Wat artsen je niet vertellen over chemotherapie

Het is duidelijk dat de zogenaamde ‘oorlog tegen kanker’ is mislukt. Het gebruik van chemotherapie bij de behandeling van kanker is beperkt effectief en doodt velen.

Waarom wordt het nog steeds gebruikt? De kankerindustrie richt zich op winst in plaats van op effectieve behandelingen.

Neem bijvoorbeeld aspirine. In lage doses helpt aspirine kankerpatiënten. Onderzoeken waarbij een miljoen patiënten met 18 verschillende soorten kanker betrokken waren, toonden aan dat aspirine het sterftecijfer met 21% verlaagde. Helaas worden veel oncologen en kankerorganisaties teveel beïnvloed door de farmaceutische industrie en zien ze geen heil in het overhalen van patiënten om aspirine te nemen.

Een decennium geleden waren artsen het erover eens dat een op de drie mensen kanker zou krijgen. Vandaag de dag vertellen dezelfde artsen ons dat één op de twee mensen kanker zal krijgen, schrijft Dr. Vernon Coleman.

Daar, in die simpele statistiek, zit al het bewijs dat de zogenaamde ‘Oorlog tegen Kanker’ een totale mislukking is. De enorme miljarden dollar kostende kankerindustrie heeft geholpen de dingen erger te maken in plaats van beter.

Zeventien soorten kanker komen veel vaker voor bij jonge mensen dan vroeger.

En het is niet moeilijk om te zien waarom de kankerindustrie een mislukking is.

De industrie (en daarmee bedoel ik de comfortabele, rijke samenzwering van farmaceutische bedrijven, kanker liefdadigheidsinstellingen en het medische establishment – die allemaal erg rijk zijn geworden door hun falen, heeft gefaald omdat ze het grootste deel van haar inspanningen heeft gestoken in een vorm van behandeling, chemotherapie, die vrijwel zeker meer mensen doodt dan redt, en weinig of geen inspanning heeft geleverd voor andere behandelingen of voor educatie en preventie. De kankerindustrie geeft nu honderden miljarden per jaar uit, maar als ze op resultaten beoordeeld zou worden, zou ze morgen gesloten worden.

Geen enkel medisch of verpleegkundig tijdschrift zal mijn nieuwe boek durven bespreken. Geen enkele reguliere publicatie zal de inhoud durven bespreken. Niemand zal me durven interviewen. De recensies zullen grotendeels bestaan uit één ster recensies op Amazon die niet vergezeld gaan van echte recensies – en die waarschijnlijk geplaatst zijn door bots die werken voor de kankerindustrie.

Maar, bijvoorbeeld, mijn boek bevat bewijs, gepubliceerd in JAMA Oncology, dat aantoonde dat terminaal zieke kankerpatiënten slechter af waren als ze chemotherapie kregen.

En studies tonen aan dat het sterftecijfer onder kankerpatiënten versnelt wanneer patiënten met een slechte gezondheid chemotherapie krijgen. De American Society of Clinical Oncologists heeft gezegd dat chemotherapie moet worden beperkt tot relatief gezonde patiënten die bestand zijn tegen de toxische effecten.

De toename in overleving na chemotherapie kan zo laag zijn als 2,5% en kan oplopen tot 5%. Maar chemotherapie doodt veel van die dappere zielen die hun chemotherapiebehandeling doorstaan.

Dit zijn niet mijn cijfers. Je kunt ze vinden in de literatuur. Zoek maar eens in het spervuur van pro-chemotherapie propaganda, als je mijn boek niet wilt lezen. En toch pushen oncologen chemotherapie (soms tot het punt van dwang) en bespotten journalisten en anderen patiënten die hun eigen onderzoek doen, “nee” zeggen en voor een andere therapie kiezen.

Veel journalisten en niet weinig artsen geloven in de retoriek dat chemotherapie veilig is. Waarom krijgen artsen en verpleegkundigen dan uitgebreide crisisprocedures die gevolgd moeten worden als chemotherapiemedicijnen gemorst worden? Als het spul al gevaarlijk is als het op de grond wordt gemorst, wat doet het dan in iemands lichaam?

Het probleem is dat de celvernietigende eigenschappen van chemotherapie dodelijk kunnen zijn. Niet alleen kankercellen gaan dood. Door journalisten wordt algemeen aangenomen dat het enige probleem haaruitval is. Was dat maar waar. Chemotherapiemedicijnen kunnen het beenmerg, het centrale zenuwstelsel, het spijsverteringsstelsel, de nieren en de blaas beschadigen. Botontkalking en hormoonveranderingen kunnen optreden. Hartschade komt zo vaak voor en is zo ernstig dat veel patiënten die met chemotherapie worden behandeld aan hartproblemen overlijden. Deze sterfgevallen worden meestal niet vermeld als een gevolg van de chemotherapie. En chemotherapie kan het immuunsysteem beschadigen – precies wat je niet wilt als je tegen kanker vecht.

In een medisch tijdschrift vond ik het volgende: “het voorafgaande gebruik van chemotherapie lijkt de algehele uitkomst van de ziekte niet te beïnvloeden.”

De Academy of Royal Medical Colleges bekritiseerde voorstanders van chemotherapie voor het wekken van valse hoop en het doen van meer kwaad dan goed. Het zal je verbazen om te horen dat iemand van de kankerindustrie het hier niet mee eens was.

Oh, en voor het geval je het je afvraagt, preventieve chemotherapie is iets heel anders dan het soort chemotherapie dat routinematig wordt aanbevolen voor kankerpatiënten.

Waarom is de oorlog tegen kanker zo’n mislukking?

Nou, de kankerindustrie weigert te kijken naar mogelijke verklaringen voor de explosieve toename van het aantal kankergevallen. De vaccinatiecijfers zijn gestegen terwijl het aantal sterfgevallen door kanker is gestegen, maar het wordt als ketterij beschouwd om te suggereren dat vaccinatie ziekte kan veroorzaken – ondanks het feit dat vaccinatieprogramma’s onvoldoende getest zijn. Het is niet ironisch dat regeringen overal in stilte miljarden uitbetalen aan degenen die schade hebben geleden door vaccins, maar dat de BBC weigert iedereen te interviewen die de veiligheid van vaccinatieprogramma’s in twijfel trekt.

Er is een eenvoudig, goedkoop, gemakkelijk verkrijgbaar medicijn dat kankerpatiënten kan helpen wanneer het in een zeer lage dosis wordt ingenomen. Het heet aspirine.

In onderzoeken waaraan een miljoen patiënten met 18 verschillende vormen van kanker deelnamen, nam ongeveer een kwart van de patiënten 75 mg aspirine per dag. Uit analyse bleek dat het sterftecijfer met 21% was gedaald onder de patiënten die de kleine dosis aspirine hadden ingenomen. Artsen zijn echter nog steeds terughoudend met het aanraden van profylactische aspirine – ondanks het bewezen ontstekingsremmende effect en het nut ervan voor de bescherming van kankerpatiënten en patiënten die vatbaar zijn voor hartaanvallen. Een kleine dagelijkse dosis aspirine is buitengewoon goedkoop en lijkt goed te werken, maar er zit vrijwel geen winst in de verkoop van gewone, gewone of oplosbare aspirine en dus zijn farmaceutische bedrijven niet geïnteresseerd. Het medisch establishment doet altijd wat het wordt opgedragen door de farmaceutische industrie.

In november 2023 publiceerde het British Medical Journal een artikel met de titel ‘Aspirine en kankerbehandeling: systematische reviews en meta-analyses van bewijs: voor en tegen‘. De auteurs (het waren er tien) concludeerden: “… gezien de relatieve veiligheid en de gunstige effecten van aspirine, lijkt het gebruik ervan bij kanker gerechtvaardigd, en de ethische implicaties hiervan impliceren dat kankerpatiënten moeten worden geïnformeerd over het huidige bewijs en moeten worden aangemoedigd om het onderwerp aan te kaarten bij hun zorgteam.”

Ik vraag me af hoeveel huisartsen of oncologie afdelingen de moeite hebben genomen om contact op te nemen met hun kankerpatiënten om hen dit goede nieuws te vertellen? Geen enkele zou mijn gok zijn.

In november 2022 concludeerde een artikel van de Royal Society in Londen: “Wij zijn van mening dat de reeks studies die we hebben gerapporteerd – en in het bijzonder het bewijs over de relatieve veiligheid van aspirine – bewijs hebben geleverd dat voldoende is om de aanbeveling van aspirine aan patiënten met kanker te rechtvaardigen. We zien onze taak nu om oncologen te overtuigen om het bewijs te onderzoeken.”

Helaas zal dit waarschijnlijk een zware strijd worden, omdat veel oncologen overmatig beïnvloed worden door de farmaceutische industrie, die er geen heil in ziet om patiënten over te halen aspirine te nemen (wat natuurlijk een generiek product is dat heel goedkoop verkrijgbaar is). En vergeet niet dat grote liefdadigheidsinstellingen vaak nauwe banden hebben met farmaceutische bedrijven.

Er zijn veel andere dingen waar oncologen naar zouden moeten kijken. Het principe van marginale winst (zo succesvol in de sport) zou toegepast moeten worden op kanker. Resultaten van biopsies en scans zouden binnen enkele minuten beschikbaar moeten zijn in plaats van weken of maanden. Er is een algemeen verkrijgbaar drankje (koffie) dat sommige kankerpatiënten lijkt te helpen. Voeding is enorm belangrijk – zuivelproducten hebben blijkbaar een grote invloed op de overlevingskansen van patiënten met borstkanker. En zo gaat het maar door.

Ik bied geen magische oplossingen. Ik pleit niet voor een of andere rare, ongeteste, alternatieve therapie.

Maar ik geloof wel dat we vragen moeten stellen over hoe we kanker behandelen en in het bijzonder over het gebruik van chemotherapie. Helaas vermoed ik dat ik hierin alleen sta. Het wereldwijde medische establishment en de rest van de kankerindustrie zijn erg bedreven in het verpletteren van mensen die moeilijke vragen stellen.

Het nieuwe boek van Dr. Vernon Coleman `What doctors won’t tell you about chemotherapy’ is nu verkrijgbaar. KLIK HIER.

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Aspirine – Bij kanker

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: