Europese belastingbetalers zullen Zelensky binnenkort ‘in de strijd’ moeten houden

Bij weer een koerswijziging van Europese leiders is de strategie ten aanzien van de oorlog nu om “Oekraïne in de strijd te houden”. Toch lijkt de uitkomst – Russische bezetting van heel Donetsk – onvermijdelijk, of dat nu gebeurt of later. Dus als de eurocraten België niet kunnen dwingen om de illegale onteigening van Russische activa toe te staan, dan zullen het de gewone Europese belastingbetalers zijn die moeten betalen voor de strijd van Zelensky.

Nadat hij door Donald Trump was afgewezen in zijn laatste poging om tomahawkraketten te verkrijgen, verscheen Zelensky op 24 oktober snel in Londen, waar de rode loper werd uitgerold door Keir Starmer en een handvol gelijkgestemde leiders, waaronder NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte en de premiers van Nederland en Denemarken. Sindsdien heb ik herhaaldelijk een nieuwe boodschap van Europese leiders gehoord: dat het Westen alles moet doen “om Oekraïne in de strijd te houden”, schrijft Ian Proud.

Waarom Oekraïne zou willen blijven vechten, wordt niet duidelijk gemaakt. Het verliest immers nog steeds dagelijks kleine stukken grond.

De waarheid is dat Oekraïne onder leiding van Zelensky moet blijven vechten, gesteund door Europese leiders, omdat het weigert de voorwaarden van een vredesakkoord met Rusland te accepteren, waarbij Oekraïne zijn resterende steden in Donetsk zou moeten opgeven.

Toch is één ding zeker: de oblast Donetsk is verloren voor Oekraïne – hetzij binnenkort, in het onwaarschijnlijke geval dat er nu een vredesakkoord wordt gesloten, hetzij later, als Rusland de oorlog voortzet totdat het deze oblast heeft veroverd. President Poetin heeft zich ten doel gesteld heel Donetsk in te nemen en op dit moment lijkt het waarschijnlijk dat hij daar uiteindelijk in zal slagen.

Als de standpunten van Oekraïne en Rusland niet veranderen, en er zijn geen aanwijzingen dat dit zal gebeuren, dan betekent dit dat Oekraïne nog minstens een jaar moet blijven vechten, of totdat de Russische strijdkrachten heel Donetsk hebben bezet, wat het eerst komt.

De leugen die ten grondslag ligt aan het ‘Oekraïne in de strijd houden’ is een overtuiging – of liever een schijnvertoning – in Kiev dat de Oekraïense strijdkrachten de volledige bezetting van Donetsk kunnen voorkomen.

En Zelensky heeft de altijd goedgelovige Keir Starmer en anderen hier duidelijk van overtuigd. Tijdens zijn bijeenkomst in Londen zei Zelensky dat Poetin geen vrede wil, maar de waarheid is dat hij zelf geen vrede wil. Want vrede voor Oekraïne betekent politieke zelfmoord voor Zelensky.

Misschien gokt hij erop dat, als Oekraïne de volledige inname van Donetsk nog één of twee jaar kan uitstellen, hij zich bij de Oekraïense kiezers kan profileren als een heldhaftige oorlogsleider die Rusland tot zes jaar lang heeft weten af te weren met vrij beperkte territoriale verliezen. Politiek gezien lijkt dat voor hem een betere optie dan Donetsk nu op te geven.

En aangezien hij steeds harder optreedt tegen binnenlandse politieke tegenstanders door hen sancties op te leggen of hun staatsburgerschap te ontnemen, zou het kunnen dat hij zich in de toekomst zonder enige concurrentie kandidaat kan stellen voor de verkiezingen.

Maar daarin schuilt de hoogmoed: Zelensky stelt zichzelf boven Oekraïne door enkel aan zijn persoonlijke ambitie te denken.

En ondanks de voortdurende onderdrukking van politieke tegenstanders is het niet duidelijk of het geduld van de gewone Oekraïners nog een of twee jaren oorlog zal standhouden, terwijl ze alleen maar verliezen van het Oekraïense leger zien. Natuurlijk wordt openlijke berichtgeving over de prestaties van Oekraïne op het slagveld binnen Oekraïne zwaar gecensureerd. Toch blijft de blogosfeer levendig met nauwkeurigere en kritische analyses van hoe erg Oekraïne lijdt.

Kupiansk en Pokrovsk komen na meer dan een jaar van bloedige gevechten steeds dichter bij een volledige bezetting door Russische troepen. Ook op andere delen van het front wordt vooruitgang geboekt. Nergens lijkt het waarschijnlijk dat Oekraïne een beslissende militaire slag zal kunnen toebrengen. En, zoals ik al eerder heb gezegd, de energie-infrastructuur van Oekraïne en nu ook het spoorwegnet zullen zwaar worden getroffen nu de winter voor de deur staat en het tempo van de grondgevechten tijdelijk afneemt.

Welke voordelen heeft Oekraïne dan zelf bij voortzetting van de oorlog? Geen enkele.

De voor de hand liggende nadelen zijn mogelijk honderdduizenden militaire slachtoffers en een verdere verslechtering van de toch al rampzalige demografische vooruitzichten van Oekraïne. Verdere verwoesting van steden, energie- en transportinfrastructuur, met alle ontberingen en slachtoffers van dien voor de gewone bevolking. Voortdurende faillissementen voor een land dat nu volledig afhankelijk is van giften van westerse sponsors. En verdere vertraging van de vermeende aspiratie van Oekraïne om ooit lid te worden van de Europese Unie (ook al lijkt dat vooruitzicht steeds onhaalbaarder, nu Zelensky sommige EU-lidstaten zoals Hongarije van zich vervreemdt en Europese regeringen steeds nationalistischer worden).

En natuurlijk is het grote risico dat als het Westen besluit om zijn economische oorlog tegen Rusland verder op te voeren in de periode tussen de volledige bezetting van Donetsk, president Poetin dan opnieuw zal escaleren en zal blijven vechten met het oog op de bezetting van heel Zaporizhia en Kherson? Mijn inschatting is dat hij dat zou doen.

Dit alles legt de druk weer op Europa zelf. Door zich te verbinden om Oekraïne in de strijd te houden, verbindt Europa zich ertoe te betalen voor de halsstarigheid van Zelensky om de onvermijdelijke uitkomst van de oorlog uit te stellen: dat Rusland en Oekraïne pas een akkoord sluiten wanneer Donetsk gevallen is.

Ondanks de regelmatige doemscenario’s dat de Russische economie op het punt staat in te storten, is de waarheid dat Rusland het geld heeft om zo lang als nodig is door te vechten en Oekraïne niet.

Alle ogen zijn dus weer gericht op België, nu de Europese Commissie wanhopig zoekt naar een juridische rechtvaardiging voor de onrechtmatige onteigening van de bevroren Russische activa bij Euroclear. Met 140 miljard dollar zou Zelensky inderdaad nog minstens twee jaar kunnen blijven vechten.

Maar zoals de Belgische premier Bart De Wever onlangs duidelijk heeft gemaakt, gaat zijn land hier niet mee akkoord. En tenzij Rutte, Von der Leyen of een van de andere oorlogszuchtige eurocraten hem met harde hand dwingen om toe te geven, zal het aan de Europese belastingbetaler zijn om Zelensky in de strijd te houden. En dat zal de ondergang van de internationalistische elite op het hele continent alleen maar versnellen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Na de EU-belastingbetalers te hebben beroofd, gebruikt Zelensky chantage om binnen te komen in het blok

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: