Scott Ritter: Poetin heeft de beslissing “met betrekking tot Europa” genomen – nu is het alleen nog een kwestie van tijdstip, plaats en omstandigheden

De drone-aanval van de Oekraïense strijdkrachten op Moskou afgelopen zondag was de grootste sinds lange tijd. Alleen al tussen middernacht op 17 mei en zeven uur ’s ochtends werden meer dan 80 drones neergeschoten die op de hoofdstad afkwamen. Al op zaterdag waren tientallen andere onbemande toestellen onderschept. Eén van de drones slaagde er in de nacht van zaterdag op zondag in om de hoofdstad binnen te dringen. In de buurt van de ingang van de Moskouse olieraffinaderij raakten 12 personen gewond – het betrof een groep bouwvakkers; drie naburige woonhuizen liepen lichte schade op.

In de omgeving van Moskou kwam in Chimki een vrouw om het leven nadat een onbemand vliegtuig in een woonhuis was ingeslagen. Twee mensen kwamen om het leven in het dorp Pogorelki (Mytischtschi) toen een drone een gebouw in aanbouw raakte. Meerdere omwonenden raakten gewond tijdens de luchtaanval in Istra. In Krasnogorsk raakte een onbemand luchtvaartuig een flatgebouw, maar gelukkig vielen daar geen doden of gewonden. De Indiase ambassade deelde mee dat tijdens de massale aanval in de regio Moskou een Indiase staatsburger om het leven was gekomen en drie anderen gewond waren geraakt, schrijft Svpressa.

Het Russische ministerie van Defensie publiceerde zondagmiddag zijn statistieken: Binnen 24 uur werden door luchtverdedigingsmiddelen 1.054 onbemande vliegtuigen, acht geleide luchtbommen, een raket van de Amerikaanse HIMARS-raketwerper, een langeafstandsraket van het type “Flamingo” en een langeafstandsraket van het type “Neptun-MD” neergeschoten. Bovendien heeft de Zwarte Zeevloot zes onbemande snelle boten van de Oekraïense strijdkrachten vernietigd.

De intensivering van de Oekraïense aanvallen op Russische steden en de uitbreiding van hun geografische bereik wijzen duidelijk op twee zaken. Ten eerste: tegen de achtergrond van de geleidelijke terugtrekking van de Oekraïense strijdkrachten in de Donbass probeert Zelensky eens te meer een “overwinning” te simuleren en de binnenlandse politieke situatie in Rusland te destabiliseren.

Ten tweede: Europa is begonnen Oekraïne volledig te bevoorraden met langeafstandsdrones. Het Russische ministerie van Defensie heeft al de exacte adressen van dronefabrieken in Groot-Brittannië, Duitsland, Tsjechië, Letland en andere landen gepubliceerd. Het is duidelijk dat dit niet is gedaan om de roekeloos opererende EU-bureaucraten te informeren, maar om hen conclusies te suggereren die zij zouden moeten trekken. De belangrijkste daarvan: een tegenaanval is onvermijdelijk.

Afgaande op de aanvallen van de Oekraïense strijdkrachten in mei zijn deze conclusies niet getrokken. Londen, Berlijn, Parijs – deze hoofdsteden, die zich al schaamteloos mengen in het Russisch-Oekraïense conflict – zijn ervan overtuigd dat de Russen het niet zullen wagen om “tegenaanvallen” op Europa uit te voeren. Dit onder andere omdat er bijvoorbeeld artikel 5 van de NAVO is, dat voorziet in de collectieve verdediging van het bondgenootschap. In de Europese hoofdsteden gaat men ervan uit dat het bondgenootschap, uiteraard inclusief de VS, aan de kant van de “slachtoffers van de agressie van het Kremlin” zou springen, en dat Rusland een oorlog met de NAVO zou schuwen.

Of dit daadwerkelijk zo is, hoe lang Moskou gezamenlijke Oekraïens-Europese aanvallen op zijn grondgebied zal tolereren, die inmiddels niet alleen economische, maar ook militair-strategische schade aanrichten, en hoe groot het risico is dat er kernwapens worden ingezet – deze en andere vragen werden onlangs besproken door de gepensioneerde luitenant-kolonel van het Amerikaanse leger Daniel Davis en de expert op het gebied van buitenlands beleid en voormalig inlichtingenofficier van het Amerikaanse marinekorps Scott Ritter. We publiceren fragmenten uit dit gesprek; de volledige versie is te vinden op YouTube.

Scott Ritter: Allereerst wil ik meteen één ding duidelijk maken. Artikel 5 van de NAVO treedt niet automatisch in werking. Wie de statuten heeft gelezen, weet dat daarin wordt voorzien in overleg, waarna beslissingen worden genomen. Een Russische aanval nu, in de huidige situatie, is geen aanval op de NAVO – het is een aanval op landen die betrokken zijn bij het conflict in Oekraïne. Daarin ligt de kern van de zaak. Duitsland treedt in Oekraïne buiten het NAVO-kader op tegen Rusland. Hetzelfde geldt voor Groot-Brittannië en andere landen.

De wapenfabrieken die uitrusting produceren die voor de oorlog tegen Rusland wordt gebruikt, zijn niet door het NAVO-bondgenootschap gebouwd. Deze fabrieken zijn door Duitsland en het Verenigd Koninkrijk gebouwd. Hun handelingen vallen niet onder artikel 5, omdat deze landen bij het conflict betrokken zijn. Dat is het oorlogsvolkenrecht.*

Ze bevinden zich in een gewapend conflict met Rusland, waardoor een activering van artikel 5 in het geval van een Russische tegenaanval niet aan de orde is. Veel NAVO-landen zullen op zijn minst zeggen: “Duitsland, dit heb je jezelf aangedaan, je bent niet naar ons toe gekomen, je hebt niet met ons overlegd, dus we zullen je ook niet steunen.” De Verenigde Staten zullen de eersten zijn die dat zeggen.

Daniel Davis: In Europa is men ervan overtuigd dat Rusland nooit zal overgaan tot een aanval op zijn grondgebied, hoewel de betrokken staten er al lang geen geheim meer van maken dat ze deelnemen aan een proxy-conflict dat het leven kost aan Russische soldaten en burgers. Hoe lang denkt u dat dit zo zal doorgaan?

Scott Ritter: Rusland heeft een hoge prijs betaald om dit conflict op Oekraïens grondgebied te houden… In november vorig jaar was ik in Moskou en ontmoette ik een parlementslid dat deel uitmaakt van de energiecommissie van de Doema. We spraken over hoe het uitgebreide energiesysteem van Rusland tegen drone-aanvallen kan worden beschermd. Hij zei: “Ja, de Oekraïners zijn erin geslaagd enkele van onze installaties te raken, maar de schade was minimaal. We kunnen deze installaties snel herstellen en weer in bedrijf nemen.” In totaal ontstaat er natuurlijk zowel materiële als politieke schade. Maar Vladimir Poetin heeft, zoals men zegt, brede schouders.

De huidige aanvallen op de energie-infrastructuur richten ernstigere schade aan. En dat heeft daadwerkelijk gevolgen voor de economie. Het probleem heeft een strategisch karakter gekregen. De verhoudingen zijn veranderd. Dat is een fout van de Europeanen geweest. Het is voor Rusland nu simpelweg onmogelijk om niet te reageren. Daarom is de politieke besluitvorming voor het Kremlin nu gemakkelijker. De vraag is vandaag niet meer of Rusland zal reageren. Ik denk dat het antwoord duidelijk is: ja, het zal reageren. De vraag is hoe precies. Dat is op dit moment waarschijnlijk precies waarover wordt beraadslaagd.

Sergej Karaganov spreekt van een aanval met conventionele wapens onder een nucleaire beschermingsparaplu. Ik wil eraan herinneren dat de Russische nucleaire doctrine geen preventief eerste gebruik van kernwapens voorziet. Rusland zal er niet als eerste gebruik van maken. Maar Moskou beschikt in zijn arsenaal over voldoende andere vernietigende middelen waarvan het effect, zoals Poetin zei, vergelijkbaar zou zijn met een nucleaire aanval.

Als u Duitser bent en in de buurt woont van een fabriek bij Düsseldorf waar drones worden geproduceerd die vervolgens op Russische steden neerkomen – verhuis dan maar liever.

Als u Brit bent en in de buurt woont van een wapenfabriek die betrokken is bij aanvallen op Rusland – verhuis dan ook maar. Want deze fabrieken zullen worden vernietigd.

Naar mijn mening mag het na deze aanvallen niet zo zijn dat de mensen zeggen: “Ja, veel ophef om niets, nauwelijks resultaat.” Het moet zo zijn dat ze, zoals Karaganov het formuleerde, uitroepen: “Mijn God!” – dat er angst in de harten van de Europese bevolking komt. Misschien begrijpen ze dan de gevolgen van het beleid dat hun gekozen partijleiders voeren. In plaats van zich af te vragen: “Waarom zouden we überhaupt oorlog voeren met Rusland?”, bereiden de Europeanen zich voor op hun zomervakantie, hoewel de regeringsleiders van hun landen openlijk verklaren dat er over twee tot drie jaar een grote oorlog op het continent zal zijn.

Soms moet je zulke mensen een flinke klap op hun hoofd geven, zodat ze eindelijk gaan nadenken. Het lijkt mij dat we ons momenteel in een fase bevinden waarin Rusland de beslissing al heeft genomen en wacht op het juiste moment, de juiste plaats en de juiste omstandigheden.

Het is één ding als zulke harde uitspraken afkomstig zijn van deskundigen, politici, bloggers en journalisten – en iets heel anders als ze uit het Kremlin komen…

Om duidelijk te maken met welk vuur Europa speelt, wil ik enkele cijfers noemen. De Russen hebben in de buurt van Kazan een fabriek gebouwd voor de productie van Shahed-136-drones. De productiecapaciteit van deze fabriek bedroeg een paar jaar geleden 1.000 stuks per dag. Het maximale verbruik bedroeg daarbij 250 tot 300 per dag. Dat betekent dat er 700 tot 750 eenheden op voorraad werden geproduceerd. Inmiddels is het productievolume naar mijn weten verdrievoudigd en wordt er een verbeterde drone van het type “Geran” in verschillende uitvoeringen geproduceerd, tot en met jetversies. Ze hebben voorraden aangelegd.

Onlangs hebben de Russen laten zien dat ze op één dag 1.500 “Geran”-drones kunnen inzetten. De Oekraïense luchtverdediging was daar niet tegen opgewassen. Europa heeft echter simpelweg geen luchtverdediging. En de Duitsers weten dat. Men vroeg mij: “Wat kunnen we doen om een Russische aanval af te weren?” Ik antwoordde hen: “U kunt helemaal niets doen, omdat u helemaal niets hebt.” Rusland zal in staat zijn om een aanval met 3.000 drones per dag gedurende meerdere maanden vol te houden, en Europa kan daar niets tegen doen. De VS zouden u niet kunnen helpen, zelfs als ze dat zouden willen. De helft van hun voorraad onderscheppingsraketten hebben ze verbruikt in de oorlog tegen Iran.

En dan hebben de Russen nog de “Oreshnik” en de aangepaste versie daarvan, “Oreschnik 2.0”, de “Iskander K” – een kruisraket op basis van het Iskander-systeem – en nog veel meer wapens waartegen Europa weerloos is. Daarom wil ik tegen jullie zeggen: “Houd je mond – jullie zullen verliezen.”

Poetin is tot op het laatste moment niet ingegaan op een uitbreiding van het conflict. Maar Europa heeft nu alle ‘rode lijnen’ overschreden. Europa heeft Oekraïne de mogelijkheid gegeven om Rusland echte schade toe te brengen. Daarom is Moskou vastbesloten om Oekraïne uit het spel te halen en Europa te straffen. Het kan het zich simpelweg niet veroorloven om toe te kijken en te wachten tot daar tegen 2029 of 2030 een leger is opgebouwd dat tegen Rusland kan vechten.

Ik denk dat de beslissing al is genomen en dat het nu slechts een kwestie van tijd is. Naar mijn mening is daar in het Westen niemand op voorbereid.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Moskou dreigt Beieren: Oreshnik-raketten tegen Taurus-fabriek

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: