Bijna overal groeit het besef dat het westerse liberale economische project op het punt staat op zeer fundamentele wijze in te storten. Het duidelijkst was dit te zien in de straten van Parijs. Maar het is ook zichtbaar in de VS, waar de steun van president Trump voor de oorlog tegen Iran de kansen van de Republikeinen bij de tussentijdse verkiezingen van volgende maand lijkt te hebben geschaad. Niemand kan voorspellen hoe Trump ervoor zal kiezen te regeren als de kiezers zich persoonlijk tegen hem keren. Een boos, gefrustreerd en grillig presidentschap lijkt echter het meest waarschijnlijke scenario voor de komende twee jaar.
Een belangrijke sleutel tot het begrijpen van de huidige Europese onrust ligt wellicht in 2024. De Franse verkiezingscyclus begon met de verkiezingen voor het Europees Parlement, waarbij het rechtse Rassemblement National (RN), onder leiding van Le Pen, een beslissende overwinning behaalde. Het RN won 30 zetels (31,37% van de stemmen), terwijl Ensemble (de coalitie van president Macron) slechts 13 zetels behaalde (14,6% van de stemmen), schrijft Alastair Crooke.
Na de zware nederlaag van zijn centristische coalitie ontbond Macron onmiddellijk de Franse Nationale Vergadering en schreef hij vervroegde nationale verkiezingen uit. Die vervroegde verkiezingen resulteerden in een ongekend verdeeld parlement, opgesplitst in drie grote politieke blokken, waarbij geen enkele groepering de 289 zetels behaalde die nodig waren voor een absolute meerderheid. Het was een patstelling en dat bleef het ook.
Hoewel Le Pens Rassemblement National de eerste stemronde aanvoerde, veranderde de uiteindelijke zetelverdeling door het tactisch terugtrekken van centristische en linkse kandidaten in de tweede ronde. Dit gebeurde via een (legitieme) ’truc’ van tactisch stemmen in kiesdistricten, bedoeld om te voorkomen dat het RN de laatste ronde zou winnen, ondanks zijn voorsprong in de eerste stemronde.
De recente gewelddadige onrust in Parijs houdt verband met de resultaten van de Franse verkiezingen van 2024. De verkiezingen leverden een gefragmenteerd, verlamd parlement op dat Macron hoopte te kunnen manipuleren. Dit wakkerde de groeiende publieke woede aan over de weigering van de Europese heersende elite om verantwoordelijkheid te nemen voor de fouten die tot de bredere Europese economische crisis hadden geleid.
Belangrijke aspecten van de Franse crisis — immigratie die uit de hand loopt, falende openbare diensten en toenemende druk door de stijgende kosten van levensonderhoud — komen in vrijwel alle grote liberale economieën voor. Kortom, hoewel de economische problemen waarmee westerse staten worden geconfronteerd elk hun eigen unieke nationale kenmerken lijken te hebben, liggen hun diepere wortels in de gefinancialiseerde westerse reactie op de grote financiële crisis van 2008.
Het punt is nu dat deze tegenstellingen en spanningen hun hoogtepunt bereiken door de onderling verbonden conflicten in Oekraïne, Iran en Jemen-Saoedi-Arabië, die nu het risico met zich meebrengen dat de economische crisis naar een geheel ander niveau van financiële crisis wordt getild — een crisis die zou kunnen eindigen in een systemische ineenstorting.
Dat de crisis naar een climax wordt gedreven, vloeit voort uit het gelijktijdig nastreven van twee tegenstrijdige doelstellingen: ten eerste het in stand houden van kostbare verzorgingsstaten en ten tweede het voeren van oorlogen die bedoeld zijn om, volgens Marco Rubio, de positie van het Westen “aan het hoofd van de wereld” te behouden. Het zijn deze oorlogen die — voorspelbaar genoeg — de sterk stijgende kosten van levensonderhoud hebben veroorzaakt, waardoor de begrotingen van de meeste liberale economische staten bezwijken.
Trumps beoordelingsfout om een oorlog tegen Iran te beginnen, heeft de druk op de kosten van levensonderhoud aanzienlijk vergroot door de sterk stijgende brandstof- en energieprijzen, die op hun beurt een aanhoudende opwaartse druk op de rentetarieven en de obligatiemarkt hebben uitgeoefend. Trumps voortzetting van de oorlog in Oekraïne (zij het met een wisselvallige houding waarbij hij voortdurend van koers verandert), waarbij de financiële last naar Europa is verschoven, heeft de Europese begrotingsgrenzen eenvoudigweg doorbroken.
De begrotingsdruk is overal zichtbaar, in Europa en daarbuiten, en gaat zwaar ten koste van andere vormen van overheidsuitgaven, zoals onderwijs en gezondheidszorg. Tegelijkertijd zijn grote delen van het industriële hartland van Europa verwoest. De werkloosheid, vooral onder jongeren, is explosief gestegen. Alleen al Duitsland heeft in de afgelopen zes jaar bijna een half miljoen industriële banen verloren. Noch Europa, noch de VS is tegenwoordig over het algemeen concurrerend wat prijzen betreft. De energie-inflatie heeft veel mondiale exportmarkten buiten bereik gebracht.
De politieke klasse in de hele westerse wereld ziet haar legitimiteit in de opiniepeilingen naar een dieptepunt zakken. De wanhoop en woede onder de bevolking nemen toe. De wrok kookt. In Frankrijk is die als eerste tot uitbarsting gekomen, maar andere landen zullen er als volgende mee te maken krijgen.
De crisis nadert haar definitieve ontknoping. Iran en AnsarAllah hebben hun energieval voor Trump dichtgeklapt. Er zijn geen gemakkelijke of voor de hand liggende uitwegen. Sterker nog, als de situatie verkeerd wordt aangepakt door een Amerikaanse of Israëlische militaire escalatie, zal de oorlog de westerse economische crisis dramatisch verergeren, aangezien Iran vergeldingsaanvallen zal uitvoeren op de energie-infrastructuur in de Golfstaten. En gezien de lange tijd die nodig is om zeer complexe olie-infrastructuur opnieuw op te bouwen, staat vast dat een structureel brandstoftekort steeds grotere schade zal toebrengen aan de mondiale toeleveringsketens. Hetzelfde geldt voor de aanvallen van AnsarAllah op de Saoedische energie-infrastructuur.
In het geval van Oekraïne heeft Europa zichzelf in een val gelokt door zijn gewoonte Rusland verkeerd in te schatten. In 2022 omarmde de Europese leiding Oekraïne en Zelensky en beschouwde zij Oekraïne als een mogelijk liberaal project gebaseerd op normen, dat zowel de NAVO als de EU de ontbrekende betekenis en bestaansreden zou kunnen geven. Uiteraard bood het vooruitzicht dat de Europese sanctiebelegering president Poetin uiteindelijk uit de macht zou kunnen verdrijven — hoewel verkeerd ingeschat — het schitterende perspectief om Russische olie en zeldzame grondstoffen toegankelijk te maken voor Europese exploitatie.
“Het praktische gevolg van dit alles”, schrijft Aurelien, “was dat Europa er steeds meer op gebrand raakte een politieke ruimte te koloniseren die historisch gezien door Rusland werd gecontroleerd”, maar die nu zou worden opgenomen in de zich uitbreidende liberale ‘ruimte’ ten westen van Rusland. De Russische vijandigheid tegenover deze expliciete Europese ambities werd op tendentieuze wijze toegeschreven aan Ruslands nostalgie naar zijn voormalige rijk.
Maar zoals Aurelien opmerkt:
“De Russen zagen de periode na het midden van de jaren negentig helemaal niet op die manier. Wat zij zagen, was het verlies van de controle over wat voorheen een kostbare strategische ruimte was geweest, zonder een duidelijke manier om die terug te winnen. Daarom hebben ideeën over ‘staakt-het-vurens’ en een bepaalde geografische opdeling van Oekraïne nergens toe geleid en zullen ze ook nergens toe leiden. Het spel is veranderd en de belangen zijn veel groter geworden dan voorheen. In 2022 zouden de Russen waarschijnlijk een werkelijk neutraal Oekraïne hebben geaccepteerd, zonder gestationeerde troepen en met nationalistische extremisten uitgesloten van de regering.”
“Daar is nu geen enkele kans meer op, en ik interpreteer de huidige bombardementen op Kiev als onderdeel van een strategie op operationeel niveau om het land als levensvatbare entiteit te vernietigen, zodat het in de toekomst niet meer kan worden gebruikt als basis voor militaire operaties. Bruggen, communicatiesystemen, havens, elektriciteitsopwekking en -distributie, transportnetwerken, industriële installaties en luchthavens zullen onder andere worden vernietigd … Er zijn geen aanwijzingen dat het Westen dit begrijpt. Dat zullen ze ook niet begrijpen, omdat ze niet beseffen dat de Russische strategie inmiddels veel verder gaat dan Oekraïne en erop gericht is het schrikbeeld van een mogelijke aanval vanuit de ‘ruimte’ ten westen van Rusland voor minstens een generatie, misschien wel langer, uit te bannen.”
Dit is de val die bestaat en die alle ogenschijnlijk afzonderlijke conflicten met elkaar verbindt: de ambitie van het Westen om “zijn positie aan het hoofd van de wereld te behouden”, terwijl het in werkelijkheid achteruitgaat en met ‘failliete’ overheidsbegrotingen kampt.
Het Oekraïneproject is tegen een muur gelopen, niet alleen op het slagveld, maar ook omdat Europa financieel ‘blut’ is. Europa kan onmogelijk nog eens 155 miljard dollar ophoesten.
Evenmin kunnen westerse liberale verzorgingsstaten een langdurige oorlog tegen Iran en de Houthi’s overleven. Europeanen kijken in de economische afgrond. Is het Westen bereid het risico van een gewelddadige revolutie nog verder te vergroten, alleen maar om te voorkomen dat het voor Iran of Rusland moet capituleren? Trumps oorlogsavonturen kunnen de druppel zijn die de financiële architectuur van het Westen doet instorten.
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
ondertussen lopen de studenten de suppermarkten in om de middag én Na- middagpauzen om alerlei rotzooi te kopen..nog steeds geld genoeg lijkt het..aiaiai als het voorbij zou zijn…😖😣 ik wens hun het alvast Niet toe..zeer zéker Niet..‼
Foto :
ik wil toch hopen dat die ramen gepantserd zijn.
Want zo zal het echt niet gaan lopen.