De invasie van de moordende datacenters

Volgens Wikipedia is een datacenter “een faciliteit waar computersystemen en bijbehorende componenten, zoals telecommunicatie- en opslagsystemen, worden ondergebracht. Datacenters vormen een cruciale infrastructuur voor de opslag en verwerking van informatie en ondersteunen het mondiale financiële systeem… en kunstmatige intelligentie.”

Datacenters worden momenteel gebouwd op een schaal die nog nooit eerder is vertoond. Deze grote, prachtige datacenters worden omschreven als “fundamenteel voor het functioneren van de moderne samenleving.” En, net als zoveel andere snode zaken, zouden ze van vitaal belang zijn voor de nationale veiligheid. Dit zou dezelfde samenleving zijn die zo bezorgd is over de nationale veiligheid dat ze de zuidgrens decennialang volledig open hebben gelaten, en die er nu alles aan doet om ons leger samen te voegen met dat van een andere natie. In januari 2025 ondertekende onze geliefde voormalige president Biden een uitvoeringsbesluit over het bevorderen van het leiderschap van de Verenigde Staten op het gebied van kunstmatige-intelligentie-infrastructuur, met een duidelijke nadruk op de centrale rol van AI bij het vormgeven van de economie en onze nationale defensie. Dit besluit leidde tot de ontwikkeling van “binnenlandse AI-infrastructuur”, zichtbaar vertegenwoordigd door grootschalige datacenters. We moeten immers “het economische concurrentievermogen van de VS waarborgen”. Het is niet alsof het bouwen van fabrieken en het nieuw leven inblazen van de binnenlandse industrie dat zou doen, schrijft Donald Jeffries.

Dus wie betaalt al deze datacenters? Dat is een beetje onduidelijk, zoals je zou verwachten. We weten wel dat Google alleen al in Texas 40 miljard dollar heeft geïnvesteerd in AI en nieuwe datacenters. Volgens één rapport was Microsoft van plan om in 2025 80 miljard dollar aan hetzelfde uit te geven. Een bedrijf met de naam Digital Realty exploiteert wereldwijd meer dan 300 datacenters. Het enige wat we weten is dat het een “vastgoedbeleggingsfonds” is. Een bedrijf dat eigendom is van een miljardair uit Dubai, een vriend van Donald Trump, steekt er 20 miljard dollar in. De VS hebben een soort “investeringsovereenkomst” gesloten met Saoedi-Arabië ter waarde van 600 miljard dollar. Belastingbetalers worden in het ongewisse gelaten over lucratieve subsidies voor datacenters, en één bron beweert dat we ongeveer 1 miljoen dollar betalen voor elke gecreëerde baan in een datacenter. In Israël bouwt Larry Ellisons Oracle een nieuw datacenter dat negen verdiepingen beslaat. Ondergronds. Om “veiligheidsredenen”. “Deskundigen” waarschuwen dat er “anti-Israël-demonstranten” zitten onder degenen die bezwaar maken tegen al deze nieuwe datacenters.

Zoals altijd is de zionistische connectie prominent aanwezig. In een opmerkelijk onthullende recente toespraak zei “AI-onderzoeker” Dr. Maya Ackerman tegen het American Jewish Committee: “In plaats van te proberen de hele wereld te controleren en op de een of andere manier te sturen wat er gebeurt in deze grote klodder van Wikipedia en sociale media, kunnen we rechtstreeks naar de bedrijven gaan met duidelijke technische en beleidsmatige oplossingen. Voor het eerst is er een weg om de digitale wereld te corrigeren.” Ik ben zeker geen “AI-onderzoeker”, maar ik denk dat deze lieftallige zioniste hier een Israëlische wens om de wereld te beheersen bekent. Stel je eens voor dat een Iraanse “AI-onderzoeker” dit zou zeggen. Of een Rus. Bari Weiss zou in opstand komen. Jerry Seinfeld zou misschien iets minder luid juichen bij de volgende wedstrijd van de Knicks. Het is duidelijk dat er een machtig consortium is dat aandringt op deze datacenters en een uitbreiding van AI. In mijn staat Virginia zijn er meer dan 600 nieuwe datacenters gebouwd of worden ze momenteel gebouwd. De democratische gouverneur Abigail Spanberger is daar dolenthousiast over. Maar dat geldt ook voor Trumpenstein en zijn sekte.

Ik heb bijna dertig jaar in de informatica gewerkt, in drie verschillende datacenters. Mijn kennis van datacenters beperkt zich dus tot wat ze historisch gezien waren. Bedrijven of overheidsinstanties maakten gebruik van een datacenter om de gegevens op te slaan die specifiek waren voor hun bedrijf of instantie. Deze plotselinge superdatacenters verbazen me dan ook. Eén in Utah zou naar verluidt twee keer zo groot worden als Manhattan. Wat? Hoeveel servers zou dat vereisen? En welke gegevens worden er in Utah opgeslagen? Geen enkel specifiek bedrijf heeft het gebouwd. Geen enkele speciale overheidsinstantie heeft dat gedaan. Wat is dan het doel ervan? Wat is het doel van de meer dan 600 datacenters die in Virginia uit de grond schieten? Was zo’n groot deel van de staat echt offline, dat er 600 nieuwe datacenters nodig waren? Zou niemand deze vragen moeten stellen? Waarvoor zouden ze nog meer gebruikt kunnen worden, behalve voor snode AI-monitoring? Als ze niet voor surveillance zijn, leg dan uit waarvoor ze wel zijn. Wiens gegevens slaan ze op, en waarom is er zoveel van? Waar waren al deze gegevens eerder?

Hoewel maar weinig van onze illustere leiders zich verzetten tegen deze Orwelliaanse uitbreiding van AI-technologie, heeft lokaal verzet in 2025 zo’n 48 nieuwe datacenters tegengehouden. De beroemde klokkenluider Erin Brockavitch is nieuw leven ingeblazen en heeft een kaart geïntroduceerd waarop datacenters in het hele land worden bijgehouden. Gemeenschappen klagen over de kosten van de infrastructuur en het gebruik van cruciale hulpbronnen zoals water en elektriciteit. In 2010 waren er 310 datacenters in het hele land. Tegen 2024 was dat aantal verviervoudigd, en nu schieten ze overal als paddenstoelen uit de grond. Milieuactivisten zoals Greta Thunberg lijken zich niet druk te maken over de enorme “koolstofvoetafdruk” die deze gigantische datacenters zullen hebben. Het valt nog te bezien of Amerikanen voor één keer een effectieve grassrootsbeweging kunnen opzetten om deze datacenters, die geen enkel traditioneel IT-doel dienen, tegen te houden. Het zijn niet alleen ‘complottheoretici’ die begrijpen dat al deze nieuwe ‘data’ alleen maar de persoonlijke informatie van Amerikaanse burgers kan zijn.

Afgelopen juli ondertekende president Trumpenstein een Executive Order om de snelle en efficiënte uitbouw van datacenterinfrastructuur te faciliteren. Nou ja, hij is in ieder geval geïnteresseerd in een of andere vorm van infrastructuur. Hij is zeker niet geïnteresseerd in het opknappen van onze wegen, bruggen en elektriciteitsnetten. Trumpenstein maakte zijn aanhang blij door de DEI- en klimaateisen van Biden te schrappen. Beloften nagekomen. Trump ondertekende zijn eerste uitvoeringsbesluit over AI in 2019, toen hij nationale AI-onderzoeksinstituten oprichtte. Later zou hij nog een uitvoeringsbesluit ondertekenen om het AI-onderwijs voor de Amerikaanse jeugd te bevorderen. Het is voor de kinderen. Trump riep zijn grote techvrienden naar het Witte Huis om een belofte te ondertekenen dat ze hun datacenters van eigen stroom zouden voorzien. Trumps gebroken belofte om de elektriciteitskosten te halveren resulteerde in plaats daarvan in een gemiddelde stijging van 6 procent in 2025. Maar de details van Trumps “deal” blijven geheim, zelfs voor Republikeinse aanhangers. Het is een “eerst de wet aannemen, dan zullen we hem wel lezen”-ding, dat zou je niet begrijpen.

Dus hier hebben we Trumpenstein en de Republikeinen, die hard aandringen op deze snelle inzet van grote, prachtige datacenters, terwijl de Democraten dit van harte steunen. Zie het als een militaire interventie in een ander land. Een reddingsoperatie voor bankiers. Of een loonsverhoging voor het Congres. Bipartisanship op zijn slechtst. Trump, als de man van het volk die hij is, stond te popelen om de AI-regelgeving terug te draaien. Het is niet alsof AI voor snode doeleinden zou kunnen worden gebruikt. Het is niet alsof talloze films en boeken zijn gebaseerd op het plot waarin robots/kunstmatige technologie de macht overneemt en de domme, mondademende mensen regeert. Niemand heeft die film ooit gezien. Je zou denken dat, gezien het succes van al die decennia van indoctrinatie, dit scenario veel angst en woede zou oproepen. Het publiek zou dit plot inmiddels moeten kennen. Het is niet alsof het ooit goed afloopt. AI blijkt nooit onze vriend te zijn. Misschien is dat wat we zien in de lokale protesten. Je zou ze zelfs kleine rimpelingen van hoop kunnen noemen.

Uit peilingen blijkt dat meer dan twee derde van de mensen tegen deze potentieel vrijheidsbedreigende datacenters is. Het publiek toont zelden zo’n gezond verstand. Ze hebben tenslotte net Lindsey Graham herkozen. Dus misschien toch meer kleine rimpelingen van hoop. Time magazine noemde het een “populistische terugslag”. Ik zou graag willen denken dat er een populistische terugslag was vanwege een deel van al deze misdaad en corruptie. Net zoals de politieke steun voor AI-datacenters tweepartijgebonden is, geldt dat ook voor het verzet van het publiek. De New York Times noemde het “de meest tweepartijgebonden kwestie sinds bier”. De Washington Post erkende dat de mensen woedend zijn over deze “energieverslindende kolossen”, maar probeerde, in de stijl van door de staat gecontroleerde media, de kloof te rationaliseren tussen de “vertegenwoordigers” en degenen die irrationeel op hen blijven stemmen. Dat kunnen ze natuurlijk niet, maar niemand leest die kranten toch meer. Zonder een vrije pers kun je niet echt spreken van een “populistische terugslag”. En die hebben we duidelijk niet.

Twee politici die zich tegen de datacenters hebben verzet, zijn Bernie Sanders en de gouverneur van Florida, Ron DeSantis. Nu vertrouw ik geen van beiden, maar hun verzet hier is opmerkelijk. De wereldwijde uitgaven aan deze grote, prachtige datacenters zullen naar verwachting in 2030 de 7 biljoen dollar overschrijden. Maar zoals gewoonlijk heeft de elite een back-up plan. Er wordt nu ook gepromoot voor kleine “datacenters” die in individuele huizen kunnen worden geïnstalleerd. Dezelfde vragen gelden hier: waarom zou een huishouden een klein ‘datacenter’ nodig hebben, en om welke ‘data’ gaat het precies? Net zoals niemand aangeeft wat die grote, prachtige datacenters gaan doen – en dat gebeurt nu ook niet – neemt niemand de moeite om uit te leggen wat een individueel ‘datacenter’ bij een huiseigenaar zou doen. Wat zou het anders kunnen doen, behalve individuen en gezinnen in de gaten houden? Een beveiligingssysteem voor thuis op steroïden. Het bijhouden van internetgebruik. Televisiekijken. Naar muziek luisteren. Telefoongesprekken. Persoonlijke gesprekken. Energieverbruik. Is dat iets wat iemand zou willen?

Deze grote, prachtige datacenters zijn het resultaat van decennia waarin de overheid onze burgerlijke vrijheden heeft vernietigd. Controleposten voor rijden onder invloed (d.w.z. ongrondwettelijke wegversperringen) en invallen door SWAT-teams die het Vierde Amendement teniet hebben gedaan. De Patriot Act. Vrijheid van meningsuiting-zones. Haatzaaiende uitlatingen, wat een gedachtenmisdaad is. Het Hooggerechtshof heeft geoordeeld dat de politie niet verplicht is het publiek te beschermen. Ze hebben ook geoordeeld dat de politie onwetendheid over de wet als verdediging kan gebruiken. Maar het publiek kan dat niet. Denk daar eens over na: “wetshandhavers” hoeven de wetten die ze handhaven niet te kennen. Als levenslange gedachtenmisdadiger was ik bijna vijftig jaar geleden al aan het fulmineren over de door MADD geïnspireerde wegversperringen en de gemilitariseerde politie. Er luisterden maar heel weinig mensen. We hebben dit toegestaan. We hebben dit zelf gecreëerd, om de geliefde Barack Obama te parafraseren. Het is mooi om te zien dat sommige mensen protesteren tegen de datacenters, maar waarom protesteerden ze niet tegen de Patriot Act? Ze waren te druk bezig met het zwaaien van de vlag en het scanderen van “USA! USA!”

Links protesteert tegen wetten inzake kiezersidentificatie en beweert dat ze “racistisch” zijn. Maar ze protesteerden niet toen de Patriot Act de overheid toestond toegang te krijgen tot veel voorheen beschermde privé-informatie. En maar heel weinig mensen steunden Edward Snowden, toen hij de uitgebreide spionage van de NSA op Amerikaanse burgers onthulde. Velen vonden hem een verrader, waaronder Donald Trump, die liever zwarte rappers gratie verleent die hem nooit hebben gesteund. Klokkenluiders als Snowden, Chelsea Manning en Julian Assange werden niet gesteund door een meerderheid van de bevolking. Minder bekende klokkenluiders verliezen hun baan, en soms hun gezin, omdat ze corruptie aan het licht brengen. Ik heb er veel geïnterviewd. De meeste middelbare scholieren van mijn generatie moesten 1984 of Brave New World lezen in de Engelse les. De samenleving die we hebben laten ontstaan, is een somber bewijs van hun gebrek aan begrijpend lezen. Heeft de Amerikaanse bevolking letterlijke posters van Big Brother nodig om te begrijpen wat er aan de hand is?

Zoals ik al vaak heb gezegd, geloven maar weinig Amerikanen echt in de vrijheid van meningsuiting. Ze willen alleen de meningen beschermen waar ze het mee eens zijn, en vinden het prima om mensen te vervolgen die dingen zeggen die hen “beledigen”. Nog minder mensen weten wat het Vierde Amendement überhaupt is, en zelfs als ze dat wel wisten, zouden ze er niet genoeg om geven om het te beschermen. Er zijn veel voorstanders van het Tweede Amendement, maar zoals de ongrondwettelijke COVID-lockdown heeft aangetoond, zijn ze niet gemotiveerd genoeg om er gebruik van te maken wanneer de situatie dat vereist. Laat ze maar op herten jagen en schietoefeningen doen. Hun wapens zijn bedoeld voor dieren en kleiduiven, niet ter bescherming tegen tirannie. De ACLU geeft niets meer om burgerlijke vrijheden, en weinig anderen hebben dat ooit gedaan. Ik maakte vroeger deel uit van de kleinste minderheidsgroep ter wereld – de Trump-agnosten – maar als voorvechter van burgerlijke vrijheden bevind ik me nog steeds in zeer select gezelschap. Ik denk niet dat we een gemiddelde woonkamer zouden kunnen vullen. Zie ons als een van Hillary Clintons lachwekkende campagnebijeenkomsten.

Wat mij het meest irriteert, en alle Amerikanen zou moeten irriteren, is hoe snel deze datacenters op het toneel zijn verschenen. Hoe er niets werd uitgelegd over hun doel, of waarom er zo’n enorme uitbreiding van ‘data’ is geweest sinds ik de IT-wereld in 2018 zo onceremonieel verliet. Ze zijn er gewoon. Ze zijn groot en prachtig. We ‘hebben’ ze nodig. Toegegeven, we ‘hadden’ ze vroeger niet nodig, maar nu ‘hebben’ we ze echt nodig. We zullen je niet vertellen waarom we ze ‘nodig’ hebben. Vertrouw ons. Zouden we tegen je liegen? Kijk maar naar al die reclames over ‘identiteitsdiefstal’. Waar zijn de reclames die waarschuwen voor de werkelijk enorme identiteitsdiefstal die het gevolg zal zijn van deze AI-datacenters? De enige ‘data’ die ze kunnen verzamelen, is jouw persoonlijke informatie. Misschien is dat hoe ze de Social Credit Scores zullen berekenen, die gepaard zullen gaan met de nieuwe digitale valuta. Iedereen die dit leest, heeft ongetwijfeld een heel, heel lage Social Credit Score. Gefeliciteerd. Het is een grote club, en we komen er allemaal in. Ik weet zeker dat mijn score goed genoeg is voor de Hall of Fame.

Geen enkele politicus heeft zich ooit verkiesbaar gesteld met een campagne om de burgerlijke vrijheden van het volk te herstellen en te waarborgen. We zijn op het punt gekomen dat we allemaal T-shirts zouden moeten dragen met de tekst: “Ik vertrouwde het systeem en het enige wat ik kreeg was dit waardeloze T-shirt.” Behalve dat we niet eens een T-shirt hebben gekregen. Hoe kan iemand niet wantrouwig zijn tegenover gigantische AI-datacenters die overal opduiken? Hoe kan iemand op dit moment niet wantrouwig zijn tegenover alles? Vraag je vrienden en familie eens waar al die datacenters volgens hen voor dienen. Gewoon voor de grap. Heb je protesten gehoord toen al die bewakingscamera’s in elke straat en buiten elk bedrijf verschenen? Waarom was er geen verzet tegen al die camera’s bij verkeerslichten om verkeersovertredingen te registreren die de patrouillewagens van de politie misten? Natuurlijk, je hebt kuilen in de weg en verouderde elektriciteitsnetten. Maar je hebt SWAT-teams. En wegversperringen. En zones voor vrije meningsuiting. En “haatzaaiende uitlatingen”. En de ‘cancelcultuur’. Maar geen vrijheid. We zijn nu allemaal Winston Smith. 1984 is hier. Big Brother houdt je in de gaten.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Mysterieuze ‘doemtrompetten’ gehoord in de buurt van AI-datacenters wereldwijd

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: