
Sinds 2014 hoor ik al dat de Russische economie op instorten staat, maar dat lijkt nooit waarschijnlijk te zijn geweest.
In een opmerkelijk recent artikel in de Britse krant The Telegraph neemt Ambrose Evans-Pritchard een breedsprakige houding aan ten aanzien van het westerse beleid ten aanzien van Oekraïne. Hij beweert dat het ‘voordeel verschuift in het voordeel van Oekraïne’, op basis van het feit dat Rusland binnenkort in een economische crisis terecht zou kunnen komen. Hij vervolgt met te zeggen dat als we nu weglopen, we de overwinning uit handen geven, schrijft Ian Proud.
Hij legt echter gemakshalve niet uit hoe Oekraïne de vermeende overhand krijgt, noch hoe het zijn onwaarschijnlijke overwinning op Rusland zou kunnen behalen. Dat komt omdat er geen bewijs is om zijn beweringen te staven. Uit het cv van Evans-Pritchard blijkt niet dat hij over duidelijke expertise op het gebied van Rusland beschikt. Maar dat is geen verrassing voor een krant als The Telegraph, waarvan het team van Oekraïne-watchers bestaat uit russofoben en ex-Britse militairen die er belang bij hebben de illusie van een uiteindelijke Russische nederlaag in stand te houden.
Neem bijvoorbeeld Dom Nicholls, medepresentator van de podcast Ukraine: the Latest van The Telegraph, die zichzelf pompeus omschrijft als ‘de meest vertrouwde en bekroonde podcast ter wereld over de oorlog’, ook al blijkt uit het cv van Nicholls dat hij absoluut geen expertise heeft op het gebied van Rusland. Zijn podcast wijkt nooit af van de lijn van de Britse regering dat Poetin uiteindelijk verslagen moet worden en dat alleen meer druk het gewenste effect zal hebben. Hij laat de podcast ook niet te ver afdwalen naar echt bewijs over het vermogen van Rusland om langer door te vechten dan Oekraïne.
Neem dan Hamish De-Bretton Gordon, gepensioneerd kolonel en expert op het gebied van chemische wapens, die nog minder expertise heeft dan Dom Nicholls, die sowieso geen expertise heeft. Hij plaatst regelmatig fantastische artikelen met titels als ‘Poetin eet zijn eigen aanhangers op’ en ‘Poetin zal vandaag sidderen van angst’. ‘
Het maakt niet uit dat ze geen begrip hebben van de strategische machtsverhoudingen in de oorlog. Feiten en analyses zijn volstrekt overbodig voor mensen wier belangrijkste, en zelfs enige prioriteit het is om de laatste lijnen van het ministerie van Defensie in Whitehall te verkondigen. Dit is geen journalistiek, dit is regeringspropaganda. De BBC, die sowieso een staatsomroep is, is al erg genoeg met zijn eenzijdige berichtgeving, maar The Telegraph is nog sinisterder vanwege de infiltratie door pseudo-regeringsfunctionarissen die zich voordoen als experts.
De grootste tekortkoming van de westerse media in hun commentaar op de oorlog in Oekraïne, en eigenlijk op de crisis in Oekraïne sinds het begin ervan, is het volledige gebrek aan vergelijking.
De focus ligt altijd en alleen op de negatieve gevolgen van het conflict voor Rusland zelf. En inderdaad, er zijn negatieve gevolgen geweest. Rusland is onderworpen aan meer dan 20.000 economische sancties, uitgesloten van de meeste handel met het westen, uitgesloten van politieke dialoog als onderdeel van de diplomatie, afgesneden van de meeste internationale sport- en culturele evenementen, honderdduizenden van zijn troepen gedood of gewond sinds het begin van de oorlog, en zijn gewone burgers worden steeds meer beperkt in hun bewegingsvrijheid binnen Europa.
De economie van Rusland ziet er vandaag de dag heel anders uit dan in 2014, toen de crisis begon. Zoals president Poetin onlangs opmerkte, daalt de economische groei ten opzichte van de hoge niveaus aan het begin van de oorlog, die werden gestimuleerd door een enorme fiscale uitgavenstijging. De rentevoeten en de inflatie blijven zorgwekkend hoog, het tekort aan arbeidskrachten in sommige sectoren neemt toe, de bevolking blijft vergrijzen en het land blijft te veel afhankelijk van de export van fossiele brandstoffen.
Het volstaat echter niet om te zeggen dat Rusland met economische uitdagingen wordt geconfronteerd zonder te kijken naar de vergelijkbare uitdagingen waarmee Oekraïne wordt geconfronteerd, waarover u, zeker in de Telegraph, zelden iets zult lezen.
Laten we eens kijken naar de onjuiste suggestie van Ambrose-Pritchard dat de olie-export van Rusland instort als gevolg van de recente sancties van Trump tegen Rosneft en Lukoil. Dit zou overtuigender zijn als het waar was en als de export van Oekraïne op de een of andere manier veel beter zou presteren.
De eerste aanwijzingen wijzen erop dat de Amerikaanse sancties tegen Rosneft en Lukoil hun handelsvolumes drastisch hebben verminderd. Er zijn echter ook aanwijzingen dat de handel gewoon is verlegd naar andere Russische olie-exporteurs, zonder significant netto-effect.
Houd in gedachten dat Russische olie sinds 2014 op de een of andere manier door de EU wordt gesanctioneerd en dat de gasexport sinds het begin van de oorlog in Oekraïne geleidelijk is stopgezet. Je zou daarom verwachten dat de totale waarde van de Russische export is gedaald, dus laten we daar eens naar kijken.
Sinds 2014 ligt de gemiddelde kwartaalwaarde van de Russische export iets boven de 100 miljard dollar. Hierbij is rekening gehouden met de enorme stijging van de exportwaarden kort voor het begin van de oorlog en gedurende 2022 als gevolg van de stijgende olieprijzen. In de vier kwartalen van Q4 2021 tot Q3 2022 bedroeg de Russische export gemiddeld 150 miljard dollar (of 50 miljard dollar per maand), 50% hoger dan het langetermijngemiddelde.
In de eerste twee kwartalen van 2025 bedroeg de Russische export 98 miljard dollar, 2 miljard dollar onder het langetermijngemiddelde, maar in feite identiek aan de periode van twee jaar van het vierde kwartaal van 2019 tot en met het derde kwartaal van 2021. Er zijn dus geen aanwijzingen dat de sancties meer dan een marginale impact hebben gehad, op een moment dat Rusland zijn export heeft verschoven naar Azië en het zuidelijk halfrond.
In ieder geval is de waarde van de export een minder bruikbare referentie dan de totale handelsbalans, d.w.z. het verschil tussen export en import. Het maakt niet uit hoe groot de export van een land is als het meer importeert.
Laten we eens terugkijken naar het begin van de crisis in Oekraïne in 2014. Het overschot op de lopende rekening van Rusland – het saldo van de export ten opzichte van de import – was in de tweede helft van 2014 (10 miljard dollar per kwartaal) en in heel 2016 (6 miljard dollar), toen de olieprijzen laag waren, veel kleiner dan in de eerste twee kwartalen van 2025 (11 miljard dollar), toen de olieprijzen daalden. Omgekeerd boekte Rusland in 2022, toen de olieprijzen sterk stegen, het hoogste overschot op de lopende rekening ooit, met een kwartaalgemiddelde van 59,5 miljard dollar.
Rusland is echter gewend aan schommelingen in de olieprijs en heeft sinds 1997 geen tekort op de lopende rekening over het hele jaar meer gehad, en zelfs toen was dat minder dan 1 miljard dollar.
Rusland exporteert consequent meer dan het importeert en heeft in de loop der tijd zijn internationale reserves opgebouwd, waardoor het bestand is tegen externe economische schokken en druk. De internationale reserves van Rusland zijn gestaag gegroeid van ongeveer 400 miljard dollar eind 2014 tot 725 miljard dollar nu. Zelfs als de westerse mogendheden alle ongeveer 300 miljard dollar aan geblokkeerde activa zouden onteigenen, zou Rusland nog steeds meer bezitten dan in 2014, het jaar waarin de crisis in Oekraïne begon.
In een nogal bizarre opmerking zegt Evans-Pritchard: “Poetin kan doorgaan met het verkopen van de goudreserves van Rusland, tot aan de tsaristische dubbele adelaars op de bodem van de kluis onder de Neglinnaya-straat” (de locatie van de Russische centrale bank). Dit suggereert sterk dat Rusland op het punt staat zonder goud te komen zitten, toch?
En toch is de reservevoorraad monetaire goud van Rusland gegroeid van 132 miljard dollar toen de oorlog in 2022 begon, tot 299 miljard dollar vandaag, inclusief een stijging van 17 miljard dollar in oktober 2025.
Ik zeg dit niet omdat ik wil bewijzen dat Rusland gelijk heeft, maar omdat ik vastbesloten ben om onze analyse van de situatie te baseren op gegevens, en niet op holle soundbites. De belachelijke aankondigingen in de Daily Telegraph zijn juist niet geloofwaardig omdat ze bewust en opzettelijk harde bewijzen vermijden. De bedoeling is alleen maar te beweren dat Rusland lijdt, zonder enige vergelijking te maken met Oekraïne, waarvan de lezers moeten geloven dat het prima gaat.
Laten we dus eens kijken naar Oekraïne ter vergelijking. Van 2014 tot en met 2024 heeft het land consequent meer geïmporteerd dan geëxporteerd, met een gemiddeld jaarlijks handelstekort van 13,1 miljard dollar. Tijdens de eerste drie volledige oorlogsjaren steeg dat gemiddeld tot 25,6 miljard dollar, en in de eerste tien maanden van 2025 bedraagt het al 39,8 miljard dollar. Anders gezegd: Oekraïne exporteerde in 2024 24 miljard dollar minder dan in 2021 en importeerde 2,5 miljard dollar meer. De oorlog en de Europese beperkingen op de invoer van goedkope Oekraïense landbouwproducten hebben de waarde van de export van het land hard getroffen.
De lopende rekening van Oekraïne vertoont sinds 2014 een gemiddeld tekort van 2,8 miljard dollar; dit cijfer ligt veel lager dan de handelsbalans vanwege de grote instroom van buitenlandse donaties, met name in 2015 en 2022, die in die jaren tot een overschot op de lopende rekening hebben geleid. Cruciaal is dat Oekraïne in 2022 een overschot op de lopende rekening had van 8 miljard dollar, maar in 2023 weer in een tekort terechtkwam, met een tekort van 9,6 miljard dollar, dat in 2024 opliep tot 15,1 miljard dollar. In de eerste tien maanden van 2025 bedraagt het tekort al 26,9 miljard dollar.
De enige manier waarop Oekraïne op dit moment het gat in zijn internationale reserves dat door deze tekorten is ontstaan, gemakkelijk kan dichten, is door donaties van westerse landen te ontvangen. En zoals we beginnen te zien, blijkt dat steeds moeilijker te worden vanwege het verzet van België en de Europese Centrale Bank tegen de aarzelende pogingen van Europa om overeenstemming te bereiken over een bizar genaamde “herstelbetalingslening”.
De oorlogszuchtige experts in The Telegraph die spreken over de dreigende ineenstorting van de Russische economie, leiden dus alleen maar de aandacht af van het echte probleem. Wanneer het westerse geld niet langer naar Oekraïne stroomt, kan het land zich snel genoodzaakt zien zijn munt te devalueren en daarmee te maken krijgen met een spiraal van inflatie, hoge rentetarieven en een staatsfaillissement.
Strikt genomen is Oekraïne natuurlijk al failliet, aangezien het weigert zijn bestaande schulden af te lossen en toch om meer leningen vraagt. Westerse internationale financiële instellingen hebben hier tot nu toe gemakshalve een oogje voor dichtgeknepen, misschien om dezelfde reden waarom de journalisten van The Telegraph beweren dat de Russische economie op instorten staat.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram













Bij elke zogenaamde oorlog sneuvelt de waarheid altijd als eerste. De vijand wordt op allerlei mogelijke manieren gedemoniseerd en ontmenselijkt om als een kwaadaardige dictatuur afgebeeld te worden die ons zogenaamd bedreigen. Zodat de westerse agressiviteit en arrogantie van hun vermeende gelijk hen rechtvaardigen om het land de oorlog te verklaren en democratie te brengen in dat land. Dat moet het onwetende volk gaan geloven, zodat zij oorlogsrijp worden gemaakt om de vermeende aangewezen vijand te haten in alles. Dat het volk daar zelf de hoogste prijs ervoor zal betalen en alles zullen verliezen in naam van de oorlogshitsers die zelf op een veilige afstand blijven. Zodat het gehersenspoelde volk voor het karretje gespannen kan worden om ten strijden te trekken, waar alleen de privaat banken met meeste profijt van zullen hebben. Al die oorlogshitsers zullen 7 kleuren stront schijten en rillen als een rietje, als zij zelf de loopgraven in moeten.
….met doorgaans schulden tot in de stratosfeer , weten ‘Westerse’ ‘experts’ waarover ze praten….
Enige correctie op dit artikel “100-duizenden gedood of gewond” is niet waar. Dat er soldaten gestorven zijn is waar maar niet in deze aantallen. De schrijver vergeet dat Rusland het meest vanuit militair oogpunt met drones gevechten levert wat sowieso het aantal eigen slachtoffers minimaliseert.