PCR-teststaafje deeltjes kunnen als asbest in het lichaam werken

3
8809
Manta-teststaafjes

Experimenteel fysicus en biomaterialen-onderzoeker Prof. Antonietta Gatti heeft verschillende PCR-teststaafje onder de microscoop onderzocht en de bestanddelen ervan geanalyseerd. Het irriterende resultaat: ze zijn gemaakt van harde materialen en bevatten een groot aantal (nano-)deeltjes van zilver, aluminium, titanium, glasvezels enz. – waarvan sommige niet in de bijsluiter worden vermeld. Als deze in het slijmvlies terechtkomen, kunnen zij wonden en ontstekingen veroorzaken, aldus de wetenschapper.

2020News heeft van KNO-artsen vernomen dat zij een verhoogde verharding van de slijmvliezen opmerken bij mensen die vaak worden getest op SARS-CoV-2. Slijmvliezen die niet langer intact zijn, kunnen niet langer virussen, bacteriën en schimmels bestrijden voordat ze de luchtwegen bereiken, zoals kinderarts Eugen Janzen ook meldt. De ziektekiemen dringen zo de luchtwegen binnen zonder immuunfilter. Bijzonder problematisch in deze context: het warme ademvocht onder de maskers is de ideale broedplaats voor ziektekiemen van allerlei aard.

In het laboratorium heeft Prof. Gatti met behulp van elektronenmicroscopie (ESEM en EDS) verschillende soorten uitstrijkjes geanalyseerd die worden gebruikt voor het verzamelen van menselijk organisch materiaal voor PCR-diagnostiek om de morfologie en de chemische samenstelling te controleren.

Biocomma-teststaafje

Prof. Gatti kon niet vaststellen of een “katoenen” teststaafje van het bedrijf Biocomma in Shenzhen, China, gemaakt was van koolstof of katoen. De onzuiverheden in het product bestonden uit calciumcarbonaat, roestvrij staal of silicaten.

Manta-teststaafje

Een borstelachtig teststaafje van de firma Manta uit China vertoonde een groot aantal gebroken vezels. Koolstof, zuurstof, silicium, zirkonium, zwavel, aluminium, titaan en natrium bleken in het monster aanwezig te zijn.

Biocomma-teststaafje

Een ander wattenstaafje van Biocomma bleek te zijn gemaakt van glasvezels of ten minste een coating van glasvezels te hebben. De componenten waren koolstof, zuurstof, aluminium, silicium en titanium. Het kon niet worden uitgesloten dat er ook nog een laag organisch materiaal aanwezig was.

Zie hoe de luchtvaart in Europa is afgenomen
FLOQSwab® van Nylon®
Beeld van de hals van het teststaafje

De punt van de applicator van een andere teststaaf – FLOQSwabs® – was bekleed met korte Nylon® vezels die verticaal waren gerangschikt. FLOQSwabs® hebben geen binnenkern die het monster omsluit.

Volgens de analyse van Prof. Gatti zijn de kleine witte puntjes op de foto van de hals van het wattenstaafje nanodeeltjes van zilver: “Zilver is een materiaal dat niet wordt vermeld in het gegevensblad van de fabrikant”.

Prof. Gatti schrijft:

“Het bedrijf legt uit dat de vezelkern is gemaakt van nylon met een coating van een gepatenteerd materiaal dat in de analyse silicaat-zirkonium-titanium blijkt te zijn. Deze coating maakt de vezel harder, zodat deze het slijmvlies kan scheuren. De kans bestaat dat de druk die wordt uitgeoefend tijdens de uitstrijkmanoeuvres, sommige vezels kan breken die in het uitstrijkje verblijven. Wanneer dit gebeurt, kunnen ze een reactie op een vreemd lichaam veroorzaken die het slijmvlies zodanig kan beschadigen dat ademhaling en spraak worden belemmerd”.

Prof. Gatti concludeert het volgende:

“De “stekelvarken”-wattenstaafjes zijn gemaakt van harde vezels. Wanneer zij over het neusslijmvlies schrapen, kunnen zij het beschadigen en een bloedende laesie of in elk geval een trauma aan het weefsel veroorzaken.

Tijdens het genezingsproces van het slijmvlies kunnen de gebroken vezels het weefsel binnendringen zonder dat het mogelijk is ze te verwijderen, waardoor een granuloom of fibrotisch weefsel wordt gevormd, zoals met elk vreemd voorwerp gebeurt.

De onderzochte medische hulpmiddelen zijn niet volledig biocompatibel en voldoen derhalve niet aan de eisen van ISO-norm 10993 en de tests die vereist zijn om het CE-merkteken te verkrijgen”.

Samengevat:

  • Sommige uitstrijkjes blijken gevaarlijk te zijn voor het nasofaryngeale slijmvlies. De glasachtige vezels, hard en bros, kunnen het slijmvlies beschadigen en letsels veroorzaken. Bloeden is een weerspiegeling van de invasiviteit van de test.
  • Herhaalde tests met uitstrijkjes kunnen chronische laesies opleveren. Het vrijkomen van fragmenten van de broze glasvezels kan biologische reacties veroorzaken, zoals granulomen en/of fibrose van het weefsel.
  • Deze uitstrijkjes vormen een risico voor de gezondheid van zuigelingen en kinderen. Als de tests nodig zijn, aldus Prof. Gatti, moeten bij kinderen kleine en milde uitstrijkjes worden gemaakt.

Bewering: PCR teststaafjes kunnen “stervormige microdevices” bevatten die stiekem de “vaccin weifelaars” vaccineren

3 REACTIES

  1. Ik kan geen bron vinden van het oorspronkelijke onderzoek. Alleen de Duitse bron die jullie vertaald hebben voor dit artikel, maar ook zij geven geen originele bronverwijzing naar het onderzoek. Dit onderzoek is ook via zoekmachines (niet Google) niet te vinden. De vraag: waar is de tekst van dit originele onderzoek? De o derzoekster is overigens een omstreden anti vaxxer en wordt obviously tegengewerkt van alle kanten. Wat niet wegneemt dat wij juist in deze hoek waar wij stelselmatig worden weggezet als wappies, ons wel moeten kunnen wapenen met degelijk onderbouwde feiten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here