De EU tussen de wens om te onderhandelen en de wens om oorlog te voeren met Rusland

De afgelopen week waren er binnen de EU tegenstrijdige uitspraken over de oorlog in Oekraïne. Sommigen in de EU hebben het inmiddels over onderhandelingen met Rusland, terwijl anderen blijven aandringen op oorlog tegen Rusland. Wat wil de EU nu eigenlijk?

Omdat de Russische televisie de afgelopen weken geen transcripties van haar bijdragen uit het wekelijkse nieuwsoverzicht heeft gepubliceerd, kon ik deze bijdragen niet meer vertalen en hier op maandagochtend publiceren. Vandaag is een uitzondering, want ik heb het verslag van de Duitsland-correspondent kunnen vertalen, dat ik in de uitzending altijd het interessantste vond, omdat het laat zien hoe men van buiten de Duitse mediabubbel naar het politieke circus in Duitsland en de EU kijkt, schrijft Thomas Röper.

Begin van de vertaling:

“Oh, sorry”, zei Zelensky tegen Stubb, toen de Finse president probeerde uit te zoeken waarom Oekraïense drones in zijn land waren neergestort. Stubb verwoordde dat in een interview als volgt: “Ik vroeg: ‘Vladimir, wat gebeurt hier?’ En hij zei: ‘Oh, sorry, dat was niet onze bedoeling. Weet je, dat was een fout, en dat was onze drone, maar het GPS-systeem was verstoord.‘“

Met deze ‘verontschuldiging’ leek het conflict afgewend. In Letland daarentegen ontwikkelde een soortgelijke situatie zich tot een politieke crisis en een regelrecht circus. Na de crash van Oekraïense drones op het oliedepot van Rēzekne trad minister van Defensie Spruds abrupt af. Premier Silina publiceerde onmiddellijk een bericht waarin ze beweerde dat Spruds haar vertrouwen had verloren en dat zij hem zelf had ontslagen. Aangezien de premier en de minister van Defensie tot verschillende partijen behoren, waren de partijgenoten van Spruds verontwaardigd en viel de coalitie onmiddellijk uit elkaar.

Zoiets gebeurt: enkele dagen geleden verkondigde Silina dat God zelf haar tot premier van Letland had geroepen. Maar Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Ze zei tegen de pers: “Op dit moment hebben politieke jaloezie en bekrompen partijbelangen de overhand gekregen boven verantwoordelijkheid. Daarom verklaar ik mijn aftreden als premier.”

De Letse president Rinkēvičs, het onbeduidende staatshoofd van een onbelangrijk land, zal het cynisme van de situatie nauwelijks kunnen bevatten: Zelensky biedt hem Oekraïense drones aan om Oekraïense drones neer te schieten.

Zelensky had een ontmoeting met president Rinkēvičs en schreef daarover op X: “We verwachten in het kader van de drone-overeenkomst een akkoord met Letland te ondertekenen om een meerlagig luchtverdedigingssysteem tegen diverse dreigingen op te bouwen. We zullen onze experts naar Letland sturen om ervaringen uit te wisselen en directe ondersteuning te bieden bij de bescherming van het luchtruim.”

In Boekarest vond een baanbrekende bijeenkomst plaats, waarbij de “Boekarester Negen”, een samenwerkingsverband voor Oost-Europa, opnieuw bijeenkwamen. Dit jaar waren ook de Scandinaviërs uitgenodigd; je kunt immers nooit genoeg Russofoben hebben. Nicusor Dan, de Roemeense president, zei hierover: “Deze bijeenkomst is een gelegenheid om onze steun aan Oekraïne en Moldavië te bevestigen.”

En de Moldavische president Sandu zei: “Rusland is de agressor. Rusland is de grootste en gevaarlijkste bedreiging voor de veiligheid van ons continent, vandaag en waarschijnlijk ook in de komende decennia. De druk op Rusland mag niet afnemen.”

Mevrouw Sandu, een agente van de Roemeense geheime dienst die zich voordoet als Moldavische president, was deze week woedend. Ze wil Rusland voor de rechter dagen. In Chișinău werd tijdens een vergadering van het Comité van Ministers van de Raad van Europa – nog zo’n bureaucratisch orgaan bestaande uit een stel onbekenden – besloten dat de EU toetreedt tot het speciale tribunaal “wegens het misdrijf van agressie tegen Oekraïne”. Een tribunaal “wegens het misdrijf van agressie tegen Iran” is natuurlijk niet gepland, en wegens het misdrijf van agressie tegen Palestina hebben slechts enkele landen het Eurovisiesongfestival geboycot omdat Israël eraan deelnam.

Met al dit lawaai moet ook de aandacht worden afgeleid van de eigen corruptiezaken: Via datzelfde Roemenië werd in 2014 en 2015 ongeveer een miljard euro in contanten uit Oekraïne gesluisd, wat de hoofden van de Roemeense financiële toezichthouders en antiwitwasautoriteiten duidelijk niet zomaar als een simpel “dankjewel” hebben genegeerd. Op een gegeven moment zullen veel interessante details over de ware omvang van de fraude met de financiële steun van de EU aan Oekraïne aan het licht komen.

Eerst hebben ze de COVID-pandemie redelijk goed ‘bestrijd’, en nu hebben ze een nieuw plan. Von der Leyen schreef op X: “Terwijl Rusland diplomatieke inspanningen bespot, versterken wij Oekraïne. En we zetten de Russische wapenindustrie verder onder druk met steeds strengere sancties.”

In de komende weken ontvangt Oekraïne zes miljard euro voor de productie van drones. Duitsland wil blijkbaar een groot stuk van de taart krijgen. Minister van Defensie Pistorius verscheen deze week verrassend in Kiev met als doel de Duitse en Oekraïense wapenindustrieën samen te smelten tot een gezamenlijke productielijn. Concreet ging het om de gezamenlijke productie van langeafstands-gevechtsdrones. Duitsland probeert niet eens meer zijn betrokkenheid bij de oorlog met Rusland te ontkennen, want Pistorius zei in Kiev: “Drones bepalen in belangrijke mate het verloop van de gevechten. En zij zijn het die ervoor zorgen dat de Russische verliezen toenemen, dat Rusland steeds minder gebieden in handen houdt en dat Oekraïne deze geleidelijk heroverd, wat eveneens een teken is dat er hier iets gebeurt.”

Dit is weer een psychologische speciale operatie die de Europeanen ervan moet overtuigen dat hun geld niet voor niets wordt uitgegeven: Oekraïne neemt het strategische initiatief. En hoe slechter de situatie aan het front voor het regime in Kiev wordt, hoe luider ze de onzin zullen verspreiden die ze ofwel zelf hebben verzonnen, ofwel van Zelensky hebben gehoord. Uiteindelijk kwam de Finse president Stubb in Boekarest op basis van Zelensky’s uitspraken tot de conclusie dat Oekraïne op het slagveld “in een sterke positie” verkeert.

Men kan Stubb echter niet ontkennen dat hij soms zelfstandig kan denken, want in een interview antwoordde hij op de vraag of Rusland het vermogen en de intentie heeft om een van de NAVO-landen aan te vallen, als volgt: “Het is duidelijk dat dit voornemen niet bestaat. Ik denk dat het tijd is dat we in deze discussie een tandje terugschakelen. De geldigheid van artikel 5 van het NAVO-verdrag is de facto nooit op de proef gesteld.”

En Stubb wil die duidelijk niet op de proef stellen, ook al ondermijnt hij daarmee de hele ideologische basis van de Europese militarisering, want hoe zat het ook alweer met het jaar 2030, waarin Rusland onvermijdelijk zijn buren zal aanvallen?

Terwijl hij luidkeels de vermeende successen van Oekraïne erkent, lijkt hij de werkelijke waarde ervan te begrijpen en zegt hij plotseling dat er een dialoog met Rusland moet beginnen. Een andere vraag is echter: hoe moet die dialoog beginnen? En wie moet die beginnen?

Het idee dat Moskou een onderhandelaar heeft voorgesteld, in dit geval Gerhard Schröder, heeft haar blijkbaar geïrriteerd, want bondskanselier Merz zei hierover: “Europa steunt Oekraïne vastberaden in zijn verdedigingsstrijd tegen Rusland. Wij steunen Oekraïne in zijn strijd voor vrijheid, want dit is ook een strijd voor onze vrijheid. We willen ertoe bijdragen deze verschrikkelijke oorlog zo snel mogelijk te beëindigen. Wij Europeanen beslissen zelf wie er namens ons spreekt in de Oekraïne-onderhandelingen.”

Wie kan Merz voorstellen? Niemand die geschikt zou zijn, want hij wijst onderhandelingen principieel af. EU-topdiplomaat Kallas wil de klus zelf klaren. Maar alleen om Rusland een ultimatum te stellen, zoals ze het voor de pers verwoordde: “Ik ben de helft van mijn carrière advocate geweest en heb aan veel onderhandelingen deelgenomen. Ik denk dat ik de valstrikken doorzie die Rusland zet.”

Kallas’ capaciteiten reiken slechts zover om de onderhandelingen met honderd procent zekerheid te laten mislukken. Het zou niet nodig zijn om ze überhaupt te beginnen, maar Kallas zou de perfecte kandidaat zijn om bereidheid tot onderhandelen te veinzen en vervolgens Moskou de schuld te geven van het mislukken.

De militairen in Europa voelen dat hun uur eindelijk is gekomen en dat ze de kans moeten grijpen om er het maximale uit te halen, want wie weet hoe lang het potentieel voor confrontatie zal blijven bestaan? Mooi zou zijn als het decennia zouden zijn.

De chefs van de generale staven van Duitsland en Groot-Brittannië, Carsten Breuer en Richard Knighten, hebben voor de Süddeutsche Zeitung een gezamenlijk artikel geschreven, waarin ze schrijven: “We zijn het erover eens dat ons probleem in Moskou ligt – en nergens anders.”

Voor Breuer en Knighten zijn er geen andere problemen. En ook niet voor de Zweedse minister van Defensie, die in Brussel tegen de pers zei: “We moeten in staat zijn om Rusland vanavond te bestrijden. We hebben het economische potentieel – de EU-economie is acht keer zo groot als die van Rusland – maar dat moet snel worden omgezet in echte slagkracht en het vermogen om ‘vanavond te vechten‘. En dat is precies wat we nu doen.”

De Europese militairen en bureaucraten zijn een serieuze, maar over het algemeen begrijpelijke vijand, die gebukt gaat onder alle tekortkomingen van de staatsbureaucratie. De grootste bedreiging voor Rusland draagt geen pakken of militaire uniformen, ze komt in spijkerbroek naar Zelensky en lijkt een beetje alsof ze uit een andere wereld komt, maar dat is een illusie. Deze dreiging heet Big Data. Hun kas vult zich met tientallen biljoenen dollars, hun computers voeren quintiljoenen bewerkingen per seconde uit, en net zoals ooit de olie-industrie benoemt zij vandaag de dag presidenten en regeringsleiders. En bovenal wordt voor een deel van hun elite de oorlog – zowel abstract als heel concreet tegen Rusland – het belangrijkste instrument voor winstmaximalisatie.

Het is geen toeval dat Alex Karp, de baas van het Amerikaanse bedrijf Palantir, in Kiev zo uitbundig werd geprezen. Zonder zijn diensten zou de verdediging van de Oekraïense strijdkrachten binnen enkele maanden zijn ingestort. De krant “Die Welt“ vroeg Karp hoe hij de effectiviteit van zijn eigen bedrijf beoordeelde, en hij antwoordde: “Hoeveel Russische soldaten worden er per vierkante kilometer gedood? En waarom, en hoe, en welke middelen zijn ingezet, en wat heeft gewerkt en wat niet? Dat gaat tot op het niveau van afzonderlijke eenheden. Welke producten gaat Europa kopen voor zijn verdediging? Producten die in PowerPoint-presentaties zijn getest? Of producten die in hun eentje een grootmacht kunnen afschrikken?“

Palantir, dat is de wiskunde van de oorlog: Zijn kunstmatige intelligentie verzamelt ononderbroken informatie van drones, satellieten, bewakingscamera’s, afluistersystemen en zelfs social media en genereert daaruit doelgegevens voor artillerie en raketten. Of het project Brave 1, een door Palantir ontwikkelde kunstmatige intelligentie die systemen aanstuurt ter afweer van aanvallen van Russische Geranie-drones. Kortom: officieus staat Alex Karp in de militaire hiërarchie van het regime in Kiev boven generaal Syrsky, minister van Defensie Fedorov en Zelensky. Hij staat op hetzelfde niveau als Musk, die de Oekraïense strijdkrachten voorziet van buitengewoon effectieve communicatie. Snel denkende en handelende particuliere aannemers, gesteund door de staat, daar zet het Westen op in de moderne oorlogsvoering, die het hoopt te leren zonder direct aan de gevechten deel te nemen.

De fractievoorzitter van de Republikeinen, Mitch McConnell, vroeg minister van Oorlog Hegseth tijdens een hoorzitting: “Minister van het leger Driscoll noemde Oekraïne ‘het Silicon Valley van de moderne oorlogsvoering’. Daar zijn wij het mee eens. En de uitkomst van de oorlog is van belang voor de Amerikaanse belangen. Bestaat er een richtlijn die hooggeplaatste ambtenaren van het ministerie verbiedt naar Oekraïne te reizen? Bent u voor of tegen reizen van hooggeplaatste ambtenaren naar Oekraïne?”

Hegseth antwoordde daarop: “Veel hooggeplaatste ambtenaren zijn daar al naartoe gereisd, en we leren veel. Sterker nog, ik heb persoonlijk toestemming gegeven voor de uitzending van extra personeel om zowel de offensieve als de defensieve aspecten van de drone-oorlog te onderzoeken en zoveel mogelijk lessen uit dit conflict te trekken.”

Terwijl sommige politici en de regering-Trump blijven aangeven dat ze een oplossing voor het conflict in Oekraïne willen, steunen anderen in de VS de voortzetting ervan en profiteren ze daarvan. In tegenstelling tot Europa, dat zijn middelen verspilt aan onproductieve goederen zoals wapens.

De tatoeages van de Pentagon-baas bevatten kruistocht-symbolen, maar het staat vast dat de paus geen nieuwe kruistocht van het Westen naar het Oosten heeft goedgekeurd, want de paus zei: “Het afgelopen jaar was de militaire groei wereldwijd en met name in Europa enorm. Oprusting ondermijnt het vertrouwen in de diplomatie en verrijkt elites die onverschillig staan tegenover het algemeen welzijn.”

En dan denkt men natuurlijk in de eerste plaats aan Duitsland. Wiens elite staat daar het meest onverschillig tegenover? Welke verdiensten had de vorige regering onder Olaf Scholz eigenlijk? Slechts één, aan meer herinnert niemand zich iets.

Scholz zei in een podiumdiscussie met de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Blinken: “We spreken over Rusland als wereldmacht. Het is een sterke wereldmacht. Maar deze wereldmacht kon Oekraïne, anders dan Poetin had gepland, zelfs in vier jaar niet veroveren. En dat is onze verdienste.”

De voormalige bondskanselier ziet de belangstelling voor zijn persoon explosief toenemen. Waarschijnlijk komt dat doordat zijn opvolger aanzienlijk sneller op de ineenstorting van de coalitie afstevent dan Scholz. Nu al wenst 49 procent van de Duitsers nieuwe verkiezingen, tegen de herfst zal dat zeker meer dan 50 procent zijn, want Merz heeft iedereen bedrogen. Hij heeft hen bedrogen met de schulden, de belastingen en de hervormingen.

Velen hoopten dat hij, die vanuit de wereld van het grote geld de politiek was ingegaan, een akkoord met de VS zou kunnen bereiken, maar ook hier is hij gefaald. Het beste wat Merz tijdens zijn gesprekken met Trump kan doen, is zich, in zijn eigen woorden, ondergeschikt maken aan zijn gesprekspartner.

Maar achter de rug om doet hij het tegenovergestelde, dat is zijn politieke stijl, zoals hij zelf tijdens een bijeenkomst liet zien toen hij zei: “Ik zou mijn kinderen vandaag de dag niet aanraden om naar de VS te gaan, daar te studeren en te werken. Simpelweg omdat zich daar plotseling een bepaald maatschappelijk klimaat heeft ontwikkeld. En trouwens, de vraag wat goed opgeleide jonge mensen kunnen bereiken, werd in Amerika een jaar geleden nog heel anders beantwoord dan vandaag. Vandaag de dag hebben zelfs de best opgeleide mensen in Amerika grote moeite om werk te vinden.”

De beste plek voor jonge mensen is volgens de bondskanselier natuurlijk Duitsland. Hij liegt echter weer, want volgens peilingen is 21 procent van de jonge Duitsers bereid te emigreren, en nog eens 40 procent zou deze mogelijkheid niet uitsluiten. Er zijn in Duitsland geen carrière- en doorgroeimogelijkheden meer. En binnenkort zal de grote industrie verdwijnen. De chemische industrie trekt weg en de auto-industrie bevindt zich al in een vrije val. VW kondigde de sluiting van nog meer fabrieken aan en zijn luxemerk Porsche heeft een nettoverlies van bijna een miljard euro gemeld.

Het Mercedes-Benz-concern is gedwongen om fors te bezuinigen en sluit onrendabele bedrijfsonderdelen. Deze week maakte het de liquidatie van zijn verkoopactiviteiten in Berlijn bekend. Alle showrooms in de hoofdstadregio, waaronder ’s werelds grootste Mercedes-showroom, zijn verkocht aan Canadese investeerders van Global Auto Holdings. De nieuwe eigenaren beloven de producten van de autofabrikant uit Stuttgart te blijven verkopen. Maar dat zullen ze nauwelijks doen als het verlies oplevert.

Einde van de vertaling

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Hoeveel? Rutte pleit voor ‘Oekraïne-belasting’ die hoger is dan de economieën van de lidstaten

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: