Een door de VS geleide operatie om het regime in Iran omver te werpen zou neerkomen op een oorlogsverklaring aan China, en wel om de volgende redenen

De toenemende geruchten over een militair conflict tussen de VS/Israël en Iran zijn niet van de ene op de andere dag ontstaan. Ze zijn al jaren in de maak, vanaf vlak na de islamitische revolutie en de Iraanse gijzelingscrisis, toen de toenmalige president Jimmy Carter Iran voor het eerst met economische sancties trof.

Washington gebruikte Irak vervolgens in de jaren tachtig als proxy om de Iraniërs te bestrijden in de bloedige oorlog tussen Iran en Irak, toen Saddam Hoessein, toen een bondgenoot van de VS, mosterdgas gebruikte om tienduizenden Iraniërs uit te roeien, schrijft Leo Hohman.

Aangezien Israël door velen in de regio wordt gezien als een vijandige Amerikaanse/Britse buitenpost in het Midden-Oosten, vocht Iran terug door Israël aan te vallen via zijn proxy Hezbollah in Libanon en Syrië.

De Israëli’s reageerden na het bloedbad van 7 oktober, dat zij aan Iran toeschrijven, door een staatsgreep in Syrië te helpen organiseren en vervolgens Hezbollah-commandanten uit te schakelen door middel van militaire en inlichtingenoperaties, waaronder het laten ontploffen van piepers. Israël heeft ook Iraanse commandanten vermoord tijdens de 12-daagse oorlog in juni 2024. Trump zelf gaf opdracht tot de moord op de Iraanse generaal Qasem Soleimani in de buurt van de internationale luchthaven van Bagdad op 3 januari 2020.

Maar nu lijkt de hele dynamiek tot een hoogtepunt te komen met wat een totale oorlog tussen de VS en Iran zou kunnen worden.

Het is belangrijk om te weten dat dit niet zozeer een oorlog tegen Iran is, als wel een poging om de druk op China en Rusland verder op te voeren.

Net als Venezuela voordat de VS dat land aanvielen en de leider ontvoerden, is Iran een belangrijke bron van olie voor China.

Maar terwijl China slechts ongeveer 5 procent van zijn totale olievoorziening uit Venezuela betrok, haalt het 19,8 procent uit Iran.

China zou zijn Venezolaanse oliebron kunnen verliezen.

China kan het zich niet veroorloven om zowel de Venezolaanse als de Iraanse olie te verliezen.

Door China de toegang tot goedkope olie van zijn bondgenoten te ontzeggen, hoopt Washington China te dwingen olie te kopen van Washington en/of met Washington verbonden landen, tegen een veel hogere prijs. Volgens berekeningen van een handelaar geciteerd door Reuters besparen Chinese raffinaderijen bijvoorbeeld ongeveer 8 tot 10 dollar per vat als ze Iraanse lichte ruwe olie kopen in plaats van niet-gesanctioneerde ruwe olie uit Oman.

China heeft de grootste industriële basis ter wereld en heeft daarom enorme hoeveelheden energie nodig om die industrie van stroom te voorzien. Haal daar 25 procent vanaf en plotseling verkeert de industriële economie van China in reëel gevaar.

We weten dat de meeste oorlogen worden gevoerd om grondstoffen en deze oorlog is daarop geen uitzondering. Al het gepraat over Iran dat terrorisme financiert en zijn eigen bevolking vermoordt, is slechts window dressing bedoeld om oorlogshysterie aan te wakkeren onder de onwetende massa’s in Amerika en het Westen. Washington houdt van terrorisme als het namens hen wordt uitgevoerd. Daarom kunnen de Oekraïners wegkomen met het vermoorden van Russische generaals zonder dat Washington iets zegt, en kunnen de Israëli’s elk land binnenvallen dat ze willen en de topleiders van hun vijanden vermoorden. Als Rusland, China of Iran dat zouden doen, zou het terrorisme worden genoemd.

De internationale geopolitiek is meedogenloos en sluw en wordt uitgevoerd zonder enige aandacht voor mensenlevens of fundamentele moraal. Het draait allemaal om het uitoefenen van macht en het vergaren van grondstoffen.

Als China de acties van Washington tegen Iran ziet als een achterdeurmethode om zijn brandstofafhankelijke industriële basis van de benodigde energiebronnen te beroven, zal dat door Peking waarschijnlijk worden geïnterpreteerd als een oorlogsverklaring van de VS.

Washington riskeert dat China het niet langer in zijn belang acht om zich afzijdig te houden nu de VS steeds agressiever optreden tegen zijn bondgenoten. Het kon het zich veroorloven om Venezuela te laten vallen, maar kan het zich ook veroorloven om de banden met Iran te verbreken?

De vraag die Trump bezighoudt, moet wel zijn: willen we echt de olietoevoer naar China afsnijden en de draak verder in de armen van de Russische beer drijven?

Rusland heeft al zijn handen vol aan Oekraïne, een oorlog die binnen een paar weken voorbij zou zijn geweest als de VS en de NAVO niet zoveel wapens en geld naar Oekraïne hadden gesluisd. De VS heeft sancties opgelegd aan landen die Russische olie kopen en lijkt nu klaar te zijn om een poging te wagen om de olie die van Iran naar China gaat, te bemachtigen.

Washington heeft Rusland al in een hoek gedreven. Is China de volgende?

Het is niet zo dat China geen invloed heeft op de VS. Het heeft niet-militaire opties om het Westen tegen te werken en zal die kaarten waarschijnlijk uitspelen voordat het militaire stappen onderneemt. China zou de levering van zeldzame aardmetalen aan de VS kunnen stopzetten. Het zou de verwerking van essentiële medicijnen zoals antibiotica kunnen stopzetten, die voor het grootste deel vanuit China naar de VS worden geëxporteerd.

China kan zijn spel op het gebied van economische oorlogsvoering opvoeren en er zijn tekenen dat het precies dat doet.

In de laatste schokkende stap heeft Xi Chinese banken opgedragen Amerikaanse staatsobligaties te dumpen. Grote Chinese banken zijn al stilletjes bezig met het dumpen van staatsobligaties, maar nu gaan ze officieel en op grote schaal de dollar afschaffen. Dit is ook de reden waarom China in een ongekend tempo goud heeft gekocht.

De VS hebben ondertussen, in een poging om het verlies van China’s bereidheid om Amerikaanse schulden te financieren te compenseren, geld gedrukt om hun eigen schulden op te kopen. Dit is vergelijkbaar met het drukken van je eigen dollars op een inkjetprinter om je eigen creditcardschulden af te betalen.

Het resultaat van dit waanzinnige monetaire beleid zal een toename van de inflatie zijn. Amerikanen die nu al moeite hebben om hun boodschappen, autoreparaties, stijgende verzekeringspremies en nog veel meer te betalen, zullen dus nog meer te maken krijgen met inflatoire economische druk als gevolg van het roekeloze buitenlandse beleid van Donald Trump. Dit fenomeen had niet op een slechter moment kunnen komen voor de regering-Trump, nu we op weg zijn naar de tussentijdse verkiezingen in november.

Het komt erop neer dat er een grote strijd gaande is om de wereldwijde monetaire suprematie en een race om te zien wie de meeste goud-, mineralen- en oliebronnen kan controleren.

De VS hebben sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog grote rijkdom vergaard door hun dollar als wereldwijde reservevaluta te gebruiken. Maar de VS hebben dat privilege misbruikt door hun valuta als wapen in te zetten en sancties op te leggen aan landen die niet meewerken aan het beleid van Washington in het Midden-Oosten en elders in de wereld. Als gevolg daarvan hebben veel landen, na decennia te hebben gezien hoe de VS landen straffen omdat ze gewoon zaken en handelsbetrekkingen met de wereld willen onderhouden, zoals soevereine naties het recht hebben om te doen, nu de deur achter zich dichtgeslagen. Ze dumpen hun dollars en kopen geen Amerikaanse schatkistcertificaten meer. Ze hebben gezien wat er met Rusland en nu met China is gebeurd en zijn bang dat zij de volgende zijn.

De jarenlange vijandigheid tussen Iran en de VS/Israël is de context die doorgaans niet door de mainstream media wordt belicht. Ze willen je doen geloven dat deze oorlog, als die komt, alleen maar gaat om het bevrijden van het onderdrukte volk van Iran, terwijl het in werkelijkheid gaat om het hertekenen van kaarten en het afdwingen van een herschikking van landen op een manier die voordeliger is voor de VS en Israël, met het risico dat China en Rusland worden meegesleept in een regionale of zelfs mondiale militaire confrontatie.

Sommigen suggereren dat de VS aan een afrekening toe is, dat haar invloed in het Midden-Oosten en de wereld niet langer in verhouding staat tot haar economische en militaire macht, dat haar macht meer op perceptie dan op realiteit is gebaseerd.

Zou er in 2026 een afrekening kunnen komen, waarbij Iran de plaats is waar de VS te ver is gegaan, niet alleen tegen Iran maar ook tegen China?

De tijd zal het leren.

In tegenstelling tot de 12-daagse oorlog van afgelopen juni is het doel van deze volgende militaire aanval openlijk verklaard: “regimeverandering”.

Maar daar ligt ook het probleem.

Het Iraanse regime zal niet zomaar zijn biezen pakken en vertrekken bij het eerste teken dat er bommen op Teheran vallen.

Ze zullen zich schrap zetten en de bombardementen afwachten.

De enige manier om snel een regimewisseling te bewerkstelligen, zou zijn om massaal troepen in te zetten, iets waar Trump terughoudend in lijkt, gezien de kans op onaanvaardbare Amerikaanse slachtoffers vlak voor de verkiezingen.

Om een regimewisseling af te dwingen door Iran te bombarderen zonder troepen op de grond, zouden maanden van voortdurende luchtaanvallen nodig zijn.

Militaire strategen zoals kolonel Douglas MacGregor hebben gewaarschuwd dat de VS niet over de voorraden of de industriële capaciteit beschikt om een maandenlange bombardementscampagne tegen Iran te voeren.

Trump heeft zichzelf echt in een hoek gedreven. Hij heeft een enorme marinevloot verzameld in de Perzische Golf met als enig doel Iran aan te vallen en het regime omver te werpen.

Misschien geeft hij de voorkeur aan een onderhandelde “deal” waarbij het Iraanse regime aan de macht blijft in ruil voor bepaalde concessies met betrekking tot de steun van Iran aan anti-Israëlische proxies en het harde optreden tegen de protesten in eigen land. Maar dan krijgt hij te maken met de Israëli’s. Zij zijn vastbesloten om het regime omver te werpen en rekenen erop dat Trump dat voor hen zal doen. Ook de neoconservatieven in Washington oefenen druk uit op Trump om de trekker over te halen en Iran volledig binnen te vallen, als dat nodig is om de islamitische regering uit de macht te zetten.

De wereld verandert, en niet op een manier die gunstig is voor de belangen van de VS. Helaas heeft Washington deze veranderingen zelf teweeggebracht.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Iran heeft zojuist bewezen dat het Israël kan raken met “Kheibar Shekan” ballistische raketten

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: