Het nieuwste initiatief van de regering-Trump om de oorlog te beëindigen, bezorgt Europa hoofdpijn.
“We moeten druk uitoefenen op de agressor om de oorlog te stoppen, niet op het slachtoffer om zich over te geven”, zei Kaja Kallas, hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie. “Oekraïne onder druk zetten is niet de juiste aanpak, en daarom staat Europa achter Oekraïne.” De Oekraïense president Volodymyr Zelensky houdt ondertussen vol dat Rusland geen oprechte wens naar vrede heeft, waarbij hij met name wijst op Russische aanvallen op Oekraïense burgers, schrijft Matthew Blackburn.
Dit morele taalgebruik presenteert het conflict als een nulsomstrijd tussen goed en kwaad. Vanuit dit perspectief hebben Europeanen geen andere keuze dan zich achter Oekraïne te scharen om de Russische president Vladimir Poetin tegen te houden.
Maar niet alle Europese leiders spreken op deze manier. De persconferentie in Oslo op 20 oktober, waaraan Zelensky, de Noorse premier Jonas Gahr Støre en de Finse president Alexander Stubb deelnamen, stond bol van constructieve uitspraken over het beëindigen van het conflict. Stubb zei dat de top in Oslo het resultaat was van “substantiële vooruitgang” die “buiten de schijnwerpers” was geboekt. Støre benadrukte dat “Europa aan de onderhandelingstafel moet zitten” om een “duurzame vrede” veilig te stellen. Europa lijkt dus niet eensgezind te zijn over een onderhandeld einde aan het conflict.
Vervolgens ontmoetten de twee dinsdag Poetin op onofficiële basis, in een poging de spanningen te verminderen, volgens berichten. “Wij zijn buurlanden van Rusland”, zei Stubb achteraf in een verklaring. “De uitkomst van deze oorlog zal directe gevolgen hebben voor onze veiligheid en die van Europa in bredere zin. Het beëindigen van de oorlog vereist rechtstreekse gesprekken.”
De top in Oslo kwam niet uit de lucht vallen; Finse en Noorse vertegenwoordigers hebben de afgelopen maanden de weg ervoor geëffend. Tijdens het Veiligheidsforum van Warschau vorige week vermeed de Noorse minister van Buitenlandse Zaken Espen Barth Eide de gebruikelijke tegenstelling tussen een Oekraïense overwinning en capitulatie. Hij benadrukte dat, aangezien de Europeanen nu voor de oorlog betalen, zij ook het voortouw zouden moeten nemen in de diplomatie om deze te beëindigen. Eide merkte op dat een vredesakkoord een democratisch, onafhankelijk Oekraïne zou kunnen veiligstellen dat geïntegreerd is in de EU en 80% van zijn oorspronkelijke grondgebied behoudt. Toen hij dit standpunt naar voren bracht onder zijn meer oorlogszuchtige Europese collega’s, koos Eide voor een toon van hoop in plaats van angst. In een interview afgelopen zaterdag merkte Eide op dat Europa concrete voorstellen moet aandragen voor een naoorlogse veiligheidsarchitectuur: “Op de lange termijn moeten we na de oorlog terugkeren naar een normale relatie met Rusland (…) er moet een soort orde worden hersteld.”
Tijdens zijn recente bezoek aan het Noorse Instituut voor Internationale Betrekkingen presenteerde Stubb een aanvullend argument. Hij herhaalde zijn pleidooi voor een “op waarden gebaseerd realisme” en stelde dat Europese staten trouw moeten blijven aan hun waarden, maar het conflict niet zullen oplossen door star vast te houden aan hun morele superioriteit. Stubb drong er bij zijn publiek op aan het “hoofd koel te houden”; het aanwakkeren van een “oorlogsmentaliteit” zou het vrijwel onmogelijk maken zich vrede voor te stellen.
Eide en Stubb bewegen zich in een andere richting dan degenen die beweren dat een “overwinning” op Rusland — hoe die ook wordt gedefinieerd — een voorwaarde is voor toekomstige Europese veiligheid. Zij verwerpen de mantra van voormalig NAVO-secretaris-generaal Stoltenberg dat “wapens de weg naar vrede zijn” en benadrukken de militaire realiteit dat geen van beide partijen over de middelen beschikt om een beslissende overwinning te behalen.
Dit is een nobele erkenning van de werkelijkheid. Offensieve acties van beide partijen zijn er herhaaldelijk niet in geslaagd een doorbraak te forceren. De kosten blijven voor beide oorlogvoerende partijen stijgen, terwijl de terreinwinsten steeds geringer worden. Europa, Oekraïne en Rusland zitten vast in een oorlog die niet kan worden gewonnen onder de voorwaarden die een van beide partijen stelt.
Het voortzetten van de huidige koers brengt problemen met zich mee voor alle partijen. Poetin wordt geconfronteerd met een oververhitte economie en toenemende maatschappelijke vermoeidheid en bezorgdheid. Zelfs als Rusland vanuit de lucht steeds meer Oekraïense infrastructuur vernietigt, zullen grondoffensieven waarschijnlijk zware verliezen met zich meebrengen. De situatie van Oekraïne is nog moeilijker. Het chronische tekort aan manschappen heeft geleid tot een intensivering van de gedwongen mobilisatie en toenemende maatschappelijke spanningen. Oekraïne, dat op zee wordt geblokkeerd en vanuit de lucht wordt gebombardeerd, kampt ook met een tekort aan geld en wapens en doet voortdurend een beroep op westerse bondgenoten om de tekorten aan te vullen.
De Europese coalitie achter Oekraïne kampt zelf ook met ernstige problemen. Veel Europese staten worden geconfronteerd met een staatsschuldencrisis naarmate de oorlogskosten oplopen. De EU is er niet in geslaagd België ervan te overtuigen de bevroren Russische tegoeden te gebruiken om de oorlog te financieren. Ondertussen is de ongemakkelijke realiteit dat Europa sinds het begin van de oorlog meer heeft uitgegeven aan de invoer van Russische energie dan aan wapens voor Oekraïne.
Tegelijkertijd is de Oekraïense campagne van geïntensiveerde aanvallen diep op Russisch grondgebied — gesteund door de Europeanen en in het voorjaar van 2026 goedgekeurd door de regering-Trump — er niet in geslaagd Poetin onder druk te zetten om een staakt-het-vuren te aanvaarden. Zonder Amerikaanse inlichtingen en wapenleveranties beschikt Europa niet over de militaire slagkracht om deze inspanningen zelfstandig voort te zetten. Er bestaat geen levensvatbaar Europees oorlogsplan, alleen reactief crisisbeheer en ad-hocoplossingen met betrekking tot Oekraïne, gecombineerd met het herhaaldelijk opblazen van de dreiging van Ruslands “hybride oorlog”.
De bijeenkomst van dinsdag in Oslo biedt een uitweg uit deze puinhoop. Zoals Stubb dinsdag tijdens de persconferentie zei: “Vrede vereist geduld. Maar helaas wacht oorlog niet. Elke dag sterven er mensen. Het is onze taak om te doen wat we kunnen om er een einde aan te maken.” Noorwegen en Finland benadrukken de urgentie van het beëindigen van een zinloze oorlog. Verwijzend naar de recente woordenwisseling tussen Trump en Zelensky adviseerde Støre om niet te blijven stilstaan bij eerdere meningsverschillen: “Wat nu telt, is wat voor ons ligt.”
Op dezelfde dag keek Kaja Kallas boos terug. Zij beschuldigde de regering-Trump ervan te proberen “Oekraïne tot overgave te dwingen” onder “de voorwaarden van Poetin”. De Deense premier Mette Frederiksen presenteerde Oekraïne op haar beurt als de enige bescherming van Europa: “Als we toestaan dat Oekraïne valt, openen we voor Rusland de weg om op te rukken naar andere delen van Europa.”
Men kan de angst begrijpen dat Rusland, als Oekraïne neutraal wordt gemaakt en beperkingen aan zijn strijdkrachten worden opgelegd, de overhand over Europa zou krijgen. Niemand wil Moskou toestaan de voorwaarden van de Europese veiligheidsarchitectuur met geweld te dicteren. Maar op dit moment zou Europa’s afwijzing van een “vuile deal” kunnen betekenen dat het de komende zes maanden machteloos moet toezien hoe Oekraïne wordt vernietigd. Hoe zou deze uitkomst de Europese veiligheid of het prestige van Europa verbeteren?
Noorwegen en Finland hebben de meest constructieve Europese reactie op de Amerikaanse diplomatie geboden sinds Trump terugkeerde naar het Witte Huis. Zij bieden Europa een nieuwe taal van geduldige diplomatie ter vervanging van maximalistische retoriek. Dit sluit aan bij de eerdere ervaringen van beide landen met bemiddeling en het bouwen van bruggen met Rusland. Het erkent ook een fundamenteel feit: alle langdurige oorlogen die niet op beslissende wijze op het slagveld worden beslecht — dat wil zeggen de overgrote meerderheid van de oorlogen — eindigen in onderhandelde overeenkomsten tussen de agressor en de verdediger. De handtekening van Amerika is absoluut noodzakelijk om een dergelijke uitkomst veilig te stellen.
De gangbare analyses lijken niet in staat deze realiteiten te accepteren. Ze blijven steken in moreel vertoon of bangmakerij. Er is nog steeds weinig serieuze discussie over welke compromissen zouden kunnen worden gesloten. Het 28-puntenplan dat de Amerikaans-Russische diplomatie in 2025 ontwikkelde, mag niet worden gelijkgesteld aan de capitulatie van Oekraïne, en het is evenmin een recept om Oekraïne in een tweede Belarus te veranderen. Oekraïne zou toetreden tot de EU, wederopbouwhulp ontvangen en strijdkrachten behouden van een omvang die vergelijkbaar is met die van Finland. Het is tijd om terug te keren naar de kernpunten waarover een akkoord moet worden bereikt.
Rusland heeft positief gereageerd op de voorstellen die vanuit Oslo zijn verstuurd. Oekraïne, Rusland en de VS hebben volgens Zelensky ingestemd met een trilaterale top in november. De belangrijkste vraag is nu of andere Europese regeringen het initiatief van Oslo serieus zullen nemen en overeenstemming zullen bereiken over wie Europa bij deze gesprekken kan vertegenwoordigen. Dmitri Peskov, de perssecretaris van Poetin, heeft het idee dat Alexander Stubb Europa bij de onderhandelingen zou kunnen vertegenwoordigen voorzichtig verwelkomd.
De gematigdere taal van Finland en Noorwegen is een cruciale eerste stap naar een gedeeld Europees inzicht dat het voortzetten van de oorlog in zijn huidige vorm contraproductief is. Zoals Eide vorige maand bij de VN opmerkte: “Diplomatie kan werken — als we haar toestaan dat te doen.”
Maar eerst moet Europa beslissen: zal het de Amerikaanse inspanningen om een diplomatieke uitweg te creëren steunen of saboteren?
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De Russenfobie van de zxx poppetjes in Brussel houdt blijkbaar niet en wil ook niet ophouden gezien de idiote uitspraken van de beide oppertroela,s. Finland heeft een ander probleem. Hun economie heeft stevig te lijden (met een lange IJ) onder de sancties vanuit, natuurlijk Brussel, tegen Rusland. Geen hout meer vanuit Rusland en geen toeristen meer, die de economie verslechteren en werkloosheid in dat land gecreëerd hebben.
Waarom is dat land, net als Zweden, dan toch ook lid geworden van de terreurorganisatie, die nato heet. Omgekocht? Valse beloften? Wie het weet mag het zeggen. En dan nog de eigenzinnigheid van de ongekozen oppertroela om geen energie meer uit Rusland in Europa binnen te laten. Moet het volk de winter in met de angst dat de kachel het niet meer doet door het eigenzinnige wanbeleid van de bende in Brussel? Als de bovenste 7 etages maar lekker warm kunnen blijven. De rest zal het zooitje worst wezen (net als deze zomer, in de bovenste 7 etages mocht de airco aan blijven). De zxx poppetjes! Wat zou hun straf worden als hun echte zxx broodheren boos worden? Billenkoek of…? Streef verdomme naar vrede en besteed de belasting pleuro,s in Europa ipv in het diepe zwarte gat te donderen, dat Oekraïne heet.
De geluiden die ik gehoord heb , is dat EU/Europa NIET bij de gesprekken in Abu Dhabi aanwezig zullen zijn.
Daar komt bij dat deze strategie v/d 2 heren is omdat EU/Europa totaal op zijn gat liggen en Oekraine in de touwen hangt en Rusland klaarstaat om het K.O. te slaan .
EU heeft gewoon simpelweg gegokt en totaal verloren met de burgers v/d EU als slachtoffer met als gevolg massale opstanden in de EU .
Dus het is volkomen terecht dat de EU NIET is uitgenodigd !!
Het leukste vind ik wel ‘Hoerkraiene lid van de EU met wederopbouw hulp’…. Zouden we dienaangaande een democratisch referendummetje mogen of kunnen krijgen dan?! Verder vind ik het lovenswaardig wat Noorwegen en Finland gedaan hebben , Dracula(Stubb) is flink in mijn achting gestegen! Het wordt stilaan tijd dat men alle Europese ’topwijven’ terug thuis in hun respectievelijke keukens plaatst….zelfs daar zullen ze er niks meer van ‘bakken’ vrees ik. Dat vrouwen bitsiger zijn dan mannen staat buiten kijf, kan je NIKS mee aanvangen in diplomatie…