Vladimir Poetin informeert verslaggevers en de wereld over het Russische beleid ten aanzien van Oekraïne

A. Kolesnikov: Andrey Kolesnikov, krant Kommersant.

Als u het niet erg vindt, nog één vraag. Een paar uur geleden noemde de Duitse bondskanselier, de heer Merz, u misschien wel de ernstigste oorlogsmisdadiger van onze tijd. Wat vindt u daarvan?

V. Poetin: Wanneer?

A. Kolesnikov: Een paar uur geleden.

V. Poetin: Ik begrijp het. . . .

Wat betreft de uitspraken die u noemde, en die Peskov mij enkele minuten geleden ook vertelde, wat ik daarvan vind? Ik denk dat dit een mislukte poging is om zichzelf, niet persoonlijk, maar zijn land en het “collectieve Westen” in het algemeen, vrij te pleiten van verantwoordelijkheid voor de tragedie die zich momenteel in Oekraïne afspeelt.

Wat bedoel ik daarmee? Ik heb dit al vele malen gezegd: in 2014 kwamen de ministers van drie Europese landen naar Kiev en ondertekenden een document dat in wezen een overeenkomst was tussen de huidige regering, de toenmalige president Janoekovitsj en de oppositie. Volgens deze overeenkomst moesten alle politieke geschillen binnen het constitutionele kader, vreedzaam en legaal worden opgelost.

En slechts een dag of twee later vond er een staatsgreep plaats, een bloedige en brute staatsgreep. Geen van deze garantstellers heeft iets gedaan om de situatie weer binnen het wettelijke kader te brengen. Hier begon het conflict, want onmiddellijk daarna begonnen zich gebeurtenissen te ontvouwen op de Krim en startte het regime in Kiev militaire operaties met gepantserde voertuigen en vliegtuigen tegen de burgerbevolking van die regio’s van Oekraïne die het niet eens waren met de staatsgreep. Vervolgens ondermijnden zij al onze pogingen om de kwestie vreedzaam op te lossen en weigerden zij publiekelijk de akkoorden van Minsk uit te voeren.

Wie is er dan verantwoordelijk voor de tragedie die zich nu voltrekt? Degenen die ons in deze situatie hebben gebracht door de veiligheidsbelangen van Rusland volledig te negeren. Als iemand vindt dat het acceptabel is om de bevolking van ons land met zoveel minachting te behandelen, moet hij weten dat wij nooit zullen toestaan dat Rusland passief blijft en niet reageert op de gebeurtenissen om ons heen.

O. Skabeeva: Goedenavond! Olga Skabeeva, Russische tv-zender. . . .

En nog een belangrijke vraag over de speciale operatie: Vladimir Vladimirovich, is er een kans dat deze in de nabije toekomst zal eindigen? Hoe denkt u daarover, denkt u dat we op het einde afstevenen?

V. Poetin: Ik zal waarschijnlijk beginnen met het tweede deel, aangezien dat het belangrijkste deel is.

In 2022 hebben we de Oekraïense autoriteiten voorgesteld om de keuze van de bevolking in het zuidoosten van Oekraïne te respecteren, hun troepen terug te trekken en het conflict onmiddellijk te beëindigen. Ik moet zeggen dat dit voorstel niet volledig werd afgewezen.

Maar nadat we onze troepen op aandringen van onze West-Europese collega’s van Kiev hadden teruggetrokken, veranderde de situatie en werd ons bijna letterlijk gezegd dat we zouden blijven vechten totdat jullie je hoofd zouden omdraaien of wij het onze. Ik weet niet meer of ik dit in het openbaar heb gezegd, maar het was zoiets, zij het in meer directe bewoordingen, maar het was vrij open en, vreemd genoeg, vriendelijk: het was óf wij óf jullie. Dit is nog steeds aan de gang.

Niettemin lijkt het mij dat als het gezond verstand zegeviert, het mogelijk zal zijn om overeenstemming te bereiken over een aanvaardbare manier om dit conflict te beëindigen. Dat is mijn veronderstelling.

Bovendien kunnen we de stemming van de huidige Amerikaanse regering onder president Trump zien, en het gaat niet alleen om hun oproepen, maar ook om hun oprechte verlangen om een oplossing te vinden. Ik geloof dat er een sprankje hoop is aan het einde van de tunnel. Laten we afwachten hoe de situatie zich ontwikkelt. Zo niet, dan zullen we onze uitdagingen met militaire middelen moeten aanpakken.

P. Zarubin: Goedenavond!

Pavel Zarubin, Russische tv-zender.

U spreekt vaak over de onderliggende oorzaken van de Oekraïense crisis, en gisteren had u het overigens ook over de redenen voor de toetreding van Oekraïne tot de NAVO. We zien nu echter dat Europese leiders beweren veiligheidsgaranties voor Oekraïne te bieden, maar zich vooral richten op het inzetten van hun troepen in Oekraïne. Bovendien blijven velen pleiten voor toetreding van Oekraïne tot de Europese Unie.

Maar we zien ook dat de Europese Unie zich in hoog tempo ontwikkelt van een economische unie tot een militair-politiek blok, met bijna voortdurend agressieve beslissingen en verklaringen.

Hoe beoordeelt u al deze scenario’s?

V. Poetin: Ik ben het eens met degenen die vinden dat elk land het recht heeft om zijn eigen veiligheidssysteem te kiezen. Dit geldt voor alle landen, inclusief Oekraïne. Dit betekent echter ook dat de veiligheid van de ene partij niet ten koste mag gaan van de veiligheid van de andere partij, in dit geval de Russische Federatie.

Wij hebben ons altijd verzet tegen het lidmaatschap van Oekraïne van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie, maar wij hebben nooit zijn recht in twijfel getrokken om zijn economische en zakelijke activiteiten naar eigen inzicht uit te voeren, met inbegrip van zijn lidmaatschap van de Europese Unie.

A. Yunashev: Kunnen we verdergaan over Oekraïne?

V. Poetin: Dat kan.

A. Yunashev: Alexander Yunashev, Life.

Nu Rusland en de Verenigde Staten bespreken hoe ze tot een vreedzame oplossing in Oekraïne kunnen komen, wordt de formule “veiligheidsgaranties in ruil voor grondgebied” steeds populairder. Komt dit overeen met wat u met Trump in Alaska hebt besproken?

En wat bedoelt u als u zegt dat Rusland bereid is mee te werken aan de ontwikkeling van deze garanties? Wie zou volgens u de garant moeten zijn?

En, als u het niet erg vindt, over Zelensky: heeft het zin om hem nu, in de huidige omstandigheden, te ontmoeten? Is het mogelijk om tijdens deze ontmoeting tot afspraken te komen?

Dank u.

V. Poetin: Nogmaals, het eerste deel.

A. Yunashev: De inspanningen van de VS – er wordt nu gespeculeerd dat er een formule bestaat van “veiligheidsgaranties in ruil voor grondgebied”.

V. Poetin: Nee, we hebben deze kwestie nooit aan de orde gesteld of op deze manier besproken.

Veiligheidsgaranties zijn vanzelfsprekend, en ik heb het er vaak over. Wij vinden dat elk land deze garanties en een veiligheidssysteem moet hebben, ook Oekraïne. Dit heeft echter niets te maken met enige vorm van ruil, laat staan met territoriale ruil.

Eerlijk gezegd wil ik benadrukken dat we niet zozeer vechten voor grondgebied, maar voor mensenrechten en voor het recht van de mensen die in deze gebieden wonen om hun eigen taal te spreken, binnen hun eigen cultuur te leven en de tradities te volgen die zijn doorgegeven door vorige generaties, door hun vaders, grootvaders, enzovoort. Dat is het belangrijkste doel van onze inspanningen.

En als deze mensen in het kader van democratische verkiezingsprocedures, waaronder referenda, hun steun hebben uitgesproken voor aansluiting bij de Russische Federatie, dan moet deze mening worden gerespecteerd. Dit is democratie – ik wil degenen die dit vergeten eraan herinneren. En dit is onder andere volledig in overeenstemming met het internationaal recht: ik wil herinneren aan de eerste artikelen van het Handvest [van de Organisatie] van de Verenigde Naties, waarin het recht van volkeren op zelfbeschikking expliciet wordt vermeld.

Maar we koppelen het ene niet aan het andere – grondgebied en veiligheidsgaranties. Natuurlijk kunnen we zeggen dat dit verwante onderwerpen zijn, maar we koppelen ze niet rechtstreeks aan elkaar. Dit was geen onderwerp dat tijdens de besprekingen in Anchorage aan de orde kwam.

Wat mogelijke ontmoetingen met de heer Zelensky betreft, heb ik hier al over gesproken. In het algemeen heb ik de mogelijkheid van een dergelijke ontmoeting nooit uitgesloten. Heeft een dergelijke ontmoeting zin? Laten we afwachten.

Volgens de grondwet van Oekraïne – sommigen zijn het daarmee eens, anderen niet, je moet de tekst gewoon goed lezen – bevat de grondwet van Oekraïne geen bepalingen voor het verlengen van de ambtstermijn van de president van Oekraïne. Als je voor een termijn van vijf jaar bent gekozen en die vijf jaar zijn verstreken, is je ambtstermijn ten einde.

Er is een bepaling volgens welke er geen verkiezingen worden gehouden tijdens de staat van beleg. Ja, dat is waar. Dit betekent echter niet dat de bevoegdheden van de president worden verlengd. In plaats daarvan betekent het dat zijn bevoegdheden aflopen en dat zijn rechten worden overgedragen aan de voorzitter van de Rada, met inbegrip van zijn bevoegdheid als opperbevelhebber.

Wat moeten de huidige autoriteiten doen als ze legitiem willen zijn en volledig willen deelnemen aan het vredesproces? Allereerst moeten zij een referendum houden: volgens de Oekraïense grondwet kunnen territoriale kwesties, voor zover ik me herinner, alleen via een referendum worden opgelost. Een referendum kan echter niet worden gehouden tijdens een staat van oorlog, wat ook een bepaling is van de grondwet. Om een referendum te kunnen houden, moet de staat van oorlog dus worden opgeheven. Zodra dit is gebeurd, moeten er verkiezingen worden gehouden. Dit proces zal voor onbepaalde tijd voortduren.

De uitslag van de verkiezingen is onduidelijk, maar wat de uitslag ook is, het is noodzakelijk om een overeenkomstig advies van het Constitutionele Hof te verkrijgen, zoals bepaald in de hoofdwet. Maar hoe kan men een advies van het Constitutionele Hof verkrijgen wanneer, nadat de autoriteiten het Constitutionele Hof van Oekraïne hadden gevraagd om de uitbreiding van de bevoegdheden van de president te bevestigen, en het hof dit feitelijk weigerde, wat er toen in Oekraïne gebeurde? Het klinkt misschien belachelijk, maar de bewakers weigerden de voorzitter van het Constitutionele Hof zijn kantoor binnen te laten.

Dat is het, de film is afgelopen. Maar niet helemaal, want voor zover ik weet, weet ik niet waar hij nu is, maar op een gegeven moment is hij naar het buitenland vertrokken. De afgelopen jaren zijn de bevoegdheden van sommige leden van het Constitutionele Hof echter verstreken. Als gevolg daarvan beschikt het hof niet over het vereiste quorum om beslissingen te nemen. Daarom is het een doodlopende weg om gewoon vergaderingen te houden met het huidige hoofd van de administratie, laten we zeggen, op een delicate manier.

Het is mogelijk – ik heb dit nooit geweigerd – als deze vergadering goed is voorbereid en tot een aantal positieve resultaten kan leiden. Donald vroeg me trouwens of het mogelijk was om zo’n vergadering te houden. Ik zei ja, dat is mogelijk. Als Zelensky er klaar voor is, kan hij immers naar Moskou komen en zal de bijeenkomst plaatsvinden.

Volgens de Oekraïense grondwet kunnen territoriale kwesties alleen worden opgelost door middel van een referendum, voor zover ik me herinner. Een referendum kan echter niet worden gehouden tijdens een staat van oorlog, wat ook een bepaling is van de grondwet. Om een referendum te kunnen houden, moet de staat van oorlog dus worden opgeheven. Zodra dat is gebeurd, moeten er verkiezingen worden gehouden. Dit proces zal oneindig lang duren.