maar daarmee is het binnenkort afgelopen. Dan lopen de oliestaten voorop, gevolgd door onder andere Luxemburg (10e plaats) en Australië (12e plaats). Duitsland staat op de 28e plaats. De cijfers voor de gemiddelde uitstoot per hoofd van de bevolking van Merkel’s eco-leidersnatie variëren, maar met momenteel ongeveer elf ton per hoofd van de bevolking per jaar is men aan de veilige kant.

Vervolgens heb ik de klimaatcalculator opnieuw ingevuld met gegevens die overeenkomen met mijn, of beter gezegd onze realistische levensstijl. Eigenlijk dacht ik altijd dat we redelijk duurzaam leefden. Zoals ik al zei, is het appartement niet enorm groot met 70 vierkante meter, zeker niet in Corona tijden als iedereen thuis zit. We vliegen niet, we haten cruises. De auto verbruikt een hanteerbare 4,5 liter bij een zelfopgelegde topsnelheid van 120 kilometer per uur, en in de stad fietsen we. Bovendien is er een vleesarm gemengd dieet met een hoog percentage biologische en regionale producten en particulier elektriciteitsverbruik dat zo laag is dat het openbare nutsbedrijf van München al dacht dat er een meetfout was. Eigenlijk ligt alles in de groene zone. Dan de schok: met 12,36 ton en 7,41 vereiste planeten zit ik, of beter gezegd, zitten we precies in het Duitse gemiddelde.

Tot 0,6 ton, een twintigste daarvan, dat zou niet meevallen. Men zou natuurlijk nog steeds aan een of andere stelschroef kunnen draaien, een koude douche nemen, maar één keer per dag eten, de koelkast weggooien, je schoonmoeder aan haar lot overlaten, een vakantie op het balkon nemen en je adem inhouden. Meer, ben ik bang, zou dwangmaatregelen vereisen. Maar sinds Corona weten we: dat kan makkelijk.

Greta Thunberg is zowel gek als gevaarlijk

1 REACTIE

  1. Marijn Poels heeft drie mooie documentaires gemaakt.

    In de eerste van deze trilogie, ‘The uncertainty has settled’ , gaat hij op zoek naar het CO-2, global- warming en klimaat gebeuren.
    Het klimaat verandert, dat is een feit! Maar wordt het nu kouder of juist warmer? Drijft CO2 de temperatuur of is er iets heel anders aan de hand? Wat is eigenlijk de optimale temperatuur voor onze aarde? Is dat de temperatuur die we nu hebben?
    Klimaatverandering is Big Business geworden. Wanneer je twijfelt aan de heersende klimaatwetenschap ben je complotdenker, klimaatontkenner of extreem-rechts.
    Deze docu werd in de MSM verguisd; kritische vragen en tegengeluiden mogen immers niet.

    Wie zich kritisch uitspreekt of vragen stelt over bepaalde vraagstukken wordt al snel weggezet als verdacht of gevaarlijk. Dat ondervindt documentairemaker Marijn Poels in zijn tweede documentaire ‘Paradogma’.

    En in zijn derde film ‘Return to Eden’ ontdekt hij mogelijkheden om o.a. voedsel te produceren, een eye-opener!

    Alle drie de docu’s kun je hier bekijken:

    https://www.marijnpoels.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here