Totale militarisering – Alexander Dugin

Vandaag de dag is de totale en alomvattende militarisering van het land, de staat en het volk van levensbelang.

Militarisering betekent dat de samenleving op militaire leest wordt geschoeid. De omvang en de belangrijkste richtingen van militarisering staan open voor discussie omdat ze afhangen van de specifieke historische en geopolitieke situatie, economische mogelijkheden en middelen, politieke ideologie en culturele dominanten. Als een land in vrede leeft en zijn vitale belangen en bestaan niet worden bedreigd, is buitensporige militarisering onnodig en overbodig. Natuurlijk moet elke soevereine staat gewapende troepen hebben die in staat zijn het land in een kritieke situatie te verdedigen. Volledige demilitarisatie is dan ook niets minder dan afstand doen van soevereiniteit en het accepteren van absolute afhankelijkheid van een externe macht. De intensiteit en mate van militarisering variëren echter altijd, schrijft Alexander Dugin.

Zoals president Poetin openlijk erkende in zijn toespraak tot de Federale Vergadering, in wezen in zijn beleidstoespraak voor het land voor de komende zes jaar (niemand twijfelt eraan dat Poetin herkozen zal worden), is Rusland in oorlog. Een oorlog die het is opgelegd. Een oorlog met het hele collectieve Westen: de erkenning van de directe betrokkenheid van de VS en de EU wordt elke dag luider en duidelijker – tot het punt dat het niet langer kan worden genegeerd.

De militarisering van de samenleving in de omstandigheden van een bloedige oorlog om het historisch bestaan is een absolute noodzaak en het is zinloos om hierover te debatteren. Rusland verschuift zijn industrie naar een militaire basis, zoals de president ook zei. Maar dit is slechts één aspect van militarisering. Het fenomeen is veel breder.

Niet alleen het defensie-industriecomplex, maar de hele staat en maatschappij moeten op militaire leest worden geschoeid. Vroeger was het modieus om hierover te debatteren, maar vandaag de dag is dat niet meer mogelijk. Om in zo’n fundamentele confrontatie de overwinning te behalen, moet Rusland worden omgevormd tot een oorlogsstaat.

Laten we de belangrijkste richtingen van militarisering eens nader bekijken.

Het land moet een militaire ideologie ontwikkelen, een ideologie van de overwinning. Zonder idee is het onmogelijk om te vechten. Maar het vaderland, het moederland, de staat – die gaan in de eerste plaats over het idee. En het moet in alles bevestigd worden: in de cultuur, het informatiebeleid, het onderwijs, de opvoeding, de mentaliteit van de elites en de massa’s, en in de psychologie van het dagelijks leven. Dit vereist de actualisering en wijdverspreide introductie van traditionele waarden, historisch zelfbewustzijn en een levendige en intense voorstelling van de Russische identiteit.

Het is waarschijnlijk nodig om de ideologische machine af te stemmen op twee registers – een intensere, scherpere en duidelijkere versie voor het leger, nieuwe onderdanen van Rusland en grensgebieden. In regio’s ver van het front kunnen de acties zachter zijn. Bovendien bereikt het Oekraïense regime zo’n hardnekkig verzet tegen onze troepen juist door de radicale totalitaire ideologisering van de hele bevolking. Natuurlijk moet je terroristen en maniakken niet volgen, maar in een ontspannen toestand is het onmogelijk om deze ideologische kracht, die ons vijandig gezind is en vermengd is met neonazisme, globalisme en liberalisme, te verslaan. De oorlog moet de oorlog van het volk worden; ons leger en het defensie-industriecomplex, evenals militaire onderwijsstructuren, moeten de vlaggenschepen van de ideologisering worden. De structuren van het belangrijkste militaire politieke directoraat moeten volledig worden hersteld, maar deze keer gewapend met een nieuwe ideologie van staatspatriottisme. De achterhoede moet dit proces op een zachtere manier volgen, maar zonder een kritische breuk toe te staan. Uiteindelijk moet de hele samenleving worden geïdeologiseerd.

Het werk van de leidinggevende overheidsstructuren moet worden overgebracht naar een speciale modus die overeenkomt met oorlogstijd. De normen voor rusttijden, vakanties en werkdagen voor belangrijke managementgebieden moeten worden herzien vanwege de oorlogsomstandigheden en dichter bij de frontlinieomstandigheden worden gebracht. Er moet een gedragscode voor ambtenaren in oorlogstijd worden ingevoerd. Rust in onvriendelijke landen, buitensporige luxe, uitstelgedrag en, God verhoede, sabotage en corruptie tijdens oorlogstijd zijn onaanvaardbaar. Hiervoor zijn strenge straffen nodig.

Een aantal liberale rechten en vrijheden moeten worden beperkt vanwege buitengewone omstandigheden. Elke kritiek op de staat, de helden van Rusland, de autoriteiten, de kerk en de president, evenals aanvallen op het patriottisme, de Russische gedachte en anti-oorlogspropaganda, moet categorisch verboden worden. Alle media en sociale netwerken die een dergelijke agenda uitzenden zouden onmiddellijk verboden moeten worden. Excessen zijn hier onvermijdelijk, maar een herziening van de fouten zal pas na de overwinning moeten plaatsvinden.

Het is duidelijk dat de hele economie moet worden geherstructureerd voor oorlogstijd. Ze is te lang gericht geweest op integratie met het Westen en de wereldwijde arbeidsverdeling, waardoor we op een kritiek moment belangrijke schakels in de productie- en technologische cyclus misten. Dit moet onmiddellijk worden rechtgezet. De rol van de staat in de economie – vooral in strategisch belangrijke industrieën en grootschalige productie – groeit al snel, maar moet nog sneller groeien.

Hetzelfde geldt voor het financiële beleid. De oorlog met het collectieve Westen dwingt Rusland om onafhankelijk te zijn van de dollar, de euro en elke andere valuta die de rol van reservevaluta ambieert. Alles wat onze buitenlandse partners moeten kopen, moeten ze voor roebels kopen. De uitgifte van roebels moet soeverein worden en het currency board-beleid moet definitief worden afgeschaft. Vandaag de dag is het eenvoudig om elke emissiestroom elektronisch te traceren (tot aan de roebel) en daarom moet er, in plaats van één (monetaristisch) rentemodel voor iedereen, een gradatie worden ingevoerd: voor strategische industrieën en projecten – renteloze leningen op een aparte geblokkeerde rekening, voor middelgrote projecten – een preferentieel rentetarief en voor gewone leningen – het maximumtarief (maar nog steeds lager dan nu, dat de ontwikkeling van particulier initiatief niet mogelijk maakt).

Militarisering vereist een verandering in demografisch beleid, zoals de president ons voortdurend in herinnering brengt. Vertrouwen op de arbeid van migranten en het aanvullen van de afname van de autochtone bevolking van Rusland met hun hulp is een misdaad op historische schaal. Het is noodzakelijk om de catastrofale trend van dalende geboortecijfers te keren met buitengewone maatregelen.

Militarisering van de cultuur is noodzakelijk. De focus moet liggen op het verheerlijken van de prestaties van onze helden in alle fasen van de geschiedenis – inclusief de Speciale Militaire Operatie. Elk concert, elke uitzending, elk evenement moet beginnen met het volkslied en de verheerlijking van de prestaties van de Russische persoon. Tegelijkertijd moeten hoge morele idealen en traditionele waarden prioriteit krijgen. Elke spot daarmee moet leiden tot administratieve straffen en een verbod op openbare uitingen van antipatriottische of eenvoudigweg immorele aard – inclusief blogs, sociale netwerken, enzovoort.

Militarisering vereist een verandering van elites. De elites die zich sinds de jaren ’80 en ’90 in de samenleving hebben gevormd, zijn grotendeels dragers van de geest van verslagenheid, cynisme, egoïsme, corruptie, geweld, leugens en die kwaliteiten die het uitschot van de samenleving naar boven brengen in een tijdperk van universele degeneratie en verval. Poetin maakte het duidelijk in zijn boodschap aan de Federale Vergadering: de elites uit de jaren 90 moeten weg en nieuwe elites – helden en martelaren, scheppers en dragers van het hoogste morele principe – moeten hun plaats innemen. Het front en de risico’s doen echter maar het halve werk bij het vormen van de kern van de nieuwe Russische elite. Na hun terugkeer naar de achterhoede moeten ze de beste – elite! – versneld worden opgeleid. Het overgrote deel van de onderwijsstructuren in Rusland weerspiegelt echter precies de liberale opzet van de jaren 80 en 90. Daarom wordt het onderwijs gemilitariseerd. Daarom is militarisering van het onderwijs noodzakelijk, een scherpe breuk met de vector – voornamelijk in de geesteswetenschappen – die de laatste decennia is opgebouwd onder directe controle en door directe instructie van het Westen, waarmee we vandaag in oorlog zijn.

De rotatie van het corps diplomatique, dat voor ongekende uitdagingen heeft gestaan die kenmerkend zijn voor elke oorlog en vooral voor zo’n harde – beschavings! – oorlog waarin we zijn verwikkeld, had al veel eerder moeten plaatsvinden. Onze diplomaten staan in de frontlinie van de botsing der beschavingen, maar dit vereist geheel nieuwe vaardigheden en kennis vergeleken met die welke in de voorgaande decennia van toenadering tot het Westen zijn bijgeschaafd. Dit moet onmiddellijk worden uitgevoerd.

Militarisering moet ook de media raken. Ja, de politieke omroepstrategie is er momenteel op gericht, maar de rest van het werk van de media – cultureel, educatief en zelfs entertainment – moet ook aan militarisering worden onderworpen. Te beginnen met gezichtscontrole en kledingvoorschriften voor iedereen die op het scherm of op officiële sites verschijnt. Zelfs reclame moet rekening houden met de normen van de oorlog die het land voert.

Tot slot is militarisering van het dagelijks leven noodzakelijk. Patriottisme moet een manier van leven worden, die de alledaagse psychologie van de gemiddelde persoon herformeert. Alle openbare ruimtes moeten gevuld worden met symbolen van oorlog en overwinning. Dit idee moet worden doorgegeven aan ouders en opvoeders: het doel van de hele natie is om een generatie van helden op te voeden die het grote Rusland zullen verdedigen en verjongen. Ethiek en moraal, zuiverheid van meningsuiting en basiskennis van de geschiedenis moeten in elk gezin meer aandacht krijgen. We vechten voor taal, cultuur, moraal, traditionele waarden en soevereiniteit. Dit betekent dat het voor iedereen duidelijk moet zijn – ongeacht leeftijd, sociale status, geslacht en beroep.

Ja, en natuurlijk moet de waakzaamheid van speciale diensten, wetshandhavingsinstanties en gewone burgers ten opzichte van degenen die reden geven om aan hun patriottisme te twijfelen en die tekenen van liberaal, pro-Oekraïens of Russofoob gedrag vertonen, sterk worden verhoogd. Elke misdaad en terroristische daad vindt zijn oorsprong in de geest. Als het Russische idee het bewustzijn van de samenleving niet beheerst, zal het worden veroverd door een vicieus, pathologisch Russofoob idee dat wordt geïmplementeerd door onze vijanden die erin zijn geslaagd mentale oorlogen te voeren. Als het hart niet aan God toebehoort, vestigt de duivel zich erin. Op dezelfde manier maken de slangen van de terreur hun nest in het rijk der gedachten, waar de hoge idealen van het geloof, de staat en het volk geen prioriteit krijgen. Het is tijd om SMERSH nieuw leven in te blazen.

Men zou mij kunnen tegenwerpen: dit alles ziet er grotesk, ongebruikelijk, onverwacht en… hard uit. Ja, waarschijnlijk wel. Omdat we te lang hebben geleefd in een vervormd beeld van de wereld, van onszelf, van het Westen en zijn universaliteit. Te lang zijn we in slaap gesust door valse verhalen over vrede in de hele wereld en zorgeloze puur materiële ontwikkeling. De abruptheid van het ontwaken is te wijten aan de diepte van de slaap.

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De anti-Russische propaganda campagne gaat in de hoogst versnelling

Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: