© Clint Eastwood / Gran Torino

Rond 2015, toen waanzin nog geen openlijk verklaard beleid was, bracht punkicoon John Lydon (Johnny Rotten) een indringende biografie uit met de titel ‘Anger Is An Energy’. Het was eigenlijk zijn tweede biografie, maar aanzienlijk belangrijker dan de eerste. Beide boeken, en het leven waar ze naar verwijzen, gaan over rebellie, over die lastige persoon zijn die tegen de massa ingaat, schrijft Daniel Jupp.

Woede is een energie staat niet toe dat comfortabele leugens uit de midden- en hogere klasse blijven bestaan. Het accepteert niet dat wie onderdrukt wordt en wie de onderdrukker is voor altijd gefixeerd blijft op eenvoudige aangeboren eigenschappen. Het geeft je geen gemakkelijk antwoord dat netjes past in de vooroordelen van de gemiddelde Guardian-lezer. Het geeft je eerder een veel breder punt over rebellie zelf, over de eeuwige aantrekkingskracht van de houding van de rebel, maar ook over de vraag of die houding echt, gerechtvaardigd of waardevol is.

Rebellie is niet altijd goed of altijd slecht, en de kanten kunnen veranderen afhankelijk van wie er eigenlijk onrecht begaat. Lydon begreep dit op een manier die de meeste acteurs en muzikanten nooit hebben begrepen, en op een manier die de vreemde bastaardhybride van poppsychologie, marxistische retoriek, bedrijfshypocrisie, elitedeflectie en hippiedegeneratie die het moderne mainstream ‘progressivisme’ is, nooit zal begrijpen.

Hier spreekt Lydon over de moderne wereld en toont hij dat besef van verandering dat de verwende klasse van succesvolle entertainers over het algemeen nooit heeft:

“Ik had nooit gedacht dat ik de dag zou meemaken dat de rechtervleugel de coole mensen zouden worden die de middelvinger naar het establishment opsteken, en de linkervleugel de snotterende zelfingenomen idioten die iedereen te schande maken.”

Het is een citaat waarvan ik zeker weet dat de meesten van jullie het al gehoord hebben, maar de reden waarom het zich zo snel en zo ver verspreidde, was hoe mooi en nauwkeurig het (in typisch Engelse arbeidersklassetonen) de realiteit van de wereld weergaf die bestaat wanneer wat ‘links’ was al 70 jaar of langer het establishment is (vooral in kunst en cultuur).

Er zat geen miljardencampagne achter de verspreiding van die boodschap. Het ging alleen viraal omdat het waar was.

Het progressieve establishment, dat kan worden beschreven met een reeks even nauwkeurige maar verschillende etiketten, domineert nu de universiteiten, de kunstwereld, de entertainmentindustrie, Hollywood, Netflix en verschillende grote techbedrijven.

Het is hun versie van politiek en hun wereldbeeld. Het is progressieve financiering door het establishment die stervende gevestigde media overeind houdt in een soort MacBeth-huwelijk dat velen van hen ertoe aanzet om steeds flagranter te liegen omdat ze de advertentiegelden nodig hebben, terwijl de leugens die ze vertellen hun bedrijven de das omdoen. Go woke go broke (op steroïden voor een groot deel van de gevestigde media) is nog nooit zo waar geweest.

  Mark Zuckerberg koopt goudreserves op ter voorbereiding van zijn vlucht naar Doomsday bunker: "Er komt iets VRESELIJKS aan"

Lydon zag de culturele omslag die plaatsvindt wanneer de oude rebellen het nieuwe establishment worden. Wanneer de gitaarspelende, langharige universiteitsstudent (die een rockster wil zijn) die zingt ‘we’ll keep the red flag flying here’ een advocaat wordt, dan een parlementslid en vervolgens een drie termijnen winnende Britse premier die het meest bekend staat om het liegen over massavernietigingswapens en het spelen van een hoofdrol in honderdduizenden onnodige doden.

Of in de VS, wanneer de ‘strijd tegen racisme’ verschuift van het afschaffen van segregatiewetten naar het opleggen van raciale safe spaces, of van het steunen van burgerrechten en kleurenblindheid, naar het dwingen van blanke studenten om schuld-essays te schrijven over hun huidskleur.

Een van de meest in het oog springende manieren waarop iets onrechtvaardig kan zijn, is door rechtsgelijkheid te ontkennen, en toch is dit precies waar progressief beleid nu op aandringt in het streven naar gelijkheid van groepsresultaten. Rechters wordt verteld dat ze zacht moeten zijn voor zwarte criminelen. Schade aan bevoorrechte, niet-blanke groepen krijgt een hogere straf, terwijl dezelfde aanval op een blanke volgens de officiële richtlijnen en wetten tot lagere straffen leidt.

De mensen die protesteerden tegen de apartheid in Zuid-Afrika staan erop in Zuid-Dakota, of in Zuidoost-Engeland. Ze staan erop in het arbeidsrecht, en in de strafmaatrichtlijnen, en in het stop-and-fouilleerbeleid, en in de drugswetgeving, en zelfs als het erom gaat of we een verkrachter of een moordenaar opsluiten.

Het moderne westerse onrecht onder progressieve buigingen wordt niet uitgedrukt door bordjes met daarop Geen zwarten, Geen Ieren, Geen honden. Ze worden gedefinieerd door reclamecampagnes en haatmisdaadwetten en censuur van de vrije meningsuiting.

Lydon zegt met brute poëzie dat hij “uit de vuilnisbak kwam”. Zijn familieachtergrond was zowel ongelooflijk arm als behoorlijk disfunctioneel. Als kind verloor hij lange tijd zijn spraakvermogen nadat hij op 7-jarige leeftijd door rattenbeten was geïnfecteerd met hersenvliesontsteking. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis, raakte langdurig in coma en verloor grote delen van zijn geheugen:

Toen hij uit de coma kwam, kon hij zich zijn ouders niet herinneren en moest hij accepteren dat de mensen die hem als zodanig werden voorgesteld zijn vader en moeder waren. Hij zegt dat verpleegsters en doktoren ‘me vertelden dat ze mijn vader en moeder waren, en ik moest ze geloven’.

Dit zijn ervaringen van echt lijden en echte armoede. Ze maken John Lydons rebellie uit de blanke arbeidersklasse tot een rebellie die gericht is op echte dingen en echte ervaringen.

Alles hangt af van het feit of het onrecht waar je kwaad over bent echt of denkbeeldig is, maar ook of wat je eraan doet erger of beter is dan het onrecht zelf. Vaste definities op basis van ras van wie de rechtvaardige en onrechtvaardige positie inneemt, van wie er daadwerkelijk wordt geschaad, leidt ertoe dat mensen zo beroofd worden van een echt moreel oordeel dat terroristen hun vrijheidsstrijders worden en bezorgde ouders hun huiselijke terroristen.

Lydon is altijd gedefinieerd geweest door zijn weigering om zich te onderwerpen aan de instructies van het establishment, zijn vasthoudendheid aan de waarheid en zijn gronding in het soort stevige realiteit dat weet hoe een rattenbeet aanvoelt. Zijn woede is niet alleen creatief, maar ook positief en kritisch. Hij brandt als een vlam, maar de vlam biedt hitte en licht, niet alleen vernietiging. Zoals de woede van de Founding Fathers tegen het ondraaglijke onrecht van hun tijd, die niet alles bleef afbranden en die geen versie had van de Terreur van de Franse Revolutie of de 100 miljoen doden die volgden op de Russische Revolutie.

Het is niet het voelen van woede dat een misdaad is, het is of je woede de onschuldigen verbrandt.

Het kwaad van wokeness komt niet voort uit jongeren die iets beters willen of sterke emoties voelen. Het komt doordat die sterke emoties gericht zijn op valse doelen en geen rationele basis hebben in de realiteit. Het komt voort uit hun rebellie ten dienste van het establishment, uit hun boosheid over denkbeeldige of oude misdaden, en uit het feit dat ze betaling en straf eisen van de onschuldigen terwijl ze de echte schuldigen van vandaag negeren. Het is de richting, niet de intensiteit, van de woede die het grootste probleem vormt.

Lydon herinnert ons er vervolgens aan dat woede een energie is die we nodig hebben. Dat we moeten blijven voelen. Dat wij, die net als hij weten waar het echte onrecht vandaag de dag valt, zo intens mogelijk moeten voelen, en zelfs intenser dan de andere kant hun synthetische, neppe en gefabriceerde woede voelt.

  De Anti-Antisemitisme Dwaasheden

Onze vijand zijn niet alleen degenen die vandaag kwaad doen. Het is de apathie, de apathie van miljoenen mensen die het niet zien of zich er niets van aantrekken en daardoor de voortzetting van het kwaad mogelijk maken en het kwaad laten voortduren zonder consequenties, aansprakelijkheid en straf. Bij God, als mensen verontwaardigd kunnen zijn over een grap van Ricky Gervais of een opgetrokken wenkbrauw of een blik of een standbeeld, dan kunnen en moeten we verontwaardigd zijn over onze kinderen die genitaal verminkt worden, over onze grenzen die overspoeld worden met indringers en over onze eigen rechten die afgenomen worden. We moeten woede voelen over deze dingen en we moeten het niet laten oplaaien en sterven alsof er een verjaringstermijn bestaat over wat goed en wat fout is.

We zijn te rationeel om te doen wat de andere kant doet en onschuldige nakomelingen te straffen voor vermeende oude grieven. We gaan niet zeggen dat de kinderen van huidige miljardairs en politici en journalisten en artsen die kwaad hebben gedaan, schuldig zijn door geboorte. We gaan het niet definiëren aan de hand van aangeboren kenmerken zoals ras en geslacht.

Maar we kunnen de energie van woede niet loslaten totdat we de balsem van gerechtigheid in handen hebben. Woede is een noodzakelijke energie.

De keuze is niet tussen boze emotie en kalme feiten. Het is niet tussen hysterie en het simpelweg niet delen van die hysterie. Het gaat tussen boos zijn op denkbeeldige dingen die de belangen van de elite dienen, zielig apathisch zijn op manieren die de misdaden van de elite niet uitdagen en oprecht en terecht boos zijn over de echte misdaden die je niet geacht wordt op te merken.

Opstandigheid met onderscheidingsvermogen is de hoogste vorm van wijsheid en de grootste verdediging van vrijheid. Apathie is de beste handlanger van tirannie.


Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

“Pride” is een dun versluierde kleurenrevolutie om de westerse beschaving te vernietigen



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelZe komen voor je katten en honden
Volgend artikelWaren de gemaskerde massa’s onder hypnose?
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

12 REACTIES

  1. Woede komt gewoon in mij op…net als bij anderen….niks verkeerds of vreemds aan.
    We moeten een laag zogenaamde beschaving afgooien om weer normaal te kunnen voelen,denken en handelen….

    • Politiek Profeet: Mee eens. Volkomen menselijk. Woede is ook vaak een uiting van frustratie of teleurstelling. Pas als woede verandert (door onmacht) in rancune of haatdragendheid, wordt het gevaarlijk. Ik heb daarom ook altijd veel respect gehad voor de mensen die een zeer groot incasseringsvermogen hebben, gecombineerd met een hoog gehalte zelfbeheersing. De mate van impulsieve- en vaak overtrokken felle reacties bij sommige lezers op dit forum onthult soms veel van hun eigen karakter naar mijn idee.

      • Hoi,

        Uiteraard moet je ooit van je boosheid afkomen. Zoals ze in het Engels zeggen ”wraak is het beste als het koud wordt geserveerd”. Het is zo heerlijk dat als iemand je echt boosmaakt je je wraak laat gelden door een weloverwogen plan op te zetten en uitvoeren om die bitch(es) of hufter(s) je wraak te laten voelen als ze het niet meer verwachten. Dan veranderd je boosheid in een gevoel van triomf, een enkele die lang kan duren.

        Leukste voorbeeld, collega was om onbekende redenen zeer onredelijk en naar tegen mij. Daar werd ik boos om en ging meerdere keren het gesprek aan. Geen resultaat en hij had een prima ”personeelsdossier” (ik werk voor een bedrijf dat duizenden in dienst heeft).

        Ik dus lekker een dossier opgebouwd waar hij niet onderuit kon en achter zijn rug mensen in stelling gebracht. Uiteindelijke sanctie, de zwaarste op onstlag na. Ik kreeg dat voorgelegd en of ik nog iets toe te voegen had. Ik stelde, ja, klein dingetje. Ik wil niet meer dat hij me nog ooit Hugo noemt maar alleen nog maar meneer mijnachternaam noemt. Jaren later werkt hij nog steeds bij hetzelfde bedrijf, ik ook. Dus als ik groet hem altijd bij zijn voornaam en tot vandaag groet hij terug met meneer achternaam. Heerlijk.

        Groeten,
        Hugo

  2. Pil – Rise. Leuke song.
    Goede maatschappij kritische tekst ook.

    “They put a hotwire in my head, because the things i did and said. It made these feelings go away, model citizen in every way. Anger is an energy..”

    https://www.youtube.com/watch?v=ejRal5xFWA4

    Zijn eerdere band de Sex Pistols werd door de BBC geboycot omdat Johhny Lydon op televisie Jimmy Saville (de pedo die alles en iedereen aanrande terwijl het establishment de andere kant op keek) had ontmaskerd.

  3. HAARP installaties, dan heeft men het over pure energie

    Ultrahoog voltage installatie in Arnhem lijkt exact op Tesla energie laboratorium

    De vergeten experimentele kernreactor in Arnhem, die tot halverwege jaren ’70 in bedrijf is geweest – Flashback naar Portugese universitaire paper over HAARP als ‘Tesla technologie-plus’ mind control- en ‘stralingsvrij nucleair’ wapen

    ————————————————————————————————————————————–

    (21.25) – De naam Tesla is wereldwijd vooral bekend geworden als het e-automerk van Elon Musk. Mensen kregen daardoor ook wat kennis van de 19e-begin 20e eeuwse wetenschapper Nikola Tesla en diens experimenten met zogenaamd ‘vrije’ energie. Theorieën dat deze schone, spotgoedkope en vrijwel onbeperkte energie bewust voor de mensheid wordt achtergehouden, werden altijd afgedaan als de fantasieën van ‘complotdenkers’. Maar wie weet dat er in Nederland een installatie is gebouwd die als twee druppels water lijkt op het lab van Nikola Tesla (foto)? En dat hier een ‘Tesla’ transformator is gebouwd met een duizelingwekkend bereik van 315 miljoen volt, drie keer zoveel als van een bliksemflits? Waar is zo’n extreem krachtig apparaat eigenlijk voor nodig?

    In Arnhem is het grootste hoogspanningslab ter wereld gebouwd, dat een kortsluitstroom heeft van maar liefst 10.000 MVA (megavoltampère). Dit KEMA laboratorium werd in 2019 door DNV GL, ’s werelds grootste organisatie van onafhankelijke energie-experts, aan CESI verkocht, mondiaal leider in testen, inspecties en advies in de energiesector. >>>

    https://www.xandernieuws.net/algemeen/ultrahoog-voltage-installatie-in-arnhem-lijkt-exact-op-tesla-energie-laboratorium/

  4. Je – op de goede manier – boos maken , is het begin ………. van onafhankelijkheid, vrijheid,
    zelf-beschikking. Voor iedereen. En dan : samenwerken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in