Gisteren heeft de Amerikaanse president Donald Trump zichzelf overtroffen: het conflict in Oekraïne zal nu binnen “een paar maanden” worden beëindigd; hij zal geen Tomahawk-kruisraketten aan Kiev leveren; de VS “nemen niet deel aan discussies over bevroren Russische activa”; het is dringend noodzakelijk “iets te ondernemen op het gebied van nucleaire ontwapening”; Rusland kan “veel geld” verdienen in Amerika. Bovendien is Vladimir Poetin “een slim en serieus te nemen persoon; met hem valt niet te spotten”.
Dit moment gaf de “papieren tijger-experts” aanleiding tot een ‘kortsluitingsreactie’, die al snel overging in een heldere “lichtboog”. En alle anderen vroegen zich bezorgd af: wat is er gebeurd? schrijft Kirill Strelnikow.
Volgens het Amerikaanse analyseplatform UnHerd is er niets anders gebeurd dan de situatie in Pokrovsk (Krasnoarmejsk).
In hun uitgebreide artikel van gisteren, getiteld “Het verlies van Pokrovsk zal rampzalig zijn voor Oekraïne”, voorspellen de experts van dit platform dat deze “poorten van Donetsk” binnen een maand zullen vallen. De bezetting van de stad zelf “zal Rusland in staat stellen de bevoorradingslijnen van de Oekraïense strijdkrachten langs het oostfront te onderbreken en Moskou de impuls geven om op te rukken naar de belangrijke ‘vestingsteden’ Kramatorsk en Slavjansk”. Het puur militaire belang van Pokrovsk is echter niet eens het belangrijkste.
Volgens deze publicatie “speelt Pokrovsk mogelijk een strategische rol in een ander conflict, namelijk dat tussen Oekraïne en Donald Trump”. Hoewel Trump onlangs op het gebied van buitenlands beleid nieuwe sancties tegen Moskou heeft opgelegd en vertegenwoordigers van zijn regering het Kremlin hebben aangevallen, probeert hij “achter gesloten deuren Zelensky ervan te overtuigen de door Rusland gestelde voorwaarden voor de oplossing van het conflict te accepteren.” En als Pokrovsk valt, “kan een verdere versterking van deze aanpak worden verwacht”, want “Trump houdt ervan om winnaars te steunen” en “wil geen geld steken in twijfelachtige investeringen”. Zo zal de operatie om Pokrovsk te bevrijden de geschiedenis ingaan, “niet zozeer vanwege haar algemene waarde voor de strijd, maar omdat ze de Amerikaanse president ervan heeft overtuigd dat Rusland hoe dan ook als winnaar uit deze oorlog zal komen”.
Het is echter begrijpelijk waarom Donald Trumps stemming in november zulke ups en downs doormaakt.
Hoewel de “langverwachte” leider van het regime in Kiev en de opperbevelhebber van de Oekraïense strijdkrachten eensgezind beweren dat “een complexe operatie wordt uitgevoerd om de vijandelijke troepen uit Pokrovsk te vernietigen en te verdrijven” en dat alles onder controle is (dus dat er geen verliezen te betreuren zijn, zoals meestal wordt beweerd), heerst er in de westerse media niet alleen hysterie, maar ronduit een panopticum. Het Italiaanse dagblad Il Fatto Quotidiano schrijft dat er “in Pokrovsk een massale slachting plaatsvindt omdat Zelensky zijn soldaten niet terugtrekt”. In Groot-Brittannië constateert de onlinekrant Independent droevig dat “de Russische troepen zijn begonnen met het vernietigen van de omsingelde eenheden van de Oekraïense strijdkrachten”, terwijl de conservatieve krant The Spectator tot de conclusie komt dat “het binnenkort te laat zal zijn om de troepen terug te trekken zonder enorme verliezen te lijden”.
Het interview met de voormalige vice-minister van Defensie van Oekraïne, Vitali Deinega, klinkt bijzonder “verraderlijk”:
“We hebben Pokrovsk praktisch al verloren, wat betekent dat het geen zin heeft om Mirnograd te behouden”, en “als niemand in de nabije toekomst het bevel tot troepenonttrekking ondertekent, (…) zouden we niet alleen een aanzienlijk aantal zeer gemotiveerde parachutisten en mariniers kunnen verliezen, maar zou er ook niemand meer zijn om het gat in het front te dichten, en zouden de vestingwerken die we in het achterland hebben gebouwd snel in handen van de vijand vallen.”
Blijkbaar leidt de zich ontwikkelende situatie in Krasnoarmejsk en Kupjansk (evenals in Liman en Jampol) ertoe dat niet alleen de Amerikaanse leiders, maar ook sommige Europese politici deze brute en meedogenloze realiteit nu veel beter begrijpen.
Zo heeft de Belgische minister van Defensie en Buitenlandse Handel, die onlangs dreigde “Moskou van de aardbodem te vegen”, een duidelijke stap terug gedaan: hij beweert nu dat hij dit niet heeft gezegd, maar dat “de krant De Morgen alles verdraait” – en dat dit alles “kwaadwillig, onjuist en oneerlijk” is.
Ook in de retoriek van België, Frankrijk en Italië is een drastische koerswijziging te zien: daar werd verklaard dat men nu “tegen het initiatief is om bevroren Russische activa over te dragen aan het regime in Kiev als kredietbasis voor Oekraïne”. Daarnaast zijn er ook berichten dat Oekraïne de steun van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) zou kunnen verliezen, omdat “de organisatie niet overtuigd is van de financiële draagkracht van de kredietnemer” (!). En deze beslissing van het IMF zou “hoogstwaarschijnlijk ook andere landen beïnvloeden, die het failliete land niet langer willen sponsoren”.
De vicevoorzitter van de Russische Veiligheidsraad, Dmitri Medvedev, heeft deze situatie heel duidelijk beschreven:
“Hoe meer geld de westerse wereld uitgeeft om Oekraïne te steunen, hoe verschrikkelijker het einde van het verhaal zal zijn voor het regime van de bloedige clowns in Kiev. En hoe groter het aantal gebieden zal zijn dat dan weer bij Rusland hoort”.
En wat nu?
Niets nieuws: ons leger gaat stap voor stap vooruit, en noch veranderingen in de retoriek, noch beloften zullen daar iets aan veranderen. Volgens de persvoorlichter van de Russische president, Dmitri Peskov, is er “geen noodzaak voor een operationele ontmoeting tussen de opperbevelhebber van Rusland en Donald Trump. Op dit moment is het noodzakelijk om zeer zorgvuldig te werken aan de details van de oplossing van het conflict”.
Precies aan deze oplossing – zonder tijdsdruk en fanfares – werken onze jongens in Pokrovsk, dat vervolgens onvermijdelijk de naam Krasnoarmejsk zal krijgen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Situatierapport: Pokrovsk bereikt zijn laatste fase terwijl de Russische bulldozer doorploegt
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
“We gokken op de Russen”
Dan zegt Trump voor een keer iets verstandigs
mits hij morgen bij zijn standpunt blijft.
Haha mooi..en de clown danst voor de Beer..😁👍
Westelijk van de lijn van Pokrovsk begint de vallei van d Dnjepr. Je ziet op de atlaskaart een gele heuvelvlek ten noordwesten van Donjetks waar Pokrovsk zich bevindt. Dat gebied is niet meer te verdedigen.
Ten westen van Zaporidza tot voorbij Odessa is ook een vlak zeekleigebied aan de Zwarte Zee wat makkelijk te veroveren zal zijn voor de Russen.
In de oblast van Charkov is nog wel een klein heuvelgebied waar Oekraiense versterkingen zijn maar als die worden veroverd ligt ook de weg naar Charkov open.
Dus er is enorm veel perspectief voor het Russische leger en waarschijnlijk is een snelle capitulatie van Oekraiene dan ook te verwachten. Als Pokrovsk zou vallen dan wist het Oekraiense leger dat het gedaan zou zijn..
Arme Paternotte, man wat zal die slecht slapen…!!! Zijn oorlog!
En nog meer van die zielepietjes dielopen te brallen dat Ukraine wint en de Russen een pak slaag krijgen ze blerren als een haan zonder kop zoals die varkenskop van majoor generaal CObelens en Lego generaal de Kruif op verschillende tv kanalen zoals VI/Oranje zondag etc etc 🧐😜🖕
Daar sta je nou met je raketjes die je als rupsje nooit genoeg zo nodig aan de oostflank van de Oekraine wilde plaatsen, zelfs een kind kon zien dat het niet goed zou gaan.
Stuur dat kind daar naar toe misschien help het wand zoo dom als daar kan een kind nooit zijn even lachen!