‘De zelfmoord van Europa’ – Het historische EU-migratiepact trad gisteren in werking terwijl de verdeeldheid toeneemt

Zes jaar geleden, in 2020, beschreef de Franse politica Marine Le Pen het migratiepact, dat toen nog in de planningsfase zat, als de “zelfmoord van Europa”. Ze zei dat het 60 tot 70 miljoen nieuwe migranten naar Europa zou brengen, zoals Remix News destijds meldde.

Europa staat op het punt te ontdekken hoe profetisch de critici zijn geweest. Op 12 juni trad het zeer omstreden EU-migratiepact officieel in werking, wat onmiddellijk leidde tot een scherpe politieke verdeeldheid over het hele continent, schrijft Remix News.

Brussel geeft al aan hard op te treden tegen verzet; de EU-commissaris voor Migratie van de Unie gaf onlangs toe dat de Unie een “hardhandig optreden” voorbereidt tegen lidstaten die weigeren zich aan de nieuwe hervestigingsrichtlijnen te houden.

De kern van de controverse wordt gevormd door de verplichte migrantenquota van het pact, door Brussel gepresenteerd als “lastenverdeling”. Critici stellen dat dit distributiesysteem landen als Duitsland en Frankrijk in de praktijk een handig mechanisme biedt om asielzoekers af te schuiven naar Midden- en Oost-Europese landen – zoals Polen en Hongarije – die van oudsher een strikt anti-vluchtelingenstandpunt innemen.

De anti-immigratiepolitici in Europa reageren al op wat zij noemen een wet die rampspoed over Europa zal brengen. Le Pen roept, zes jaar later, op tot een “constitutioneel referendum over immigratie”.

“Morgen treedt het Migratiepact in werking. Het verplicht de lidstaten van de Europese Unie om migranten op te vangen, op straffe van boetes. Wanneer wij aan de macht komen, zullen wij de Fransen een constitutioneel referendum over immigratie voorstellen, de enige manier om de controle over ons migratiebeleid terug te winnen”, schreef zij op X.

De financiële sancties voor niet-naleving zijn streng. Regeringen die zich niet aan de regels houden, krijgen boetes tot wel 21.000 euro per migrant, wat afwijkende landen mogelijk honderden miljoenen euro’s kan kosten. Bovendien staat het pact toe dat deze financiële sancties de komende jaren naar boven worden bijgesteld, waardoor de kosten van niet-naleving snel kunnen oplopen tot miljarden euro’s.

Ondertussen vieren andere gevestigde Europese politici deze stap. De Duitse bondskanselier Friedrich Merz probeerde het migratiepact te presenteren als een positieve ontwikkeling voor het beheersen van immigratie.

“De ommekeer op het gebied van migratie is ingezet – zowel op nationaal als op Europees niveau. Vanaf vandaag is het gemeenschappelijk Europees asielstelsel van kracht: betere controle en orde, snellere procedures en een eerlijke verdeling van de verantwoordelijkheid. De hervorming moet effectief worden geïmplementeerd. Zo zal ons land hiervan profiteren,” schreef Merz.

Uiteraard probeert de EU het pact ook via social media te promoten.

Het einddoel van het EU-migratiepact

Taalkundig gezien betekent de nadruk die de EU legt op het delen van de “last” van migratie een scherpe retorische ommezwaai ten opzichte van het hoogtepunt van de vluchtelingencrisis in 2016. Tien jaar geleden werden nieuwkomers door Brussel alom geprezen als de toekomstige beroepsbevolking van Europa – de artsen, advocaten en ingenieurs die voorbestemd waren om de vergrijzende pensioenstelsels van het continent te redden. Vandaag is die idealistische taal vervangen door het utilitaire vocabulaire van het beheren van een ‘last’.

Strategisch gezien fungeert het pact als een politieke drukventiel. Door de onmiddellijke concentratie van migranten in West-Europa te verminderen, hoopt Brussel de snelle electorale opmars van populistische rechtse partijen af te remmen. Tegelijkertijd beoogt het kader demografische diversiteit te introduceren in Oost-Europese landen, die door de EU-leiding al lang worden bekritiseerd als te homogeen en politiek conservatief. Op de lange termijn zouden de naturalisatie en gezinshereniging van deze migranten de electorale dynamiek in deze traditioneel conservatieve regio’s fundamenteel kunnen veranderen ten gunste van linkse en pro-migratiepartijen.

De bevolking van Midden- en Oost-Europa blijft echter overweldigend gekant tegen gedwongen hervestiging. Tientallen jaren van opiniepeilingen tonen een diepe maatschappelijke voorkeur voor het behoud van de huidige demografische structuren, wat de weg vrijmaakt voor een langdurige constitutionele en politieke impasse tussen de nationale hoofdsteden en Brussel.

Hongarije onder nieuw leiderschap

Het politieke schaakbord van de EU is ook aanzienlijk verschoven door de recente machtswisseling in Hongarije. Voormalig premier Viktor Orbán, lange tijd de felste tegenstander van de migratiequota van Brussel, is opgevolgd door premier Péter Magyar.

Een rapport in de nieuwsbrief van Euractiv vraagt zich af “of sommige nationale regeringen klaar zijn” voor het EU-migratiepact, dat “vragen heeft opgeroepen over de noodzaak voor Brussel om hard op te treden tegen niet-meewerkende hoofdsteden.”

In een interview zei migratiecommissaris Magnus Brunner dat ze bereid zijn “de stok” te gebruiken om landen als Hongarije in het gareel te brengen.

“Het pact bevat zowel wortels als stokken. Je krijgt dus alleen financiering, je krijgt alleen geld, als je het pact toepast”, zei hij.

Euractiv geeft zelfs vrij openlijk toe dat Magyar wellicht meer dan bereid is om het publiek te verraden wat betreft de kwestie van de migrantenquota.

“Péter Magyar, de premier van Hongarije, die zich ooit fel verzette tegen het EU-migratiepact, houdt nu zijn opties open. Onder druk van de oppositiepartij Fidesz om de uitvoering uit te sluiten, ontweek hij de vraag en zei hij alleen dat er onder een Tisza-regering ‘geen illegale migranten in Hongarije zullen zijn’,” schreef Euractiv.

Dit zorgvuldig geformuleerde onderscheid laat de deur wijd open voor de komst van migranten die “legaal” worden verwerkt volgens de parameters van het nieuwe EU-kader. Het is geen verrassing dat commissaris Brunner de koerswijziging van de nieuwe Hongaarse regering heeft geprezen. Hij noemde de regering “zeer constructief” en voegde eraan toe: “Het is onze taak om de voordelen voor Hongarije uit te leggen en deze op politiek niveau zichtbaar te maken.”

Brunner was natuurlijk slim genoeg om het nieuwe migratiepact niet te presenteren als de ‘zelfmoord van Europa’, terwijl hij tegelijkertijd probeerde de nieuwe Hongaarse regering onder druk te zetten. Dat krediet kan hem in ieder geval worden gegeven.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Werkelijkheidsontkenning in haar pensioen? Merkel viert haar asiel-nalatenschap en waarschuwt voor de AfD

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: