Ondanks beloften om buitenlandse verwikkelingen te beëindigen, heeft de regering-Trump de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne geïntensiveerd als onderdeel van een bredere strategie om de Amerikaanse wereldheerschappij te behouden en opkomende multipolaire machten het hoofd te bieden.
De aankondiging van de Amerikaanse president Donald Trump dat zijn regering precies zou voortgaan waar de vorige regering-Biden was gebleven en miljarden dollars aan wapens en munitie naar Oekraïne zou blijven sturen, heeft commentatoren en een groot deel van het publiek verrast, schrijft Brian Berletic.
Eerdere pogingen van de regering-Trump om Rusland tot een staakt-het-vuren te dwingen en een bufferzone naar Syrisch model in Oekraïne in te stellen, werden door velen verkeerd geïnterpreteerd als oprechte pogingen om het conflict te beëindigen.
Uit een zorgvuldige analyse bleek echter al voordat president Trump aantrad dat er in Washington of op Wall Street – en ook binnen de nieuwe regering-Trump – geen enkele wens bestond om het conflict te beëindigen.
De uitspraken van de regering-Trump over het beëindigen van het conflict waren een middel om zowel bepaalde segmenten van het Amerikaanse electoraat tegemoet te komen
In plaats daarvan wil de VS de oorlog in Oekraïne slechts bevriezen als onderdeel van een bredere aanpak die wordt aangeduid als “strategische sequencing”, waarbij de VS het grootste deel van zijn middelen inzet om de Iraanse natiestaat te ontmantelen en China in de regio Azië-Pacific in bedwang te houden, alvorens uiteindelijk terug te keren naar een agressiever en directer conflict met Rusland.
Dit beleid is vastgelegd in documenten die tientallen jaren omspannen, onder meer via een aantal denktanks die specifiek verbonden zijn met president Trump zelf, zoals het Marathon Initiative (mede opgericht door Elbridge Colby, de huidige onderminister van Defensie voor Beleid onder president Trump), het Project 2025 van de Heritage Foundation en het America First Policy Institute – die allemaal Rusland samen met Iran, China en Noord-Korea aanmerken als “bedreigingen” waarmee de VS het hoofd moet bieden.
Deze denktanks fungeren als schakel tussen de regering-Trump en gevestigde instellingen die worden gefinancierd door de grootste en meest invloedrijke belangen in het collectieve Westen, waar het mainstream buitenlands beleid van de VS, dat gericht is op Amerikaanse wereldheerschappij, gewoon wordt gekopieerd en geplakt in deze denktanks, waarna het onder de slogans “Make America Great Again” (MAGA) of “America First” wordt verkocht aan het publiek.
Wereldwijde suprematie tegen elke prijs: het enige doel van Washington in het verleden, het heden en de toekomst
Het streven naar wereldwijde suprematie van de VS is de overkoepelende geopolitieke doelstelling van de Verenigde Staten in de 19e, 20e en 21e eeuw, waarbij de meest recente versie van dit beleid zijn oorsprong vindt in het einde van de Koude Oorlog en de vaststelling van strategieën om te voorkomen dat er wereldwijd concurrenten van hetzelfde of bijna hetzelfde niveau zouden ontstaan.
De New York Times legde in een artikel uit 1992, getiteld “U.S. Strategy Plan Call for Insuring no Rivals Develop” (Amerikaans strategisch plan om te voorkomen dat er rivalen ontstaan), het volgende uit:
… de Amerikaanse missie zal erin bestaan “potentiële concurrenten ervan te overtuigen dat zij niet naar een grotere rol hoeven te streven of een agressievere houding hoeven aan te nemen om hun legitieme belangen te beschermen”. Het geheime document pleit voor een wereld die wordt gedomineerd door één supermacht, waarvan de positie kan worden bestendigd door constructief gedrag en voldoende militaire macht om elke natie of groep van naties ervan te weerhouden de Amerikaanse hegemonie aan te vechten.
In een paragraaf van het artikel getiteld “Rejecting Collective Approach” (Collectieve aanpak verwerpen) stelt de NYT:
Met de nadruk op dit concept van welwillende dominantie door één macht, verwoordt het document van het Pentagon de duidelijkste afwijzing tot nu toe van collectief internationalisme, de strategie die na de Tweede Wereldoorlog ontstond toen de vijf overwinnende mogendheden een Verenigde Naties wilden oprichten die geschillen kon bemiddelen en gewelddadige uitbarstingen kon beteugelen.
Tegenwoordig wordt “collectief internationalisme” aangeduid als “multipolarisme”, waarvan de inperking en omkering de hoogste prioriteit blijft van het buitenlands beleid van de VS.
De dreigementen van president Trump bij zijn aantreden in 2025 om de intergouvernementele organisatie BRICS te ontmantelen door een combinatie van invoerheffingen en de voortzetting van oorlogen en proxyoorlogen tegen haar leden en bondgenoten, vormen de meest recente uiting van dit beleid dat in 1992 door de NYT aan het publiek werd voorgesteld.
Met behulp van verschillende middelen, variërend van de oprichting van de National Endowment for Democracy (NED), die wordt gebruikt om de regeringen van bepaalde landen te ondermijnen en politiek in te lijven, tot decennialange oorlogen en proxyoorlogen in Oost-Europa, Noord-Afrika, het Midden-Oosten, Centraal-Azië en Azië-Pacific, die tot doel hebben bondgenoten en potentiële bondgenoten in de periferie van Rusland, Iran en China, hebben de VS een controleboog tot stand gebracht die zich uitstrekt over heel Eurazië en daarbuiten.
Het aanvallen, omsingelen, in bedwang houden en zelfs omverwerpen van de pijlers van het moderne multipolarisme – waaronder een herrijzende Russische Federatie, een snel opkomend China en een veerkrachtig Iran – hebben decennia van het buitenlands beleid van de VS bepaald, en alle presidentiële regeringen getranscendeerd, inclusief die van de 21e eeuw, van Bush Jr. en Obama tot Trump, Biden en opnieuw tijdens de tweede ambtstermijn van de regering-Trump.
De ware bedoelingen van de regering-Trump waren voor iedereen duidelijk
Hoewel velen die Donald Trump in 2024 steunden in zijn streven naar het presidentschap, geloofden dat hij een einde zou maken aan de “eeuwige oorlogen” die hij van de vorige regering-Biden had geërfd, werd deze gedachte zelfs in de campagneretoriek zelf verraden.
Toenmalig vicepresidentskandidaat JD Vance zei in oktober 2024 dat elke verschuiving weg van het conflict in Oekraïne alleen maar zou leiden tot een verdubbeling van de escalatie met China in de regio Azië-Pacific. De maand daarvoor was het door JD Vance voorgestelde “akkoord” in Oekraïne niet meer dan een Syrische-achtige bevriezing en geen daadwerkelijke oplossing van de onderliggende oorzaak van het conflict.
Lang voor de verkiezingen had de Trump-campagne herhaaldelijk verklaard dat het beleid van de Trump-regering ten aanzien van de NAVO veel hogere uitgaven van de lidstaten zou eisen – de organisatie zelf bestaat immers uitsluitend als middel om de wereldwijde suprematie van de VS te handhaven, en meer in het bijzonder ten opzichte van Rusland.
In wezen legde de regering-Trump, nog voordat ze aan de macht kwam, de “taakverdeling” en “strategische volgorde” vast die jaren voor de verkiezingen van 2024 waren bepaald door niet-gekozenen, door het bedrijfsleven en financiers gefinancierde denktanks, een beleid waarvoor de regering-Biden zelf tijdens haar vierjarige ambtsperiode de weg had geëffend.
Het bovengenoemde Marathon Initiative zou dit expliciet uiteenzetten in een document van oktober 2024 getiteld “Strategic Sequencing, Revisited”:
De Verenigde Staten worden geconfronteerd met een groeiend risico van een oorlog op meerdere fronten tegen Rusland, China en Iran. De optimale reactie op dit gevaar zou een sequentiële strategie zijn die erop gericht is Rusland in Oekraïne een strategische nederlaag toe te brengen op een sneller tijdschema dan China bereid is om tegen Taiwan op te treden. Maar wil die strategie werken, moeten de Verenigde Staten de huidige kans verstandig benutten om de situatie in Oost-Europa te stabiliseren, een effectievere taakverdeling met bondgenoten in Europa en de Indo-Pacific tot stand te brengen en de Amerikaanse defensie-industrie te hervormen.
Na de verkiezingen van november 2024 en al in februari 2025 zou Pete Hegseth, minister van Defensie in de regering-Trump, in dit verband letterlijk de uitdrukking “taakverdeling” herhalen in een richtlijn die hij in Brussel aan de Europese vazalstaten van Washington zou geven.
Minister Hegseth zei:
We hebben ook te maken met een gelijkwaardige concurrent in de communistische Chinezen, die het vermogen en de intentie hebben om ons vaderland en onze kernbelangen in de Indo-Pacific te bedreigen. De VS geven prioriteit aan het afschrikken van oorlog met China in de Stille Oceaan, erkennen de realiteit van schaarste en maken de nodige compromissen op het gebied van middelen om ervoor te zorgen dat afschrikking niet faalt.
Aangezien de Verenigde Staten hun aandacht vooral richten op deze dreigingen, moeten de Europese bondgenoten het voortouw nemen.
Samen kunnen we een taakverdeling tot stand brengen die onze comparatieve voordelen in Europa en de Stille Oceaan maximaal benut.
Minister Hegseth eiste ook dat de NAVO-lidstaten hun militaire uitgaven verhogen van 2% tot 5% van hun respectieve bbp’s – een eis waaraan de NAVO-lidstaten zich inmiddels hebben gecommitteerd.
Wat betreft de voortzetting van wapenleveranties aan Oekraïne (die gewoon via de NAVO worden witgewassen), eiste minister Hegseth van Europa dat het “zich verdubbelt en zich opnieuw committeert, niet alleen aan de onmiddellijke veiligheidsbehoeften van Oekraïne, maar ook aan de langetermijndoelstellingen van Europa op het gebied van defensie en afschrikking”, door Europa het “overweldigende deel van de toekomstige dodelijke en niet-dodelijke hulp aan Oekraïne” te laten leveren.
Erger nog, minister Hegseth eiste dat de Europese en niet-Europese vazalstaten van Amerika hun eigen troepen voorbereiden om in Oekraïens grondgebied te worden ingezet als onderdeel van “veiligheidsgaranties” om het conflict te bevriezen, niet om het daadwerkelijk te beëindigen.
Zelfs in deze vroege fase van de regering-Trump was het duidelijk niet de bedoeling om de oorlog in Oekraïne te “beëindigen”, maar gewoon te bevriezen, terwijl men zich richtte op bredere confrontaties met zowel Iran als China – die sindsdien zijn geëscaleerd, onder meer door een openlijke agressieoorlog van de VS tegen Iran.
Het stopzetten van de Amerikaanse wapenleveranties zou de meest elementaire voorwaarde zijn voor het beëindigen van de oorlog in Oekraïne, vooral gezien de eigen erkenning van de regering-Trump dat het conflict inderdaad een proxyoorlog van de VS tegen Rusland is. Tijdens een interview in maart 2025 gaf de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio toe: “Eerlijk gezegd is het een proxyoorlog tussen kernmachten, waarbij de Verenigde Staten Oekraïne helpen tegen Rusland.”
De New York Times heeft in de afgelopen drie jaar van het conflict onthuld dat de VS in 2014 de controle heeft veroverd over alle Oekraïense inlichtingendiensten en deze nu directe leiding geeft, terwijl Amerikaanse bevelhebbers aan de top van de commandostructuur van de Oekraïense strijdkrachten opereren vanuit een militaire basis in Duitsland.
Het beëindigen van de oorlog hangt dus volledig af van de partij die deze oorlog opzettelijk heeft uitgelokt en in stand houdt, en die de middelen waarmee zij dit heeft gedaan ontmantelt, terwijl zij de geopolitieke doelstellingen aanpakt die aan de basis lagen van deze proxy-oorlog: de wens van Washington om “rivalen” en elke uiting van “collectief internationalisme” of “multipolarisme” uit te schakelen.
De regering-Trump doet niets van dit alles en escaleert in plaats daarvan de proxy-oorlog verder, op basis van beleidsdocumenten die dateren van vóór de verkiezingen van 2024 en die de huidige regering-Trump sindsdien gehoorzaam heeft uitgevoerd. Dit heeft geleid tot het standvastige beleid van Rusland om een staakt-het-vuren te weigeren dat bedoeld is om het conflict te bevriezen en uiteindelijk te verlengen, niet om het te beëindigen.
De proxyoorlog van de VS in Oekraïne is bedoeld om Rusland vast te pinnen/uit te putten, niet om het te “verslaan”
Analisten, commentatoren en veel mensen in het algemeen hebben de fout gemaakt te geloven dat de proxyoorlog van de VS tegen Rusland, gevoerd via Oekraïne, “mislukt” is vanwege de verslechtering van de Oekraïense strijdkrachten en de uitputting van de Amerikaanse en Europese wapenvoorraden.
In een ander beleidsdocument dat in 2019 door de RAND Corporation werd gepubliceerd, getiteld “Extending Russia: Competing from Advantageous Ground”, werd echter expliciet gesteld dat het doel niet was om Rusland in Oekraïne te ‘verslaan’, maar om “de kosten voor Rusland te verhogen” van de reeds bestaande militaire, economische en politieke bezorgdheid over de omverwerping van de Oekraïense regering door de VS, die in 2014 begon.
In het document werd uitgelegd:
Uitbreiding van de Amerikaanse hulp aan Oekraïne, met inbegrip van dodelijke militaire hulp, zou waarschijnlijk de kosten voor Rusland om de Donbass-regio in handen te houden, zowel in bloed als in geld, verhogen. Meer Russische hulp aan de separatisten en een extra Russische troepenmacht zouden waarschijnlijk nodig zijn, wat zou leiden tot grotere uitgaven, verliezen aan materieel en Russische slachtoffers. Dit laatste zou in eigen land nogal controversieel kunnen worden, zoals het geval was toen de Sovjets Afghanistan binnenvielen.
Het document maakte geen geheim van het uiteindelijke lot van Oekraïne en waarschuwde dat pogingen van de VS om Rusland dieper in het conflict met Oekraïne te betrekken, zouden kunnen leiden tot:…
onevenredig grote Oekraïense slachtoffers, territoriale verliezen en vluchtelingenstromen. Het zou Oekraïne zelfs in een nadelige vredespositie kunnen brengen.
Dit zijn allemaal aantoonbare gevolgen van het conflict vanaf 2025, waarbij de ontwikkeling van het conflict wijst op nog grotere kosten voor Oekraïne naarmate het langer voortduurt.
Het doel van Rusland in een conflict in Oekraïne te verstrikken is te voorkomen dat het middelen besteedt aan het tegengaan van Amerikaanse agressie, inbreuken en zelfs regelrechte regimeverandering elders. Een andere optie die in het RAND-document uit 2019 werd beschreven, was “meer steun aan de Syrische rebellen”, verwijzend naar de eerder door de VS op de lijst van terroristische organisaties geplaatste Hay’at Tahrir al-Sham (HTS), een dochterorganisatie van Al Qaida.
Omdat Rusland prioriteit gaf aan het conflict in Oekraïne, konden zijn militaire operaties in Syrië niet worden uitgebreid om tegemoet te komen aan de voortdurende steun van de VS voor regimeverandering aldaar, wat uiteindelijk zou leiden tot de val van de Syrische regering eind 2024 onder de regering-Biden.
Wat voor Rusland geldt, geldt ook voor de rest van de multipolaire wereld…
Dit proces van het creëren van strategische dilemma’s langs de grenzen van Rusland om het land te overbelasten en te verhinderen dat het de geopolitieke doelstellingen van de VS elders kan tegenwerken, wordt ook toegepast tegen Iran en China, allemaal als onderdeel van een “taakverdeling” en “strategische volgorde” om de wereldheerschappij te behouden, zoals beschreven door de NYT in 1992 en sindsdien nagestreefd door Washington.
Aangezien de regering-Trump zich openlijk heeft gecommitteerd aan deze overkoepelende geopolitieke doelstelling en heeft laten zien dat zij vastbesloten is het beleid te voeren dat nodig is om deze te verwezenlijken, hoeft het geen verrassing te zijn dat de oorlogen en proxyoorlogen die door dit beleid worden gefaciliteerd, worden voortgezet.
Hoewel sommige commentatoren beweren dat president Trump sindsdien gedwongen of overtuigd is om de oorlog in Oekraïne voort te zetten, hebben zowel denktanks die al lang vóór de verkiezingen van 2024 banden hadden met zijn regering, als de regering zelf sindsdien, gewoon verdergegaan waar de vorige regering-Biden was gebleven.
Het gepraat van de regering-Trump over het beëindigen van het conflict was een middel om zowel delen van het Amerikaanse electoraat tegemoet te komen als Rusland te verleiden tot een staakt-het-vuren, waardoor de VS het conflict konden bevriezen (niet beëindigen) en met veel meer middelen de oorlog en de proxyoorlog tegen zowel Iran als China konden voortzetten.
De weigering van Rusland om toe te geven aan de eisen van de VS heeft de VS gedwongen om wapens, munitie en andere middelen te blijven inzetten voor het conflict in Oekraïne, waardoor de VS minder middelen heeft om elders een wereldwijde oorlog te voeren.
Ondanks de vele zwakke punten van de VS die aan het licht zijn gekomen door de proxyoorlog met Rusland in Oekraïne, tonen het vermogen om het conflict voort te zetten, de Syrische regering vorig jaar omver te werpen, een directe oorlog met Iran in het Midden-Oosten te ontketenen en de militaire troepen in Azië-Pacific tegen China te blijven versterken, aan dat de VS nog steeds over wereldwijde macht beschikt en dus een ernstig wereldwijd gevaar vormt.
De continuïteit van de agenda die de regering-Trump ondanks de diametraal tegenovergestelde retoriek tijdens de campagne van 2024 aan de dag legt, herinnert ons eraan dat verandering in de Verenigde Staten niet via verkiezingen zal komen.
De VS zullen een wereldwijde bedreiging blijven vormen totdat er in de VS belangen ontstaan die degenen die momenteel het buitenlands beleid bepalen, kunnen verdringen en die ervoor kiezen om met de rest van de wereld samen te werken in plaats van hun heerschappij te handhaven. Tot die tijd is het aan de multipolaire wereld om wereldwijd de omstandigheden te creëren waarin de VS eenvoudigweg niet in staat zijn om zich nog langer met inmenging, dwang en agressie bezig te houden.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ze zetten gewoon oude joodse profetieën in scène.
De oorlog tussen Israël en Iran is mislukt dus moet het met Rusland en Europa gebeuren……
De illuminatie zijn toch vooraanstaande Joden en vooraanstaande afstammelingen van de Joodse koning David?
Donald Trump:
https://www.christianpost.com/voices/rabbi-links-trump-to-king-david-says-he-is-preparing-the-way-for-messiah.html
Europese adel en belangrijke Amerikanen:
https://www.facebook.com/share/p/1CrhntCGZE/?mibextid=wwXIfr
Het Joodse geloof is toch gekaapt door Luciferanen?
De hele westerse wereld is op het joodse geloof gefundeerd, het joodse geloof zijn toch Saturnus aanbidders ? De noordpool van Saturnus is toch een Joodse Davidster te zien? Saturnus staat toch gelijk aan Lucifer???
Het Vaticaan wordt door Joden + afstammelingen van de Joodse koning David gerund met de Joodse Mossad als geheime dienst?
https://www.facebook.com/share/p/1Yw3oFiZ6d/?mibextid=wwXIfr
De hele westerse banken wereld + US-$-dollar worden door Joden en afstammelingen van de Joodse koning David gerund?
De hele westerse media worden door Joden en de Joodse afstammelingen van koning David gerund?
Joodse profetieën worden expres in scène gezet?
https://www.facebook.com/share/p/16JZLNDhXU/?mibextid=wwXIfr
De Joodse Jeffrey Epstein is toch ineens een onbeduidend Joods pedofielletje en geen handlanger van de Joodse Mossad ? De Joodse Epstein files bestaan ineens niet meer ?
Moord op Kennedy is ineens wel door Lee Harvey Oswald gepleegd terwijl Kennedy de FEDeral REServe (US-$-dollar is in eigendom Europese adel) wilde afschaffen en de Joodse staat Israël geen kernwapens toestond?
Oekraïne wordt toch weer met wapens voorzien uit de USA, Volodymyr Zelenski is toch ook Joods ?
De tempel van de Joodse koning David wordt herbouwd op de Joodse berg Zion na de grote oorlog met Iran en het slachten van de rode vaarzen op de Joodse berg Zion?
Kortom dat Joodse geloof is gelinkt aan wat hogere Lucifer kennis, ofwel illuminatie kennis, en willen alleen maar meer macht met de Christenen als hun domme domme domme domme domme domme welwillende en goed gelovige slaafjes …
de woorden van Rockefeller destijds…”’er mag geen Concurrentie bestaan”” het Jodendom…de laatste woorden op papier van Hitler destijds…!!!!..
Voor bij de laatste alinea. Iedere oorlog is een bankiersoorlog, dat zei mijn ma vroeger al. En zolang de ziousamultimiljardairs in usa en in vele andere landen DE dienst uitmaken zal eraan het usa beleid niks, totaal niks , veranderen. Zij, de machtigste bankiers verdien dik aan een oorlog en ook nog aan beide partijen.
En de WEF poppetjes in de westerse regeringen/ globalistische instellingen en/of de bezoekers van het Mossad EPstein eiland staan simpelweg onder hun dwang / invloed. Is het door geld? Chantage? Beiden? Of…?
Wat gaar er veranderen? Gewoon niks.
Die farizeeers maar weer de Tempel uitjagen. We hebben ze niet nodig er zijn alternatieven…
Dus eigenlijk wordt in dit stuk aangegeven dat de US het kwaad is van deze wereld en daar ben ik het totaal mee eens. Zij doen alles om de macht te behouden maar dat Bricks block zagen zij niet aankomen?? Dus last van tunnelvisie en dit kan alleen maar eindigen in een grootschalige 3de wereldoorlog waar uit het puin de machten weer worden opgebouwd. Maar dan mag ik toch hopen dat de US totaal vernietigd wordt en nooit meer opstaat amen
Kijk de film;
The Sum of all Fears.
Een land met 36 000 000 000 000 $ directe staatsschuld ( indirect véél meer) kan zich uiteraard het een en het ander permitteren ….
er zijn wereldwijd duizenden misschien tienduizenden jaren geleden aandachtspunten die zouden kunnen verwijzen naar het verslagen van een einde van een eerdere Jodendom op deze aarde…kijk de religie’s van toen en nu er maar op na…ze willen nu de fouten van toen niet meer maken dus er mag geen Concurrentie meer bestaan…(denk heel ver én wereldwijd geschiedenis en de Moslim)…Charne Jewe…
Ja, ik heb geen vrees. Daar ben ik gewoon te dom voor.