Het creëren van een vals beeld van ‘waterfaillissement’ – Deel 1: Datacenters

We zijn momenteel getuige van het ontstaan van een nieuwe psy-op die gericht is op onze meest essentiële natuurlijke hulpbron: water. In de komende reeks artikelen zullen we elk aspect van deze opkomende agenda onder de loep nemen.

De gekozen term voor deze nieuwe angstcampagne is ‘waterfaillissement’. Het is een naam die afkomstig is uit een VN-rapport dat eerder dit jaar werd gepubliceerd, schrijft Kit Knightly.

De al decennia lang rondgaande geruchten over een “watercrisis” waren gewoon niet eng genoeg, zie je, dus net zoals de opwarming van de aarde “klimaatverandering” werd, en vervolgens “globale opwarming”, en nu “globale kokende aarde” – zo wordt deze “crisis” opnieuw gelanceerd als iets onweerstaanbaar alarmerends.

Alleen al de taal is de eerste indicator van wat we hier werkelijk hebben.

De grote lijnen van het ‘waterfaillissement’-narratief zijn:

1. De planeet raakt zonder schoon, veilig drinkwater

2. Klimaatverandering en de opkomst van AI veroorzaken dit probleem,

…en – natuurlijk –

3. We moeten echt er iets aan doen.

De zich snel ontwikkelende en duistere realiteit is een plan dat gebruik zal maken van opzettelijk ingeprente angst voor watertekorten om nep watertekorten te creëren, en vervolgens de wereldwijde watervoorziening te controleren, te commodificeren en te gelde te maken in naam van “waterzekerheid”.

Het is de volgende grote psy-op die zich voor onze ogen ontvouwt, en in deze serie zullen we elk aspect ervan behandelen:

– “Klimaatverandering”-propaganda,

– Voorgestelde wettelijke “oplossingen”

– De rol van surveillancetechnologie, en

– De onvermijdelijke financiële uitkeringen voor de particuliere sector.

Vandaag, in deel één van deze serie, kijken we naar wat een van de pijlers van dit opkomende narratief lijkt te zijn – datacenters.

Zeer recentelijk hebben we een golf van paniekverhalen in de media over datacenters gezien. Beweringen over hun energieverbruik en watergebruik overspoelen plotseling de informatiemarkt.

Dit is een vreemde ontwikkeling, omdat datacenters juist het kloppende hart lijken te vormen van de surveillancestaat die deze media routinematig promoten.

De verhalen variëren van licht kritisch, zoals in dit artikel uit de Times:

tot licht bezorgd, zoals dit van de BBC:

Tot de quasi-apocalyptische, zoals dit artikel van de altijd hysterische Guardian:

Of dit van Al Jazeera:

In de VS is het niet anders, waar krantenkoppen als deze…

Of deze…

… zich snel verspreiden.

Ja, hoe bizar het ook lijkt: de mainstream media vallen de reputatie van mainstream datacenters aan.

En het wordt nog vreemder als je wat beter kijkt – want vrijwel alle schrikverhalen die ze publiceren zijn ofwel enorm overdreven, uit hun context gehaald of simpelweg NIET WAAR.

Dus, wat is hier de realiteit?

Laten we eens kijken. Dit artikel van Reuters kopt:

Het probleem is dat er geen context wordt gegeven voor wat die “verdubbeling” in vergelijkende termen betekent.

Er wordt verwezen naar het feit dat datacenters “4,5 biljoen liter per jaar” verbruiken – en dat klinkt inderdaad als veel, maar als we de ontbrekende context invullen, zien we dat de totale hoeveelheid water die jaarlijks door de mensheid wordt verbruikt ongeveer 4 kwadrijoen liter bedraagt, bijna 1000 keer zoveel.

Dit betekent dat datacenters momenteel slechts ~0,1% van het wereldwijde waterverbruik voor hun rekening nemen.

Zeker, een rapport uit 2025 schatte dat datacenters in de VS 449 miljoen gallon water per dag verbruikten, maar het vermeldde niet dat de productiesector 15 miljard verbruikt, meer dan dertig keer zoveel, terwijl de energiesector bijna 100 miljard verbruikt.

Dus die angstaanjagend klinkende “verdubbeling tegen 2030” waar de VN het over had, betekent dat datacenters in 2030 slechts 0,2% van het wereldwijde waterverbruik voor hun rekening zullen nemen – en dat is in de veronderstelling dat al het huishoudelijke, agrarische en industriële verbruik in die periode precies hetzelfde blijft (wat natuurlijk niet het geval zal zijn).

Wat we ook mogen denken van datacenters als instrument van Big Brother, het blijft een feit dat, wat betreft de impact op het milieu, de landbouw, de industrie en de energieproductie allemaal vele malen meer water verbruiken dan datacenters.

De pers doet er ook alles aan om het onderscheid tussen “direct waterverbruik” en “indirect waterverbruik” te vertroebelen.

Een korte uitleg hierover:

Direct waterverbruik is het water dat je gebruikt om te drinken, te koken, schoon te maken of te baden.

Indirect waterverbruik is het water dat wordt gebruikt om het voedsel dat je eet te verbouwen of je kleding te vervaardigen.

Dit is een duidelijk onderscheid dat de mainstream media negeren wanneer ze het hebben over de ‘watervoetafdruk’ van datacenters.

Ze rekenen routinematig indirect gebruik, zoals ‘water dat wordt gebruikt bij de productie van energie’ (bijv. om kerncentrales te koelen of in thermische centrales enz.) of bij de productie van chips en andere onderdelen, mee bij het directe gebruik van datacenters.

Zie het recente rapport “Water-guzzling data centres” van de Universiteit van Oxford [nadruk toegevoegd]:

Datacenters de schuld geven van waterverlies uit reservoirs van waterkrachtcentrales omdat ze een deel van de geproduceerde elektriciteit gebruiken? Is dat logisch? En wordt deze maatstaf op elke sector toegepast?

Deze en andere onjuiste voorstellingen worden zeer goed ontrafeld in dit bericht van Andy Masley. Ik raad het iedereen aan die geïnteresseerd is in het ontrafelen van dit vreemde verhaal.

Zo wordt vaak aangenomen dat datacenters het grondwater vergiftigen – maar ook dit is een verdraaiing, want hoewel ze via verdamping verontreinigingen kunnen concentreren die al in het water aanwezig zijn, of reinigings- en antikalkchemicaliën kunnen toevoegen, is dit iets wat bij vrijwel alle industriële processen en koelsystemen voorkomt. Er is niets unieks aan de manier waarop datacenters dit doen.

Het is ook waar dat veel AI-datacenters helemaal geen water gebruiken. Tussen 10% en 25% van de operationele datacenters gebruikt luchtkoelsystemen met koelgassen (dit percentage was nog veel hoger in 2024, maar veel bedrijven zijn overgestapt omdat vloeistofkoeling aanzienlijk minder elektriciteit verbruikt). En veel watergekoelde centra gebruiken een gesloten systeem dat water herhaaldelijk hergebruikt en ter plaatse zuivert.

En nee – ik ga hier niet opkomen voor de grote techbedrijven of vrijwillig een pint koelvloeistof drinken. Ik meld alleen het feit dat het gemiddelde datacenter wat de watervoorziening betreft niet beter of slechter is dan de meeste industriële sectoren, en in feite veel minder water verbruikt dan de meeste.

De echt belangrijke vraag hier is: waarom verdraaien de media de statistieken en definities om angstaanjagende krantenkoppen te creëren over iets dat zo diep verankerd is in het overheidscontrolesysteem?

En in feite niet alleen de media. Deze vreemde narratieve constructie reikt verder dan de pers of overheidsrapporten en strekt zich uit tot live politiek theater.

Wees getuige van het absurde schouwspel van Alexandra Ocasio-Cortez die met een jampot vol modder zwaait in het Congres, schreeuwend dat datacenters water ongeschikt maken om te drinken:

Is dat water überhaupt uit Georgia, net zoals de reageerbuis van Colin Powell geen antrax bevatte? Het doet er niet toe en zij weet het niet; het werd haar gewoon aangereikt voordat ze het podium betrad. Voor wie geïnteresseerd is: de feitelijke details van de zaak zijn dat er in een lokale bron mogelijk sediment is opgehoopt als gevolg van graaf- en bouwwerkzaamheden. Het heeft letterlijk niets te maken met het waterverbruik van het datacenter – omdat het ding nog niet eens operationeel was.

De ervaren campagnevoerster Erin Brockovich heeft zich ook bij de kruistocht aangesloten en is begonnen met het opzetten van een register van datacenters voor het hele land.

Een nieuw rapport van de VN geeft een “waarschuwing” (rapporten geven altijd “waarschuwingen”) over de AI-boom en de hulpbronnen – met name land en water – die daarbij worden gebruikt.

Meerdere staten of gemeenten in de VS proberen de bouw van datacenters te verbieden, vooral vanwege hun “grote waterverbruik”. De eerste is gisteren aangenomen. Volgens een recente peiling zouden de meeste Amerikanen liever in de buurt van een kernreactor wonen dan van een datacenter.

Zelfs paus Leo XIV – ja, Zijne Heiligheid zelf – waarschuwt de gelovigen voor AI-datacenters en de “enorme hoeveelheden energie en water” die ze verbruiken.

Misschien geven deze laatste opvallende bijdragen een aanwijzing waarom de mainstream een van zijn eigen belangrijkste instrumenten demoniseert.

AI-datacenters verpesten het water – er moet iets aan gedaan worden.

En mochten we nog twijfelen of dit de richting is dat het ‘enge datacenter’-narratief opgaat, dan is Chatham House er om het u echt uit te leggen:

… dus wat betekent ‘onze benadering van water heroverwegen’ precies?

Dat bespreken we later in de serie.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Wereld Economisch Forum bespreekt de prijsstelling van water, lucht en bodem als economische activa

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: