Verwijzend naar de discussie van rechter Napolitano met kolonel Lawrence Wilkerson over Trump en het ministerie van Defensie (video) schrijft English Outsider:
“Ja, de man waarvan iedereen hoopte dat hij de neocons het zwijgen zou opleggen, lijkt zelf neocons te benoemen.”
Mercouris heeft een aantal waardevolle inleidende opmerkingen gemaakt over de benoemingen van Trump tot nu toe. Op het gevaar af hem te parafraseren (de verwijzing is naar zijn video van een paar dagen geleden), is hij van mening dat deze benoemingen vooral worden gedaan om ervoor te zorgen dat Trump mensen op zijn plaats heeft die loyaal aan hem zijn, en dat die overweging zwaarder weegt dan de vraag welk buitenlands beleid de kandidaat-benoemingen ook voeren, schrijft Bernhard.
Zoals gezegd zijn dit voorlopige of tentatieve conclusies van Mercouris, maar ik denk dat ze heel zinnig zijn. In het verlengde van de conclusies van Mercouris liggen volgens mij nog andere conclusies over het onderwerp van deze enigszins havikistische voorgestelde kandidaten.
1. Het maakt niet langer uit wat het buitenlands beleid van de VS is met betrekking tot Oekraïne en misschien met betrekking tot het Midden-Oosten.
De Russen zullen hun “demilitarisering en denazificatie” in Oekraïne krijgen, wat het Westen ook doet of probeert. Dat is al lang duidelijk en is nu voor iedereen duidelijk. Dus de standpunten van de door Trump benoemde kandidaten over Oekraïne, en de standpunten van Trump zelf over Oekraïne, doen er niet meer toe als het aankomt op het veranderen van de feiten op de grond.
Op dezelfde manier doet het er in het Midden-Oosten niet meer toe of de benoemingen Israël Firsters zijn of niet. Het ziet ernaar uit dat Israël op een nederlaag afstevent, maar of dat nu zo is of niet, de VS kunnen de uitkomst niet veranderen. Biden noch Trump zullen een open en verklaarde oorlog namens Israël autoriseren en als ze dat wel zouden doen, is het twijfelachtig of de Amerikaanse militaire macht voldoende is om die uitkomst te veranderen.
Bovendien zou een open en actieve oorlog tegen bijvoorbeeld Iran leiden tot een stijging van de olieprijzen en tot aanzienlijke schade aan Amerikaanse schepen en bases. Dat is niet iets wat Biden tot nu toe heeft willen riskeren en Trump nog minder: het zou zijn geloofwaardigheid schaden als hij zijn presidentschap zou openen met een grote oorlog nadat hij in zijn verkiezingscampagne de indruk had gewekt dat hij daar tegen was.
Er is dus niet veel dat de VS of het Westen als geheel kan doen om de uitkomst van de Oekraïense oorlog of het conflict in het Midden-Oosten te veranderen. Ik heb “The Art of the Deal” niet gelezen, maar ik weet zeker dat Trump inziet dat als je gaat zitten om te onderhandelen, de eerste prioriteit is om de kracht van je eigen hand te erkennen. Wat de Amerikaanse haviken ook mogen geloven, het Pentagon zal weten dat wij in het Westen in beide gevallen geen azen hebben.
2. Gezien die militaire machteloosheid kunnen de Amerikaanse politici het voorbeeld van de Europeanen volgen. Ze kunnen dreigen wat ze willen, wetende dat ze niet het risico lopen om die dreigementen in praktijk te brengen. We hebben Macron zien dreigen met Franse grondtroepen, terwijl hij weet dat hij Rusland nooit de oorlog zal verklaren. We zien Scholz en Starmer nog steeds onberispelijk resoluut, wetende dat ze nooit het risico zullen lopen om woorden met daden te moeten staven. Nu zullen we Amerikaanse politici – die we in feite al een tijdje zien – hetzelfde zien doen.
Maar het is niet allemaal geluid en woede die niets betekenen. In het geval van het Midden Oosten moeten de Amerikaanse politici rekening houden met de kracht van het stemblok dat bestaat uit de Evangelicals, Christelijke Zionisten, Mormonen en de verschillende religieuze sekten voor wie Israel First een geloofsartikel is. Dat stemblok is groot, in de tientallen miljoenen. Biden wilde dit niet beledigen. Het was een noodzakelijke component in het deel van het electoraat dat Trump naar de overwinning bracht. Ze hebben de retoriek nodig, zelfs als de realiteit niet aan hun verwachtingen voldoet. Door Israël Firsters voor te dragen, en luidruchtige Israël Firsters ook nog, heeft Trump hen die retoriek gegeven.
3. Na de nederlaag in Oekraïne, en wat er zeer waarschijnlijk uitziet als een nederlaag in het Midden Oosten, zal de eerste prioriteit van de politici zijn om hun gezicht te redden.
De Britse politici hebben, zoals we in de Britse pers hebben kunnen zien, hun alibi voor Oekraïne al klaar. “We zouden gewonnen hebben als de Amerikanen ons niet in de steek hadden gelaten. Ze hadden diepe aanvallen moeten toestaan. Ze hadden laarzen op de grond moeten zetten. Ze hadden moeten dreigen met nucleaire wapens.” Dat alibi gaat voorbij aan het feit dat geen van die wegen uitvoerbaar zou zijn geweest. Maar het zal waarschijnlijk voldoen en de meeste Britse kiezers zullen er tevreden mee zijn.
Dergelijke alibi’s zullen ongetwijfeld ook uit Europa komen. Het is essentieel dat Trump een soortgelijk alibi heeft. Niemand kan zeggen of de oorlog zal eindigen voor de inauguratie van Trump, maar als dat niet zo is, als het de Trump-regering is die een nederlaag moet toegeven, zullen de Democraten ongetwijfeld proberen de schuld voor die nederlaag bij hem te leggen. Door haviken voor te stellen en dus havikistische retoriek aan te nemen, zal Trump dat verwijt kunnen vermijden.
Zijn dat eerlijke conclusies om te trekken uit Mercouris’ observatie? Behoorlijk verwerpelijke conclusies, als dat zo is, maar dat is politiek. Maar voor mij zal mijn oordeel over het succes van het presidentschap van Trump op heel andere gronden zijn. Ik heb dat oordeel op de oude site van kolonel Lang gegeven en herhaal het hier:
Deze laatste fase van de Oekraïense oorlog leidt tot ontstellende aantallen slachtoffers. De genocide in het Midden Oosten is niet alleen een tragedie voor de slachtoffers. Het is een onuitroeibare smet op de westerse beschaving en toekomstige generaties zullen met afschuw terugkijken op wat we hebben gesteund en vaak hebben aangemoedigd.
Het presidentschap van Trump zal niet worden beoordeeld op het succes van zijn interne hervormingen. Het zal beoordeeld worden op de mate waarin hij erin geslaagd is om, zelfs voor zijn inauguratie, een einde te maken aan deze verschrikkingen.”
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De dems hebben een nepTrump ingeschakeld.
Die allemaal slechte dingen doet.
“Ja, de man waarvan iedereen hoopte dat hij de neocons het zwijgen zou opleggen, lijkt zelf neocons te benoemen.”
Is er nou niemand die snapt dat je de neocons in de spotlight moet zetten? Door bepaalde mensen in functie te houden, kan je ze verantwoordelijk maken en vervolgen.
De schrijvers van dit soort artikelen zouden moeten kijken welke domino’s er omvallen als de neocons die Trump aanstelt omvallen. Ik denk dat als je het als een dominospel gaat zien, dan snap je beter waarom Trump bepaalde mensen op bepaalde plekken zet.
We zullen zien. Ik voorzie één hele grote setup om het kaartenhuis van de deepstate omver te kunnen rukken. De neocons die Trump aanstelt staan nu vol in de schijnwerpers en alle wakkere mensen kunnen de namen van deze verraders binnenkort uit hun hoofd… en zo ontmaskeren we de hele hiërarchie van de deepstate. Trump laat zien waar de totaalrot zit en hoe ze samenwerken.
nuland en kagan hebben al deze mensen gementored, en adelson heeft trump gefinancierd