Wie dacht dat de waanzin van de links-groene heersers met de implementatie van George Orwells 1984 al zijn hoogtepunt had bereikt, kent nog niet de nieuwste waarschuwing uit Canada voor de dood door orgaandonatie.
De Britse komediegroep Monty Python heeft het weer eens voorspeld. In een iconische scène uit hun film “The Meaning of Life” kloppen twee ambulancebroeders op de deur van een man en vragen beleefd: “Mogen we uw lever hebben? … Het is een groot, klierachtig orgaan in uw buik”. De eigenaar van de lever probeert te protesteren: “Ik gebruik hem nog! Ik doneer hem als ik dood ben!” Waarop de ambulancebroeders antwoorden: “Niemand van wie we ooit de lever hebben verwijderd, heeft het overleefd,” schrijft Chris Veber.
Na George Orwells 1984 – “De partij leerde je om je ogen en oren niet te vertrouwen. Dat was hun belangrijkste gebod.” – lijkt nu een nieuwe dystopie werkelijkheid te worden. In Canada, waar het systeem van medisch geassisteerde zelfdoding (MAiD) jaarlijks al duizenden levens beëindigt, lijkt de film van Monty Python op vruchtbare grond te zijn gevallen.
De Canadese oorlogsveterane en podcaster Kelsi Sheren meldt een stortvloed aan berichten uit de gezondheidszorg. Artsen en verpleegkundigen worden gedwongen om trainingen te volgen over “dood door orgaandonatie”, net als bij de coronavaccinatie, op straffe van ontslag. Een klokkenluider uit de palliatieve zorg in Kelowna onthulde: Oudere patiënten komen voor eenvoudige knieoperaties naar het ziekenhuis, belanden vanwege een gebrek aan revalidatieplaatsen in hospices en worden plotseling geschikt verklaard voor MAiD. Sheren verwijst naar het officiële regeringsbeleid, waarbij Health Canada tegelijkertijd de Canadian Blood Services (een pro-orgaandonatie-ngo), de nationale MAiD-groep CAMAP en zelfs een vakblad uitsluitend over hulp bij sterven financiert. Sheren wijst erop dat alle Canadezen inmiddels automatisch als orgaandonor worden beschouwd.
Een studie waarschuwde al in 2019 voor het concept van “dood door orgaandonatie”, waarbij mensen onder narcose organen worden verwijderd, wat direct hun dood veroorzaakt, om de ischemietijden te minimaliseren en de toestand van de transplantaten te optimaliseren. Critici zagen dit als een schending van de “Dead Donor Rule”, die verbiedt om organen vóór de dood te verwijderen. Dit zet alle deuren wijd open voor misbruik. Kwetsbare groepen zoals gehandicapten, hulpbehoevenden of ouderen zouden subtiel onder druk kunnen worden gezet om hun leven als “nutteloos” te beëindigen.
In België, waar euthanasie aan de orde van de dag is, zijn er al gevallen waarin het levenseinde wordt versneld zonder de uitdrukkelijke toestemming van de mensen. De auteurs van de studie waarschuwen voor het overschrijden van de dunne grens tussen orgaandonatie uit vrije wil en donatie onder dwang. Na de plandemie en de dwangmaatregelen klinkt dat niet meer zo ondenkbaar als vóór corona.
De Canadese regering was tijdens de plandemie een van de felste tegenstanders van het concept van menselijke waardigheid en de grondwettelijk gegarandeerde individuele vrijheid. Net als in Europa gold ook daar: het individu telt niet, de gemeenschap is alles. “Solidariteit” was het gouden kalf dat in de regeringspropaganda werd aanbeden. Iedereen die een medische dwangmaatregel aan zijn lichaam weigerde, werd vervolgd als rechts-radicale dwarsdenker, met ontslag, blokkering van bankrekeningen en arrestaties tot gevolg.
Ook in het waardige Europa van de EU staan de vrijheid en zelfbeschikking van de burgers zwaar onder druk. Ongeacht het onderwerp, of het nu gaat om de geplande pandemie, het klimaat, migratie of Oekraïne. Van alle burgers wordt onvoorwaardelijke ‘solidariteit’ met de doelstellingen van de regering geëist, die gelijk worden gesteld aan de doelstellingen van de ‘gemeenschap’. Wie anders denkt of, God verhoede, anders handelt, wordt geconfronteerd met massale vijandigheid. Dan is orgaandonatie door levenden eigenlijk niet meer dan logisch. Wie de burgers niet ziet als subjecten, als dragers van een onvervreemdbare menselijke waardigheid, maar als objecten waarmee naar believen kan worden omgegaan om de eigen doelen te bereiken, ziet waarschijnlijk ook geen groot probleem in het verwijderen van een lever bij een nog levend persoon. Als het een hoger doel dient, bijvoorbeeld het verlengen van het bestaan van de zelfbenoemde elites.
Als u dus binnenkort leest dat een zuipende regeringspoliticus een nieuwe lever nodig heeft, doe dan de deur niet open en houd uw lever stevig vast. Ik zou dit graag ironisch bedoelen, maar ik vrees dat onze door zichzelf moreel dronken linkse groene woke heersers geen grenzen meer kennen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Als jij een donor codicil hebt dan moet je weten dat het je doodvonnis kan zijn. Als artsen het kunnen verkopen dan laten ze je “dood gaan” zodat ze je organen kunnen oogsten. Artsen zijn tegenwoordig butchers…. op een uitzondering na.
We mogen wel veel gevangenissen bijbouwen om al dat soort levensgevaarlijke doctoren (Uit het Latijns, hetgeen niets anders betekend dan leraar) op te sluiten. Alhoewel een guillotine een effectievere oplossing is.
loop naar de K met je gevangenissen; alleen de hoogste boom is goed voor dit soort uitvreters
bovenalles: het is de OVERHEID die hier zijn zegen aan geeft; de overheid vernietigt het volk
niks aan de hand, het zijn gewoon verlate abortissen.
het is erg laat natuurlijk
maar met de hele worstmakerij erbij
wel een echte abortis