Na vier jaar van nul-diplomatie, meerdere rondes van economische sancties die erop gericht waren de Russische staat te verpletteren, en honderden miljarden euro’s die zijn gestoken in een zinloze oorlog in Oekraïne tegen Rusland, gonst het de laatste tijd in de Europese hoofdsteden van de oproepen om vredesonderhandelingen met Moskou te openen.
Ongetwijfeld is een deel van de beleidswijziging te wijten aan de economische puinhoop die Europa voor zichzelf heeft gecreëerd door de energiehandel met Rusland af te snijden. Escalerende energiekosten vernietigen de Europese industrieën en leggen verlammende financiële ontberingen op aan miljoenen van haar burgers. Zich bewust van de zelf veroorzaakte ramp, zijn Europese hoofdsteden wanhopig om te doen alsof ze de betrekkingen met Rusland normaliseren en de betaalbare energievoorziening hervatten, schrijft Strategic Culture Foundation.
Frankrijk en Italië pleiten voor de benoeming van een gezant om met Rusland in gesprek te gaan om het conflict op te lossen en de anti-Russische sancties op te heffen.
Afgelopen weekend verklaarden de leiders van Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland – de zogenaamde E3 – dat ze zouden “helpen bemiddelen” bij een vredesakkoord tussen Oekraïne en Rusland. De Oekraïense marionettenpresident, Vladimir Zelensky, werd op 7 juni in Downing Street onthaald door de Britse Kier Starmer, de Franse Macron en de Duitse Merz. Zij stelden voor het voortouw te nemen in de onderhandelingen in plaats van de Verenigde Staten, aangezien president Trump meer bezig lijkt te zijn met het beëindigen van de oorlog tegen Iran.
Er zijn verschillende namen voorgesteld voor wie als gesprekspartner namens Europa zou kunnen optreden. Angela Merkel, de voormalige Duitse bondskanselier, en de voormalige Italiaanse premier Mario Draghi zijn twee namen die naar voren zijn geschoven. Ook de Finse president Alexander Stubb is voorgesteld. Het is onwaarschijnlijk dat Moskou ook maar één van hen zou accepteren, vooral Merkel niet, voornamelijk vanwege haar rol in het heimelijk ondermijnen van de Minsk-akkoorden van 2015, waarmee ze de kiem legde voor de oorlog die zeven jaar later uitbrak.
Het veelzeggende – bijna lachwekkende – is het gebrek aan Europese figuren met enige geloofwaardigheid als gezant.
De topdiplomaat van de EU, Kaja Kallas, is tot een lachertje verworden door haar totale incompetentie. Haar russofobe tirades hebben haar overbodig gemaakt in het voeren van buitenlands beleid. Zozeer zelfs dat er een opstand gaande is onder Europese diplomaten tegen wat zij aanklagen als haar “disfunctioneren”.
Deze week stuurde Europa drie ambassadeurs naar Moskou om een vorm van dialoog te hervatten. De Russische vice-minister van Buitenlandse Zaken, Mikhail Galuzin, had een ontmoeting met vertegenwoordigers uit Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland. Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken zei open te staan voor wat Europa te zeggen had.
Galuzin zou de bezoekers echter naar verluidt kort hebben afgewimpeld en hen eraan hebben herinnerd dat Europa zich niet als bemiddelaar kan opwerpen wanneer het deelneemt aan de oorlog tegen Rusland.
Na de bijeenkomst op donderdag deed Maria Zakharova, de woordvoerster van het ministerie van Buitenlandse Zaken, de Europese missie af als niet serieus in het aanpakken van de uitdaging om tot een vredesakkoord te komen.
Zakharova beschuldigde de ambassadeurs ervan een “doodlopende Zelensky-formule” te promoten.
Ze zei: “De leiders van deze landen doen via hun verklaringen alsof ze oproepen tot vrede, maar in werkelijkheid stellen ze onaanvaardbare voorwaarden, verhogen ze de productie van langeafstandswapens voor Kiev en zetten ze in het algemeen stappen in de richting van de militarisering van Oekraïne en Europa.”
Als Europa serieus zou zijn over vrede, zou het stoppen met het bewapenen van het neonaziregime in Kiev en enige betekenisvolle erkenning tonen voor de al lang bestaande eis van Rusland om de onderliggende oorzaken van het conflict aan te pakken.
De steun van Europa voor de oproep van het regime in Kiev tot een onmiddellijk staakt-het-vuren, terwijl het vermogen van Oekraïne om met in Europa vervaardigde drones diepe aanvallen op Russisch grondgebied uit te voeren – waarbij de afgelopen maanden honderden burgers zijn omgekomen – wordt uitgebreid, is slechts een cynische truc om het marionettenregime te herbewapenen en het wat respijt te geven om de oorlog in een later stadium met nog meer dodelijke kracht te hervatten.
De dubbelhartigheid van de Europese politici gaat terug tot het verraad van de vredesakkoorden van Minsk in 2015 en de sabotage van de vredesonderhandelingen in Istanbul in april 2022. Dat heeft geleid tot de grootste oorlog in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog, met miljoenen slachtoffers en een reële dreiging dat deze uitmondt in een open oorlog.
De Europese regeringen en de EU- en NAVO-bureaucraten zijn nog steeds verknocht aan de ideologie om Rusland een strategische nederlaag toe te brengen. Dat lijkt ook het geval te zijn in Washington, ondanks Trumps gepraat over vrede.
Het in toenemende mate bewapenen van het naziregime in Kiev terwijl er wordt opgeroepen tot een oppervlakkig staakt-het-vuren, is het bewijs dat de Europese leiders niet oprecht zijn in hun late streven naar diplomatie met Rusland.
De voormalige Duitse minister van Buitenlandse Zaken Sigmar Gabriel (2017-2018) wees onlangs op een beschamende waarheid toen hij zei dat Europa in 2021 zijn kans op diplomatie heeft verspeeld.
Destijds verwierpen zowel de EU-leiding als de Amerikaanse regering-Biden de oprechte inspanningen van Rusland om te onderhandelen over een manier om oorlog in Oekraïne te voorkomen. Moskou had duidelijk zijn bezwaren tegen de uitbreiding van de NAVO uiteengezet, in het bijzonder tegen de opname van Oekraïne in het militaire bondgenootschap, en stelde rationele oplossingen voor collectieve veiligheid voor. De diplomatie van Rusland werd zonder meer afgewezen door Washington en Brussel.
De Europeanen en de Amerikanen waren vastbesloten Rusland te provoceren tot een gewapende confrontatie met hun marionettenregime in Oekraïne, dat zij bij de staatsgreep van 2014 hadden geïnstalleerd en bewapend. Diplomatie werd afgewezen omdat de NAVO-as berekende dat zij Rusland kon verslaan met oorlog en economische verstikking, of, zoals sommige westerse politici toegaven, “totale oorlog”.
De Europese agenda, zoals die tot uiting komt in de eisen voor een onmiddellijk staakt-het-vuren zonder enige erkenning van de Russische argumenten over historische aanspraken en ondeelbare veiligheid, toont aan dat de Europese leiders nog niet klaar of bereid zijn om oprecht en zinvol in gesprek te gaan.
Zoals de 18e-eeuwse Pruisische strateeg Carl von Clausewitz het zou zeggen: hun recente toenaderingspogingen voor politieke gesprekken zijn gewoon oorlog met andere middelen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Moskou, trap niet in deze val van de vuile Smerige westeuropese politici, die de economie vanWest-Europa door hun 21 krankzinnige sancties naar de donder geholpen hebben, massale werkloosheid gecreëerd en armoede voor het gewone volk, die deze waanzin totaal niet wilt.
Minsk 1 en 2 waren ook puur bedrog.
Het zooitje in Brussel voert alleen maar de orders uit van de zxx bende. De grondstoffen in Rusland lokken hun toch zo.