De Duits-Amerikaanse Strategische Diepte Clown Show

Het verhaal van de Vier Stooges over Bundeswehr-officieren die samenzwoeren om de brug bij Kerch op de Krim op te blazen met Taurus-raketten en daarmee wegkomen, is een geschenk dat blijft geven, schrijft Pepe Escobar.

President Poetin liet in zijn uitgebreide interview met Dmitry Kiselev voor Russia 1/RIA Novosti niet na om het aan te kaarten:

“Ten eerste fantaseren ze, moedigen ze zichzelf aan. Ten tweede proberen ze ons te intimideren. Wat de Bondsrepubliek Duitsland betreft, daar zijn grondwettelijke problemen. Ze zeggen terecht: als deze Taurus dat deel van de Krimbrug raakt, dat natuurlijk, zelfs volgens hun opvattingen, Russisch grondgebied is, dan is dat een schending van de grondwet van de Bondsrepubliek Duitsland.”

Toch wordt het steeds vreemder.

Toen het transcript van het Taurus-lek door RT werd gepubliceerd, kon iedereen brigadier-generaal Frank Gräfe – hoofd operaties van de Duitse luchtmacht – horen spreken met luitenant-kolonel Fenske van het Duitse Space Command Air Operations over het plan om Taurus-systemen in Oekraïne in te zetten.

Een belangrijk punt is dat deze twee tijdens het plotten vermelden dat de plannen “vier maanden geleden” al werden besproken met “Schneider”, de opvolger van “Wilsbach”.

Dat zijn natuurlijk Duitse namen. Het drong dus tot niemand door dat (Kevin) Schneider en (Kenneth) Wilsbach wel eens Amerikanen zouden kunnen zijn.

Toch deed dat de wenkbrauwen fronsen van de Duitse onderzoeksjournalist Dirk Pohlmann – die ik jaren geleden in Berlijn mocht ontmoeten – en zijn collega-onderzoeker Tobias Augenbraun.

Ze ontdekten dat de Duits klinkende namen wel degelijk Amerikanen identificeerden. Niet alleen dat: niemand minder dan de voormalige en de huidige commandanten van de Amerikaanse Pacific Air Forces.

Het Vier (eigenlijk Zes) Stooges element krijgt een extra boost wanneer wordt vastgesteld dat Leverworst Kanselier Scholz en zijn Totalenkrieg Minister Pistorius niet minder dan vier maanden later over het Taurus plan hoorden.

Hier hebben we dus blijkbaar een duidelijk geval van Duitse militaire topofficieren die directe orders over een aanval op de Krim – een deel van de Russische Federatie – kregen van Amerikaanse officieren in de Pacific Air Forces.

Dat op zich opent het dossier voor een breed spectrum variërend van nationaal verraad (tegen Duitsland) tot casus belli (vanuit het oogpunt van Rusland).

Natuurlijk wordt dit alles niet besproken in de Duitse mainstream media.

Het enige dat brigadegeneraal Gräfe lijkt te verontrusten is dat Duitse media zich serieus gaan verdiepen in de methodes van de Multiple Stooges van de Bundeswehr.

De enigen die echt goed onderzoek hebben gedaan waren Pohlmann en Augenbaun.

Het zou te veel gevraagd zijn van Duitse media van het type “Bild” om te analyseren wat de Russische reactie zou zijn op de meervoudige streken tegen de Krim: een verwoestende vergelding tegen Berlijnse bezittingen.

Het is zo koud in Alaska

Tijdens het vrolijke gesprek met de Bundeswehr wordt nog een ander “plan” genoemd:

“Nee, nee. Ich mein wegen der anderen Sache.” (“Nee, nee. Ik bedoel de andere zaak.”) Dan: “Ähm … meinst du Alaska jetzt?” (“Ahm, bedoel je Alaska nu?”)

Het wordt allemaal nog sappiger als bekend wordt dat Florstedt, officier van het German Space Command Air Operations Centre, niemand minder dan Schneider aanstaande dinsdag 19 maart in Alaska zal ontmoeten.

En Gräfe zal ook “terug moeten naar Alaska” om alles opnieuw uit te leggen aan Schneider omdat hij “nieuw” is in de functie.

Dus de vraag is: Waarom Alaska?

Voer een Amerikaans schimmenspel over een heleboel “activiteiten” in Alaska – die toevallig niemand minder dan China aangaan.

En er is meer: tijdens het gesprek komt er nog een ander “plan” (“Auftrag”, wat “missie” betekent) naar boven, met een niet duidelijk te begrijpen codenaam die klinkt als “Kumalatra”.

Wat dit alles ons vertelt is dat de Crash Test Dummy regering in het Witte Huis, de CIA en het Pentagon wanhopig lijken te wedden op een totale oorlog op de zwarte grond van Novorossiya.

En nu zeggen ze het hardop, zonder schaduwspel en rechtstreeks van het hoofd van de CIA, William Burns, die duidelijk niet goed is in geheimhouding.

Dit is wat Burns eerder deze week vertelde aan de leden van de Inlichtingencommissie van de Amerikaanse Senaat:

“Ik denk dat je zonder aanvullende hulp in 2024 meer Avdejevka’s zult zien, en dat zou – zo lijkt me – een enorme en historische fout zijn voor de Verenigde Staten.”

Dat geeft aan hoezeer het trauma van Avdejevka in de psyche van het Amerikaanse inlichtingendienst zit.

Maar er is meer: “Met aanvullende hulp kan Oekraïne zich staande houden in de frontlinies tot 2024 en begin 2025. Oekraïne kan kosten blijven maken tegen Rusland, niet alleen met diepe penetratieaanvallen op de Krim, maar ook tegen de Russische Zwarte Zeevloot.”

Daar gaan we weer: De Krim helemaal opnieuw.

Burns gelooft echt dat het gigantische nieuwe “hulppakket” van 60 miljard dollar dat door het Amerikaanse Congres moet worden goedgekeurd, Kiev in staat zal stellen om tegen het einde van 2024 een “offensief” te lanceren.

Het enige waar hij gelijk in heeft, is dat als er geen nieuw pakket komt, Oekraïne dit jaar “aanzienlijke territoriale verliezen zal lijden”.

Burns is misschien niet de knapste kop in de – inlichtingen – kamer. Lang geleden was hij een diplomaat/CIA-medewerker in Moskou en hij lijkt niets geleerd te hebben.

Behalve dat hij katten en kittens in overvloed uit de zak heeft laten springen. Het gaat niet alleen om het aanvallen van de Krim. Deze wordt met buitengewoon veel plezier gelezen in Peking:

“De VS geeft Oekraïne gedeeltelijk hulp omdat dergelijke activiteiten helpen China in toom te houden.”

Burns sloeg de spijker op z’n kop toen hij zei: “Als we onze steun aan Oekraïne laten varen, zal dat niet alleen twijfels oproepen bij onze bondgenoten en partners in de Indo-Pacific; het zal ook de ambities van het Chinese leiderschap aanwakkeren op gebieden die variëren van Taiwan tot de Zuid-Chinese Zee.”

De onschatbare Andrei Martjanov vatte de verbazingwekkende incompetentie, doorspekt met smakeloos exceptionalisme, waarvan dit optreden van Burns doordrongen is, perfect samen.

Er zijn dingen “die ze niet kunnen begrijpen vanwege hun lage opleidingsniveau en cultuur. Dit is een nieuw paradigma voor hen – ze zijn allemaal ‘afgestudeerd’ aan de school van de ‘weerloze naties in elkaar slaan’ strategische ‘studies’, en met het niveau van de economische ‘wetenschap’ in het Westen kunnen ze niet bevatten hoe dit zich allemaal ontvouwt.”

Dus wat overblijft is paniek, zoals Burns het uitdrukte in de Senaat, vermengd met de onmacht om een “andere oorlogscultuur” zoals die van Rusland te begrijpen: “Ze hebben gewoon geen referentiepunten.”

En toch kiezen ze voor oorlog, zoals meesterlijk geanalyseerd door Rostislav Ishchenko.

Zelfs nu het acroniemfestijn van de CIA en 17 andere Amerikaanse inlichtingendiensten in een rapport dat eerder deze week aan het Congres werd getoond, hebben geconcludeerd dat Rusland “vrijwel zeker” een direct militair conflict met de NAVO wil vermijden en zijn beleid zal afstemmen op het vermijden van een wereldwijde oorlog.

Het Imperium van Chaos draait tenslotte alleen maar om oorlogen voor altijd. En we zitten allemaal midden in een do or die-kwestie. Het Imperium kan zich eenvoudigweg niet de kosmische vernedering van de NAVO in Novorossiya veroorloven.

Toch is elk “plan” – in de stijl van Taurus op de Krim – bluf. Rusland is zich bewust van bluf na bluf. De westerse kaarten liggen nu allemaal op tafel. De enige vraag is wanneer en hoe snel Rusland de bluf zal inwilligen.