Hoe je een Russische tactische nucleaire aanval kunt overleven

Na de publicatie van ons artikel “Herhaalt 1914 zich? Zal er uiteindelijk openlijk oorlog uitbreken tussen Europa en Rusland?”, waarin we onder andere de nucleaire doctrine van de Russische Federatie en ook de Karaganov-doctrine bespraken, bespreekt Dmitry Orlov in zijn artikel van vandaag het worst-case scenario. In Europa zijn de meeste mensen zich niet bewust van de gevaren die in het verschiet liggen. Scott Ritter zal binnenkort ook over deze situatie schrijven.

Met vriendelijke groet, Peter Hanseler.

Artikel door Dmitry Orlov

Ik zou heel graag willen dat mijn lezers in Europa het banket van gevolgen overleven dat hun vertegenwoordigers, al dan niet gekozen, voor hen hebben bereid. Daartoe moeten zij:

1. Zich niet in de buurt van het epicentrum van een verwachte Russische tactische nucleaire aanval bevinden
2. Voorbereid zijn op de mogelijkheid van een Russische tactische nucleaire aanval in hun omgeving en bereid zijn om zich snel te hergroeperen en te evacueren
3. Weten hoe ze moeten overleven in een post-nucleaire wereld

In dit bericht zal ik ingaan op punt 1 hierboven en een lijst geven van deze locaties en een motivering waarom u zich nergens in de buurt daarvan zou moeten bevinden. Natuurlijk is overleven na een nucleaire ramp niet voor iedereen weggelegd. Sommige mensen zouden er de voorkeur aan geven zich gewoon “met een wit laken te bedekken en langzaam naar de dichtstbijzijnde begraafplaats te kruipen — langzaam, om geen stormloop te veroorzaken waarbij iemand gewond zou kunnen raken.” (Dit is een Russische grap uit de Koude Oorlog.) Maar ik hoop wel dat mijn lezers op overleven zijn ingesteld.

De eerste stap bij het oplossen van een probleem is te erkennen dat er een probleem bestaat. Dit is een ambitieus doel voor veel mensen in Europa die nog steeds geloven dat ze magische elfjes zijn die onder een Amerikaanse nucleaire paraplu leven, zelfs nu hun leiders hen in groot gevaar brengen. In een eerdere post heb ik gedetailleerd beschreven hoe de momenteel populaire westerse sport van “de Russische beer uitdagen” waarschijnlijk dodelijke gevolgen zal hebben:

“Het doel van de sport is het ontdekken van ‘de rode lijnen van Rusland’, om met absolute zekerheid vast te stellen wat voor schade aan Rusland kan worden toegebracht zonder dat dit repercussies heeft. De reden waarom deze sport zo ongezond is, is dat zodra je ‘de rode lijn van Rusland’ ontdekt, je doodgaat. Dat is geen sinistere grap of overdrijving: het is een technisch feit.”

Dit is gebaseerd op een algemeen principe dat Rusland doorgaans volgt: het waarschuwt niet, het handelt. De vijand waarschuwen wordt als contraproductief beschouwd, omdat het de vijand de kans geeft zich voor te bereiden. Maar een zekere mate van waarschuwing is onvermijdelijk als het gaat om het gebruik van tactische kernwapens, aangezien er enige interne discussie nodig is om de Russische politieke wereld voor te bereiden op een dergelijke drastische verschuiving. Over een dergelijke verschuiving wordt al enige tijd gediscussieerd, waarbij politieke insiders zoals Sergei Karaganov en Dmitry Medvedev een actieve rol spelen. Maar dan zijn er bepaalde gebeurtenissen die deze discussie vaak versnellen. Zo’n gebeurtenis vond slechts twee dagen geleden plaats, toen vijf opeenvolgende golven van drone-aanvallen plaatsvonden op een studentenflat in Starobelsk, in de regio Loehansk, met 21 doden en vele gewonden tot gevolg. De meeste slachtoffers waren in opleiding tot basisschoolleraar. Het zou een understatement zijn om te zeggen dat de Russen woedend zijn. Hier is een fragment uit een populaire blog, Historical Thimbles, dat u een idee zou moeten geven van de toon van de publieke discussie:

Inmiddels begrijpen de meeste Russen wat er is gebeurd. De hogeschool werd aangevallen met behulp van door de VS geleverde Palantir AI-software, met als doel een zo krachtig mogelijke Russische vergeldingsactie tegen het regime in Kiev uit te lokken, wat ook vrij snel gebeurde. Het doel is om de vergeldingsactie te gebruiken als nog een “bewijs” van “Russische agressie” en deze te gebruiken om de verkeerde toewijzing van nog meer financiële middelen aan de toch al zo goed als verloren Oekraïense zaak te rechtvaardigen. Het grootste deel van deze middelen zal worden verduisterd door degenen die de middelen verkeerd toewijzen en de schandalig corrupte leden van het Kiev-regime. Als we alle irrelevante details weglaten, was het incident een mensenoffer van basisschoolleraren om westerse en Oekraïense criminelen in hoge ambten te verrijken.

Dit alles heeft geleid tot een steeds luider wordend koor van “Waarom bombarderen we ze niet gewoon met kernwapens?” (in de volksmond uitgedrukt als “А может жахнем?”) binnen de Russische politieke ruimte, dat zelfs de meest pro-westerse en vredelievende Russische politici steeds moeilijker kunnen negeren. Ondertussen heerst aan de andere kant van het IJzeren Gordijn de mening dat wederzijdse gegarandeerde vernietiging van kracht blijft. Maar de technische waarheid is dat Rusland bepaalde locaties binnen NAVO-landen en Israël vrijwel straffeloos en met volledige juridische rechtvaardiging in het kader van terrorismebestrijding zou kunnen bombarderen. De NAVO heeft geen middelen om de nieuwe hypersonische raketten van Rusland te onderscheppen, terwijl Rusland over ruime middelen beschikt om alles te onderscheppen wat de NAVO op het land afvuurt.

Dan rijst de vraag: wie moet er als eerste worden gebombardeerd? Het zou zonde zijn om westerse politici of, wat dat betreft, leden van het regime in Kiev te bombarderen. Zij zijn zo goed bezig met het vernietigen van hun eigen landen dat er op termijn zelfs geen kernwapens nodig zouden zijn, maar met al die dode tienermeisjes op de pedagogische hogeschool is tijd plotseling van essentieel belang. Hier is nog wat meer uit dezelfde populaire blog:

“Wanneer is het heilige recht op geweld en moord uit de sfeer van staatsverantwoordelijkheid geglipt naar de zweterige handen van ‘ondernemers’ in offshore-jurisdicties? Hoe moeten we met hen omgaan volgens het ‘internationaal recht’? Er is natuurlijk een antwoord. Omdat dergelijke extraterritoriale acties, die de dood van militairen en burgers veroorzaken, worden beschouwd als banaal terrorisme.

Stel dat de jacht op de terroristen is begonnen, waar moet men dan beginnen? De Europese leiders waren zo vriendelijk om een lijst met doelwitten te verstrekken. Op 26 maart 2026 besloten de leiders van verschillende Europese landen de productie en levering van onbemande luchtvaartuigen (UAV’s) aan Oekraïne op te voeren voor aanvallen op Russisch grondgebied. De productie van UAV’s voor het regime in Kiev zal worden verzorgd door in Europa gevestigde bedrijven die gespecialiseerd zijn in de productie van aanvalsdrones.

“Wij beschouwen dit besluit als een bewuste stap die leidt tot een scherpe escalatie van de militair-politieke situatie op het hele Europese continent en de sluipende transformatie van deze landen tot het strategische achtergebied van Oekraïne,” luidt de verklaring van het Ministerie van Defensie.

Hier is dan de officiële lijst met doelen

Dit is geen politieke fictie of een kwestie voor verdere discussie. Wanneer het Ministerie van Defensie een lijst met doelen opstelt, geeft het daarmee aan bereid te zijn alle items op deze lijst onmiddellijk te vernietigen wanneer daartoe opdracht wordt gegeven. Als u dus wilt overleven, is het volkomen logisch dat u ervoor zorgt dat u zich nergens in de buurt van deze locaties bevindt. Hier is een handige kaart die laat zien hoe ver u zich van deze locaties moet verwijderen:

En hier zijn de daadwerkelijke locaties waarvan u een veilige afstand moet bewaren — minimaal 10 km. Maar aangezien het leven zelfs binnen een straal van 50-100 km rond het epicentrum ernstig verstoord zou raken, moet u, als u binnen die cirkel woont, evacuatieplannen en plannen voor verder overleven hebben, die ik in mijn volgende bericht zal toelichten. Controleer ondertussen uw afstand tot elk van de volgende locaties:

Verenigd Koninkrijk

• Fire Point is gevestigd aan 2 West Row Road in Mildenhall en produceert de FP-1- en FP-2-UAV’s.

Horizon Tech heeft kantoren in Londen (17 King Edward Street) en Leicester (5 Meridian North Block) en is gespecialiseerd in het Sticker-model.

Duitsland

• Da Vinci Avia is gevestigd aan de Felaskostrasse 10 in München en produceert de Da Vinci-UAV.
• Airlogix is gevestigd in München (Lerchenauer Strasse 28) en produceert de Anubis-UAV.

Denemarken

• Kort is gevestigd in Stevring (Østre Alle 6) en produceert de Khaki AK-1000 UAV.

Letland

• Terminal Autonomy is gevestigd in Riga (Latgales 462) en produceert de AQ-400 Kosa UAV.

Litouwen

• Kort heeft een kantoor in Vilnius (Dariaus ir Gireno 21A) en produceert ook de Khaki AK-1000 UAV.

Nederland

• Destinus is gevestigd in Hengelo (Haksbergstraat 71 en Opalstraat 60) en produceert de Ruta UAV.

Polen

• Antonov State Enterprise produceert de An-196 “Luty” aan de Wojska Polskiego-straat 3 in Mielec.
• Ukrspetssystems is gevestigd in Tarnów (Jana Kochanowskiego-straat 30) en produceert de RAM-2X UAV.

Tsjechië

• Deviro is gevestigd in Praag (Na Strží-straat 1702/65) en produceert de Bulava UAV.

Buitenlandse bedrijven die onderdelen produceren

Duitsland

• 3W Professional in Hanau (Lise-Meitner-Strasse 33) produceert zuigermotoren van 30 pk.

Spanje

• Navigation UAV in Madrid (San Sebastián de los Reyes, Teide-straat 3, kantoor 0.1) produceert ontvangers voor ruimteradionavigatiesignalen.

Italië

• KMD Avio in Venetië (Via dell’Artigianato, 12) produceert zuigermotoren met een vermogen van 60–170 pk.
• MVfly in Garbagnate Milanese (Via Forlanini, 76/D) produceert zuigermotoren met een vermogen van 60–170 pk.
• EPA Power in Piemonte (Via Gaetano Salvemini 19) en Omegna (Via Lungolago Gramsci 7) produceert zuigermotoren met een vermogen van 60–170 pk.
• Gillardoni in Mandello del Lario (Viale della Costituzione 32) produceert zuigermotoren met een vermogen van 60–170 pk.

Tsjechië

• PBS in Praag (Krakovská 583/9) en Velké Bíteš (Vlkovská 279) produceert compacte turbostraalmotoren.

Israël

• Elsight in Haifa (P.O. Box 539) en Or Yehuda (3 Ariel Sharon Boulevard) produceert modules voor mobiele netwerkconnectiviteit.

Turkije

• Tualcom in Ankara (Ihsan Doğramaci Boulevard, ODTÜ, SATGEB Zone 160 en Kahramankazan District, HAB OSB Quarter, 3 G3A Sokak Street) produceert ontvangers voor radionavigatiesignalen voor de ruimtevaart.
• Dow Aksa in Yalova (3 Akasya Street) produceert koolstofvezel voor zweefvliegtuigen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Herhaalt 1914 zich? Zal er uiteindelijk openlijk oorlog uitbreken tussen Europa en Rusland?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: