Kunnen we alsjeblieft ophouden Israël de ‘enige democratie in het Midden-Oosten’ te noemen?

Het is moeilijk te bevatten wat schokkender is aan het nieuws dat drie Libanese journalisten het doelwit waren van het Israëlische IDF en tijdens hun werk zijn vermoord: de daadwerkelijke moord op de journalisten of het gebrek aan verontwaardiging bij de westerse media, die partijdig zijn voor zowel het vermoorden van journalisten als de manier waarop de verhalen over hun dood worden gepresenteerd.

Israël heeft al lange tijd een buitengewone greep op de westerse media, die grotendeels functioneren als een PR-platform voor zijn doelstellingen. Journalisten mogen Gaza niet binnen en moeten daarom hun toevlucht nemen tot een werkrelatie met het persbureau van het IDF die lijkt op het Stockholm-syndroom. Dit bureau geeft hen vertekende ‘feiten’ over wat er ter plaatse gebeurt, laat cruciale informatie weg en voedt hen in sommige gevallen zelfs volledig met nepnieuws. Er wordt ons verteld dat journalisten Gaza niet mogen betreden voor hun eigen veiligheid, wat even absurd als komisch is, aangezien Israël inmiddels een indrukwekkende staat van dienst heeft op het gebied van het aanvallen en vermoorden van journalisten, schrijft Martin Jay.

De moord op drie Libanese journalisten heeft echter de inzet van Israëls oorlog met Iran verhoogd en ons laten zien hoe wanhopig de regering is, terwijl ze worstelt om het hoofd te bieden aan het feit dat het land langzaam tot puin wordt gereduceerd door de Iraanse raketten die het dagelijks bestoken. De oorlog lijkt nu minder te gaan over de stand van zaken wie wat heeft geraakt, en meer over het onder schot dwingen van journalisten om vals ‘nieuws’ te schrijven of, in het geval van veel grote westerse media zoals de BBC, simpelweg niet te berichten over de Iraanse aanvallen ter plaatse. In deze context kan de publieke opinie natuurlijk niet de vrije loop krijgen en zowel de VS als Israël ter verantwoording roepen, aangezien wat we op onze tv-schermen zien volledig vertekend is en weinig of geen gelijkenis vertoont met de werkelijkheid.

De moord op de drie Libanese journalisten zal door het IDF als een grote overwinning worden gezien, omdat het een huiveringwekkende waarschuwing zal zijn voor alle journalisten in Libanon dat ze zich aan het script moeten houden, anders worden ze het doelwit. Maar het markeert ook een mijlpaal in de oorlogsverslaggeving in het algemeen, in die zin dat er nu geen onduidelijkheid meer bestaat over het feit dat journalisten worden gezien als legitieme doelen op het slagveld, en dit zal een domino-effect hebben over de hele wereld, aangezien journalisten er niet in slagen zich voldoende te distantiëren van legers, regeringen en regimes, en wanneer ze een kogelvrij vest met het opschrift ’pers’ aantrekken, presenteren ze zichzelf als partijdig en dus als een regulier doelwit, net als de soldaten met wie ze zich bevinden.

Corruptie staat ook centraal in dit trieste verhaal. Zowel Netanyahu als Trump worden onderzocht wegens corruptie of zullen dat zeker op grote schaal ondergaan wanneer ze hun ambt neerleggen. Ze kunnen hun ambt simpelweg niet neerleggen, en hun enige manier om aan de macht te blijven is chaos en verwarring te creëren waar de media zich op kunnen storten, terwijl de schijnwerpers tijdelijk van hen zijn afgewend. Er is onlangs nieuwe beelden vrijgegeven van Netanyahu die wordt ondervraagd door politieagenten die hem onderzoeken in verband met beschuldigingen van omkoping rond dure geschenken die hem zijn gegeven door mensen die gunsten van zijn ambt zoeken. Dit wordt echter beschouwd als het topje van de ijsberg, en wanneer politieagenten dieper graven, zullen ze grotere, meer significante voorbeelden van corruptie vinden. Bibi zal zeker een gevangenisstraf uitzitten als de onderzoekers vrij mogen werken en het rechtssysteem de tijd krijgt om de zaak te behandelen. Maar in deze periode van oorlog wordt verwacht dat zijn zaak zal worden vertraagd. De invasie van Libanon, die Hezbollah ertoe heeft aangezet doelen in Israël aan te vallen, heeft perfect gediend om de noodtoestand in Israël naar een nieuw niveau te tillen, waar dergelijke procedures naar verwachting zullen worden uitgesteld totdat het stof is neergedaald. Trump daarentegen lijkt de Amerikaanse media te hebben afgeleid van het rapporteren over de duizenden pagina’s aan details over zijn relaties met kinderen, waarvan men zou denken dat dit zijn steun onder zijn eigen achterban negatief zou beïnvloeden.

Beide mannen hebben wanhopig behoefte aan controle over het mediadiscours, en dus is het vermoorden van journalisten en het vertellen aan alle andere media dat degenen die zijn gedood voor Hezbollah werkten en de pers als dekmantel gebruikten, rechtstreeks uit het handboek ‘De Kunst van het Liegen’ van Donald Trump. Trump vertelt op dit moment elk uur zoveel leugens over wat er in Iran gebeurt, dat journalisten niet kunnen klagen dat ze het doelwit zijn omdat ze over feiten berichten, als de overgrote meerderheid van hen gewoon alles wat uit zijn mond komt min of meer als feit overneemt. Dit is waar de oorlog zich afspeelt. Als we geen lastige vragen stellen en niet melden dat wat Trump en Netanyahu zeggen of beweren onwaar is, is het gemakkelijk te begrijpen hoeveel macht zij denken te kunnen uitoefenen over journalisten die grotendeels meespelen met de valse berichtgeving, simpelweg uit angst om het doelwit te worden. Letterlijk.

De verliezen, om maar een voorbeeld te noemen, van Amerikaanse militaire hardware zijn pure fictie. Volgens Trump zijn oorlogsschepen buiten gebruik door slecht onderhoud en vallen gevechtsvliegtuigen gewoon uit de lucht door eigen vuur. Het is een Hollywood-filmscript dat veel journalisten hem elke dag helpen uit te werken. Maar het feit is dat er geen Amerikaanse journalisten zijn die de naakte feiten rapporteren. De Straat van Hormuz is overgenomen door Iran, de VS heeft bijna geen raketten meer, de twee vliegdekschepen keren door aanvallen mank terug naar huis, de olieprijzen zijn gestegen waardoor zowel Iran als Rusland enorme bedragen hebben verdiend die ze aan hun eigen oorlogen kunnen besteden, en Iran is sterker, rijker en een gedurfdere nieuwe kernmacht geworden dan het voorheen was. Als kers op de taart van die spectaculaire mislukking van Trump en Israël heeft de VS zowel haar invloed in de regio als binnenkort haar petrodollars verloren. Ik schreef ooit een week voor de oorlog dat nepnieuws een enorme rol zal spelen in elke oorlog die Israël met Iran voert en dat we moeten verwachten dat er meer journalisten zullen worden vermoord, vooral als de grondinvasie doorgaat en Trump zal moeten liegen over het aantal dode Amerikaanse soldaten. Wat ik voorspel is dat er ergens een tweede invasie zal worden geënsceneerd, puur voor de camera’s, die aan journalisten zal worden gevoerd als ‘hand-out’-video, terwijl de echte strijd voortstuitert met een recordaantal slachtoffers. Trumps ervaring in reality-tv en Israëls reeds opmerkelijke staat van dienst op het gebied van videomanipulatie zullen een empirische rol spelen, waarbij de moord op de Libanese journalisten hen alleen maar aanmoedigt om te denken dat nu alles mogelijk is met journalisten.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Twee weken om het land plat te leggen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: