© Anders Hellberg /Wikimedia (CC BY-SA 4.0)

FENIXX KLASSIEKEN

De hysterie rond Greta Thunberg kent geen grenzen meer: alomtegenwoordig in Duitse talkshows, voorgesteld voor de Nobelprijs voor de Vrede en bovendien als kers op de taart: de toekenning van de Gouden Camera. De omvang van deze verheerlijking toont niets anders dan de preekstoeltoespraak van Katrin Göring-Eckardt [Duitse Groenen partij, red] van 17 maart 2019 in het kader van het Duisburgse Akzente cultureel festival.

Greta Thunberg doet me soms denken aan profeten uit de Bijbel. Het is zelfs verbazingwekkend hoeveel parallellen er zijn [….] profeten zijn mensen die bijzonder goed naar het heden kunnen kijken [….] Greta’s schoolstaking doet me denken aan de ‘profetische tekenen’ [….] profeten, profetessen zijn altijd zowel bewonderd als vijandig bejegend.

Eén ding wordt in deze cultus volledig onder het tapijt geveegd: het is het misbruik van een minderjarig meisje dat lijdt aan ernstige ontwikkelingsstoornissen. Greta Thunberg schetst zelf op indrukwekkende wijze haar ontwikkelingsstoornis. De links-liberale Amerikaanse website CommonDreams citeert Thunberg als volgt:

Thunberg beschrijft hoe ze op haar elfde, een paar jaar nadat ze voor het eerst over het begrip klimaatverandering leerde, in een depressie raakte en ziek werd. “Ik stopte met praten. Ik stopte met eten”, legt ze uit, “In twee maanden tijd ben ik tien kilo afgevallen. Later werd ik gediagnosticeerd met het syndroom van Asperger, OCD [dwangstoornis, red] en selectief mutisme – wat in principe betekent dat ik alleen praat als ik denk dat het echt nodig is.

De cultus van een minderjarig meisje met een ontwikkelingsstoornis

De verscheidenheid van de manifestaties van het syndroom van Asperger varieert van motorische coördinatiestoornissen, een gebrek aan begrip van interpersoonlijke gevoelens tot onophoudelijke en langdurige toespraken over favoriete onderwerpen. OCD, dat in het Nederlands als obsessief-compulsieve stoornis wordt geclassificeerd, omvat onder andere smetvrees, controledrang of praatzucht. Selectief mutisme is een emotioneel geïnduceerde psychologische stoornis, met een sterke beperking van de taalcommunicatie, die bijvoorbeeld in selectieve zwijgzaamheid te zien is. Het meest voorkomende symptoom van alle drie de aandoeningen is depressie.

Wikipedia verwijdert de namen van klimaatsceptische wetenschappers uit de geschiedenis

De gerenommeerde Ierse psychiater Michael Fitzgerald, wiens werk zich in het bijzonder richt op het syndroom van Asperger, maakt het in een bijdrage aan een wetenschappelijke bloemlezing duidelijk:

Slechts minder dan 1% van de bevolking heeft autisme én het Asperger-syndroom. Het is een van de meest verkeerd gediagnosticeerde ontwikkelingsstoornissen in de volwassen psychiatrie. Meestal wordt depressie er mee geassocieerd en antidepressiva kunnen worden gebruikt om het te verhelpen. Het risico op zelfmoord is veel hoger dan tot nu toe is onderkend.

In zijn rapport beschrijft Fitzgerald in het kort het mogelijke verloop van deze ontwikkelingsstoornis. Een 25-jarige student die werktuigbouwkunde had gestudeerd en het moeilijk vond om een baan te vinden vanwege de ernst van zijn Asperger-syndroom, of alleen maar een baan kon vinden die hem niet beviel, was daardoor depressief. En hoewel hij onder psychiatrische behandeling was en antidepressiva gebruikte, verloor hij alle hoop op zijn toekomst en probeerde hij zichzelf met uitlaatgas van de auto in een gesloten garage te doden.

Zo vat Fitzgerald de resultaten van verschillende wetenschappelijke studies in zijn artikel als volgt samen:

Zelfmoordgedachten zijn heel gewoon bij mensen met het Aspergersyndroom. Ze komen vooral in de puberteit en vroege volwassenheid voor [….] Vanaf de puberteit komen zelfmoordpogingen heel vaak voor [….] Zelfmoordpogingen worden heel gewoon [….] Voltooide zelfmoordpogingen kunnen ook voorkomen [….] Patiënten hebben doorgaans een chronische geschiedenis van depressie, met slechts een gedeeltelijke reactie op antidepressiva.

Waarbij Fitzgerald verder uitlegt dat dit gedrag minder overeenkomt met een werkelijke zelfmoordwens, maar gecontroleerd wordt door het Asperger-syndroom, en zelfs door eenvoudige manipulatie, of toestemming voor dit gedrag, kan worden bevorderd. Er zouden gevallen zijn geweest waarin studenten met het syndroom van Asperger zelfmoordpogingen deden omdat een medestudent hen in woede uitriep: “Ga je gang, dood jezelf”.

Fridays For Future als een vervangingstherapie voor Greta

Blank Brits meisje werd 12 jaar gevangengehouden door moslimbende en werd gedwongen om acht abortussen uit te voeren

Maar terug naar Thunberg. Haar vrijdagse demonstraties voor het Zweedse parlement kan ook gezien worden als een zelftherapeutische benadering in de context van haar zelf beschreven ontwikkelingsstoornis: Fridays For Future als een grote therapiesessie voor Greta. Maar wat gebeurt er met Thunberg als dit onderwerp ooit van de beeldschermen verdwijnt? Wat doet dat met haar zogenaamd overwonnen depressie?

In het bijzonder als men ook weet dat Greta Thunberg reeds een maximaal zelfdestructief gedrag vertoonde in haar kindertijd door niets meer te eten. Wat denken degenen die haar vandaag als profetes hebben uitgekozen, wat er eigenlijk zal gebeuren als de klimaat-mores van Greta zijn verplichting heeft gedaan?

Thunberg zelf zegt, volgens CommonDreams, dat voor mensen zoals zij die lijden aan het Asperger-syndroom, “bijna alles zwart of wit is”. Dus komt ze tot de conclusie dat zij “normaal is en dat alle andere mensen heel merkwaardig zijn”. In deze receptie van de wereld zal het Thunberg niet bevallen dat er geen zwart-wit antwoord komt op de klimaatcrisis die ze zich voorstelt, maar altijd een politieke consensus, de middenweg van de democratie. Hoe zou Thunberg hierop reageren?

De vraag rijst ook of het bang maken van een elfjarig kind met de grote klimaat-apocalyps, en het daarmee toe aandrijven niet meer te eten, niet reeds het geval van een concrete bedreiging van het welzijn van het kind toont. Een “emotioneel misbruik” dat zich manifesteert in psychologische manipulatie (“De wereld gaat ten onder!”) en emotionele chantage (“Je moet iets doen!”)?

Welke morele en ethische premissen hanteren eigenlijk de apologeten en pelgrims van de klimaat-apocalyptische eindtijd voor zichzelf als ze er niet eens voor terugschrikken om zelfs een kind met een ernstige ontwikkelingsstoornis voor hun politieke agenda te misbruiken?, schrijft Dr. Marcus Ermler op Philosophia Perennis.

Greta Thunberg is zowel gek als gevaarlijk

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here