NAVO-Turkije dreigt NAVO-Griekenland met oorlog

Wie zulke bondgenoten heeft, heeft geen vijanden meer nodig. Terwijl de mafiastaat Oekraïne de Europese belastingbetalers uitmelkt als de spreekwoordelijke kerstkalkoen en steeds weer nieuwe miljarden eist voor de eeuwige oorlog, dreigt het door de met de Moslimbroederschap gelieerde Erdogan geregeerde Turkije, nota bene een NAVO-lid, het NAVO-lid Griekenland openlijk met oorlog.

In Turkije is #MaviVatan momenteel populair. De hashtag verwijst naar de Turkse “Blauwe Vaderland”-doctrine, de revisionistische ideologie waarmee Ankara grote delen van de Egeïsche Zee en de oostelijke Middellandse Zee opeist als eigen Turkse zeegebied. Griekse eilanden zoals Kastellorizo zouden daarbij nauwelijks eigen economische zones hebben. Dat is weliswaar in strijd met het internationaal zeerecht, maar dat heeft Turkije sowieso nooit geratificeerd, waardoor Erdogan het zeerecht niet eens negeert.

De spanningen tussen Athene en Ankara smeulen al decennia lang. Turkije heeft al in 1995 via een parlementsbesluit verklaard een Griekse uitbreiding van de territoriale wateren tot twaalf zeemijl als oorlogsreden te beschouwen. Nu, in mei 2026, zet Erdogan vaart achter een wet die de territoriale aanspraken met de Mavi Vatan-doctrine in nationaal recht moet omzetten. Griekenland reageert met versterkte bewapening, koopt Franse fregatten en Rafale-jets en gaat nauwere samenwerkingsverbanden aan met Israël en Cyprus. Turkse gevechtsvliegtuigen schenden regelmatig het Griekse luchtruim, Turkse oorlogsschepen achtervolgen Griekse eenheden, en grote Turkse militaire oefeningen zoals “Mavi Vatan 2026” zijn bedoeld om de Grieken te intimideren en het Turkse gevoel van grootmacht te bevredigen.

Turkije heeft Griekenland herhaaldelijk bedreigd met militair klinkende retoriek. Erdoğan was in 2022 bijzonder duidelijk met de uitspraak dat men “plotseling op een nacht zou kunnen komen”, in combinatie met beschuldigingen aan het adres van Griekenland over de Egeïsche eilanden. Het Turkse staatspersbureau Anadolu bracht deze uitspraak zelf naar buiten. Bovendien bestaat er sinds 1995 een Turks parlementsbesluit waarin staat dat een uitbreiding van de Griekse territoriale wateren in de Egeïsche Zee tot 12 zeemijl als casus belli, oftewel oorlogsreden, zou worden beschouwd.

Twee zwaarbewapende legers van twee, laten we eerlijk zijn, vijandige staten liggen op elkaar te loeren in een zeer beperkte ruimte. Een scheepsramp, een verkeerde beslissing van een heethoofdige commandant, en het zou tot een escalatie kunnen komen. Turkije beschikt over het op één na grootste leger van de NAVO.

Erdogan regeert als een sultan, die in de binnenlandse politiek leeft van islamitisch-Ottomaans nationalisme en in de buitenlandse politiek politiek bedrijft met dreigementen. Politiek die hij vaak spontaan en op gevoel vanuit zijn buik voert en waarbij hij dan ook wel eens Israël met een invasie dreigt. De situatie is brandgevaarlijk; de Imia-crisis bracht beide landen in 1996 al eens op de rand van een open oorlog.

Onze regering en haar media vertellen ons altijd dat ‘de Rus’ het grootste veiligheidsrisico voor ons land vormt. Met alle respect, ik zie dat anders. De binnenlandse veiligheid in de EU-lidstaten wordt bedreigd door de invasie van de politieke islam en zijn aanhangers, die tot doel hebben Europa te islamiseren en aan de sharia te onderwerpen. Dat benoemen wordt echter als ‘rechts’ beschouwd.

De externe veiligheid wordt naar mijn mening in onze directe omgeving het meest bedreigd door Oekraïne, een door ons zwaar bewapende mafiastaat die steeds meer van ons geld wil en daarbij tot in het diepst van zijn wezen corrupt is. En door Turkije, de opvolgerstaat van het islamitische Ottomaanse Rijk, geregeerd door de Moslimbroeder Erdogan. Een land dat een ander NAVO-lid openlijk bedreigt en waarvan de loyaliteit in geval van twijfel waarschijnlijk eerder uitgaat naar zijn islamitisch-Ottomaanse identiteit dan naar het lidmaatschap van een ‘westers’ defensieverbond.

Als we stoppen met het betalen van Oekraïne, zouden we al snel in de positie kunnen terechtkomen van een maffiaslachtoffer dat probeert te stoppen met het betalen van afpersingsgeld. Dat kan dan gemakkelijk gevaarlijk worden. En als Erdogan zich blijft overgeven aan islamitisch imperialisme, dan bestaat ook aan dat front het gevaar van een militaire escalatie. En dan is er nog de door de Iraanse mullahs nagestreefde islamitische wereldrevolutie, maar dat is een ander hoofdstuk.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Waarom richt de Israëlische veiligheidsdoctrine zich nu op Turkije?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: