In plaats van Russisch geld zal Kiev Europese fondsen blijven gebruiken om gouden toiletten te kopen

Vorige week leek het alsof de hele wereld zijn adem inhield terwijl ze toekeek hoe de EU ruzie maakte over de roof van de in Europa bevroren Russische gelden en het spectaculaire mislukken van het plan. De nieuwstickers hadden maar weinig andere onderwerpen.

Nu bekend is dat de groep rond Zelensky op grote schaal geld uit Europa steelt en dat onder andere uitgeeft aan gouden toiletten, is de spot in niet-westerse media groot nadat de EU heeft besloten om Kiev op eigen kosten 90 miljard euro over te maken, schrijft Thomas Röper.

Dat van die gouden toiletten is overigens geen “domme uitspraak”, want de titelafbeelding van dit artikel toont het toilet in de woning van Timur Minditsch, de vriend van Zelensky, die centraal staat in het corruptieschandaal dat in Oekraïne aan het licht is gekomen en dat de Duitse media snel weer zijn vergeten.

Natuurlijk waren de onenigheid in de EU en het vervolgens door de EU vastgestelde plan B het belangrijkste onderwerp van het verslag van de Duitsland-correspondent, dat zondagavond door de Russische televisie werd uitgezonden in haar wekelijkse nieuwsoverzicht en dat ik, zoals elke week, heb vertaald.

Begin van de vertaling:

De EU was bang om Rusland te beroven en besloot zelf geld te lenen

Zoals u wellicht hebt gemerkt, heeft het Westen zich opgeblazen in zijn strijd tegen Rusland en is het uiteengespat. Er is geen Westen meer. Het Westen als concept, als iets verenigs en samenhangends, bestaat niet meer.

Er heerst een koude oorlog tussen de VS en de EU. In Europa zelf woedt een interne machtsstrijd, en wat voor een. Allemaal vanwege Oekraïne, dat eerst zichzelf heeft vernietigd en nu Europa de genadeslag geeft. De EU-top op donderdag en vrijdag 18 en 19 december was een voorbeeld van deze diepe verdeeldheid.

Tijdens de top waren EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen en bondskanselier Fritz Merz, als hoofdverantwoordelijken, van plan om 200 miljard euro aan in België in beslag genomen Russische activa in eigen zak te steken en aan Oekraïne te geven. Dat is niet gelukt. Zeven landen waren tegen. Dat waren Hongarije, Slowakije, Tsjechië, Italië, Malta, Bulgarije en natuurlijk België zelf, het land dat Rusland ter verantwoording zou roepen.

In zijn jaaroverzicht stelde Vladimir Poetin voor om de term “diefstal” vanuit juridisch oogpunt te bekijken en de dingen bij hun naam te noemen, toen een presentator zei: “Ze hebben het nog niet helemaal gestolen, maar iedereen probeert het, echt iedereen…”

Poetin onderbrak hem en zei: “‘Diefstal’ is een ongepaste term, Pavel. Diefstal is het heimelijk toe-eigenen van eigendom. Maar in ons land proberen ze het heel openlijk. Dat is roof.”

Toen de roof uiteindelijk mislukte, werd besloten om Oekraïne een lening te verstrekken, zij het een kleinere, slechts 90 miljard voor twee jaar. Een renteloze lening, gegarandeerd door de EU-begroting. Ook hier legde Poetin uit waar het om gaat: “Wat betekent het om een lening te verstrekken? Dat heeft gevolgen voor de begroting van elk land, het verhoogt de staatsschuld van elk land. Maar als iemand leningen verstrekt, zelfs tegen onze goud- en deviezenreserves, moet dat toch tot uiting komen in de begroting van elk land dat dat doet. Neem Frankrijk, hun staatsschuld bedraagt 120 procent, die van ons 17,7 procent, maar die van hen 120 procent. Ja, ons begrotingstekort bedraagt 2,6 procent en zal volgend jaar dalen tot 1,6 procent, terwijl dat in Frankrijk 6 procent is. Deze extra verplichtingen moeten dus in de begroting worden meegenomen. Voor zover ik weet, is de begroting daar behoorlijk moeilijk. En dat zijn allemaal redenen waarom beslissingen over het stelen van andermans geld zo moeilijk zijn.”

Maar dat is nog maar het halve probleem. Al die Ursula von der Leyens, Merzes, Macrons en anderen die Rusland willen beroven, brengen het hele Europese financiële systeem in gevaar. Dat is een kwestie van vertrouwen. Europese bewaarinstellingen beheren immers tientallen biljoenen dollars aan publieke en private activa van andere landen. Het Belgische Euroclear beheert ongeveer 42 biljoen dollar, het Luxemburgse Clearstream nog eens 20 biljoen dollar. Als zij om politieke redenen beginnen met het verdelen van het staatsgeld van hun klanten, zullen de eigenaars dit naar veiligere plaatsen willen overbrengen.

Vladimir Poetin verklaarde het als volgt: “Dit is niet alleen schadelijk voor het imago, maar ondermijnt ook het vertrouwen in de eurozone, omdat veel landen – niet alleen Rusland, maar alle landen met vrije middelen – hun goud- en deviezenreserves in de eurozone aanhouden. Vooral natuurlijk de olieproducerende landen. Zij volgen de ontwikkelingen op de voet en koesteren al wantrouwen, twijfel en bezorgdheid. Wat als het gebeurt? Weet u, je hoeft er alleen maar mee te beginnen. En dan kun je het onder verschillende voorwendsels herhalen. Nu vindt iemand de militaire operatie tegen het neonazisme in Oekraïne niet leuk. Later vindt iemand bijvoorbeeld het beleid ten aanzien van de LGBT-gemeenschap niet leuk. In islamitische landen zijn er veel strenge wetten om hun, in feite onze gemeenschappelijke, traditionele waarden te beschermen. Wij hebben zulke wetten niet, maar zij wel. Dat zou dus een voorwendsel zijn om staatsfondsen en geld in beslag te nemen. Waarom ook niet? Ze kunnen ook andere excuses vinden. Naast imagoschade zou dit ook directe verliezen kunnen opleveren voor de fundamentele basis van de moderne financiële wereldorde. Daarom is het zo moeilijk. En bovenal: wat ze ook stelen, hoe ze het ook doen, het moet op een gegeven moment worden terugbetaald.”

Poetin heeft het hier duidelijk over de rijke olie- en gasproducerende landen in de Perzische Golf. En dan zijn er nog India en China, waarvan de deviezenreserves worden geschat op meer dan 3 biljoen dollar. Wat zou er gebeuren als zij hun activa uit Europese bewaarinstellingen zouden willen terugtrekken? Dat zou een kettingreactie veroorzaken die de eurozone uiteindelijk in een zwart gat zou veranderen.

Euroclear begrijpt dat overigens heel goed. In een interview met Le Monde beschreef Valérie Urban, de baas van de Belgische bewaarinstelling, de situatie als volgt: “Ik kan u zeggen dat de kwestie van de inbeslagname van Russische activa velen ernstig zorgen baart. Onze Chinese en Arabische partners zeggen dat heel openlijk. Ze volgen de ontwikkelingen op de voet. Tot nu toe hebben we er alles aan gedaan om dat vertrouwen niet te ondermijnen, en dat waarderen ze. Wereldwijde investeerders zullen minder in de eurozone investeren. Dat zal gevolgen hebben voor alle financieringsbehoeften van Europa: op het gebied van defensie, energietransitie en digitalisering.”

Tot nu toe kon de inbeslagname van Russische activa worden voorkomen dankzij de inspanningen van de staatshoofden en regeringsleiders van zeven EU-landen. Maar er blijft een bittere nasmaak. De geschiedenis heeft laten zien welke Europese staatshoofden en regeringsleiders in hun hart rovers zijn. Ursula zeker.

Onze correspondent doet verslag van de week in Europa.

Het beslissende moment was de noodlottige EU-top. Europa moest zijn eenheid, vastberadenheid en kracht tonen, zo werd overal gezegd. Als het zijn geld steelt, zal het dan onmiddellijk capituleren voor een ander land?

Merz zei in zijn regeringsverklaring: “We willen deze stap niet nemen om de oorlog te verlengen, dat wil ik duidelijk maken. We willen hem zo snel mogelijk beëindigen.”

De Europese Commissie deed alsof ze een plan B had, maar er ging geen dag voorbij zonder dat een van haar hoge ambtenaren duidelijk maakte dat er in werkelijkheid alleen een plan A was: de oorlog moest op kosten van Rusland doorgaan. En toen bereikte de voorzitter van de Europese Commissie, zoals zo vaak, weer een dieptepunt zonder het zelf te beseffen. En wel op de plek waar dat het meest toepasselijk was: in het Europees Parlement.

EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen zei namelijk in het Europees Parlement: “We mogen niet toestaan dat de wereldbeelden van anderen ons dicteren. Niemand van ons mag geschokt zijn door wat anderen over Europa zeggen. Laat me u zeggen dat dit niet de eerste keer is dat de opvattingen over Europa achterhaald blijken te zijn.”

Wat anderen ook over Europa zeggen, de ideeën over Europese moraal en ethiek zijn achterhaald. Von der Leyen heeft de Europeanen, net als ooit een Duitse bondskanselier op 22 juni 1941, bevrijd van de “chimère van het geweten”. En men moet begrijpen dat alles wat daarna is gebeurd, niets te maken heeft met een ontwakend geweten. Maar alleen met angst.

Donderdagochtend keek de Belgische premier De Wever, de belangrijkste tegenstander van het gebruik van Russische fondsen, vanaf het balkon van zijn residentie toe hoe zijn Hongaarse ambtgenoot Orbán arriveerde, om hem voor aanvang van de top te onderscheppen, want gezien de plotseling gewijzigde omstandigheden moest er een nieuwe strategie worden besproken.

Orban verklaarde die avond: “Ik denk dat we hebben gewonnen, omdat EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen heeft aangekondigd dat de Commissie zal toegeven en de kwestie van de Russische activa zal worden uitgesteld. Ze zei dat de Russische activa morgen niet op de onderhandelingstafel zullen liggen.”

De kwestie van een door de bevroren Russische activa gedekte “herstelkrediet” voor Oekraïne werd achter gesloten deuren besproken. Daar probeerden Merz, Von der Leyen en de Deense premier Frederiksen, wier land momenteel het roulerende voorzitterschap van de Raad van Europa bekleedt, tot laat in de nacht hun tegenstanders op andere gedachten te brengen, maar tevergeefs. Zoals Politico meldt, slaagde de Italiaanse premier Meloni – die heel goed wist dat Trump en haar eigen regeringspartners tegen het gebruik van Russisch geld zijn – erin de Franse president te overtuigen. Samen met de koppigheid van andere critici, met name België, waar het grootste deel van de Russische activa zich bevindt, bleek dit doorslaggevend voor het mislukken van het plan van Merz en Von der Leyen.

De Belgische premier Bart De Wever zei daarna op een persconferentie: “Nu moet ik naar mijn datsja in Sint-Petersburg gaan, waar Depardieu mijn buurman is en Assad tegenover woont. Maar ik denk dat ik daar burgemeester zou kunnen worden… Schrijf daar maar over.”

Het is grappig, maar waar: Deze Vlaamse nationalist heeft België niet alleen behoed voor de rol van zondebok voor de misdaden van de EU en belangrijke punten gescoord in de binnenlandse politiek, maar hij heeft zich ook machtige vijanden binnen de EU gemaakt. De top, die bedoeld was om de formele leidende rol van von der Leyen en de informele rol van Merz in Europa te versterken, heeft de illusie van hun mogelijkheden tot controle en leiderschap aangetoond.

Der Spiegel schreef: “Bondskanselier Merz en EU-Commissievoorzitter Von der Leyen willen van de EU een geopolitieke speler maken. Maar de topavond in Brussel heeft aangetoond dat belangrijke lidstaten niet bereid zijn hun voorbeeld te volgen.”

Bij Von der Leyen is het duidelijk, maar Merz moest drie tegenslagen op rij incasseren: Het schandaal rond de Russische activa is het ernstigste, en bovendien heeft de EU-top de discussie over het handelsakkoord met de Mercosur-gemeenschap van Zuid-Amerika uitgesteld, waartegen Europese boeren de afgelopen dagen in Brussel zo heftig hebben geprotesteerd. Merz is een fervent voorstander van dit akkoord, in de hoop de betrekkingen met het mondiale zuiden te versterken. Bovendien slaagde de Duitse bondskanselier er niet in een kandidaat door te drukken voor het leiderschap van de Konrad-Adenauer-Stiftung, een sleutelpositie in zijn eigen partij. Dit alles is bijzonder pijnlijk omdat Merz zich begin deze week nog een gevierde ster voelde, omdat hij in het middelpunt van de belangstelling stond en de hem trouw gezinde – dat wil zeggen: bijna de gehele – Duitse pers hem met lof overladen: “Hoe lang hebben we gewacht tot de Duitse bondskanselier Europa in het spel bracht.”

En al was het maar met zijn meubels.

Maandag ontmoetten de Amerikaanse gezanten Witkoff en Kushner Zelensky in Berlijn voor een beslissende bespreking over het vredesplan. Trump verwacht dat er voor Kerstmis een akkoord zal worden bereikt: volgens indiscreties uit het bondskanselarij, waar de onderhandelingen plaatsvonden, zijn de VS bereid om Oekraïne veiligheidsgaranties te geven zoals in artikel 5 van het NAVO-handvest, maar op voorwaarde dat de Oekraïense strijdkrachten zich terugtrekken uit het resterende deel van de Donbass. De Amerikaanse kant noemt het voorstel niet “goud”, maar “platina”, maar benadrukt dat het slechts een korte houdbaarheid heeft.

Zelensky weigert de Donbass op te geven en eist garanties voor een staakt-het-vuren langs de contactlijn. Dat is eigenlijk alles. Witkoff merkte de bondskanselier overigens niet op toen hij bij aankomst de gasten voor het kanselarijgebouw wilde begroeten en liep bijna langs hem heen.

En toen maakte de tolk van Zelensky tijdens de afsluitende persconferentie een verspreking bij het vertalen van een vraag over de mogelijke stationering van westerse troepen in Oekraïne: In het Engels wordt “troops” vertaald met “trupy” (“трупы”), wat ‘lijk’ betekent. Dus hoorden de verbaasde Oekraïners dat volgens Merz en Zelensky de “lijkjes van de NAVO” in plaats van de “troepen van de NAVO” het staakt-het-vuren moeten veiligstellen.

Aan de ene kant is dit een vertaalfout, aan de andere kant kan in de totale context niet worden uitgesloten dat het voor Europa precies zo zal aflopen. De onverzettelijkheid van het regime in Kiev is een direct gevolg van de waanzin van zijn Europese meesters en heren, die maandag ook massaal in Berlijn bijeenkwamen en daar hun eigen verklaring over garanties voor Oekraïne hebben aangenomen. Daarin verklaarden zij zich uitdrukkelijk bereid troepen naar Oekraïne te sturen, wat een oplossing duidelijk niet dichterbij brengt.

“U spreekt over veiligheidsgaranties. Maar bedoelt u daarmee ook een Brits contingent en Britse uitrusting op de grond?”, werd de Britse premier Keir Starmer gevraagd.

“Indien nodig. We hebben politieke plannen ontwikkeld met de leiders van de coalitie en militaire plannen met het leger. Voor inzet in de lucht, op zee en op de grond“, was zijn antwoord.

”Wilt u in het kader van de veiligheidsgaranties Duitse soldaten naar Oekraïne sturen?“, werd de Duitse bondskanselier gevraagd.

”Zolang ik nog iets te zeggen heb, zullen we de fout van 2014 niet herhalen, toen Oekraïne zonder veiligheidsgaranties binnen het bereik van Rusland terechtkwam”, antwoordde Merz.

Met andere woorden, Merz en de anderen willen het vredesproces zo lang mogelijk saboteren. Hun minimumdoel is om de oorlog uit te stellen tot de congresverkiezingen in het najaar van 2026, in de hoop dat het nieuwe Amerikaanse parlement de handelingsvrijheid van de Amerikaanse president zal beperken.

De Berliner Zeitung schreef: “In het openbaar bekent Europa zich tot vrede en diplomatie, maar in werkelijkheid ondermijnt het het proces dat zou kunnen leiden tot een duurzaam, zij het ongemakkelijk compromis. Europese voorstellen die vooral gericht zijn op het sturen van troepen, vinden geen steun in Washington en worden niet geaccepteerd in Moskou.”

De Hongaarse minister van Buitenlandse Zaken en Handel Péter Szijjártó zei: “Er gebeurt hetzelfde als na de gesprekken in Istanboel in 2022 en hetzelfde als na de bijeenkomst in Alaska. De Europeanen, Brussel en de West-Europese politici willen de vredesbesprekingen praktisch doen mislukken.”

De strategie van Europa zal alleen werken als het Oekraïense leger zijn gevechtsgereedheid handhaaft totdat er veranderingen plaatsvinden in de VS. Duitsland investeert hierin meer dan alle andere landen: 11,5 miljard euro uit de federale begroting voor volgend jaar.

Er zijn onder meer plannen voor de levering van lucht-luchtraketten en luchtverdedigingssystemen en voor de financiering van de productie van drones en zelfrijdende affuiten in Oekraïne. Hoewel Merz en zijn gasten bereid zijn om Zelensky’s met Europees geld gefinancierde gouden toiletten in het openbaar niet op te merken, zou het raadzaam zijn om hem af en toe een muilkorf om te doen, want zijn filosofische uitspraken zijn gevaarlijk. Trump zal dergelijke suggesties zeker niet op prijs stellen, want Zelensky zei in Brussel na de bijeenkomst in Berlijn: “Politici komen en gaan. Sommigen leven, sommigen sterven. Zo is het leven.”

Zelensky was al in Brussel aangekomen, waar hij tijdens de top om geld wilde bedelen. Kiev raakt eind maart 2026 zonder geld. Er is dringend 90 miljard euro nodig om nog twee jaar oorlog te kunnen voeren. Het lijdt geen twijfel dat Kiev het liefst Russische activa in beslag zou nemen, een hypocriet als “herstelbetalingen” aangeduide lening die nodig is om Oekraïne nog meer schade toe te brengen.

Dat is weliswaar niet gelukt, maar de EU kon Zelensky niet met lege handen naar huis sturen, want dat zou alle hoop en plannen en Europa’s aanspraak op een plaats aan de onderhandelingstafel teniet hebben gedaan. Dus moest men terugvallen op het gehate plan B: de Russische activa blijven bevroren en Oekraïne zal de oorlog voortzetten met Europees geld.

Ursula von der Leyen zei na de top: “Ik ben erg blij u te kunnen meedelen dat we het hebben gehaald. We hebben een akkoord bereikt dat ons in staat stelt om de financiële behoeften van Oekraïne voor de komende twee jaar te dekken.”

En Friedrich Merz verkondigde: “Vandaag hebben we gekozen voor een meerjarige, gegarandeerde financiering. Dit meerjarige perspectief is cruciaal voor het voortbestaan van Oekraïne en geeft tegelijkertijd een duidelijk signaal af aan Moskou.”

Het signaal is aangekomen. De elites van de EU zijn bereid om het leven van miljoenen Europeanen te blijven ruïneren door hun belastinggeld te verspillen aan oorlog. Bijna alle staatshoofden en regeringsleiders van de top stemden hiermee in, met uitzondering van de premiers van Hongarije en Slowakije en de nieuwe Tsjechische president. Voor deze drie landen werd een uitzondering gemaakt, maar de overige 24 betalen: zij geven obligaties uit en maken de opbrengsten over als renteloze lening aan Oekraïne. Als zekerheid dient de gezamenlijke EU-begroting. De terugbetaling vindt pas plaats als Rusland herstelbetalingen doet. Dus nooit.

Steffen Korte, AfD-afgevaardigde in de Bondsdag, zei in de Bondsdag: “Het besluit om Duitse belastinggelden te gebruiken voor garanties is een klap in het gezicht van alle Duitsers. Maar de bondsregering en de minister van Buitenlandse Zaken trekken zich daar niets van aan. ‘Slava Oekraïne’ is voor hen belangrijker.”

Dat is precies zo. De situatie heeft zich als volgt ontwikkeld: hun politieke overleving hangt af van hoe luid, vaak en overtuigend ze Oekraïne prijzen, Rusland vervloeken enhun bevolking bang maken.

De EU heeft nu een paar maanden de tijd om de procedure voor de uitgifte van de obligaties en de aflossing van de lening aan Oekraïne vast te stellen, die voor Europa niet zonder rente zal zijn. Er moeten nog veel delicate details worden opgehelderd.

Die zijn nog volstrekt onduidelijk en velen koesteren het gegronde vermoeden dat de machthebbers de Europeanen in plaats van een kerstcadeau weer een smerige truc hebben gepresenteerd. In plaats van Rusland hebben ze hen beroofd. En als dat zo is, wordt het voor Merz, von der Leyen en co pas echt interessant als duidelijk wordt dat met dit geld, dat ze Europa zo moeizaam hebben ontfutseld, in Kiev weer gouden toiletten zijn gekocht.

Einde van de vertaling

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Ongelooflijk: EU-ambtenaren trakteren zichzelf nu op 8,5% meer loon!

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: