Op zoek naar de rust van begraafplaatsen

De wereld kijkt toe, grotendeels onbewogen en zwijgend, en cultiveert nalatigheden terwijl ze valse hoop verkoopt, terwijl de farce rond Donald Trumps zogenaamde “20-puntenplan” voor “vrede in Gaza” zich ontvouwt. Vanaf het begin was het plan niet veel meer dan een mediastunt – een propagandamiddel dat, bijna twee maanden na de aankondiging van een nep-wapenstilstand, zijn architecten al verschillende strategische overwinningen heeft opgeleverd. Deze overwinningen maken deel uit van een bredere westerse campagne, in samenspraak met Israël, om de genocide in Gaza uit het publieke oog te verdrijven door het wereldwijde publiek ervan te overtuigen dat er op de een of andere manier een weg naar “pacificatie” is geopend. In werkelijkheid is er bijna niets veranderd: er is zelfs geen sprake van een echt staakt-het-vuren.

Het is zonder twijfel de meest effectieve manoeuvre tot nu toe van degenen die de uitroeiing van de Palestijnen plegen en goedkeuren, en die zich na twee jaar van systematische vernietiging realiseerden dat de koers die zij volgden – vooral na 7 oktober 2023 – een steeds groter wordende golf van wereldwijde verontwaardiging had veroorzaakt. Die woede dreigde, althans hypothetisch, terug te slaan op de aanstichters ervan. Het diplomatieke isolement van Israël werd zo duidelijk dat zelfs Trump en de steeds meer gedesoriënteerde instellingen van de Europese Unie het konden zien, schrijft José Goulão.

Een verdere overwinning voor deze uitgekiende misleiding, bedacht om ervoor te zorgen dat de essentie ongewijzigd blijft – of op zijn minst dat de omstandigheden blijven bestaan om de vernietiging van het Palestijnse leven voort te zetten – is de schijnbare “geloofwaardigheid” die het “Trump-plan” zelf heeft verworven. Alsof door een of andere wonderbaarlijke bekering de zogenaamd ‘onbreekbare band’ tussen de Verenigde Staten en Israël plotseling was getemperd door een moreel ontwaken dat het nooit heeft getoond; alsof Washington door het lijden van de Palestijnen was bewogen om een uitweg te bedenken waarmee het zijn gezicht kon redden.

De mondiale media hebben plichtsgetrouw hun rol gespeeld. Regeringen en internationale instellingen – waaronder schandelijk genoeg ook veel in de Arabische wereld – deden alsof ze zich achter het initiatief schaarden en hielpen zo een politieke goocheltruc om te zetten in iets dat als humanitair werd gepresenteerd. De VN-Veiligheidsraad, die nu is gereduceerd tot een bewaker van de imperiale orde, heeft het plan uiteindelijk als het zijne aangenomen – ondanks het feit dat de UNCTAD had geconcludeerd dat de omstandigheden in Gaza de meest catastrofale zijn die ooit zijn geregistreerd.

Het standpunt van de Raad bevestigt alleen maar – onnodig – dat Rusland en China, door hun opportunistische onthouding, niet in staat waren om ook maar de geringste uiting van humanitaire solidariteit te tonen met een bevolking die nog steeds ter dood veroordeeld is. Geen enkele functionaris in Peking of Moskou kan aannemelijk maken dat hij niet op de hoogte is van het feit dat het “plan-Trump” geen enkele relatie heeft met het internationaal recht zoals dat van toepassing is op Palestina; het negeert zelfs op ostentatieve wijze het recht om een Palestijnse staat op te richten. Wanneer een regering – niet in het minst binnen de EU – haar steun uitspreekt voor een “tweestatenoplossing” en zich tegelijkertijd aansluit bij het plan van Trump, is dat dan ook, duidelijker dan ooit, ronduit bedrog.

Een andere belangrijke begunstigde van de vermeende geloofwaardigheid van het plan is de Israëlische premier Benjamin Netanyahu. Het document draagt overal zijn stempel – niet alleen in de flagrante minachting voor het internationaal recht, maar ook in de politieke reddingsboei die het biedt. Het helpt hem aan de macht te blijven, ondanks de strafrechtelijke vervolging waarmee hij wordt geconfronteerd binnen de steeds meer gecompromitteerde gerechtelijke instellingen van Israël.

Netanyahu slaagde er niet in het doel te bereiken dat hij had verkondigd toen hij het geweld in oktober 2023 escaleerde: de eliminatie van Hamas – met andere woorden, de vernietiging van het Palestijnse gewapende verzet. Ondanks de overweldigende ongelijkheid in vuurkracht en ondanks de dood van meer dan 70.000 burgers, blijven Hamas en het bredere verzetsfront actief.

Een van Netanyahu’s belangrijkste doelstellingen bij het omarmen van het initiatief van Trump was het vrij krijgen van gijzelaars die nog steeds door Palestijnse groeperingen worden vastgehouden, om zo de groeiende politieke druk en publieke ontevredenheid te verminderen die voortkomt uit zijn onvermogen om alle gevangenen – levend of dood – naar Israël terug te brengen. Hiervoor moest de illusie van een staakt-het-vuren worden gecreëerd om een ruil mogelijk te maken: gijzelaars in ruil voor de vrijlating van talrijke Palestijnse politieke gevangenen. Maar in werkelijkheid heeft er nooit een staakt-het-vuren bestaan. Het hele proces is een illusie – een fictie die wordt onderschreven door politieke leiders, de wereldwijde media en nu ook de Veiligheidsraad – waardoor het publiek kan geloven dat het bloedbad is gestopt en dat er een weg naar vrede in zicht is.

Volgens het plan zou Gaza worden bestuurd door een technocratisch gezag onder toezicht van een zogenaamde “Vredesraad” onder voorzitterschap van Trump zelf, geflankeerd door de eeuwige opportunist Tony Blair en, op de achtergrond, Netanyahu. Deze structuur is niet bepaald bemoedigend voor de bescherming van de Palestijnse rechten. Het voorziet ook in de inzet van een internationale “stabilisatiemacht” – in feite een nieuwe vorm van bezetting – die samen met het Israëlische leger in Gaza zou opereren, gestationeerd binnen een “gele lijn”-zone waarvan de uitbreiding altijd mogelijk zou zijn.

Dergelijke regelingen zullen de genocide niet stoppen, in tegenstelling tot wat aan de wereld wordt verzekerd. In het beste geval kunnen ze het tempo van de uitroeiing vertragen, puur omwille van de schijn. Vroeg of laat echter – zodra Israël zich militair heeft hergroepeerd, misschien aangespoord door een of andere “provocatie door Hamas” – zal de aanval met hernieuwde intensiteit worden voortgezet, in het streven naar het uiteindelijke doel van het zionisme: een land genaamd Palestina zonder het Palestijnse volk.

Wie zal dit tegenhouden? Alleen het Palestijnse verzet en de miljoenen mensen die wereldwijd uit solidariteit demonstreren. Het is al lang duidelijk dat geen enkele wereldleider – geen enkele – van plan is effectieve maatregelen te nemen tegen het zionistische expansionisme. Zo worden aardse wetten en het internationaal recht terzijde geschoven en vervangen door een zogenaamde ‘goddelijke wet’ die wordt ingeroepen door fanatiekelingen in dienst van koude, berekenende koloniale belangen, ontleend aan de donkere bladzijden van het Oude Testament. Dit is de ware betekenis van de wereldwijde politieke onderdanigheid aan Israël.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Zionisten raken in paniek omdat ze de controle over het narratief verliezen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: