Een jaar nadat hij beloofde de oorlog in Oekraïne in één dag te beëindigen, en iets meer dan zes maanden na zijn aantreden als president, heeft Donald Trump de vredesonderhandelingen met vijftig dagen uitgesteld. Het ultimatum aan president Poetin om vrede te sluiten of sancties te riskeren, heeft vrijwel geen kans om de Russische doelstellingen in Oekraïne te veranderen. Nu hij zich in een hoek heeft gemanoeuvreerd, zal Trump wellicht eindelijk gedwongen worden om de onderliggende zorgen van Rusland aan te pakken.
In een televisietoespraak op 14 juli tijdens zijn ontmoeting met NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte zei president Trump: “Als we binnen vijftig dagen geen [vredes]akkoord hebben, zullen we zeer strenge importheffingen invoeren, importheffingen van ongeveer honderd procent, je zou ze secundaire heffingen kunnen noemen,” schrijft Ian Proud.
Net als in 2017 bevindt Trump zich nu ook in een politieke impasse en is hij niet in staat om de reset van de betrekkingen tussen de VS en Rusland te bewerkstelligen die hij instinctief lijkt te willen.
De Sanctioning Russia Act van 2025 zou zogenaamde secundaire sancties tegen Rusland instellen door strenge tarieven van maximaal 500 % op te leggen aan landen zoals China en India die onder meer Russische energie importeren. Amerikaanse wetgevers willen Trump onder druk zetten om president Poetin via een achterdeurtje te dwingen om toe te geven in Oekraïne. Maar dit geeft een geeuw opwekkend gevoel van déjà vu.
De Countering American Adversaries Through Sanctions Act van 2017, die op 2 augustus 2017 werd ondertekend, had geen invloed op het Russische beleid ten aanzien van Oekraïne, maar leidde wel tot een enorme verslechtering van de betrekkingen tussen de VS en Rusland. Dit bleek het duidelijkst uit het besluit om het aantal Amerikaanse diplomaten in Rusland met 755 te verminderen, wat onder meer betekent dat het voor Russische burgers vandaag de dag praktisch onmogelijk is om in Rusland zelf een visum voor de VS aan te vragen; de Amerikaanse ambassade heeft simpelweg niet genoeg personeel.
Om een herhaling van 2017 te voorkomen, lijkt Trump zich nu vijftig dagen in Washington te kopen om vrede in Oekraïne te bereiken voordat hij door de Senaat wordt gedwongen secundaire sancties tegen Rusland op te leggen. De aankondiging van 14 juli had dan ook meer te maken met de binnenlandse politiek van de VS dan met het buitenlands beleid.
Maar wat Trump in feite heeft gedaan, is Rusland een duidelijk ultimatum stellen om een vredesakkoord met Oekraïne te sluiten, zonder duidelijke toezeggingen om aan de specifieke eisen van Rusland te voldoen, waarvan de belangrijkste de neutraliteit van Oekraïne en de intrekking van zijn NAVO-aspiraties zijn.
Als ultimatum zal dit niet werken, omdat de extra militaire steun die de VS nu aan Oekraïne aanbiedt, betaald door de Europese NAVO-bondgenoten, niet voldoende zal zijn om het militaire evenwicht in het voordeel van Oekraïne te doen doorslaan.
Extra Patriot-raketten en interceptors kunnen weliswaar de totale impact van Russische drone- en raketaanvallen op Oekraïense steden verminderen, maar de militaire realiteit ter plaatse is dat Rusland terrein blijft winnen. Op verschillende punten langs de frontlinie, rond Pokrovsk en Kupiansk, in de richting van Konstiantynivka en Siversk, heeft Rusland recentelijk aanzienlijke terreinwinst geboekt, naar de trage normen van deze oorlog.
Zoals gemeld door The Guardian in het Verenigd Koninkrijk, hebben zelfs sommige Oekraïense politici en bloggers gezegd dat vijftig dagen Rusland alleen maar in staat zullen stellen om nog meer Oekraïens grondgebied te bezetten. Het meest interessante aan dat bericht is dat een Britse mainstreammedia-outlet de mening van de oppositie in Oekraïne weergeeft, in plaats van het verhaal van de propagandamachine van Zelensky.
Militair gezien is vijftig dagen dus gunstiger voor Rusland dan voor Oekraïne.
En de zogenaamde secundaire tarieven zijn alleen secundair voor Rusland. Voor landen als China zouden het echte tarieven zijn, waarbij Chinese goederen en die uit andere getroffen landen met 100% extra worden belast bovenop de bestaande tarieven.
Toen de VS echter voor het laatst de tarieven voor China met 145% verhoogden, moest Trump al snel terugkrabbelen omdat China gewoon zijn tarieven voor Amerikaanse goederen met een evenredig percentage verhoogde. Als Trump denkt dat China dit niet nog eens zal doen, dan vrees ik dat hij zich vergist.
Zelfs in het (eerlijk gezegd) onwaarschijnlijke geval dat China niet met gelijke maatregelen op de ‘secundaire’ tarieven zou reageren, is het verre van duidelijk hoe president Xi Jinping president Poetin zou kunnen dwingen zijn oorlogsdoelen in Oekraïne te wijzigen zonder zelf gezichtsverlies te lijden in China, wat politiek schadelijk voor hem zou zijn.
Dat brengt ons terug bij het ultimatum van Trump. Een commentator merkte op dat hij erin geslaagd is “zichzelf in een hoek van het Oval Office te manoeuvreren,” wat niet eenvoudig is.
De kans dat president Poetin terugkrabbelt zonder concessies van Oekraïne of hun Europese sponsors is zo klein dat ze vrijwel onbestaande is.
Donald Trump, die de oplossing van de oorlog in Oekraïne grotendeels lijkt te hebben uitbesteed aan Marco Rubio en Keith Kellogg (waar is Steve Witkoff gebleven?), zal nu wellicht gedwongen worden om meer persoonlijke tijd te investeren om een einde aan de oorlog te maken.
Ja, hij is rechtstreeks in gesprek gegaan met president Poetin, wat toe te juichen is in een oorlog waarin diplomatie ver te zoeken is.
Maar zijn echte probleem is dat hij Oekraïne en zijn Europese sponsors niet kan aanmoedigen om de onderliggende zorgen van Rusland over de oorlog weg te nemen.
De belangrijkste zorg is en blijft dat Oekraïne zich neutraal moet opstellen en zijn aspiraties voor NAVO-lidmaatschap moet intrekken. Er zijn absoluut geen tekenen van compromis over deze belangrijke onderliggende zorg in Kiev, Brussel, Berlijn of Londen.
Het aanbieden van meer wapens aan Oekraïne, hoe goed bedoeld ook, zal Zelensky, Mark Rutte, Ursula von der Leyen, Friedrich Merz en Keir Starmer alleen maar aanmoedigen in hun opvatting dat de NAVO-aspiraties van Oekraïne springlevend zijn. En helaas zal Rusland zijn wapens niet het zwijgen opleggen totdat er op zijn minst een akkoord over de neutraliteit van Oekraïne is bereikt.
Dat laat Trump maar één optie over. Hij moet nu persoonlijk tijd investeren om Oekraïne en Europa aan te sporen om neutraliteit voor Oekraïne te aanvaarden als onderdeel van een staakt-het-vuren-akkoord en een vredesproces op langere termijn. Als hij dat niet doet, kan de politiek in Washington DC hem dwingen om China importheffingen op te leggen die meer dan wie ook het Amerikaanse volk zullen schaden en zijn reputatie zullen aantasten.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Als Trump echt vrede had gewild had hij openbaar de doelen van Rusland moeten bespreken. Nu lijkt het net alsof dat niet bestaat terwijl het voor Rusland het meest belangrijk is. Putin stopt niet, en groot gelijk!
Extra Patriot-raketten en interceptors kunnen weliswaar de totale impact van Russische drone- en raketaanvallen op Oekraïense steden verminderen,
Wat kost een drone en wat kost een Patriot?
Een petriot koste ruim $100.000,- en een drone z’n €150,- 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
Hoeveel drones kun je bouwen in 1 jaar vele duizende drones en hoeveel petriots …. 600 max 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
Patriot , je loopt een beetje achter joh ! Een Patriot, Patriot, kost voor Europa(voor ons dus) namelijk 4 miljoen $ /stuk ! wazegjedaarvan….
Trump heeft voor geld gekozen met mineralen en wapen deal.
Niet voor de mensen.
Dit werkt niet meer in huidige tijd. Alleen oplossingen die goed zijn voor allen worden goed ontvangen door ‘all that is’.
Toen Trump voor de eerste keer president werd en domme beslissingen nam dacht ik ja je hebt de verkeerde mensen om je heen maar nu neemt hij nog grotere dommere beslissingen met een aantal van de zelfde mensen dat dit gewoon zijn beleid is en was. Hoe bestuur je een land wat zwaar falliet is. Flink om je heen slaan meer niet.