Het Westen in oorlog en de redenen voor zijn onvermijdelijke nederlaag: een interview met Emmanuel Todd

“Wat er ook gebeurt in Iran, de nederlaag van het Westen en zijn beschaving is onvermijdelijk. Trump kan de implosie niet tegenhouden; hij versnelt deze juist.” Het Amerikaanse imperium stort in zoals de Sovjet-Unie, zegt Emmanuel Todd. In 1976 voorspelde de demograaf de val van de communistische supermacht op basis van gegevens over kindersterfte. Vandaag de dag ziet hij demografische statistieken als een teken van de neergang van de Verenigde Staten. En hij waarschuwt voor een herbewapend Duitsland.

Interview met EMMANUEL TODD, Die Weltwoche, 27 februari 2026

De oorlog in Oekraïne baart Duitsland zorgen, vertelde de Franse demograaf, historicus en bestsellerauteur in het voorjaar van 2023 aan het tijdschrift Weltwoche. Kort daarna wijdde Emmanuel Todd een boek aan dit land, waarin het nihilisme van de westerse beschaving een belangrijke plaats inneemt: “De nederlaag van het Westen”, gepubliceerd in 2024. In het voorjaar van 2025 verscheen een ander interview in het tijdschrift Weltwoche. Todd verklaarde toen: “Rusland heeft de oorlog gewonnen”. Deze mening wordt nu gedeeld door wereldberoemde deskundigen zoals de Amerikaanse kolonel Douglas Macgregor.

Als jonge onderzoeker maakte Todd in 1976 naam door de ineenstorting van de Sovjet-Unie te voorspellen. Hij rechtvaardigde deze voorspelling met het hoge kindersterftecijfer in het communistische rijk. Later, toen hij kritiek uitte op de invoering van de euro, die door Frankrijk werd geëist in ruil voor de Duitse hereniging, was hij in Duitsland zeer gewild voor interviews. Todd schreef een “Duitse neurose” toe aan de elite van zijn land. Hij voorspelde dat de eenheidsmunt Duitsland zou helpen zijn politieke suprematie in Europa te doen gelden.

Zijn boek Après l’Empire, gepubliceerd in 2002, werd een internationale bestseller. Hij gaf ons zijn derde interview sinds het begin van de oorlog in Oekraïne, waarin hij een parallel trekt tussen de neergang van Amerika en de ineenstorting van de Sovjet-Unie. En hij stelt de volgende vraag: wat zal Duitsland doen als de oorlog voorbij is?

Weltwoche: Mijnheer Todd, de oorlog in Oekraïne gaat zijn vijfde jaar in. Zijn er achteraf gezien aspecten die u verkeerd heeft ingeschat?

Emmanuel Todd: Ik heb altijd scrupules en twijfels. De voorspelling was correct: het Westen heeft deze oorlog al lang geleden verloren. Als de Amerikanen hadden gewonnen, zou Joe Biden herkozen zijn. Donald Trump is de president van de nederlaag. Vandaag moeten we daaraan toevoegen dat het gevolg van de nederlaag het verval van het Westen is. Deze ineenstorting van een beschaving – de westerse beschaving – kan worden vergeleken met het einde van het communisme en de Sovjet-Unie. Het is nog steeds moeilijk om een duidelijk beeld te krijgen van hoe dit zich zal ontwikkelen. Het meest spectaculaire symptoom is het verlies van de realiteit.

Weltwoche: Wanneer realiseerde u zich de omvang van de oorlog in Oekraïne?

Todd: Toen ik erin slaagde het aantal ingenieurs in de Verenigde Staten en Rusland te bepalen. De Amerikaanse bevolking is tweeënhalf keer zo groot als de Russische, maar de Verenigde Staten leiden minder ingenieurs op. John Mearsheimer, die ik bewonder, is van mening dat Oekraïne van existentieel belang is voor Rusland. Dat is ongetwijfeld waar. Maar in tegenstelling tot Mearsheimer ben ik ervan overtuigd dat Oekraïne nog belangrijker is voor de Verenigde Staten: een nederlaag in Oekraïne legt de zwakte van het Amerikaanse systeem bloot. Het heeft een heel andere betekenis dan de nederlagen in Vietnam, Irak en Afghanistan. De Verenigde Staten verliezen, laten chaos achter en trekken zich terug. In Oekraïne voeren ze een oorlog tegen hun historische vijand sinds 1945. Het is ondenkbaar dat ze die verliezen.

Weltwoche: Donald Trump wilde het binnen 24 uur beëindigen.

Todd: Dat was zijn oprechte bedoeling. Trumps vulgariteit en amoraliteit zijn ondraaglijk voor een Europese bourgeois als ik. Maar hij verdedigt ook volkomen redelijke zaken. Het MAGA-project, ‘Make America Great Again’, gaat over het behartigen van de belangen van de natie. Na een jaar moest Trump toegeven dat, ondanks protectionisme en hoge douanerechten, de herindustrialisering niet werkte. Er is een tekort aan ingenieurs, technici en geschoolde arbeiders. Het analfabetisme onder jongeren van 16 tot 24 jaar is de afgelopen tien jaar gestegen van 17% naar 25%.

Amerika is afhankelijk van import; het kan niet zonder. Als ’s werelds leidende macht was het pure waanzin om de industrie naar China te verplaatsen. Zelfs in de landbouwsector is de handelsbalans negatief. Douanerechten zijn een bedreiging voor de dollar geworden. Het is het wapen van een imperium dat leeft van krediet uit de arbeid van andere landen. De rampzalige toestand van de Amerikaanse samenleving maakt het onmogelijk om MAGA uit te voeren. Het ontbreekt aan de nodige economische en intellectuele dynamiek.

Weltwoche: En daarom moet Trump tegen zijn wil oorlogen voeren?

Todd: Dat is zijn dilemma. Hij is de afgelopen decennia meegezogen in de draaikolk van het Amerikaanse buitenlandse beleid. De Verenigde Staten wilden hun imperium uitbreiden en versterken. Trump heeft deze ontwikkeling niet afgeremd, maar juist versneld. Joe Biden heeft de neergang van het imperium gecompenseerd met de oorlog in Oekraïne. Trump vermenigvuldigt de operatiegebieden. Hij heeft geprobeerd zijn kracht te meten met die van China, dat hem op de knieën heeft gedwongen met zijn embargo op zeldzame aardmetalen. Hij bedreigt Canada en Cuba. Hij wil Groenland en vernedert de Europeanen. In Venezuela heeft het imperialisme van een stervend imperium zich gemanifesteerd in de vorm van ontvoeringen en plunderingen. Zijn douanebeleid is een vorm van chantage. Op bijna elk gebied heeft het het tegenovergestelde bereikt van wat het wilde.

Weltwoche: En dat allemaal omdat de Verenigde Staten de oorlog in Oekraïne niet meer kunnen winnen?

Todd: Dit zijn afleidingsmanoeuvres. Het resultaat is dat zijn vijanden allianties vormen: Iran, Rusland, China. Trump heeft de militaire inzet van de Verenigde Staten niet verminderd, maar spectaculair vermenigvuldigd. Met hun oorlogskreten en vijandigheid jegens Rusland zijn de Europeanen medeverantwoordelijk voor deze ontwikkeling.

Weltwoche: Na de onderhandelingen in Alaska, waar Europese staatshoofden door Trump als schoolkinderen werden behandeld, noemde Emmanuel Macron Poetin in een angstaanjagend interview een “ogre” en een “beest dat gevoed moet worden”.

Todd: Trump maakt hier gebruik van. Amerika – de regering-Biden – is verantwoordelijk voor de oorlog in Oekraïne, maar Trump is erin geslaagd zichzelf neer te zetten als een gematigde en vreedzame onderhandelaar. Hij wordt door de media gepresenteerd als een almachtige heerser over de wereld, die deze naar zijn wil en fantasieën reorganiseert. En dat op een moment dat Amerika zijn eerste strategische mislukking lijdt tegenover Rusland. Venezuela, Cuba, Groenland – dat zijn slechts afleidingsmanoeuvres. Het gaat erom de aandacht af te leiden van Oekraïne naar andere operatiegebieden. Dat is ook de bedoeling achter de onderhandelingen. Ze dienen alleen om tijd te winnen voor alle betrokken partijen. De beslissing zal op het slagveld worden genomen, en Trump heeft zich gerealiseerd dat hij de overwinning van Poetin niet kan voorkomen. Oekraïne staat op het punt van een totale ineenstorting van zijn systeem, hoe tragisch en triest dat ook mag zijn voor de Oekraïners.

Weltwoche: Is Iran ook een afleidingsmanoeuvre?

Todd: Ja. Voor mij is Israël geen autonoom land dat de Verenigde Staten ertoe aanzet om in het Midden-Oosten in te grijpen. Israël is een satellietstaat van de Verenigde Staten. Net als Oekraïne. Israël doet wat Trump het toestaat. Toen hij een staakt-het-vuren in Gaza wilde, kreeg hij dat onmiddellijk. Het was Israël dat hem om toestemming vroeg om de Twaalfdaagse Oorlog te beëindigen. Netanyahu moest zich realiseren dat de vijand in staat was om veel meer raketten te produceren dan verwacht.

Weltwoche: U hebt de oorlog in Oekraïne omschreven als het begin van een derde wereldoorlog.

Todd: De oorlog in Oekraïne is het begin van een wereldoorlog. Een van de redenen voor de overwinning van de Russen is de steun die ze krijgen van China en India. De BRICS-landen kiezen de kant van de Russen tegen het Westen.

Weltwoche: En nu krijgen we een wereldoorlog tussen de Amerikanen en Rusland en zijn bondgenoten, Iran, China en India?

Todd: Rusland, China en Iran nemen een defensieve houding aan. Voorlopig is het een Amerikaanse aanval op Teheran. Niemand weet wat dat zal veroorzaken. Hoe zullen het regime, China en Rusland reageren?

Weltwoche: Maar zullen zij bondgenoten zijn tegen de Verenigde Staten in de Derde Wereldoorlog?

Todd: Tijdens de Tweede Wereldoorlog viel het Derde Reich iedereen aan. Vandaag komen de aanvallen van de Verenigde Staten. Alle bondgenoten zijn autoritaire regimes die worden bedreigd door het tanende Amerikaanse imperium.

Weltwoche: Wat is de rol van de Europeanen? In een van onze eerdere gesprekken zei u dat de Amerikanen in feite oorlog voeren tegen Duitsland.

Todd: Wat we momenteel meemaken, gebeurt normaal gesproken alleen in sciencefictionromans. Het westerse mediasysteem is een imperium van leugens geworden, dat niet in staat is de werkelijkheid te beschrijven. Het uitgangspunt is als volgt: Rusland bedreigt Europa. Ik vind dat absurd. Ik denk dat Poetin een deel van Oekraïne bij Rusland zal voegen. Daarna zullen de Russen de oorlog beëindigen. De verovering van Europa is simpelweg onmogelijk, en Poetin is daar ook niet in geïnteresseerd. In mijn boek bespreek ik uitgebreid het Amerikaanse nihilisme, de teloorgang van kerken en morele waarden. Vandaag realiseer ik me dat ik het Europese nihilisme heb onderschat. Europa is niet langer een unie van gelijkwaardige staten. Het wordt gedomineerd door Duitsland. Ik vond het voorzichtige beleid van Olaf Schulz redelijk. De verkiezing van Friedrich Merz tot bondskanselier heeft alles veranderd. Hij heeft de Verenigde Staten onder druk gezet om de oorlog tegen Rusland opnieuw te beginnen. De CDU is de partij van de Amerikanen en Merz heeft de russofobie van de Duitsers aangewakkerd. De bondskanselier creëert een perverse synthese tussen russofobie en de economische crisis die door de oorlog is veroorzaakt. Hij wil de crisis overwinnen door de industrie te militariseren. Dat is de nieuwe Duitse doctrine voor Europa. En de geheime diensten waarschuwen voor een aanval van Poetin op Duitsland.

Weltwoche: Merz wil het machtigste leger van Europa. Dat roept slechte herinneringen op, en niet alleen in Frankrijk.

Todd: Geloven dat deze herbewapening uitsluitend tegen Rusland is gericht, is eigenlijk een naïeve vergissing. Voor Rusland is het een ernstige bedreiging, voor de Amerikanen een zegen. Ik kan deze waanzin alleen verklaren door de crisis waarin de EU zich bevindt. Ze zit in een impasse en heeft haar oorspronkelijke idealen vervangen door het vijandige beeld van Poetin. Het Westen is geenszins op weg om zijn verloren eenheid terug te winnen. De terugkeer naar nationalisme is overheersend in de Verenigde Staten en Europa. In Duitsland is de heropleving van het nationale bewustzijn minder uitgesproken dan in andere EU-lidstaten: het heeft Europa in zijn greep. Ik moet opnieuw mijn toevlucht nemen tot sciencefiction: de oorlog in Oekraïne is voorbij, Rusland heeft zijn doel bereikt. In deze wereld zonder Russische dreigingen keren de naties terug en wordt Duitsland opnieuw een dominante en zelfbewuste macht met het sterkste leger van het continent. Wie wordt dan bedreigd?

Weltwoche: Net als tijdens de Tweede Wereldoorlog: heel Europa, inclusief Rusland, en in het bijzonder Frankrijk, de erfvijand?

Todd: Voor Canada zijn het niet de Russen die een bedreiging vormen, maar de Verenigde Staten. Ja, en voor Frankrijk is dat Duitsland. Franse politici hebben geen historisch besef. De betrekkingen tussen Frankrijk en Duitsland zijn verbeterd omdat wij Fransen niets meer te vrezen hebben van Duitsland.

Weltwoche: Dat bleek opnieuw tijdens de hereniging, die Frankrijk wilde verhinderen.

Todd: Er is reden tot bezorgdheid. De ineenstorting van het Westen gaat gepaard met een terugkeer naar brutaliteit en hiërarchisering: men onderwerpt zich aan de sterkste en valt de zwakste aan. Dat is wat de Amerikanen de Europeanen aandoen, en de Duitsers hebben dit geaccepteerd door Friedrich Merz te kiezen. Ze hebben een zondebok nodig. Voorlopig is dat nog Poetin. Maar de Frans-Duitse betrekkingen verslechteren.

Weltwoche: Getuigt de bereidheid van Macron om nucleaire vuurkracht met Duitsland te delen van een verlangen naar onderwerping?

Todd: Merz doet zeer onaangename uitspraken over Frankrijk. De oorlog in Oekraïne verandert in een wereldconflict tussen de voormalige koloniën en het Westen dat hen heeft uitgebuit. En binnen een in verval geraakt Westen komen de conflicten uit het verleden weer naar boven. Wat er ook gebeurt in Iran, de nederlaag van het Westen en zijn beschaving is onvermijdelijk. Trump kan de implosie niet tegenhouden; hij versnelt die juist. De Chinezen en Russen bewapenen de mullahs, en de Amerikanen hebben moeten erkennen dat één vliegdekschip niet genoeg was. Zelfs twee waren niet genoeg. Het regime in Teheran kan niet toegeven, en Trump kan een aanval niet opgeven, omdat hij echt gezichtsverlies zou lijden nadat hij de opstandelingen zijn hulp had beloofd.

Weltwoche: Hij kwam terug op Groenland.

Todd: Dat was slechts theater; hij zal geen oorlog tegen Denemarken beginnen. Vanuit Denemarken houdt de NSA heel Europa in de gaten. Groenland is een secundair toneel van het einde van de wereld.

Weltwoche: U vergeleek het met de ineenstorting van de Sovjet-Unie.

Todd: Destijds werd er geen schot gelost; de Russen aanvaardden het einde van hun imperium met grote waardigheid.

Weltwoche: Oekraïne werd onafhankelijk.

Todd: De Russen keerden zich met grote elegantie af van het communisme. Hun imperium was niet gebaseerd op de uitbuiting van hun satellietstaten; ze hadden zichzelf gekweld met het stalinisme. De periode na de ineenstorting was buitengewoon moeilijk, vooral omdat de Russen eeuwen van totalitair bewind achter de rug hadden. In vergelijking met Rusland zijn de Verenigde Staten en Europa slechte verliezers. Dit geldt met name voor de Amerikanen, wier geschiedenis tot dan toe met succes was bekroond.

Weltwoche: Ziet u in de Derde Wereldoorlog de Amerikanen in de rol van het Derde Reich?

Todd: Ik ben op mijn hoede voor vergelijkingen met de jaren dertig. De situatie is anders. Maar er zijn natuurlijk overeenkomsten. Voor Trump bestaat diplomatie uit het verspreiden van leugens. Als hij het over onderhandelingen heeft, kun je er zeker van zijn dat er oorlog komt. Dat was bij Hitler ook zo.

Weltwoche: Trump is nog geen oorlog begonnen.

Todd: Hij heeft geen grondtroepen gestuurd omdat hij daar niet de macht toe heeft: de samenleving accepteert geen doden, en dat geldt in het algemeen voor het Westen. Niemand houdt van oorlog, zelfs Rusland niet. Zelfs Poetin gaat voorzichtig om met zijn menselijke hulpbronnen; hij heeft zijn bevolking niet in een totale oorlog gestort. Trump zal ook geen grondtroepen naar Iran sturen. We bevinden ons nog steeds in de fase van retoriek en luchtaanvallen. Het regime van de mullahs is verzwakt door de opstand. Intensieve bombardementen zouden een burgeroorlog kunnen ontketenen. Dat zou chaos kunnen veroorzaken en interne strijd kunnen aanwakkeren. De oorlog in Oekraïne lijkt mij nu een burgeroorlog die door de Amerikanen is ontketend. Een regimewisseling in Iran is helemaal niet in hun belang. De mullahs zijn een verschrikkelijk regime, maar de moskeeën zijn leeg. Een nationalistische regering die door de bevolking wordt gesteund, zou niet veel minder vijandig tegenover de Verenigde Staten staan. Net als in de jaren dertig ontbreekt het ons vandaag de dag aan verbeeldingskracht. De Shoah was mogelijk omdat niemand zich Auschwitz kon voorstellen. De werkelijkheid overtreft onze verbeelding.

Weltwoche: U hebt waarschijnlijk gelijk, en we zouden meer sciencefictionromans moeten lezen om het heden te begrijpen. De politiek neemt genoegen met lessen uit het verleden.

Todd: In plaats van het verleden zouden we ons moeten interesseren voor wat er zou kunnen gebeuren en wat we ons onmogelijk kunnen voorstellen. De centrale vraag die me bezighoudt is deze: wat gebeurt er met de Duitsers? Amerikanen willen Amerikanen zijn en Russen willen Russen blijven. De AfD is niet te vergelijken met het Rassemblement National. Het is een partij waarvan de agressiviteit beangstigend is. Tegelijkertijd raakt de Duitse elite gewend aan het idee van oorlog. Wat gebeurt er als de AfD en de CDU een alliantie vormen? Komt het Duitse nationalisme dan samen met het Duitse militarisme? Keert Duitsland terug naar een autoritaire samenleving omdat dat bij zijn temperament past? Dat is een vraag waar we vandaag de dag over moeten nadenken.

Weltwoche: Hebt u een voorlopig antwoord?

Todd: Al mijn verkeerde voorspellingen gingen over Duitsland: omdat ik ten onrechte dacht dat Duitsers net als Fransen konden zijn. Toen Schröder en Chirac samen met Poetin protesteerden tegen de oorlog in Irak, zag ik dat als een bemoedigende toenadering en vond ik dat Parijs zijn zetel in de VN-Veiligheidsraad met Berlijn moest delen. Ik zag Duitsland als de leider van een soeverein Europa. Mijn hoop werd de bodem ingeslagen. Duitsland begon onmiddellijk zijn unilaterale beslissingen op te leggen zonder zijn partners te raadplegen: van de nucleaire uitstap tot de opvang van vluchtelingen. Duitsland is medeverantwoordelijk voor de Maidan, het stelde Oekraïne voor de keuze: Rusland of Europa. Zelfs in mijn boek over Oekraïne, waarin ik Groot-Brittannië scherp bekritiseer, spaar ik Duitsland: omdat ik het grotendeels eens was met Olaf Scholz.

Weltwoche: Waarom kunnen Duitsers geen Fransen worden?

Todd: Als demograaf was ik geïnteresseerd in de gezinsstructuren van de agrarische samenleving. Die blijven de politieke cultuur beïnvloeden. In landen waar broers gelijke rechten hadden, kon het concept van gelijkheid tussen mannen postvatten. Dat was de voorwaarde voor universalistische revoluties, zoals die in Frankrijk en Rusland. Rusland vestigde het communisme, dat voor iedereen gold. In Duitsland had de revolutie geen kans omdat broers geen gelijke rechten hadden. Dat verklaart de neiging tot autoritarisme. In Duitsland heerst het idee van ongelijkheid tussen mannen en volkeren en is een multipolaire wereldorde, in tegenstelling tot Rusland en China, ondenkbaar. Dit roept meteen de vraag op waarom Frankrijk, met zijn traditie van gelijkheid, niet de kant van de Russen kiest: omdat het zich onderwerpt aan de Duitse hegemonie. De bereidheid van Macron om de atoombom te delen, verzwakt de nationale soevereiniteit. Voor Duitsland zijn alleen hiërarchische relaties mogelijk. De Duitsers willen Europa domineren omdat dat overeenkomt met hun temperament. Ze zijn immers opnieuw de sterkste macht.

Weltwoche: Eens een nazi, altijd een nazi? Men zal u systematische vijandigheid jegens Duitsland verwijten.

Todd: Dat is niet de eerste keer. Mijn beoordeling is geen verwijt, maar een observatie. Ik bewonder en erken de superioriteit van de Duitsers op veel culturele gebieden.

Weltwoche: U redeneert als een antropoloog. Bestaat er in het Duitse onderbewustzijn een nostalgisch verlangen naar overwinning op Rusland, naar wraak voor de Tweede Wereldoorlog?

Todd: Ik zou niet spreken van wraak. Na de oorlog en na de hereniging had niemand kunnen vermoeden hoe snel Duitsland de uitdagingen waarmee het werd geconfronteerd, zou aangaan. Dat is een compliment. Dit land is anders, het heeft een enorm potentieel. Maar natuurlijk weten de Duitsers wie de Wehrmacht heeft verslagen. De agressieve retoriek van de Russen wekt de indruk dat ze van hun overwinning zijn beroofd. De weigering om de Russische overwinning te erkennen komt neer op het ontkennen van de Duitse nederlaag.

Weltwoche: Na de hereniging werd de val van de Sovjet-Unie ook gepresenteerd als een overwinning voor het Westen, en werd de Russen de erkenning ontzegd voor het bevrijden van zichzelf van het communisme, iets wat de Duitsers niet gelukt was met Hitler.

Todd: De nederlaag van 1945 wordt beschouwd als iets uit het verleden, alsof het nooit heeft bestaan, net als het nationaalsocialisme.

Weltwoche: Tegelijkertijd is het naziverleden alomtegenwoordig als een Duitse obsessie, en wordt de AfD bestreden alsof het een kwestie is van verzet tegen de nazi’s. Thuis tegen Hitler, in Europa tegen Poetin.

Todd: Zijn Duitsers echt zo geobsedeerd door Hitler? Als dat zo is, is er iets in hun onderbewustzijn dat ik over het hoofd heb gezien. En dat zou betekenen dat de risico’s nog groter zijn dan ik ooit had gedacht. We bevinden ons echt in een sciencefictionroman. De elites hebben geen verklaringen of plannen meer. Ze vertrouwen op de EU, die elke beslissing onmogelijk maakt en een vertekend beeld van de werkelijkheid heeft. Duitsland domineert Europa, maar dat mag niet worden gezegd. We hebben een volledig vertekend beeld van het verleden, dat ons heden bepaalt, en we kunnen ons de toekomst niet voorstellen. En als je niet weet waar je heen gaat, kun je je tenminste vastklampen aan russofobie.

Weltwoche: Russofobie voortkomend uit antifascisme, met Poetin in de rol van Hitler. Er zijn pogingen om de AfD te verbieden.

Todd: Ik ken Duitsland niet goed genoeg om daar iets over te zeggen. Soms maak ik een grapje, maar het is niet grappig. Ik weet het niet, ik ben er niet zeker van… Ja, misschien is dat het: Duitsland geeft zijn autoritaire temperament de vrije loop. De AfD wordt vergeleken met het Rassemblement National, Marine Le Pen met Meloni en Poetin, en Meloni met Trump. Deze vergelijkingen zijn zinloos. Wat alle landen gemeen hebben, is een terugkeer naar de natie. Zelfs de Duitsers willen weer Duits worden. Deze dynamiek heeft alle partijen besmet, SPD, CDU, AfD. De verschillen tussen postnationale ideologieën vervagen. In de Verenigde Staten zien we een toenadering tussen de neoconservatieven, die oorlog steunden als middel om democratie op te leggen, en de Maga-beweging, die daar een einde aan wilde maken. In Duitsland is een fusie tussen de CDU en de AfD denkbaar. En het is denkbaar dat de terugkeer naar de autoritaire natie zich deze keer zal voordoen als een strijd voor vrijheid en democratie.

Weltwoche: Hoe beoordeelt u de ontwikkelingen in Frankrijk, waar de politiek al lang wordt gekenmerkt door de strijd tegen populisten en neofascisten en waar de radicalisering van links de vrees voor een burgeroorlog tussen ‘antifascisten’ en ‘fascisten’ doet toenemen? Jean-Luc Mélenchon, van de partij La France insoumise, heeft de verkiezingen van volgend jaar om de opvolger van Macron te kiezen “de laatste slag” genoemd.

Todd: Deze tegenstelling verlamt Frankrijk. Geen enkele partij wil de euro afschaffen of de EU verlaten. Alleen een radicale opstand kan een einde maken aan de politieke impotentie. We hebben een beweging nodig die onze collectieve belangen erkent en postnationale ideologieën achter zich laat. Daar is voorlopig geen teken van te zien.

Weltwoche: Wie wordt de volgende president?

Todd: Ik weet het niet, ik ben geen profeet. Ook al heb ik die reputatie.

Weltwoche: Het was Osama bin Laden, het brein achter de aanslagen op de Twin Towers, die dat over de hele wereld verspreidde. Toen hij aan het begin van het millennium op de vlucht was voor de Amerikanen, noemde hij u een profeet: na het einde van de Sovjet-Unie zou het Amerikaanse imperium aan de beurt zijn om te vallen. Op wie gaat u stemmen?

Todd: Ik heb geen idee.

Weltwoche: Dominique de Villepin, die als minister van Buitenlandse Zaken van Jacques Chirac de campagne tegen de Amerikaanse aanval op Irak heeft geleid?

Todd: Hij is in ieder geval de enige politicus die op mijn sympathie kan rekenen.

Weltwoche: U wilde een grap vertellen.

Todd: Het gaat over een concentratiekamp voor joden, die worden opgesloten en uitgeroeid omdat ze antisemitisch zijn.

Weltwoche: Dat idee lijkt me helemaal niet onrealistisch, gezien de mentale verwarring en de dominante retoriek die u beschrijft. Maar laten we het bij sciencefiction houden: zal Rusland niet worden aangevallen door het “machtigste leger van Europa”, maar Frankrijk?

Todd: Nee, dat denk ik niet, althans niet op middellange termijn. Duitsland is daar niet toe in staat, wij hebben de atoombom. Journalisten en politici zijn vergeten dat De Gaulle die heeft gebouwd om ons tegen de Duitsers te beschermen. Als ze Rusland blijven aanvallen, zouden ze Poetin kunnen dwingen tactische kernwapens in te zetten. Ik kan alleen maar hopen dat de Russische raketten niet op Dassault zijn gericht, maar op de fabrieken van Rheinmetall.

Via Strategic Culture Foundation

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De nederlaag van het Westen en zijn ontwrichting

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: