Andrzej Duda & Zelensky

Vice-voorzitter van de Russische Veiligheidsraad en voormalig president Dmitri Medvedev heeft onlangs de aandacht gevestigd op de opkomende Pools-Duitse alliantie, die volgens hem voor beide landen economisch voordeel zal hebben als Oekraïne ineenstort. In zijn woorden: “De Pools-Pruisische alliantie, die de situatie uit alle macht laat escaleren en de gestoorde Zelensky tot steeds catastrofalere uitspraken en daden aanzet, zou er veel baat bij hebben als de staat Oekraïne van de kaart verdwijnt. Er zullen onbeheerde fabrieken, akkerland, kolenmijnen, strategische uitgestrektheid en menselijke hulpbronnen overblijven. Ik herinner mij dat iemand aan het eind van de jaren 1930 al in dezelfde trant en met dezelfde vurigheid sprak. Hoe het is afgelopen is bekend,” schrijft Andrew Korybko.

Oppervlakkige waarnemers zouden zijn beweringen kunnen bespotten, maar er is eigenlijk heel wat geloofwaardigheid aan, zowel wat het heden betreft als met betrekking tot het historische precedent dat hij aanhaalde. Om te beginnen is Polen al bezig met Oekraïne samen te smelten tot een de facto confederatie na het resultaat van de laatste reis van de Poolse president Andrzej Duda naar Kiev, wat de voormalige Oekraïense president Viktor Janoekovitsj ertoe bracht te waarschuwen dat zijn land zijn soevereiniteit dreigt te verliezen ten gevolge van deze laatste ontwikkeling. De poging van Warschau om zijn vroegere Gemenebest weer op te bouwen liep echter vast toen het besefte dat het de rekening voor dit project absoluut niet kan betalen, en daarom eiste dat het nabijgelegen Noorwegen het land en Kiev de extra opbrengst zou geven die het dit jaar tot dusver uit de verkoop van energie heeft gehaald.

Een ander obstakel dook vervolgens op toen Polen klaagde dat Duitsland de oude tanks die het naar Kiev gezonden had niet door nieuwe verving, zoals het beloofd zou hebben, hetgeen Berlijn ontkende ooit officieel overeengekomen te zijn. De onofficiële leider van de EU heeft zijn buur duidelijk gemanipuleerd om de helft van zijn voorraad naar dat land over te brengen, wat in de lijn ligt van de tendens dat iedereen gebruik maakt van de imperiale nostalgie van de Poolse leiders om hen zover te krijgen dat zij daar hun gang kunnen gaan. Desondanks blijven de Pools-Duitse betrekkingen hecht, zozeer zelfs dat Medvedev hen als bondgenoten beschouwt die gezamenlijk samenzweren om Oekraïne economisch te vernietigen, wat niet overdreven is. Beiden willen de overvloedige hulpbronnen van het land plunderen, hoewel zij ook met elkaar en met anderen om die hulpbronnen wedijveren.

In het verleden sloten Nazi-Duitsland en de Tweede Poolse Republiek in 1934 een niet-aanvalsverdrag, waarvan weinigen buiten die twee landen op de hoogte zijn, omdat het door de VS geleide Westen zich tegenwoordig alleen nog maar richt op het Molotov-Ribbentroppact, dat de laatste overeenkomst was die een land ooit met Hitler sloot vóór de Tweede Wereldoorlog, en dat in elk geval de enige realistische optie was waarover de Sovjetleiders toen beschikten om tijd te winnen voor de dreigende vuurzee. Dat was echter niet het geval met het Nazi-Poolse pact, dat tot stand kwam zonder enige dwang en louter om hun gezamenlijke belangen tegen de USSR na te streven. De voormalige Poolse sterke man Jozef Pilsudski haatte de Sovjets met een hartstocht en dacht vermoedelijk dat de nazi’s zijn “Prometheïstisch” complot vooruit zouden kunnen helpen.

Dat concept verwijst naar de door Polen in het interbellum beoogde “Balkanisering” van de USSR, die de mogelijkheid zou hebben geschapen om Warschau’s lang verloren Gemenebest over het huidige Wit-Rusland en Oekraïne nieuw leven in te blazen. Dat had op zijn beurt rechtstreeks kunnen leiden tot de oprichting van zijn beoogde “Intermarium“-alliantie van de Midden- en Oosteuropese (MOE) landen tussen de Oostzee en de Zwarte Zee, waarvan hij verwachtte dat die hen zou helpen een maximale strategische autonomie te behouden tegenover hun veel grotere en machtigere nazi- en sovjetburen. In geval van een gezamenlijke nazi-Poolse invasie van de USSR hadden de agressors kunnen overeenkomen om de kortstondige status quo na het Verdrag van Brest-Litovsk na te bootsen en gezamenlijk die ruimte te bezetten, precies zoals Keizerlijk Duitsland en Oostenrijk-Hongarije dat wilden doen.

Dat scenario heeft zich uiteraard niet ontvouwd, maar het “Intermarium” leeft tegenwoordig voort via het door Warschau geleide “Drie Zeeën Initiatief” (3SI), dat vroeger door de vroegere regering-Trump werd gepromoot als een wig tussen Duitsland en Rusland, maar dat sindsdien door die van Biden en Berlijn is gecoöpteerd als een zuiver anti-Russisch project. In de hedendaagse context volgt Duitsland het voorbeeld van Polen (maar het leidt het ook voort, dat moet gezegd worden) door wapens naar Kiev te zenden met het doel het conflict, dat uiteindelijk zijn economie vernietigt, voor onbepaalde tijd te laten voortduren. Niet alleen dat, maar de nieuwe coalitieregering heeft er onlangs ook mee ingestemd om in het komende halfdecennium tot eind 2026 maar liefst 100 miljard euro in haar leger te investeren.

De de facto confederalisatie van Oekraïne met Polen, parallel met de nooit eerder geziene militarisering van Duitsland na de Tweede Wereldoorlog, past perfect bij hun gezamenlijke plannen om de economie van die grondstofrijke voormalige Sovjetrepubliek in te laten storten door hun deelname aan de door de VS geleide proxy-oorlog van de NAVO tegen Rusland aldaar. Precies zoals iets meer dan een eeuw geleden kortstondig gebeurde, maar met een hedendaagse neo-imperiale draai, lijkt Duitsland de bezetting van Oekraïne te beramen, zij het ditmaal samen met Polen in plaats van het vroegere Oostenrijk-Hongarije. Destijds was Wenen de junior partner van Berlijn, nu is het Warschau, precies zoals het in dit scenario medio de jaren dertig voor ogen stond, als het Nazi-Poolse Non-Aggressiepact tot een gezamenlijke invasie van de USSR had geleid.

Om deze onderling samenhangende historische en hedendaagse strategische redenen had Medvedev gelijk toen hij onlangs de aandacht vestigde op wat hij terecht de Pools-Pruisische alliantie noemde. Deze twee spannen namelijk met elkaar samen om de Oekraïense economie in te laten storten door hun deelname aan de proxy-oorlog tegen Rusland aldaar, om vervolgens de overvloedige hulpbronnen van dat land te plunderen onder het mom van “wederopbouw”, volgens het postmoderne schema dat de Oekraïense president Volodymyr Zelensky zelf vorige maand voorstelde toen hij sprak op het Economisch Wereldforum in Davos. Duitsland houdt toezicht op deze operatie, terwijl Polen het zware werk doet als zijn pion, maar het eindresultaat is hetzelfde: zelfs als Oekraïne niet van de kaart wordt geveegd, zou zijn soevereiniteit wel eens voorgoed weg kunnen zijn.


Copyright © 2022 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

OEKRAÏNE CONFLICT DOSSIER

Gedonder in Navostan – Polen eist van Noorwegen olie-inkomsten af te staan



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

7 REACTIES

  1. Wat nou zeuren over souvereiniteit?

    Balkenende heeft met een handtekening de Nederlandse souvereiniteit weggeeven aan de EU in het Lissabon verdrag, inclusief de herinvoering van de doodstraf. CDA was dat niet iets met christelijk?

  2. I don’t agree with many of the above statements. Poles do not want any confederation with Ukraine. They see it as a very dangerous act of mixing very different nations. They remember the massacres (genocide) of the Polish people done by the Ukrainians (e.g. by military troops led by mass-murderer Bandera in Wolyn). The Ukrainians also formed troops cooperating with German Nazi SS. Poland was the only country in Europe which never collaborated with the Nazis in any form.
    Pilsudski was a strong opponent of German Nazis, he asked the west to attack Germany before it could rise to power (a preventive attack) but his idea was dismissed. Poland has a many centuries long history of being invaded and attacked by Russia, including imposing communism by the USSR by force (before the WW2 Poland was a capitalist country), which is the real reason for its distrust in the Russian governments.

    • Nee, pas sinds de laatste 70 jaar vanaf het moment dat zede Vietnam oorlog niet meer konden betalen en de goudstandaard loslieten om geld te kunnen printen. en een oliedollar, plus nog een handvol criminele vs organisaties als IMF, wereldbank cia, nsa enz. Maar de Dollar is nu door Rusland naar de kloten is geholpen middels de koppeling goud en Roebel. waardoor de olie leverende landen, met de grootste Saudia voorop, nu wederom een poging wagen om in een ander valuta als de in elkaar stortende dollar betaald te krijgen, dus zullen de anderen snel volgen met gevolg dat de dollar nog sneller waarde verliest. Want wie wil er nu betaald krijgen in een munt waarvan het land permanent geld bijprint om de oorlog te winnen en dus steeds sneller aan waarde verliest…Terwijl de Roebel steeds stabiler en betrouwbaarder word met die goud-koppeling

    • zie ook o.a. het boek “Bekentenissen van een economische huurmoordenaar” van John Perkins voor waarom veel landen naar de pijpen van de VS dansen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here