Alexander Dugin: De assen van de Derde Wereldoorlog worden steeds duidelijker

De as Netanyahu/Trump richt zich vooral op Iran. Mocht Iran ten val komen, dan zouden zij hun aandacht hoogstwaarschijnlijk richten op het steunen van Oekraïne en het aanvallen van Rusland. Maar het wanhopige verzet van Iran leidt hun aandacht af. Op dit moment is Rusland niet hun prioriteit – dat is Iran. Natuurlijk geeft Trump helemaal niets meer om “vredeshandhaving”, dus elke regeling met Rusland, als die al enige betekenis heeft, is puur pragmatisch. Zijn oorlog is de oorlog met Iran. Israël heeft van deze oorlog de oorlog van Trump gemaakt. En Trump deinst er niet voor terug.

Zo is er één as gevormd: de VS/Israël tegen Iran. Andere regionale machten krijgen een keuze voorgelegd – en het is een harde keuze: ofwel aansluiten bij de Amerikaans-Israëlische coalitie, ofwel bij Iran (het Verzet). Er is geen tussenpositie voorzien, en als iemand probeert aan te dringen op neutraliteit, zal hij van beide kanten worden gebombardeerd en aangevallen. Er is hier geen neutraliteit. De trein is vertrokken, schrijft Alexander Dugin.

De tweede as: de EU/Groot-Brittannië/globalisten in de VS (voornamelijk de Democratische Partij) tegen Rusland en ter ondersteuning van het regime in Kiev. Dit is een zeer reële en woeste oorlog, waarop de meerderheid van de Europese landen (met uitzondering van Hongarije en Slowakije) zich voorbereidt op directe deelname. De Democratische Partij in de VS promoot precies deze oorlog; voor deze pool is Oekraïne de prioriteit.

Het belangrijkste doel van beide polen is een wig te drijven tussen Iran en Rusland, zodat ze niet merken dat ze tegen dezelfde vijand vechten. En de belangrijkste klacht van de VS en Israël jegens de EU en de globalisten, evenals de belangrijkste klacht van de EU en de globalisten jegens de VS en Israël, is juist dat ze twee oorlogen voeren tegen twee tegenstanders van Epsteins civilisatie, tegelijkertijd in plaats van de ene na de andere.

Aangezien de oorlog met Iran voortduurt, Israël geleidelijk verandert in Gaza en de wereldeconomie op instorten staat door de afsluiting van de Straat van Hormuz (in sommige landen zijn al energiebeperkingen ingevoerd), hebben de globalisten zich tegen Trump gekeerd, die volgens hen “Oekraïne verraadt” en de aandacht afleidt van de belangrijkste vijand — Rusland. Deze lijn wordt opgeblazen door de netwerken van Soros, die over het algemeen een hekel hebben aan Trump en Netanyahu. Maar het volgende moet in gedachten worden gehouden: degenen die Trump en Israël het felst aanvallen vanwege de oorlog met Iran, zijn niet tegen oorlog in het algemeen, maar voor oorlog met Rusland. Bijna alle Europese krachten en gehele landen die zich tegen Netanyahu hebben gekeerd, eisen simpelweg een verschuiving in prioriteiten ten gunste van het regime van Zelensky. In de VS schreeuwen de Democraten hierover uit volle borst.

Iran en Rusland begrijpen heel goed dat het er niet om gaat wie in het Westen voor oorlog is en wie ertegen, maar op wie het Westen zich eerst wil concentreren. Dit betekent alleen maar dat ze zich later op de ander zullen concentreren. Niemand koestert illusies. En natuurlijk vechten Rusland en Iran aan dezelfde kant en tegen dezelfde vijand. Oppervlakkige acties veranderen niets aan de essentie van de Derde Wereldoorlog. De mist van de oorlog. Onderhandelingen. Afleidingsmanoeuvres. Rookgordijnen.

Het belangrijkste is nu om te voorkomen dat de vijand — het collectieve Westen, de Epstein-civilisatie — ons één voor één verslaat. We moeten zo snel mogelijk en zo radicaal mogelijk de oorlog aangaan. Vrienden en bondgenoten steunen, de twijfelaars overtuigen en de samenleving in een noodtoestand brengen.

Een zeer levendig voorbeeld is de informatieoorlog van Iran, die ze briljant aan het winnen zijn. Dit is slechts een observatie.

Er hangt veel af van China. Tot nu toe wacht het af, maar het heeft zijn nieuwste psychologische wapen al ingezet — professor Jiang Xueqin. Hij valt het bewustzijn van mondiale analisten aan met zijn voorspellingen. Helemaal niet slecht. Voor het eerst zijn Chinese intellectuelen begonnen te praten over de zionistische samenzwering, eschatologie, Sabbatai Zevi, Jacob Frank, de Illuminati, grootschalige geopolitiek en mondiale kapitalistische elites. Het strategisch denken van China komt in beeld. Geen “win-win”- of pandastrategieën meer. De dingen worden bij hun echte naam genoemd.

Peking zal Taiwan aanvallen, maar het is onduidelijk wanneer. Als het wacht tot andere krachten van multipolariteit verzwakt zijn of, God verhoede het, ten val komen, zal China niet alleen staan. Daarom is het beter om nu toe te slaan en een derde front te openen. Tegen precies dezelfde vijand. Strikt en direct dezelfde.

Op dit moment bereidt de vijand zich voor, maar is hij nog niet klaar om drie oorlogen tegelijk te voeren. En als iemand anders uit de multipolaire wereld een extra front opent, zullen de krachten van de vijand over de hele planeet verspreid raken. Het is hoog tijd om een wereldwijde planetaire opstand te beginnen tegen de Baäl-dictatuur. Hij heeft zichzelf voldoende blootgegeven.

Het is geen toeval dat Peter Thiel, die Trump aan de macht bracht, de wereld rondreist om lezingen te geven over de Antichrist. Iedereen heeft het ware gezicht van het Westen gezien — het is Epstein. Het zijn de vermoorde Iraanse schoolmeisjes, het zijn de tienduizenden baby’s in Gaza. Niemand kan zeggen: “Ik wist het niet, ik heb het niet gezien, ik was me er niet van bewust.” Dat excuus werkt niet meer. Iedereen heeft het gezien en iedereen weet het, en als ze nog steeds niet aan onze kant van het front vechten, dan staan ze in wezen aan de kant van de vijand. En dan worden ze legitieme doelwitten.

Latijns-Amerika lijkt momenteel de duidelijk zwakke schakel te zijn. De beschamende overgave van de ideeën van de Revolutie en de erfenis van Chávez door de zielige lafaards in de Venezolaanse regering is deprimerend. Niemand zal zijn dochters de komende eeuwen nog “Delcy” noemen. Ook de achternaam “Rodríguez” heeft ernstige schade opgelopen. Lula en Brazilië, evenals Mexico en Colombia, doen iets om Cuba te helpen, maar ze durven de Verenigde Staten niet rechtstreeks uit te dagen. Ze zijn bang. Maar het heeft geen zin meer om bang te zijn — het is te laat.

In Afrika zijn er briljante helden in de vorm van de landen van de Sahel-associatie (Burkina Faso, Niger, Mali), het trotse Ethiopië en verschillende andere regimes die niet zijn gebogen voor de Baäl-civilisatie (Centraal-Afrikaanse Republiek, gedeeltelijk Zuid-Afrika). Dit wekt voorzichtig optimisme.

De soennitische islamitische wereld is verdeeld, de top is corrupt en geïntegreerd in de Epstein-archipel, de massa’s zijn gecorrumpeerd door idioot salafisme en wahhabisme, waardoor moslims hun woede op onschuldigen uitstorten en de belangen van de VS en Israël verdedigen. Een relatief soevereine positie wordt ingenomen door Pakistan (hoewel het zijn eigen oorlog met de Taliban-Pashtuns heeft) en Indonesië. Wat de zionisten betreft, is Erdogan de volgende die op de lijst staat om te worden uitgeschakeld, maar hij zal (zoals gewoonlijk) aarzelen.

India, als pijler van multipolariteit en als staatsbeschaving, bevindt zich in een moeilijke positie. New Delhi ziet China als zijn belangrijkste regionale rivaal, en Modi en de hem omringende Hindutva staan zeer wantrouwend tegenover de islam. Dit duwt India in de richting van een alliantie met de VS en Israël, hoewel een actiever beleid aan deze kant van het front nauwelijks te verwachten is.

Noord-Korea lijkt het meest geschikte land, en Japan het minst geschikte.

De Derde Wereldoorlog wordt gevoerd tussen degenen die de hegemonie van het collectieve Westen koste wat kost willen behouden en versterken (zowel in de wilde Trumpistische, zionistische versie als in het globalistische Euro-model), en de multipolaire mensheid — dat wil zeggen, wij. Hij is al in volle gang.

Natuurlijk kan men blijven doen alsof er niets van dien aard gebeurt. Maar waarom?

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Alexander Dugin: Iran en oorlog zonder realiteit – Narratieven, macht en postmoderne conflicten

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: