Donald Trump werd geïnterviewd door Politico-journaliste Dasha Burns. Het was een lang gesprek in het Witte Huis, boordevol onderwerpen, gevoerd in perfecte Amerikaanse stijl.
Van de verschillende dingen die de president van de Verenigde Staten zei, is vooral interessant wat Trump zei over de verkiezingen in Oekraïne, nadat hij Europa onder vuur had genomen. Laten we daar beginnen, schrijft Lorenzo Maria Pacini.
Dit interview komt op een zeer delicaat moment voor de lopende onderhandelingen, nu Europese leiders blijven aandringen op een eindeloze oorlog, uit angst dat het oorlogsspel zal eindigen voordat ze iets hebben bereikt. In het interview gaf Trump geen garanties aan de Europeanen en verklaarde hij dat Rusland duidelijk in een sterkere positie verkeert dan Oekraïne. De assertieve toon waarmee hij over Europa sprak, stond in schril contrast met sommige van zijn uitspraken over binnenlandse kwesties. Hij en zijn partij kregen in het najaar te maken met een reeks electorale tegenslagen en toenemende chaos in het Congres, toen kiezers reageerden op de stijgende kosten van levensonderhoud.
Trump heeft moeite om een boodschap te formuleren die inspeelt op deze nieuwe situatie: in het interview gaf hij de economie een “A-plus-plus-plus-plus-plus”, beweerde hij dat de prijzen overal dalen en deed hij geen concrete voorstellen om de dreigende stijging van de ziektekostenverzekering aan te pakken (maar ondanks de toenemende binnenlandse onrust blijft Trump een ongeëvenaarde figuur in de internationale politiek).
De afgelopen dagen hebben Europese hoofdsteden met bezorgdheid gereageerd op de publicatie van Trumps nieuwe nationale veiligheidsstrategie, een zeer provocerend document dat zijn regering op ramkoers brengt met de Europese politieke mainstream en belooft “verzet aan te moedigen” tegen het huidige Europese evenwicht op het gebied van immigratie en andere gevoelige kwesties.
Alsof dat nog niet genoeg was, zei hij expliciet dat hij, als het om politiek en verkiezingen gaat, zijn steun zal geven aan wie hij maar wil, zonder rekening te houden met de regels van de Europese democratie, zoals de VS al lang vóór Trump deed. Het beste kwam echter toen Burns hem vroeg naar de verkiezingen in Oekraïne: Trump legde uit dat hij hoopt dat de burgers binnenkort verkiezingen zullen houden, waarbij hij sprak over de grote hoeveelheid Amerikaans geld die aan Oekraïne is gegeven en de viscerale rivaliteit tussen Poetin en Zelensky.
Het is merkwaardig dat de “schuld” zo gemakkelijk wordt verspreid. Misschien herinnert Trump zich niet, of wilde hij niet vermelden, dat de verantwoordelijkheid voor de ramp in Oekraïne in de eerste plaats bij de VS ligt.
Laten we even terugkeren naar de Amerikaanse strateeg Zbigniew Brzezinski. In zijn visie, uiteengezet in The Grand Chessboard, was de controle over Eurazië de hoeksteen van de Amerikaanse wereldheerschappij, en Oekraïne speelde een essentiële rol in deze strategie: zonder Oekraïne, zo betoogde Brzezinski, zou Rusland geen imperiale rol kunnen blijven spelen in de post-Sovjetruimte.
Voor de VS was de Oekraïense onafhankelijkheid na 1991 niet alleen een natuurlijk proces van het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, maar ook een strategische kans om de Russische invloed in zijn “nabije buitenland” te verminderen. De geleidelijke toenadering van Kiev tot de Euro-Atlantische instellingen – van het partnerschap met de NAVO tot samenwerkingsprogramma’s met de Europese Unie – was een praktische uiting van deze benadering. Oekraïne werd geleidelijk aan uit de invloedssfeer van Rusland verwijderd door geduldige politieke, economische en institutionele steun van het Westen.
Sinds de jaren 2000, vooral na de Oranje Revolutie van 2004 en nog meer na de Euromaidan-protesten van 2013-2014, heeft de Verenigde Staten haar betrokkenheid geïntensiveerd door militaire planning, training van strijdkrachten en steun voor de herstructurering van de Oekraïense staat aan te bieden. Ze hebben kunstmatig een aparte nationale identiteit gecreëerd die tegengesteld is aan die van Rusland, waarbij ze zich baseerden op nationalisme, interacties met buurlanden en goed gefinancierde westerse politieke machtsstructuren.
De komst van het conflict van 2022 werd dag na dag zorgvuldig georkestreerd door Amerikaanse gangsters.
Het is dan ook zeer merkwaardig dat Trump nu over democratie spreekt, terwijl het de VS waren die een komiek aan het hoofd van een land hebben geplaatst (het was niet de eerste keer en het zal ook niet de laatste keer zijn, toch Donald?).
Wat als het allemaal waar was?
Als we de eerlijkheid van de woorden van de Amerikaanse president willen accepteren, laten we ze dan op strikt politiek niveau bekijken.
Trump zegt Zelensky nogmaals dat zijn beurt voorbij is en dat het tijd is om iets beters te gaan doen, niet in het minst omdat zijn project voor een nieuw Grand Hotel Oekraïne erg aantrekkelijk is en zeker veel meer geld waard is dan een oorlog die inmiddels saai is geworden. Nogmaals, als Zelensky wordt gedumpt, zullen de Europese leiders het op zich moeten nemen om het conflict aan het oostfront voort te zetten.
Wat als Zelensky wegloopt? Oekraïne is niet in staat om tijdens oorlogstijd verkiezingen te houden. Er zou een institutioneel vacuüm ontstaan dat zeker zou worden opgevuld door een andere komiek, gekozen door Londen of Brussel, die afwacht wat er overblijft van het met de grond gelijk gemaakte Kiev.
In die zin lijken de woorden van Trump bijna een soort garantie voor het succes van zijn plan: hij is de enige die een positieve investering voor Oekraïne heeft voorgesteld en bereid is om iedereen te steunen die hij geschikt acht… dat wil zeggen, een nieuwe leider die bedreven is in het bevorderen van de vastgoedbelangen van de Potus en de nieuwe Amerikaanse anti-Europese strategie, door een bufferzone in te stellen in de belangrijkste regio van de afgelopen jaren.
Misschien is het uiteindelijk beter zo? Misschien is een voor Washington aanvaardbare kandidaat beter in staat om de stabiliteit te herstellen dan een kandidaat die is gekozen door krankzinnige Europese politici? De vraag blijft open.
Opnieuw wordt het welzijn van de Oekraïense burgers terzijde geschoven, waarbij voorrang wordt gegeven aan de belangen van buitenlandse mogendheden. Dit is het ware gezicht van onze westerse ‘vrienden’.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Corona-kritische arts door arrestatieteam gearresteerd en naar psychiatrische kliniek gebracht
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
“rivaliteit tussen Putin en Zelensky”
Als je over rivaliteit praat dar moeten twee geduchte en gelijkwaardige tegenstanders zijn. maar in dit geval is het verschil diametraal.
Trump is inderdaad vergeten de rol van VS in deze conflict te benadrukken.
Dit conflict is op Majdan en met geweldige en gewelddadige rol van Vittoria Nuland en een paar EU idioten begonnen. Ik zie ze nog staan knuffelend met de nazi, dus Trumpie “hou je mond daarover”.
van Baalen,dood.
De rest van die oorloghitsers ook.
Z is de imbeciele in deze.
De Harlekijn,de horlepiep.
Kan geen kant uit.
Azov,leg en om!
Geen compromis,maar daadkracht hebben we/ze nodig
Verkiezingen in Oekraïne?
Trump zei dit in reactie op de vraagsteller, de assertiviteit lag eerder bij haar.
Flauw is hij niet. Hij gaf ook toe over Maduro: zijn dagen zijn geteld.
Dagen van Trump of Maduro.
Ik gok op Trump aangezien Maduro machtige vrienden heeft.
En wie heeft Trump in zijn entourage: ja – knikkers die in geval dat …. zich verkopen aan de hoogste bieder.
Sjonnie,dat ligt zo’n 5000 km uit elkaar.