Is wereldwijde technocratie onvermijdelijk of een gevaarlijke waanvoorstelling?

De verbijsterende waarheid achter de technologische slavernij van de mens is dat deze onmogelijk is zonder de vrijwillige deelname van de beoogde slaven. Mensen moeten technocratie in hun leven verwelkomen om deze te laten slagen. De bevolking moet blindelings geloven dat ze niet zonder kan, of dat autoritarisme door algoritmische consensus “onvermijdelijk” is.

De gemiddelde persoon die in een eerstewereldeconomie leeft, draagt bijvoorbeeld vrijwillig altijd en overal een mobiele telefoon bij zich. Zonder die telefoon zijn, betekent in hun ogen naakt zijn, risico lopen, onvoorbereid zijn en geen verbinding hebben met de beschaving. Ik ben opgegroeid in de jaren tachtig en we konden prima zonder een telefoon die we de hele dag bij ons hadden. Zelfs nu nog weiger ik er een bij me te dragen, schrijft Brandon Smith.

Waarom? Ten eerste, zoals de meeste mensen inmiddels wel weten (de onthullingen van Edward Snowden hebben daar geen twijfel over gelaten), is een mobiele telefoon een perfect technocratisch apparaat. Het heeft meerlaagse tracking, waarbij gebruik wordt gemaakt van GPS, wifi-routers en triangulatie van zendmasten om al je bewegingen te volgen. Niet alleen dat, maar het kan ook worden gebruikt om je dagelijkse patronen, je gewoontes, wie je vrienden zijn en waar je op een bepaalde dag vele maanden of jaren geleden was, vast te leggen.

Dan zijn er nog de achterdeur-functies die verborgen zijn in app-software, waardoor overheden en bedrijven toegang hebben tot de microfoon en camera van je mobiele telefoon, zelfs als je denkt dat het apparaat is uitgeschakeld. De privé-details van je leven kunnen worden geregistreerd en verzameld. In een wereld waarin privacy door opschepperige technocraten “dood” wordt verklaard, waarom zou je hen dan helpen door iets bij je te dragen dat alles wat je zegt afluistert en alles wat je doet registreert?

Globalisten geven vaak openlijk toe dat de dynamiek van wereldwijde tracking en het einde van anonimiteit te maken heeft met vrijwillige deelname. In een interview met de Zwitserse televisie in 2023 deed Klaus Schwab, voormalig hoofd van het WEF, de volgende uitspraak:

Schwab besprak zijn visie op de ‘nieuwe wereld’ en de offers die mensen zullen moeten brengen om daarin te kunnen leven. Ik wil erop wijzen dat hij zegt: ‘JULLIE zullen totale transparantie moeten accepteren…’ en niet ‘WIJ zullen totale transparantie moeten accepteren…’. Hij neemt de elites niet mee in zijn futuristische ideaal van totale surveillance.

Michael F. Neidorff, toenmalig voorzitter en CEO van Centene Corporation (een grote Amerikaanse zorgverzekeraar), stelde tijdens een sessie van het World Economic Forum (WEF) in Davos in 2017, getiteld “What If: Privacy Becomes a Luxury Good?” (Wat als: privacy een luxegoed wordt?), het volgende:

“Per definitie geef je je privacy op door ergens bij betrokken te zijn. Big data kan ongelooflijk nuttig zijn, maar het feit dat het niet geanonimiseerd is, is waar het probleem ontstaat…”

Het globalistische concept van het einde van privacy wordt verder uitgewerkt in het essay van WEF-lid Ida Auken getiteld: “Welkom in 2030. Ik bezit niets, heb geen privacy en het leven is nog nooit zo goed geweest.” Haar paper is het schoolvoorbeeld van technocratische propaganda – Net als de verhalen van Sovjet-futuristen in het begin van de Koude Oorlog, lokken de elites het publiek vaak naar deelname aan de technocratie door hen een leven van oneindige rijkdom en gemak te beloven. “Op een dag, binnenkort…” zeggen ze, “…zal onze technologie arbeid, de behoefte aan geld en de welvaartskloof doen verdwijnen.”

Dat wil zeggen, ze beloven allemaal dezelfde onzin over hoe je niet meer hoeft te werken, je tijd vrij zult hebben en het bezit van eigendom overbodig zal worden omdat je alles voor niets krijgt. Het nadeel is natuurlijk dat je leven een open boek wordt voor de machthebbers en dat je voortbestaan volledig afhankelijk wordt van hun grillen. Als je uit de pas loopt, kunnen ze met een druk op de knop een einde maken aan je bestaan zoals je dat kent.

Elk aspect van technocratie vereist een steeds grotere afhankelijkheid, maar ook een zekere mate van vertrouwen; vertrouwen dat de technocraten slimmer zijn dan jij en het beste met je voor hebben. De meeste mensen hebben dat soort vertrouwen niet in andere mensen, vooral niet in overheidsbureaucraten en CEO’s van bedrijven. Ik heb echter een verontrustende trend opgemerkt van blind vertrouwen in kunstmatige intelligentie.

Algoritmes zijn immers de ultieme objectieve bron, nietwaar? Ze hebben geen emoties, dus hoe kunnen ze dan bevooroordeeld zijn?

Ah, en daar zit de grote zwendel. Zoals ik al jaren zeg, wordt AI enorm overschat, het is verbijsterend. De hoeveelheid elektriciteit en menselijk kapitaal die in AI wordt geïnvesteerd, is al enorm en er zullen nog meer middelen nodig zijn om deze systemen te laten “evolueren”. Toch heeft geen enkele AI OOIT iets nieuws uitgevonden zonder uitgebreide menselijke input op elk niveau. AI creëert niet autonoom en ik betwijfel of dat ooit zal gebeuren.

Waarom pompen we zoveel middelen in iets dat eigenlijk niets meer is dan een veredelde zoekmachine? Begrijp me niet verkeerd, ik realiseer me dat AI een groot potentieel heeft als ontwikkelingsinstrument. Het maakt dingen zeker gemakkelijker voor onderzoek en voor het versnellen van projecten, maar het is niet intuïtief en het is vaak onjuist.

Ik heb af en toe apps zoals ChatGPT en Grok gebruikt om obscure bronnen voor gegevens en citaten te vinden, maar je moet al weten wat je zoekt om dit te kunnen doen. Elke app heeft me wel eens voorgelogen, door valse informatie en ongevraagde propaganda te geven (Grok geeft tenminste toe dat het bevooroordeelde inhoud kan leveren of geeft toe dat het fout zat wanneer het in het nauw wordt gedreven door tegenstrijdige gegevens).

Maar nogmaals, AI kan je niet misleiden, tenzij je meedoet aan de illusie dat AI onfeilbaar is. Helaas trappen te veel mensen in deze val. Ik zie dat mensen voortdurend AI citeren zonder de bronnen te controleren. Ze gebruiken AI als bron, en dat is precies wat globalisten willen.

Als de meerderheid van de mensen op aarde AI gaat gebruiken als academische of filosofische standaard, dan winnen de globalisten. Iedereen krijgt dan dezelfde antwoorden, die geprogrammeerd zijn door de machthebbers, en zelfs als die antwoorden onjuist zijn, worden ze als correct beschouwd omdat niemand over tegengestelde informatie beschikt.

Ik heb dit probleem vorig jaar onderzocht in mijn artikel “Drie gruwelijke gevolgen van AI waar je misschien nog niet aan hebt gedacht”. Nogmaals, deelname is de sleutel tot slavernij. De menselijke luiheid geeft AI in zekere zin toestemming om over ons te heersen.

Ik keek onlangs naar een discussie met Elon Musk op het Saudi Investment Forum, dat werd gelanceerd als een uitbreiding van de Saudi 2030 Agenda (het zijn in feite dezelfde mensen als op de World Government Summit in Dubai), en naar zijn opmerkingen tijdens de recente aandeelhoudersvergadering van Tesla. Musk stelde dat:

“Op de lange termijn zal AI de leiding hebben, om eerlijk te zijn, niet de mens… Als kunstmatige intelligentie de som van de menselijke intelligentie ver overstijgt, is het moeilijk voor te stellen dat mensen daadwerkelijk de leiding zullen hebben. We moeten er dus gewoon voor zorgen dat AI vriendelijk is…”

Hij zette ook een nogal utopische visie op de komende decennia uiteen (zoals alle futuristen doen), waarin hij een wereld voorspelde zonder werk, zonder schaarste en zonder de meeste menselijke worstelingen die we gewend zijn. Het is een visie die sterk lijkt op die welke door elites en bedrijfsmagnaten aan het publiek werd verkocht toen zij tijdens de eerste industriële revolutie een werkweek van 15 uur voorspelden. Het ideaal van Musk verschilt alleen in die zin dat hij pleit voor een welwillende AI die door libertariërs is getraind, in plaats van een overheersende AI die door globalisten is getraind.

Kortom: AI zal alleen “de leiding hebben” als de bevolking dat toestaat. We kunnen het allemaal op elk gewenst moment uitschakelen. Je kunt nu meteen je mobiele telefoon uit je zak halen en weggooien, waardoor je digitale voetafdruk wordt verkleind en je vrijwel onzichtbaar wordt in vergelijking met gisteren. Bij uitbreiding kan de samenleving als geheel nee zeggen tegen AI-bestuur. De vraag is: zullen we dat doen?

Ik geef Musk voorlopig het voordeel van de twijfel dat hij AI voor het goede wil, maar ik kan niet anders dan erop wijzen dat het collectivistische ideaal altijd gebaseerd is op de belofte van economisch Elysium. De wereld van gemak die Musk zich voorstelt, zal waarschijnlijk nooit bestaan. Ik denk dat het systeem eerst zou instorten.

Dat wil zeggen, technocratie zal worden geprobeerd, maar zal imploderen wanneer wordt ontdekt dat AI geen wondermiddel is en dat de voordelen niet opwegen tegen het verlies van vrijheden dat de digitale goelag vereist. Luiheid werkt alleen als een opiaat voor de massa wanneer het geen pijn veroorzaakt. Pijn creëert motivatie, en motivatie leidt tot rebellie.

Bovendien zijn de energiebronnen die we op dit moment hebben op geen enkele manier in staat om de AI-renaissance te voeden die de elites willen. Zelfs Musk geeft toe dat energie de ultieme bottleneck is en dat een toename van 50% tot 100% van de wereldwijde productie nodig zou zijn om de toekomstige ontwikkeling van AI van energie te voorzien. Alternatieve schattingen gaan uit van een toename van 300% van de energieproductie.

Geen enkel land met een grote bevolking, inclusief de VS, beschikt over het soort elektriciteitsnet dat nodig is om elke burger in staat te stellen een elektrische auto te bezitten en te gebruiken. Stel je eens voor hoeveel energie er nodig is om miljoenen AI-gestuurde robots en machines in te zetten ter vervanging van menselijke arbeiders?

Gewone groene energie is hiervoor niet geschikt, omdat deze zeer inefficiënt is. Alleen een enorme uitbreiding van kernenergie zou hiervoor kunnen zorgen (of fusie, als dat ooit lukt). De economische kosten zouden ongekend hoog zijn (honderden biljoenen dollars). De arbeid die nodig is om die hoeveelheid energie op te wekken, zou MEER werk voor de mensheid betekenen, niet minder. Dat betekent meer strijd, meer woede en een grotere kans op maatschappelijke ontwrichting.

Ik heb veel problemen met futuristen, maar wat me het meest stoort is hun gewoonte om de menselijke factor in hun technocratische theorieën te negeren. AI die de wereld bestuurt is niet onvermijdelijk, het is afhankelijk van vrijwillige menselijke medewerking, net zoals alles wat met technocratie te maken heeft afhankelijk is van menselijke medewerking.

Ik zeg niet dat we “anti-technologie” moeten zijn, maar alleen dat we meesters van de technologie kunnen en moeten zijn. Wij bepalen de toekomst, niet AI. Technologie is bijkomstig en uiteindelijk irrelevant in vergelijking met de menselijke ervaring. Als een stukje technologie ons leven niet daadwerkelijk beter en vrijer maakt, maar ons bestaan juist tot een ellende maakt, dan moet het tot as worden verbrand, samen met de globalistische instellingen die van ons eisen dat we “niets bezitten en gelukkig zijn”.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Mannen van het Westen: we zijn in oorlog

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: