Niet alleen in Duitsland, maar in heel Europa vindt een snelle deïndustrialisering plaats. Was dit, zoals de regeringen van de EU-landen en de Europese Commissie beweren, niet te voorkomen, of is dit het gevolg van verkeerde beslissingen van de regeringen?
In het eerste kwartaal van 2026 zijn er in de Duitse economie 486.000 banen verloren gegaan, zo meldt het Duitse bureau voor de statistiek. De banenverliezen treffen de industrie en andere sectoren. In de handel, het vervoer en de horeca zijn in het eerste kwartaal van 2026 ongeveer 81.000 banen geschrapt, meldt Bild. In de zakelijke dienstverlening gingen 72.000 banen verloren, in de IT-sector 24.000. In vergelijking met het eerste kwartaal van vorig jaar telde de industrie 171.000 banen minder, de bouwsector 27.000 banen minder, schrijft Thomas Röper.
Duitsland staat er economisch gezien over het algemeen slechter voor dan andere EU-lidstaten, maar de trend geldt voor heel Europa. Ook in andere EU-lidstaten is de situatie moeilijk.
Dat roept de vraag op of er geen alternatief was, of het als het ware een natuurkracht was die de Europese economie heeft geschokt en nog steeds schokt, of dat dit het gevolg is van eigen fouten van de Europese Commissie en de EU-lidstaten.
Hierover is in TASS een interessant artikel verschenen, dat ik heb vertaald.
Begin van de vertaling:
Beslissingen en crises: had Europa een kans om de deïndustrialisering te voorkomen?
Fjodor Basov, buitengewoon hoogleraar aan de leerstoel Internationale Regionale Studies van de Faculteit Wereldeconomie en Internationale Betrekkingen van de Nationale Onderzoeksuniversiteit Hogeschool voor Economie en Wetenschappen en Senior Research Fellow aan het Primakov-Instituut voor Wereldeconomie en Internationale Betrekkingen van de Russische Academie van Wetenschappen, over hoe het opgeven van nationale belangen en ambities een “bloeiende tuin” vernietigt.
Had Europa de kans om de huidige deïndustrialisering te voorkomen? Het korte antwoord luidt: ja.
De Europese elites hebben hun landen echter zelf de economische toekomst ontnomen door nationale belangen op te offeren aan kortetermijnpolitieke ambities. Als we vandaag kijken naar de leegstaande fabrieken in Duitsland en de stagnatie van de EU, wordt het duidelijk: deze crisis was niet onvermijdelijk, de Europese regeringen hebben haar zelf veroorzaakt. Een hele reeks incompetente, door persoonlijk eigenbelang gemotiveerde maatregelen heeft de regio tot gijzelaar gemaakt van haar eigen fatale fouten.
Volgens alle indicatoren
De omvang van het systeemfalen in verschillende delen van de EU komt op verschillende manieren tot uiting. Terwijl de zuidelijke EU-landen dankzij het toerisme en de dienstensector nog enigszins standhouden, stort het industriële hart van de EU snel in. Jarenlang negeerde de Brusselse bureaucratie de waarschuwingen van industriëlen en vernietigde zo het concurrentievermogen van de eigen economie. Daarbij speelden zowel de “groene” agenda als het beleid van sanctieoorlogen een rol.
Het meest sprekende voorbeeld is natuurlijk Duitsland, de motor van de Europese economie. De Duitse economie zit in een crisis die zo lang duurt als in 70 jaar niet is voorgekomen. Volgens officiële gegevens van Eurostat kende de Duitse economie tussen 2015 en 2023 een netto daling van de industriële productie met 3,6 procent. Te midden van de Europese stagnatie springt Berlijn eruit als een van de grootste uitschieters.
Het meest in het oog springende gevolg van de crisis is de inflatie, die sinds 1993 onder de 3 procent was gebleven. In 2021 bedroeg deze 3,1 procent, en in 2022, het jaar waarin de “Zeitenwende” begon, schoot deze omhoog naar een recordhoogte van 6,9 procent, om zich in 2023 te stabiliseren op een zorgwekkende 6,1 procent. Hoewel het inflatiecijfer formeel tussen 2024 en 2026 weer naar 2 procent zou moeten worden teruggebracht, bleek de prijs te hoog. De inflatie werd de belangrijkste oorzaak van de dalende levensstandaard van de bevolking en de slechte peilingen van de regering.
Ook het bruto binnenlands product (bbp) kromp; pas in 2025 deed zich een moeizame groei van 0,2 procent voor. Dat kan echter nauwelijks als herstel worden beschouwd; het is eerder een teken van diepe stagnatie. Uiteraard werd ook de arbeidsmarkt getroffen. Het is enigszins ironisch dat het werkloosheidspercentage van 6,1 tot 6,4 procent in 2015 een historische triomf voor de Duitse economie was, terwijl tien jaar later een vergelijkbaar percentage van 6,1 tot 6,6 procent het symbool werd van het tegenovergestelde proces: de neergang van de industrie en het onvermogen van Berlijn om stabiliteit te handhaven.
Sancties met een averechts effect
De ongekende stijging van de energieprijzen heeft de industrie een zware klap toegebracht. Zo stegen de elektriciteitsprijzen in 2022 en 2023 bijvoorbeeld jaarlijks met ongeveer 16 procent, en ook de benzineprijzen noteerden recordstijgingen.
Duitsland en de EU als geheel stevenen al jaren gestaag af op deze impasse. Rond de eeuwwisseling begonnen de Europese elites onder het motto van de “groene transformatie” met de massale zelfvernietiging van de energiesector. Italië verbood kernenergie volledig, Duitsland voerde wetten in om uit kernenergie en steenkool te stappen en Frankrijk schakelde systematisch steenkoolcentrales uit. Het resultaat is dat heel Europa zijn fundamentele veiligheid heeft opgeofferd aan de afhankelijkheid van leveringen uit het buitenland.
En toen de Europese elites tegen de achtergrond van de hybride oorlog van het Westen tegen Rusland demonstratief en krachtig onze stabiel beschikbare hulpbronnen begonnen af te wijzen, werkte deze kunstmatig gecreëerde kwetsbaarheid als een valstrik voor de economie. De levenskwaliteit en de industriële productie daalden.
Overigens waren de enige winnaars de VS, die Europa bijvoorbeeld onmiddellijk aan hun dure leveringsketen voor vloeibaar aardgas bonden. Of de Europese elites de gevolgen van hun handelen hebben begrepen of blindelings zijn bezweken voor de druk van buitenaf, is een open vraag. Zeker is echter dat ze niet in het belang van de binnenlandse industrie en de bevolking hebben gehandeld.
Duitsland was immers tot 2022 de grootste importeur van Russisch gas in de EU en nam ongeveer een derde van het totale EU-volume af. Italië stond met 10 procent op de tweede plaats, Frankrijk met 8 procent op de derde. De leveringen uit Rusland dekten meer dan de helft van de Duitse gasbehoefte. Berlijn was echter gedwongen de gasleveringen via pijpleidingen veel eerder dan door Duitse strategen verwacht volledig stop te zetten, want de explosie van de Nord Stream-pijpleiding in september 2022 bezegelde het einde. Als gevolg daarvan verminderde Duitsland zijn invoer van Russische olie en ook steenkool.
De Europese elites hebben deze aanpak gerechtvaardigd met de noodzaak om de afhankelijkheid van Rusland te verminderen, dat sinds het einde van de jaren 2010 in EU-documenten (bijvoorbeeld in de Globale Veiligheidsstrategie van de EU uit 2016) als veiligheidsrisico werd aangemerkt. De regeringen negeerden bewust de waarschuwingen van het bedrijfsleven over de onvermijdelijke gevolgen voor de welvaart van de burgers en voor de industrie. Tot 2022 herinnerde een deel van het Duitse establishment de regering eraan dat de door de EU opgelegde autonomie indruiste tegen de belangen van Duitsland – een economie die gebaseerd was op goedkope Russische grondstoffen. Berlijn nam echter een fatale beslissing, offerde de eigen productie op aan buitenlandse dogma’s en stortte Duitsland in een langdurige crisis.
Het medicijn is gevaarlijker dan de ziekte
Bij dit alles mogen we de gevolgen van COVID-19 niet vergeten. De reactie van de EU-leiding op het coronavirus is een voorbeeld van hoe een medicijn in de verkeerde handen gevaarlijker kan zijn dan de ziekte zelf. Door te proberen de crisis op korte termijn te verzachten met de uitgifte van ‘helikoptergeld’, veroorzaakten de Europese elites een inflatiegolf die het continent overspoelde nog voordat de geopolitieke situatie verslechterde.
De in Brussel welig tierende bureaucratie bij de aankoop van medische goederen gooide bovendien olie op het vuur. Het opzienbarende corruptieschandaal rond EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen, die in het geheim via sms miljardencontracten met Pfizer afsloot, toonde duidelijk aan dat de verantwoordelijken op het hoogtepunt van de pandemie meer geïnteresseerd waren in persoonlijk gewin dan in de belangen van de burgers.
De politieke gevolgen
Dit alles heeft natuurlijk ook politieke gevolgen. Rechtse eurosceptici winnen in heel Europa razendsnel terrein: in Duitsland breekt de AfD alle populariteitsrecords, het Rassemblement National (RN) boekt in Frankrijk vergelijkbare successen, en soortgelijke processen vinden plaats in Oostenrijk en Nederland. De groeiende ontevredenheid onder de bevolking beperkt de manoeuvreerruimte van de gevestigde partijen aanzienlijk.
In Duitsland zelf zijn de handen en voeten van een nieuwe centrumrechtse regering van CDU en CSU gebonden: het ongecontroleerde begrotingstekort en politieke verdeeldheid verhinderen dat Berlijn de dringend noodzakelijke economische hervormingen kan doorvoeren.
De westerse elites hebben zichzelf (en hun bevolking) in deze impasse gemanoeuvreerd: door consequent nationale belangen op te offeren om aan de macht te blijven en de geopolitieke agenda van anderen te volgen, zetten ze nu wanhopig in op totale militarisering. Deze aanpak verergert de crisis alleen maar en ontneemt hen elke kans om hun industrie te redden.
Een volledig herstel van de industriële productie in Duitsland en van zijn aandeel in de internationale markten zal er waarschijnlijk niet komen. Tijdens de structurele crisis van zijn economie hebben producten uit de VS, Midden-Europese landen en China delen van de Duitse exportmarkten ingenomen.
Einde van de vertaling
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Het bewust gevoerde wanbeleid van de poppetjes brengt Europa over de afgrond.
M.I. voeren de poppetjes de verkregen orders uit van de zxx usa miljardairs, die Europa niet meer als concurrent van hun(wereld) macht willen zien. Usa is toch DE wereldmacht in hun ogen en daarvoor moet alles wijken, dus ook Europa.
Daartoe de krankzinnige sancties tegen Rusland, de waanzinnige instroom uit heel de wereld, de idiote groene kmer politiek, het onverantwoorde uitgavenbeleid. Dit alles tesamen zal Europa over de rand kiepen. En dat duurt niet lang meer. Daar ben ik van overtuigd. En geloof maar niet dat de poppetjes daarmee zitten. Hun stoel buiten Europa zal ongetwijfeld al geregeld zijn. Het straks, heel boze, werkloze en verarmde volk zal hun nooit kunnen vinden. De zxx poppetjes hebben het heel slim gespeeld. De WEF bende voor het indoctrineren van de poppetjes (wereldwijd, de WEF uitnodiging streelt hun egootje toch zo), Blackrocj voor de financiële grip op de grote bedrijven / pensioenfondsen enz. en het Mossad Epstein eiland voor de chantage. Arm Europa, arm volk en vooral arme kinderen en kleinkinderen, die nog heel veel ellende mee zullen gaan maken. Overigens de oorlogophitserij van diezelfde poppetjes is er m.I. alleen maar voor om het volk af te leiden van het gevoerde (wan)beleid en krijgt Rusland straks de schuld van alle ellende. Of zit ik er mijn gedachten ver naast. Wat denken jullie??
Mijn ma zei het vroeger al (jaren 50/60): als de NL verzetstrijders in wo2 eens wisten wat er van NL geworden is, dan zouden ze zich nog omdraaien in hun graf. Daarvoor hebben deze helden hun leven niet gegeven. En gelijk had ze. Te triest voor woorden wat er van NL en Europa geworden is.
Zonder Brussel wel maar de EU is juist opgericht om de soevereiniteit af te breken via omvolking. De EU is opgericht om boeren te onteigenen
De EU is opgericht om een oneindige bulk verdragen te produceren die u privacy en vrijheden inperken.
De EU is opgericht om de EU te deindustraliseren.
De EU is opgericht om u uit te hongeren.
De EU is opgericht om depopulatie te versnellen, is het niet via verplichte gif injecties dan wel via oorlogen via dienstplicht.
EN WIJ MENSEN ZIEN HET GEBEUREN EN LATEN ONS GEWILLIG NAAR DE SLACHTBANK STUREN.
🤣🤣 Mensen zijn zo hebberig dat ze hun spaargeld investeren in ASML, ASMI, BESI, ETC ETC DIE ONZE GEVANGENIS BOUWEN !!!!
Nog even doorgaan met beleggen in die afschuwelijke bedrijven en de meeste zullen failliet gaan aan dit opgefokte piramide spel want het zal in u gezicht uit elkaar spatten.
Beste Patriot,
Het 3e rijk is nooit verdwenen.
Het heeft nu slechts een ander jasje aan.
Het zou een goede ontwikkeling zijn om iedere politicus ieder jaar aan een fuctioneringsgesprek te onderwerpen.
En voordat ze zich verkiesbaar stellen voor verkiezingen eerst een bekwaamheidstest laten afleggen over een eventuele portefeuille die ze zouden kunnen krijgen.
Daarbij een VOG overleggen.
Verder de onschendbaarheid van politici opheffen.
Verder zouden alle ambtenaren na verkiezingen vervangen moeten worden, zij adviseren de terzake onkundige politici van ‘ vervooroordeelde’ info.
Het zijn de jarenlang op dezelfde plek zittende ambtenaren die onder de loep moeten worden genomen.
De personen die men op TV ziet en op de radio hoort zijn slechts spreekpoppen met weinig kennis van zaken en een groot ego.
Verder een verbod om na de politieke baan, een verbod om in dezelfde sector elders te gaan werken.
En nog iets.
Geen wachtgeld regeling meer.
Gewoon WW net als ieder ander.
Ze vangen genoeg geld tijdens hun functie om later een terugval op te kunnen vangen.
👏👏👏👏👏👍🏻‼
Goedgekeurd ✅ !
“Had Europa een kans om de deïndustrialisering te voorkomen?”
Het is allemaal bewust en volledig gecreëerd. Laten we niet over ‘kansen’ praten omdat dit niet aan de orde is!