Israëls zelfmoordachtige breuk met de VS

Israël saboteert de onderhandelingen met Iran en vervreemdt zijn laatste belangrijke bondgenoot door te weigeren zijn aanvallen op Libanon te staken en zich terug te trekken uit het bezette zuiden. Het is vastbesloten om een regionale brandhaard opnieuw aan te wakkeren die ertoe zou kunnen leiden dat Iran de Straat van Hormuz voorgoed afsluit en de wereldeconomie in een wereldwijde depressie stort. En het zet zijn genocide in Gaza voort.

Israël is doordrongen van racisme en genocidaal geweld. Het is verblind door een weerzinwekkend gevoel van morele superioriteit. Het is gecorrumpeerd door een klasse van zionistische miljardairs in de VS die hun rijkdom gebruiken om het buitenlands beleid te buigen ten dienste van Israëlische belangen. Het is uitgerust met een nucleair arsenaal waarvan Israëlische functionarissen herhaaldelijk hebben gedreigd het te gebruiken, schrijft Chris Hedges.

Het is een bedreiging voor de regio. Het is een bedreiging voor zichzelf. En het is een bedreiging voor ons.

De eerste ronde van een vierpartijenbijeenkomst tussen de Verenigde Staten, Iran en bemiddelaars uit Pakistan en Qatar, die zondag in Zwitserland plaatsvond — waarbij de Iraanse delegatie weigerde deel te nemen aan een geplande handdruk en gezamenlijke foto met haar Amerikaanse tegenhangers — was gericht op de uitvoering door de VS van de toezeggingen die zijn vastgelegd in het Memorandum of Understanding (MoU) voor een voorlopige periode van 60 dagen.

Maar de afsluiting van de Straat van Hormuz — na Israëlische aanvallen op Libanon — verstoorde de besprekingen. De afsluiting bracht Trump opnieuw in een van zijn gebruikelijke woede-uitbarstingen, toen hij naar verluidt tegen “Fox News”-correspondent Trey Yingst zei dat hij de Iraanse onderhandelaars had laten weten dat als de Straat van Hormuz gesloten blijft, “[jullie] niet eens terug zullen komen in jullie verdomde land.”

Toen hem werd verteld dat de Iraanse president Masoud Pezeshkian blijft volhouden dat Iran het recht heeft om uranium te verrijken — een recht dat wordt gegarandeerd door het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, waarvan de VS medeoprichter is — zou Trump naar verluidt hebben gezegd: ”[President Pezeshkian] kan maar beter op zijn woorden letten. Hij kan maar beter zijn leven beteren, anders nemen we de rest van het land over.”

“Iran moet onmiddellijk voorkomen dat hun rijkelijk betaalde MARIONETTEN in Libanon voor problemen zorgen,” voegde Trump eraan toe in een bericht op Truth Social, verwijzend naar Hezbollah. “Als ze dat niet doen, zullen we Iran weer keihard aanpakken, net zoals we vorige week deden, maar dan nog harder!!!”

De dreigementen van Trump waren voor de Iraanse delegatie aanleiding om de Zwitserse vergaderlocatie te verlaten, terwijl Ghalibaf Trumps tirades afdeed in een bericht op X. “Denken ze er dan nooit eens over na dat als hun dreigementen hadden gewerkt, ze niet in de wanhopige situatie van vandaag zouden zijn beland? Wij hechten geen enkele waarde aan de dreigementen van de Amerikanen,” zei hij.

De bijeenkomst werd afgesloten met “overeenstemming over een routekaart van 60 dagen naar een definitief akkoord en het instellen van mechanismen om de technische onderhandelingen te bevorderen” in het kader van het memorandum van overeenstemming, aldus persbureau IRNA.

De visie van Israël op een “Groot-Israël”, bedoeld om de militaire dominantie van Israël in het hele Midden-Oosten te waarborgen, is afhankelijk van het benutten van de rijkdom en de militaire macht van de VS.

Meer dan tweederde van de belangrijkste wapens en munitie die Israël importeert — zonder welke het zijn genocide op de Palestijnen niet zou kunnen uitvoeren, Zuid-Libanon niet in een maanlandschap zou kunnen veranderen en Iran, Syrië en Qatar niet zou kunnen bombarderen — wordt geproduceerd en geleverd door de VS. En omdat de Israëlische lobby al decennialang het Congres in haar greep heeft, omdat haar zionistische bondgenoten de media in de gaten houden en controleren, en omdat zij in staat is tientallen miljarden dollars aan Amerikaanse belastinggeld weg te sluizen om haar militaire avonturisme in stand te houden, is Israël blind voor zijn eigen beperkingen. Het is bereid zijn bondgenoten, waaronder de VS, schade toe te brengen om zijn eigen belangen te dienen.

En dat is precies wat het nu van plan is te doen. Zelfs de onnozele regering van Donald Trump — die meer dan 34 miljard dollar heeft uitgegeven aan de oorlog met Iran en waarvan WarCosts de kosten op meer dan 214 miljard dollar schat wanneer de bredere economische kosten worden meegerekend — heeft dit door.

Israël is woedend over het memorandum van overeenstemming (MoU), dat woensdag virtueel werd ondertekend, waarin de bestemming van de Iraanse voorraden verrijkt nucleair materiaal wordt overgelaten aan latere onderhandelingen, de Amerikaanse zeeblokkade wordt opgeheven, bevroren Iraanse tegoeden worden vrijgegeven en ontheffingen worden verleend om de verkoop van Iraanse olie mogelijk te maken.

Het MoU verklaart een “onmiddellijke en permanente beëindiging van militaire operaties op alle fronten”. Het stelt een onderhandelingsperiode van 60 dagen voor alvorens tot een definitief akkoord te komen, een fonds voor wederopbouw en ontwikkeling van 300 miljard dollar, de terugtrekking van Amerikaanse troepen uit de periferie van Iran en de beëindiging van alle internationale en unilaterale sancties.

De retoriek die door Israëlische politici en commentatoren wordt losgelaten over Trump en de leden van zijn regering met betrekking tot het memorandum van overeenstemming — naar verluidt tot stand gekomen zonder Israëlische deelname — is venijnig. Niemand in de regering-Trump blijft gespaard. Trumps ongelukkige speciale gezanten en onbeschaamde zionistische handlangers, Steve Witkoff en zijn schoonzoon Jared Kushner, werden door Yinon Magal – een voormalig Knessetlid dat nu als commentator optreedt en nauwe banden heeft met Benjamin Netanyahu – heftig bekritiseerd als “twee kleine joden”. Trump is een “loser”. Vicepresident JD Vance is “uitschot”. “Israel Hayom” – de Israëlische krant die eigendom is van miljardair Miriam Adelson, een van Trumps grootste financiële donateurs – beschuldigde Trump in een opiniestuk van verraad aan Israël.

“Als ik in het kabinet van de Israëlische regering zou zitten, zou ik misschien niet de enige machtige bondgenoot aanvallen die ik nog ergens ter wereld heb”, antwoordde Vance.

Het is meer dan ironisch dat Israël Trump – die het woord omkoping in diskrediet brengt – ertoe zou aanzetten zich tegen Israël te keren. Maar Israël heeft zijn hand overspeeld. De Arabische en islamitische wereld en het Mondiale Zuiden verafschuwen Washington vanwege zijn steun aan de genocide op en het verraad aan de Palestijnen. Israël en zijn zionistische aanhangers hebben de VS aangezet tot oorlogen die in het voordeel van Israël waren, in Irak, Libië, Syrië en vervolgens tot nog een oorlog met Iran. De alliantie en de militaire debacles hebben Israël en de VS tot paria-staten gemaakt.

Nu keert Israël zich tegen de enige bondgenoot die het nog heeft.

Het feit dat de VS er niet in slagen hun belangen ondergeschikt te blijven maken aan die van Israël, zelfs ten koste van economische zelfmoord, is in de ogen van de bevoorrechte zionisten onvergeeflijk. Israël verwacht dat de zionistische miljardairsklasse en de Israël-lobby in de VS zich, net als in het verleden, naar zijn wil zullen schikken.

Het Witte Huis onder Obama ondertekende in 2016 een memorandum van overeenstemming met Israël waarin werd toegezegd dat er van 2019 tot 2028 jaarlijks 3,8 miljard dollar aan militaire hulp zou worden verstrekt. Het Congres keurde nog eens 17,9 miljard dollar aan militaire hulp aan Israël goed om de genocide in stand te houden.

Tussen 1946 en 2024 heeft de VS, naar schatting, Israël meer dan 300 miljard dollar aan militaire en economische hulp verstrekt, gecorrigeerd voor inflatie.

Alleen al de kosten van de Amerikaanse oorlogen in Irak en Afghanistan worden door Brown University geschat op 4 tot 6 biljoen dollar, waarvan een groot deel in de komende decennia zal moeten worden betaald in de vorm van medische en invaliditeitsuitkeringen aan oorlogsveteranen en hun families.

Deze keer is de prijs te hoog.

De nederlaag van Israël en de VS in de oorlog tegen Iran heeft een dodelijke slag toegebracht aan het project van “Groot-Israël” en de Abraham-akkoorden. Het heeft het presidentschap van Trump lamgelegd, de inflatie opgedreven, de populariteit van Trump tot een dieptepunt doen zinken, de economieën van de bondgenoten in de Golf verlamd en de Republikeinse controle over het Huis van Afgevaardigden en de Senaat bij de verkiezingen in november in gevaar gebracht.

Israël is niet van plan om Trump tegemoet te komen. Het kan het niets schelen wat er met hem of zijn regering gebeurt, of wat de gevolgen zijn van de dreigende economische catastrofe. Maar Trump, die altijd alleen uit was op zijn eigen belangen en dat ook altijd zal blijven, is niet van plan zichzelf op te offeren ten behoeve van iemand anders of voor luchtige idealen.

De Israëlische leiders staan zo ver af van de realiteit dat ze dreigen oorlog te voeren met Iran zonder de VS. Avigdor Lieberman, de voormalige minister van Defensie en huidige leider van de extreemrechtse partij Yisrael Beiteinu, heeft opgeroepen tot de opbouw van een ballistische raketmacht door Israël en gezegd dat hij, als hij de leiding had, de Mossad zou opdragen de Iraanse regering omver te werpen.

Israël heeft geen enkele intentie om zich terug te trekken uit Zuid-Libanon, de Golanhoogten — en andere gebieden in Syrië die het na de omverwerping van Assad is gaan bezetten — of uit Gaza — waar het 70 procent van het grondgebied bezet — noch om zijn wrede etnische zuivering op de Westelijke Jordaanoever te staken. Het is van plan ergens op de wereld een plek te vinden om de twee miljoen de facto gevangenen van het concentratiekamp Gaza naartoe te sturen. Palestijnen in Gaza worden nog steeds afgeslacht — meer dan 1.000 zijn gedood door Israël sinds het zogenaamde staakt-het-vuren afgelopen oktober van kracht werd — en zitten opeengepakt in overvolle tentenkampen zonder voldoende voedsel, schoon water of medische zorg.

Deze doelstellingen zijn op korte termijn wellicht haalbaar, maar op lange termijn betekenen ze de ondergang van de zionistische staat. Democraten ontdoen zich steeds meer van de last die het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) vormt, dat zijn steun uitsprak voor meer dan 100 Republikeinen die tegen de bekrachtiging van de uitslag van de presidentsverkiezingen van 2020 stemden. “America First“-Republikeinen en de rechtse vleugel vallen terug op hun traditionele antisemitisme.

De genocide heeft de sluier van Israël weggerukt en zijn duistere en moorddadige gezicht aan de wereldgemeenschap blootgelegd. De oorlog tegen Iran, die Netanyahu verkocht als een gemakkelijke overwinning, heeft Israëls cynische manipulatie van de VS aan het Witte Huis van Trump blootgelegd.

Israëli’s, bedwelmd door de fantasie dat ze het uitverkoren volk zijn, hebben geen vrienden. Ze hebben geen bondgenoten. Ze hebben degenen die ze gebruiken en degenen die ze afslachten.

“Geen waanzinnige hulp meer zonder voorwaarden, maar een voorwaarde verbonden aan elke dollar en elke raket”, schrijft de Israëlische journalist Gideon Levy.

Gedraag je, of betaal de prijs. Je kunt niet langer doen wat je wilt: straffeloos moorden, misbruiken, de nationale soevereiniteit schenden en het internationaal recht met voeten treden. In een dergelijke sfeer zal Israël niet langer in staat zijn om de internationale gemeenschap te blijven minachten, want er is geen kwestie die de wereld meer verenigt dan verzet tegen de bezetting.

Of het nu wil of niet, Israël zal hier rekening mee moeten houden. De eerste barsten zijn al zichtbaar, en hoe: een akkoord met Iran waarbij Israël volledig buiten beschouwing werd gelaten, terwijl het zelf jarenlang de Verenigde Staten en de hele wereld negeerde. Dit is nog maar het begin: een wereld die geschokt was door wat Israël in de Gazastrook heeft aangericht, zal afrekening eisen. Een staat die genocide pleegt, kan niet langer de lieveling van de westerse wereld zijn. Een staat waarvan de burgers dagelijks pogroms plegen, met medewerking van het leger, zal geen deel uitmaken van de familie van naties. De droom begint uit te komen. Het zal een nachtmerrie worden.

Het spel is uit. De Israëlische dominantie over het Amerikaanse politieke systeem loopt ten einde. Het onvermogen van Israël om de Amerikaanse en mondiale publieke opinie te doorgronden – of die van de eigen bevolking, waarvan meer dan 90 procent gelooft dat Israël de oorlog tegen Iran heeft verloren – in combinatie met de hardnekkige overtuiging dat de oude machtsmiddelen nog steeds werken, illustreert een leiderschap dat zichzelf doof, stom en blind heeft gemaakt. Het kan en zal veel schade aanrichten. Het kan en zal meer dood en leed veroorzaken. Maar het vreet zichzelf op.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Waarom neo-Crassus zich wanhopig aan ZIJN deal moet vastklampen – Pepe Escobar

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: