Pepe Escobar: Er tekent zich een nieuwe orde in West-Azië af

Laten we beginnen met een valse vlag-operatie.

Iran zou de haven van Fujairah in de VAE – de heilige graal van de olie-export – hebben aangevallen met meer dan een dozijn ballistische en kruisraketten, schrijft Pepe Escobar.

Nee, dat deed het niet. De IRGC ontkende het met klem. De media in de VAE – een streng gecensureerde groep – begonnen te beweren dat de aanval uit Saoedi-Arabië kwam.

Oorlogsmist. Niemand kan onthullen waar de valse vlag werkelijk vandaan kwam. Het is vrij eenvoudig om uit te rekenen wie er baat bij zou hebben.

Vervolgens ontzegden Saoedi-Arabië en Koeweit de Amerikanen de toegang tot hun luchtmachtbases (inmiddels hersteld) – behoorlijk boos omdat het Pentagon de aanval op Fujairah volledig bagatelliseerde (weer die echo’s van een valse vlag).

Dus voor de clowneske Amerikaanse minister van Eeuwige Oorlogen waren raketten boven Fujairah geen schending van het – broze – staakt-het-vuren.

Barbaria was woedend over de counterpunch van Riyad. Het resultaat was dat de veelgeprezen “humanitaire” Operatie Freedom, Liberty of hoe je het ook wilt noemen – om de Straat van Hormuz te “ontblokkeren” – keurig binnen 48 uur verdween.

De officiële reden was “grote vooruitgang in de onderhandelingen.” Er is minder dan nul vooruitgang. En de echte reden was niet bepaald een operationele impasse veroorzaakt doordat Riyad zijn luchtruim blokkeerde. Het was een verbluffende demonstratie van vuurkracht door Iran die het Pentagon letterlijk sprakeloos achterliet. Niets officieel bevestigd, natuurlijk. Oorlogsmist.

Onmiddellijk daarna vielen de Amerikanen de Iraanse tanker Hasna aan in de buurt van de Straat van Hormuz, waarbij ze het roer uitschakelden met het kanon van een Super Hornet.

De Iraanse reactie was hard: een combinatie van ballistische en kruisraketten tegen schepen, kamikaze-drones met hoogexplosieve koppen en snelle aanvalsboten. De slachtoffers waren drie Amerikaanse torpedobootjagers – Truxtun, Mason, Rafael Peralta – die vanuit de Golf van Oman de Straat van Hormuz probeerden te passeren.

De torpedobootjagers vluchtten letterlijk weg en smeekten om hun leven. De operatie van de IRGC-marine was zo heftig dat ze hun verdedigingssystemen voor het uiterste geval, zoals CIWS-kanonnen, moesten inzetten.

Ebrahim Zolfaghari, de onnavolgbare woordvoerder van het centrale hoofdkwartier van Khatam al-Anbiya, kwam met de details:

“Een Amerikaans oorlogsschip dat probeerde de Straat van Hormuz te passeren, werd vernietigd door de IRGC-marine. Twee andere oorlogsschepen die te hulp schoten, werden met zwaar vuur ontvangen en gedwongen te vluchten.”

NASA FIRMS-satellietgegevens toonden vervolgens aan dat een grote brand die eerder was gedetecteerd in de Straat van Hormuz in de provincie Musandam, afdreef van zijn oorspronkelijke positie, wat suggereert dat een schip in brand stond en met de stroming meedreef. Ook werd een tweede grote brand gedetecteerd 30 km ten westen van het kleine eiland Larak.

Deze branden bevinden zich toevallig precies in hetzelfde gebied waar de torpedobootjagers gedwongen waren hun CIWS-afweersystemen, 5-inch scheepskanonnen en .50-kaliber machinegeweren in te zetten tegen een salvo van IRGC-raketten die vanaf de kustlijn van Bandar Abbas waren afgevuurd.

De Amerikaanse tegenreactie, in machteloze woede, bestond uit aanvallen op verschillende punten op het eiland Qeshm. Dat zal niets veranderen.

Kortom, in minder dan 48 uur zijn Iran en Barbaria overgegaan van “grote vooruitgang” bij het opstellen van een dubieus, één pagina tellend Memorandum of Understanding (MoU), dat in feite is geredigeerd door zionistische schoften, naar een oorlog zonder taboes.

Welkom dus bij een “staakt-het-vuren” dat al een volle maand van kracht is, sinds 8 april, en dat nu is uitgezaaid in een en ander vuurgevecht (er zullen er meer volgen), terwijl zowel Barbaria als Iran zeggen: “Loop maar door, hier is niets te zien.”

Je mag helemaal niets begeleiden

De onbetwistbare belangrijkste conclusie van al deze hectische actie is dat de Amerikaanse marine zelfs geen zeemeeuw kan begeleiden, laat staan tankers door de Straat van Hormuz.

En dat zal vanaf nu non-stop het geval zijn.

De IRGC-marine heeft bewezen dat ze alles kan inzetten, van lichte hinderlijke beschietingen tot harde escalatietactieken die de onbekwame bende van het Pentagon niet had voorzien.

Dat zal effectief blijken, zelfs als ze alleen maar laaggeschaalde antischipmiddelen inzetten. Ze hoeven niet eens een Amerikaans militair schip tot zinken te brengen. Alleen maar paniek te zaaien.

Het is duidelijk dat geen enkele tanker- of vrachteigenaar en verzekeringsmaatschappij bereid zal zijn om onder vuur te worden “begeleid” door de machtigste marine in de geschiedenis van de Melkweg.

Ergo blijft de Straat van Hormuz volledig onder controle van Iran – en over de doorgang moet worden onderhandeld met een gloednieuwe instantie, de Persian Gulf Strait Authority. Er is geen enkele militaire manier om deze “open te breken” – afgezien van een zelfmoordactie in de vorm van een grondinvasie en daaropvolgende permanente bezetting.

Ondertussen kunnen de VAE – met hun uitgebreide plannen om aan de OPEC en OPEC+ te ontsnappen om vanuit Fujairah olie te exporteren alsof er geen morgen is – maar beter hun zaken op orde krijgen.

Ali Khedryan, lid van de Nationale Veiligheidscommissie in het Iraanse parlement, legde de wet vast: “De Islamitische Republiek beschouwt de VAE niet langer als een buurland, maar als een vijandelijke basis.”

Teheran heeft veel tijd besteed aan het bestuderen van bewijs dat gevechtsvliegtuigen van de VAE hun vlaggen hebben verwijderd en directe aanvallen op Iraans grondgebied hebben uitgevoerd. Dit betekent dat Teheran op elk moment dat het dat nodig acht verwoestende aanvallen op de VAE kan uitvoeren. Geen valse vlag: het echte werk.

De hele planeet betaalt de prijs voor Amerikaanse dementie

Al het bovenstaande zou kunnen duiden op een gegarandeerde Highway to Hell in het verschiet. En dan te bedenken dat de Baviaan van Barbaria, als hij de wil had, echt serieus zou kunnen proberen te werken aan de afrit die hij zo hard nodig heeft.

De eerste stap zou zijn om Twedledee en Twedledum, Dumb en Dumber Witkoff-Kushner, te degraderen als onderhandelaars: de Iraniërs hebben al geweigerd met deze clowns te praten.

Wat het nucleaire dossier betreft, zouden de Amerikanen genoegen kunnen nemen met een volkomen haalbaar moratorium van vijf jaar op uraniumverrijking; vervolgens verrijking tot 3,6%; verdunning van de bestaande voorraad, die in Iran zou blijven; de terugkeer van IAEA-inspecteurs (de Iraniërs hadden hiermee al ingestemd, vóór de oorlog); en geen dubieuze sunset-clausules.

Elk zandkorreltje op de oude zijderoutes door Perzië weet dat de Amerikaanse “inlichtingengemeenschap” – oké, dat is misschien een contradictio in terminis – wist dat Iran geen kernwapen aan het ontwikkelen was.

Zij – en vooral analisten en handelaren in de Golf – wisten ook dat Iran zich onvermijdelijk zou richten op het Amerikaanse imperium van bases en de Straat van Hormuz zou afsluiten in geval van oorlog.

Sancties blijven een belangrijk knelpunt. Zowel Baboon of Barbaria als Capitol Hill zullen nooit instemmen met een volledige opheffing van de sancties, zeker niet als voorwaarde voor een definitief akkoord, en bovendien met garanties van de VN-Veiligheidsraad.

De Amerikanen houden vast aan een “gefaseerde” opheffing van de sancties. Teheran trapt daar niet in; ze hebben gezien wat er na het JCPOA gebeurde.

Wat betreft de betaling van herstelbetalingen geldt hetzelfde: de VS zullen hier nooit mee instemmen. Enter de tolpoort in de Straat van Hormuz, die wellicht als vervanging voor herstelbetalingen kan dienen.

Het Pentagon zou met de realiteit geconfronteerd moeten worden en moeten toegeven dat het imperium van bases in de Golf nutteloos is, en veel erger nog: een strategische last. De meeste bases zijn toch al vernietigd.

Dan is er nog de Straat van Hormuz – en hoe die weer terug te brengen naar hoe hij was vóór het begin van de oorlog.

Vanuit het oogpunt van Teheran zal deze nostalgische reis nooit plaatsvinden. Een stratosferisch wonder zou een wereldwijde deal zijn met de steun van Rusland en China – met zorgvuldig onderhandelde veiligheidsgaranties voor zowel Iran als de petromonarchieën in de Perzische Golf.

Reken er maar niet op.

Nogmaals: Iran – zelfs onder het nieuwe bewind van Khamenei – wil geen kernwapen bezitten en blijft een volwaardig lid van het NPV. Ze hebben geen kernwapen nodig. Ze beschikken over tal van geavanceerde strategische afschrikkingsmechanismen.

Het is onmogelijk voor het Imperium van Chaos, Leugens, Plundering en Piraterij om te goeder trouw te onderhandelen. Exceptionalisme impliceert per definitie in alle gevallen een ultimatum + capitulatie. Realistisch gezien zal de weg die voor ons ligt dus lang, kronkelig, moeizaam en uiterst gevaarlijk zijn, maar vrijwel zeker leiden tot een strategische nederlaag voor de VS – met onvoorziene mondiale gevolgen.

Feiten: de oorlog is nog lang niet ten einde. De controle van Iran over de Straat van Hormuz is een uitgemaakte zaak. Iran – gesteund door Rusland en China – zal niet toestaan dat het Imperium van Bases in de Perzische Golf wordt hersteld. De nieuwe status van Iran is nu al die van een regionale supermacht – en een grote macht in Eurazië. Een nieuwe orde in West-Azië ligt in het verschiet.

Het tragische is dat vrijwel de hele planeet een extreem hoge prijs zal betalen voor deze nieuwste Amerikaanse waanzin. Terwijl de fysieke infrastructuur van de wereldeconomie in realtime wordt vernietigd, bieden drie onontkoombare feiten weinig troost: de petrodollar is ten dode opgeschreven; dat kunstmatige bling-bling-brouwsel, de VAE, is ten dode opgeschreven; en de Amerikaanse hegemonie is ten dode opgeschreven.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Netanyahu verdwijnt, maar de staat gaat met hem ten onder

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: