De EU kan Europa niet repareren – maar ze kan Kiev wel voor altijd financieren

NAVO-EU-Europa, dat gespannen, ongelukkige rijk van uiterst impopulaire maar agressief dogmatische centristische regimes, kent vele geldklopperijen.

De elites, of ze nu nationaal of EU-niveau zijn, in het bedrijfsleven, de politiek, de mainstream media en het systeem van sinecures bij denktanks, zijn verbluffend onbekwaam als het gaat om het aanpakken van de dringende, zelfs levensbelangrijke problemen van hun onderdanen. Het kan hen niets schelen dat de economie ernstig achteruitgaat en de bevolking in het algemeen verarmt, dat de infrastructuur afbrokkelt, het onderwijs wegkwijnt en de gezondheidszorg schaars en ongelijk verdeeld is, om maar een paar voorbeelden te noemen, schrijft Tarik Cyril Amar.

Maar diezelfde elites zijn eindeloos creatief en onvermoeibaar druk bezig als het gaat om het verzorgen van zichzelf, van boven tot onder. Recente en talloze voorbeelden van deze steeds schaamtelozer wordende kloof tussen enerzijds het niet vervullen van hun taak om het algemeen belang te behartigen, en anderzijds uitgebreide en exclusieve “zelfzorg,” zijn gemakkelijk te vinden.

Wat die zelfzorg betreft, zijn we bijvoorbeeld net de zoveelste herhaling ingegaan van Ursula von der Leyen – de Duitse baas van de EU die tevens dienst doet als onderkoning van de VS – die illegaal het bewijs van haar zeer dubieuze deals verwijdert, van de coronapandemie (‘Pfizergate’) tot het Mercosur-handelsplan, Oekraïne en de omgang met de Amerikaanse president Donald Trump (de ‘Washington Group’).

In Duitsland is Jens Spahn, de op één na machtigste man in de regerende (zij het nipt) conservatieve mainstream-partij, zojuist ontmaskerd als een langdurige medewerker van een geheimzinnig netwerk dat banden heeft met de Amerikaanse oligarch – en door de Antichrist geobsedeerde – Peter Thiel. Dat is nieuw. Daarvoor stond Spahn vooral bekend om zijn uiterst verdachte en zeker enorm verkwistende gekonkel tijdens de pandemie.

Aan de andere kant van het Kanaal is Groot-Brittannië ondertussen nog steeds een van de grootste witwascentra ter wereld. Volgens een recent rapport wordt er jaarlijks maar liefst 325 miljard pond aan zwart geld verwerkt, wat neerkomt op 10% van het BBP.

Wat betreft het laten verpauperen van de openbare ruimte: het hele Duitse spoorwegnet is onlangs een nacht lang kaput gegaan, waardoor honderden treinen vast kwamen te zitten. En nee, niet vanwege sabotage door het grote, boze Rusland (en deze keer bleven zelfs de Oekraïners weg van de Duitse infrastructuur), maar een combinatie van pure eigen incompetentie en decennia van opzettelijke verwaarlozing. In Groot-Brittannië heeft een grondig, forensisch rapport zojuist onthuld dat meer dan 500 moeders en baby’s gewond zijn geraakt of zijn overleden als gevolg van jarenlange systematische nalatigheid en wreedheid in twee openbare zorginstellingen. Frankrijk wordt ondertussen opgeschrikt door een enorm schandaal rond ernstig misbruik van minderjarigen in tientallen openbare kleuterscholen en basisscholen.

In een situatie als deze zou je denken dat zelfs de meest egoïstische, conformistische en kortzichtige elites de noodzaak zouden inzien om in actie te komen, al was het maar om hun eigen voortbestaan te verzekeren. En handelen, zo blijkt, kunnen ze wel: voor Oekraïne, tenminste. Of om precies te zijn, niet echt voor Oekraïne, als je daarmee de gewone Oekraïners bedoelt, maar voor het uiterst corrupte en de facto autoritaire regime dat momenteel aan de macht is in Kiev. Dat is de echte boodschap van de laatste Oekraïne-herstelconferentie die zojuist in de Poolse stad Gdańsk is gehouden: de proxyoorlog moet doorgaan, koste wat het kost.

Geld speelt een rol: volgens Kiev heeft de tweedaagse conferentie geleid tot de ondertekening van 160 overeenkomsten ter waarde van 10 miljard euro. Von der Leyen maakte van de conferentie gebruik om de uitbetaling aan te kondigen van de eerste, 3,2 miljard euro bedraggende tranche van een geplande ‘lening’ van 90 miljard euro (een van die speciale leningen die nooit zullen worden terugbetaald, althans niet door Oekraïne). Dat komt, volgens Von der Leyen zelf, bovenop de ruim 200 miljard euro die al is verspild aan een van de meest corrupte vriendjespolitiekregimes ter wereld. Ze is daar trots op, hoe onvoorstelbaar dat ook mag lijken voor een geestelijk gezonde Europese burger. Er is ook een speciale deal met de Wereldbank ter waarde van nog eens maar liefst 3,4 miljard euro.

Levens doen er niet toe: de EU heeft ervoor gezorgd dat duidelijk is dat nog meer miljarden voor Kiev geen teken zijn van medeleven met gewone Oekraïners. Sterker nog, terwijl de geldkraan nog verder is opengedraaid, heeft de EU tegelijkertijd aangegeven dat het regime in Kiev in ruil daarvoor Oekraïners zal blijven voeden aan de vleesmolen van de oorlog. En de EU zal ervoor zorgen dat ze er niet vandoor kunnen gaan. Volgens een nieuw voorstel van de Europese Commissie (d.w.z. het persoonlijke apparaat van von der Leyen) zal het voor Oekraïense mannen tussen 23 en 60 jaar binnenkort moeilijker worden om aan de dienstplicht te ontkomen door de vluchtelingenstatus in de EU aan te vragen: Blijf thuis, jonge mannen, want het is heerlijk en glorieus om te sterven – nou ja, niet zozeer voor jullie land eigenlijk, maar voor het regime in Kiev dat jullie aan de EU heeft verkocht. Hoe het feit dat er nog meer jonge mannen worden gedood in een land dat zich al in een diepe demografische catastrofe bevindt, het “herstel” van Oekraïne zou moeten bevorderen, blijft een raadsel.

Iets anders dat er nauwelijks toe doet, is de geschiedenis, of om precies te zijn de geschiedenis van de Oekraïense nationalistische, genocidale etnische zuivering van Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Niet dat Poolse regeringen ooit anders dan buitengewoon genereus zijn geweest ten aanzien van dit verleden, waardoor Warschau op perverse wijze een voorvechter is geworden van de ene na de andere Oekraïense regering, die niet alleen geen moer geven om deze misdaden, maar ook een cultus rond de daders ervan koesteren.

Toch heeft de huidige Oekraïense leider Vladimir Zelensky onlangs zijn geluk iets te ver op de proef gesteld door zijn best te doen om de Poolse gevoelens te kwetsen met weer een nieuwe reeks openbare eerbewijzen voor de fascistische beulen van Oekraïne uit de Tweede Wereldoorlog. Voeg daar nog aan toe dat de politieke leiding van Polen momenteel verdeeld is tussen een president die dergelijke beledigingen uit Kiev niet wil accepteren en een premier die dat wel doet, evenals het toeval dat de Oekraïense Herstelconferentie van dit jaar in Polen plaatsvond, en het was onvermijdelijk dat de situatie moeilijk zou worden.

Zelensky moest een hoge Poolse staatsonderscheiding terugsturen die hij sowieso nooit had verdiend, en bleef vervolgens thuis om te mokken. In plaats daarvan ging de Oekraïense premier, Yulia Sviridenko, naar Polen om munt te slaan uit de situatie. En dat is het grotere, deprimerende punt, althans voorlopig: Kiev kan naar hartelust zijn fascisme-fetisj etaleren, zelfs tegenover Polen, een land met duizenden families die familieleden hebben verloren door Oekraïense massamoorden en waar een solide meerderheid van 60% van de bevolking ertegen is om Kiev te helpen toetreden tot de EU. Maar uiteindelijk zal het geen verschil maken. De oplichterij moet doorgaan.

In die zin passen het regime van Zelensky, dat Oekraïne bestuurt, en de EU met de meeste van haar nationale centristische regeringen eigenlijk goed bij elkaar: geen van beiden toont ook maar de minste interesse in of respect voor wat hun volk wil of nodig heeft. Als de Oekraïense Herstelconferentie één ding nogmaals heeft aangetoond, dan is het wel dat de Europese mainstream en de Oekraïense elites inderdaad dezelfde “waarden” hebben: absolute arrogantie, corruptie en een praktische minachting voor de democratie, terwijl ze de naam ervan misbruiken.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Tot 16.000 euro per maand: België legt de rem op de luxepensioenen van de eurocraten

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: