Europa’s vernedering: van vazal tot bijzaak in het Amerikaanse imperium

Mevrouw Von der Leyen geeft ons de opdracht ons tot de tanden toe te bewapenen, zelfs als dat ten koste gaat van de volksgezondheid en het openbaar onderwijs. De NAVO heeft van haar kant besloten dat onze wegen en bruggen op onze kosten moeten worden herbouwd, zodat de tanks van het bondgenootschap eroverheen kunnen rijden op weg naar een oorlog met Rusland – een oorlog die als onvermijdelijk wordt beschouwd, zelfs als die zorgvuldig moet worden uitgelokt.

De admiraal die ooit droomde president van de republiek te worden en die nooit aarzelt om de terroristische doctrine van de NAVO als een nationale plicht uiteen te zetten, veroordeelt kalm jonge Portugese mannen en vrouwen tot de dood voor het fascistische Oekraïne van Zelensky, zodat we kunnen voorkomen dat we worden binnengevallen door de monsters van Poetin. António Costa belooft Zelensky ondertussen alles wat hij kan en niet kan, in de overtuiging dat zijn benoeming tot voorzitter van de Europese Raad eindelijk zijn innerlijke sterke man heeft vrijgemaakt – ook als reactie op de vermeende obsessie van de Russen met wat “van ons” is en hun vermeende verlangen om te luieren in het comfort van “onze beschaving”, schrijft José Goulão.

Elke ochtend wordt van ons verwacht dat we wakker worden en naar het oosten kijken, of op zijn minst onze oren spitsen in die richting, om te controleren of barbaarse horden de grens van Vilar Formoso naar Elvas al zijn overgestoken.

En toch lijkt het er plotseling op dat we ons in plaats van voor te bereiden op een mars naar het oosten, naar het noorden moeten wenden, gedreven door de urgentie om Groenland te verdedigen – dat immense, met ijs bedekte landmassief, rijk aan grondstoffen en strategisch gelegen aan de poort naar het Noordpoolgebied, de nieuwste geopolitieke trend.

Zijn de Russen van gedachten veranderd? Heeft Poetin besloten om de NAVO en de Europese Unie tegelijkertijd te omsingelen door vanuit het noorden binnen te vallen?

Blijkbaar niet. Het monster in Moskou blijft bezig met het methodisch vernietigen van de energie-infrastructuur van West-Oekraïne en het testen van Oreshniks- en Kalibr-raketten die korte metten maken met Patriot-systemen, de trots van de luchtverdediging van de NAVO. Er zijn geen aanwijzingen dat Groenland op zijn agenda staat.

En als Poetin uiteindelijk wel interesse krijgt – mocht hij besluiten dat het door Denemarken bestuurde eiland een tweede Krim is – dan zal hij zeker te laat zijn. Donald Trump, militant pacifist en indirecte Nobelprijswinnaar voor de Vrede dankzij de vrijgevigheid en onbaatzuchtigheid van de fascistische Corina, heeft al stappen ondernomen en heeft de imperiale Stars and Stripes klaar om te worden gehesen boven wat de 51e staat van de Unie zou worden.

Met zulke vrienden…

Ja, beste federalisten, fervente Atlantici, de actor die het dichtst bij een aanval op het grondgebied van de Europese Unie staat, is jullie geliefde Amerikaanse bondgenoot. Terwijl Washington zich bezighield met de herintegratie van Venezuela in de achtertuin van Amerika – door de legitieme president te ontvoeren, want de ecologische wereld draait immers nog steeds op olie – hebben jullie geen bezwaar gemaakt. Toen de Verenigde Staten samen met hun humanitaire zionistische partners een aanval op Iran probeerden, en voorlopig hebben opgegeven, hebben jullie geen bezorgdheid geuit. Democratie moet immers overal worden hersteld waar zij de zogenaamde op regels gebaseerde internationale orde uitdaagt.

Maar nu spreidt de imperiale adelaar, bereden door de onverschrokken Trump, zijn vleugels om zijn klauwen in Groenland te slaan. Dat wil zeggen dat de baas van de NAVO heeft besloten zich een stuk van de NAVO zelf toe te eigenen – en niet minder dan van de Europese Unie – een gebied dat behoort tot een van de landen die het meest geneigd zijn om voor Uncle Sam te kruipen, inclusief Portugal.

De kwestie eb en vloed met de grillige geest van Donald Trump, maar de uitkomst lijkt onvermijdelijk: de president van de Verenigde Staten zal de controle over Groenland niet uit handen geven. Of dat nu via Denemarken, via onderhandelingen of met wapengeweld gebeurt, een dergelijke uitkomst zal opnieuw een vernedering voor de Europese Unie betekenen. Tegelijkertijd zal de façade van de NAVO als “alliantie” verder afbrokkelen, waardoor zichtbaar wordt wat het altijd al is geweest: een slecht op maat gemaakte vermomming voor de militaire kolonisatie van Europa door Amerika.

Sommigen voorzien zelfs dat een militaire actie van de VS tegen Groenland het einde van de NAVO zou betekenen. Voordat het zover is – mocht de Amerikaanse agressie inderdaad plaatsvinden – zou moeten worden beoordeeld hoe “verenigd” Europa zou reageren. Welke landen zouden moedig het hoofd bieden aan de militaire contingenten wier legendarische overwinningen worden gevierd in Hollywoodfilms en sprookjes die zich voordoen als westerse geschiedenis? En welke landen zouden onschuldig fluitend doorgaan met hun leven, omdat het lot van een enorme bevroren rots in het hoge noorden hen eigenlijk niets aangaat?

In dat stadium zouden we niet alleen getuige zijn van de ontmaskering van de NAVO, maar ook van de langzame dood van die grootse fictie die Europese integratie heet – een duidelijke onmogelijkheid voor iedereen die de Europese geschiedenis begrijpt zonder sofisterij.

Omdat het ongemakkelijk is om je geweten te onderzoeken, is het gebruikelijk geworden om te beweren dat dit alles het gevolg is van de duidelijke waanzin van Donald Trump en niet van de Verenigde Staten zelf als imperiale en kolonisatorische natie. Maar doen alsof dat niet zo is, is niet erg intelligent, beste federalisten, beste atlanticisten.

Dit is de essentie van de Amerikaanse ontwikkeling, vooral sinds de val van de Berlijnse Muur en de ontbinding van de Sovjet-Unie – het moment waarop de wereld zogenaamd het paradijs zou binnentreden – en ook als gevolg van de creatie van dat totalitaire instrument dat bekend staat als de “op regels gebaseerde internationale orde”, waarvan de regels veranderen naargelang de stemmingen en belangen van de heersende macht in Washington.

De Verenigde Staten zijn al sinds ten minste het einde van de Tweede Wereldoorlog openlijk een imperiale natie. En westerse regeringen – meer De Gaulle of minder De Gaulle, meer jaren vijftig of minder jaren tachtig – hebben consequent hun vazalschap aangeboden aan dit vermeende baken van democratie, vooral in het licht van de altijd angstaanjagende dreiging uit het Oosten.

Die onderdanigheid werd voortgezet en verdiept onder het harmonieuze koor van de op regels gebaseerde orde, en dus volgden Europese legers gehoorzaam de Amerikaanse “bevrijders” naar Afghanistan, Irak en Libië – waar, volgens het officiële Amerikaanse verhaal, Europesnarratief, Europese soldaten lafhartig niet in voldoende aantallen zijn gesneuveld.

Als de waanzin van Trump velen verontrust, werd die van Joe Biden met toegeeflijkheid ontvangen, ondanks het feit dat hij – met of zonder Obama, die specialist in executies op afstand – de menselijke moerassen van Oekraïne en Syrië heeft gecreëerd en de tragedie van Palestina verder heeft verdiept.

Het zijn de Verenigde Staten van Amerika die Groenland bedreigen en de NAVO en de Europese Unie vernederen – nu via Trump. Beste federalisten, beste atlanticisten, kijk eens naar de oorlogen, staatsgrepen en bloedbaden die sinds Korea op vier continenten zijn gepleegd, lang voordat Trump enige macht uitoefende. Destijds belichaamde hij slechts de Amerikaanse droom: een megazakenman die uitsluitend dankzij zijn talent en de serene mechanismen van “vrije kansen” een onmetelijk vastgoed- en financieel imperium had opgebouwd.

De president van de Verenigde Staten dient, zoals Eisenhower waarschuwde, het militair-industrieel complex volgens de behoeften van het imperiale kapitalisme. Trump is geen uitzondering. Hij is gewoon weer een president in dienst van een systeem dat het Westen, zonder wijzigingen, omarmt als globalistisch.

Vergeef mij de herhaling, geachte federalisten en atlanticisten, maar u werd pas wakker voor deze realiteit – waarvan u medeplichtig bent – toen ze aan uw deur in Groenland klopte. U zag niets verontrustends toen Afghanistan, Irak, Libië, Syrië of Palestina bloedden. Niets toen er staatsgrepen werden gepleegd in Latijns-Amerika, toen dictators werden gekoesterd, toen onderdrukking werd gesponsord. Ook dit is Amerika – grotendeels al voordat Trump werd geboren.

Dus nee, de verkiezing van Trump is geen misverstand. Hij werd verkozen, verslagen en opnieuw verkozen. Zoals het Portugese gezegde luidt: iedereen kan de eerste keer vallen; de tweede keer alleen degenen die dat willen.

Met vrienden als deze, die loyaliteit belonen met een inbraak in je huis, heeft het weinig zin om te klagen over vijanden.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Gebroken en verslagen: de Europese Commissie van Ursula von der Leyen is een zinkend schip

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: