Winnaars en verliezers in het EU-besluit over financiering van Oekraïne

In de vroege ochtend van vrijdag 19 december, na 16 uur beraadslagen, kwamen de regeringsleiders van de EU-lidstaten, bijeen in Brussel als Europese Raad, uiteindelijk overeen om Oekraïne 90 miljard euro aan leningen te verstrekken in de vorm van een ‘herstelbetalingslening’ die moet worden terugbetaald als en wanneer Rusland herstelbetalingen doet voor zijn aanvalsoorlog (wat het als de feitelijke winnaar van de oorlog nooit zal doen).

De lening zal niet worden gedekt door de bevroren Russische activa in Euroclear (België), zoals de Europese Commissie had voorgesteld en vervolgens op de meest schrille en onfatsoenlijke manier had geëist, in een poging de weerbarstige Belgen tot onderwerping te dwingen. In dat opzicht is het, ondanks de valse taal over ‘herstelbetalingen’ die bedoeld is om een overwinning voor de Commissie te suggereren, in feite een grote nederlaag voor haar voorzitter Von der Leyen en wachten we af welke gevolgen dit zal hebben voor haar aanblijven, schrijft Gilbert Doctorow.

De overeengekomen oplossing is precies die welke de Belgische premier Bart De Wever heeft aanbevolen toen hij gisterochtend voor het Belgische parlement sprak, voordat hij naar de vergadering van de Europese Raad vertrok. Na uitgelegd te hebben waarom het toewijzen van de Russische activa als onderpand ‘onbekende wateren’ zou zijn en onaanvaardbare risico’s voor zijn land met zich mee zou brengen, stelde De Wever voor om de oplossing te zoeken in de ‘speelruimte’ binnen de eigen begroting van de EU, d.w.z. niet-bestede middelen die nu precies het benodigde onderpand zouden kunnen zijn om bankleningen van de financiële gemeenschap veilig te stellen.

Deze oplossing werd fel bestreden door … de Duitse bondskanselier Friedrich Merz, die koste wat kost verdere mutualisering van schuldverplichtingen binnen de EU wilde vermijden, zoals uitzonderlijk was toegestaan om de Covid-pandemie te bestrijden. Merz sprak namens Nederland en de verschillende andere “zuinige” lidstaten in Scandinavië. Hij en zij waren de verliezers in de oplossing waar uiteindelijk overeenstemming over werd bereikt.

Het bijzondere aan het aanwenden van EU-middelen voor het verstrekken van (niet-terugvorderbare) leningen aan Oekraïne is dat hiervoor een unanieme stemming van de EU-lidstaten vereist is. In dit geval werd het voorstel krachtig tegengewerkt door de drie landen die door onze bevooroordeelde, propagandistische pers doorgaans worden omschreven als ‘vrienden van Rusland’: Hongarije, Tsjechië en Slowakije. De Europese Raad heeft deze schijnbaar onoplosbare kwestie overwonnen door deze drie landen een opt-out te geven, wat betekent dat zij niets uit hun begroting zullen betalen voor de lening. Achter de schermen zeggen EU-functionarissen dat zij naar behoren zullen worden gestraft voor het afdwingen van deze concessie van de Unie.

Het lijdt geen twijfel dat ook de heer Zelensky een winnaar was van de overeenkomsten die door de Europese Raad zijn bereikt. Hij krijgt geld om in 2026 en 2027 het hoofd boven water te houden. Dit betekent dat de oorlog zal voortduren en dat het tijdstip van de beëindiging ervan nu volledig afhangt van de militaire beslissingen die in Moskou worden genomen. Zal de heer Poetin de uitdaging aangaan en de knock-out slag toebrengen door de ‘besluitvormingscentra’ in Kiev te onthoofden, zoals hij enkele maanden na het uitbreken van deze oorlog had beloofd? Of zal hij, zoals het lijkt, op veilig spelen door zijn uitputtingsoorlog verder langzaam voort te zetten? Er zijn aan alle kanten risico’s. Maar ik blijf erbij dat Rusland nu een kans heeft om de oorlog te beëindigen, terwijl het militair klaar is voor een oorlog met Europa, als het wordt uitgedaagd vanwege het doden van de neonazibende die Oekraïne bestuurt, en Europa nog twee of drie jaar nodig heeft om klaar te zijn om het tegen Rusland op te nemen. Nu of nooit! Doen of sterven!

Wat de rest van ons betreft, kunnen we troost putten uit het feit dat Euroclear niet langer wordt bedreigd met verlies van geloofwaardigheid, verlies van zijn hoge kredietwaardigheid die het rechtvaardigt om 43 biljoen dollar aan activa voor zijn wereldwijde klantenkring aan te houden. De wereldwijde financiële markten kunnen opgelucht ademhalen. De rechtsstaat blijft intact voor zover deze de veiligheid van staatsactiva in buitenlandse depots regelt.

Bovendien is de heiligheid van de rechtsstaat ook gehandhaafd wat betreft parlementaire procedures en de verantwoordingsplicht van regeringen jegens hun kiezers voordat zij schulden aangaan. Het plan van Von der Leyen zou deze beginselen op de meest cynische wijze hebben geschonden – door een tijdbom van schulden te presenteren die zou ontploffen wanneer de voorwaarden voor terugbetaling teniet zouden worden gedaan door een rechterlijke uitspraak in het voordeel van Russische vorderingen of door Rusland dat Oekraïne tot capitulatie zou dwingen, waardoor elke kans op ‘herstelbetalingen’ zou worden tenietgedaan. Op dat moment zou de verplichting tot betaling worden opgelegd aan de parlementen, die in eerste instantie nooit hadden ingestemd met het aangaan van deze verplichting. Nu is dat lelijke scenario voorkomen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Onderschat de koppigheid van een Vlaming niet!

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: