Vicepresident JD Vance was nauw betrokken bij het memorandum van overeenstemming (MoU) over het staakt-het-vuren met Iran. Het eerste deel van het memorandum breidde het staakt-het-vuren uit naar Libanon en moest de soevereiniteit van dat land waarborgen.
Tegelijkertijd of kort daarna sloot minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio een overeenkomst met Libanon en Israël die de voortzetting van de Israëlische invasie en bezetting van Libanees grondgebied garandeert, schrijft Bernhard.
De overeenkomst met Libanon is daarmee een directe aanval op het MoU met Iran.
Via The Cradle vinden we enkele interessante speculaties over hoe dit een uiting is van een machtsstrijd binnen de kring rond Trump in het Witte Huis:
De overeenkomst tussen Libanon en Israël kan niet louter worden begrepen aan de hand van bilaterale onderhandelingen. Ze weerspiegelt ook de verschuivende machtsverhoudingen in Washington, waar het Amerikaanse beleid ten aanzien van Libanon niet alleen wordt bepaald door officiële instellingen, maar ook door concurrentie binnen de regering en de Republikeinse Partij, naast druk van pro-Israëlische lobbygroepen, met name de zionistische lobby en de hardline Libanese christelijke lobby.
…
Dit komt tot uiting in de stille strijd binnen rechts Amerika, met name tussen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, die het traditionele pro-Israëlische Republikeinse establishment vertegenwoordigt, en vicepresident JD Vance, wiens kamp zich terughoudender opstelt ten aanzien van Amerikaanse betrokkenheid in West-Azië.
…
Volgens bronnen die bekend zijn met de zaak reiken deze spanningen verder dan alleen beleidsverschillen. Vance zou boos zijn geworden toen hij hoorde dat Rubio een rondreis door de Golfregio had gepland zonder hem vooraf te raadplegen. Hij verdacht Rubio er ook van achter de schermen samen te werken met de Amerikaanse gezanten Jared Kushner en mogelijk Steve Witkoff, op een manier die de diplomatieke successen van Vance zou kunnen ondermijnen. Mensen uit de naaste omgeving van Vance zijn er steeds meer van overtuigd dat Rubio, Kushner en senator Lindsey Graham een informele alliantie hebben gevormd om hem in de aanloop naar de volgende presidentsverkiezingen buitenspel te zetten.
Rubio is al lang in de greep van de zionistische lobby, terwijl Vance een marionet is van techmiljardairs. Welke kant heeft meer slagkracht als er een strijd ontstaat?
Ander interessant nieuws:
Na de oorlog tussen de VS en Iran zou Oman een plan hebben voorgesteld om een vergoeding voor de doorgang door de Straat van Hormuz in te voeren (gearchiveerd) – The New York Times.
Iran en het met de VS gelieerde Oman gaan door met plannen om heffingen te innen voor schepen die de Straat van Hormuz passeren, ondanks openbare Amerikaanse bezwaren, aldus een Iraanse functionaris en vier diplomaten die op de hoogte zijn van de zaak.
…
Oman heeft onlangs een formeel voorstel ingediend bij de Verenigde Staten en andere westerse bondgenoten, waarin een plan wordt geschetst waarbij rederijen servicekosten zouden betalen voor het gebruik van de straat, aldus de Iraanse functionaris en een regionale diplomaat.
Een persoon die op de hoogte is van het standpunt van de VS bevestigde dat Amerikaanse onderhandelaars het Omaanse voorstel hadden ontvangen en zei dat zij bezwaren hadden die zij met Omaanse functionarissen wilden bespreken.
…
Het voorstel van Oman is deels gebaseerd op regelingen in de Straat van Malakka en de Straat van Singapore, een Aziatische waterweg waar een particuliere stichting vrijwillige bijdragen int voor veilige scheepvaart, aldus de regionale diplomaat.
Eventuele vergoedingen in de Straat van Hormuz zouden vrijwillig zijn, aldus de diplomaat. De Iraanse functionaris zei echter dat de betalingen verplicht zouden zijn.
De VS zullen zeker druk uitoefenen op Oman om af te zien van enige overeenkomst met Iran over ‘vergoedingen’.
Een betere strategie voor Iran zou zijn om niet langer over tolgelden of vergoedingen te spreken en de toekomstige bijdragen aan Iran door schepen die de Straat van Hormuz passeren, voor te stellen als aanbetalingen op schadevergoeding voor de schade die de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran heeft aangericht.
Het wereldwijde publiek zou die redenering waarschijnlijk begrijpen en instemmen met dergelijke ‘vergoedingen’.
Oman zou een deel van het geld kunnen nemen en dit verdelen onder de Golfstaten waar eveneens oorlogsschade aan privé-eigendommen is aangericht.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
