Toen Shakespeare zo’n 420 jaar geleden die komedie schreef over een hoop gedoe om iets onbelangrijks of triviaals, had hij waarschijnlijk nooit kunnen vermoeden dat de titel van het stuk zo treffend zou zijn voor de topontmoeting tussen China en de VS van vorige week.
Afgezien van de pracht en praal rond de grootse ontvangst, het staatsdiner en de fotomoment bij de Tempel van de Hemel, lijkt er maar heel weinig uit de bijeenkomst te zijn gekomen, schrijft Hua Bin.
Toen ik mijn laatste essay schreef, Wat te verwachten van de ontmoeting tussen Xi en Trump, had ik zeer lage verwachtingen en die werden overtroffen, aangezien er nog minder werd geleverd.
Kortom, de bijeenkomst was “teleurstellend” – een woord dat ik de laatste tijd blijkbaar veel gebruik 🙂
De agenda van Peking was gericht op het stabiliseren van de relatie met een Amerikaanse president die aantoonbaar klinisch instabiel is. Volgens die maatstaf was de top een succes.
Het grotere plaatje is dat het duidelijk is dat beide partijen zo ver uit elkaar staan op belangrijke punten dat er geen realistische verwachting mag zijn dat ze hun meningsverschillen zullen oplossen, laat staan dat ze samen de problemen van de wereld zullen oplossen.
Toch durf ik een paar observaties te delen over wat er zich buiten de vergaderzalen afspeelde en wat daaruit geleerd kon worden.
Lauwe berichtgeving op Chinese social media
In vergelijking met de brede en diepgaande analyse op Chinese social media van de oorlogen in Oekraïne en Iran, werd de top met weinig enthousiasme of opwinding ontvangen.
Het lijkt erop dat de Chinese internetgebruikers de top ongeveer evenveel onverschillige aandacht schenken als het bezoek van Starmer, het bezoek van Merz en het bezoek van Carney eerder dit jaar of het bezoek van Macron afgelopen december.
Er lijkt iets meer interesse te zijn voor het bezoek van president Poetin later deze week. We zullen zien wat daaruit voortkomt.
De berichten die Chinese internetgebruikers de afgelopen weken op het WeChat-account van de Amerikaanse ambassade in Peking hebben achtergelaten, zijn veelzeggend.
De meeste lijken korte teksten te zijn zoals “hehe, leuk” of “ja, dat is waar” (het kenmerk van ongeloof en cynische onoprechtheid) of memes van geeuwen of gniffelen die onder de foto’s van Trumps staatsbezoek of zijn warme uiting van “vriendschap” met zijn gastheer worden geplaatst.
Deze lijken opvallend veel op de berichten die op het WeChat-account van de Amerikaanse ambassade werden achtergelaten tijdens de eerste maand van de oorlog met Iran, toen daar verhalen werden gepost over de Amerikaanse overwinning in Iran en de rechtvaardigingen voor de verrassingsaanval.
Aan de andere kant overspoelden Chinese internetgebruikers de WeChat-accounts van de Iraanse ambassade met steunbetuigingen, vragen over hoe ze geld aan Iran konden doneren, en zelfs ongevraagde suggesties over hoe de F-35 uitgeschakeld kon worden.
Een tutorial die werd gepost door een Chinees social media-account (Old Hu Talks the World) ging viraal. De tutorial werd half maart gepost door een ruimtevaartingenieur die was opgeleid aan de Northwestern Polytech University, een vooraanstaand defensie-onderzoeksinstituut in Xi’an dat zelf het doelwit is van Amerikaanse sancties.
De video, ondertiteld in het Perzisch, legde nauwkeurig uit hoe Iran zijn goedkope systemen kon gebruiken om de geavanceerde stealth-jager te raken en te vernietigen.
De strategie van Old Hu was erop gericht om de bekende fysieke beperkingen van stealth-technologie op verschillende manieren uit te buiten: vijf dagen nadat de tutorial was geplaatst, beweerde Iran met succes een F-35 te hebben geraakt met behulp van zijn eigen luchtverdediging, hoewel de VS alleen toegaf dat de F-35 “een noodlanding had gemaakt” en dat “zowel de piloot als het vliegtuig veilig zijn”.
- Passieve infrarooddetectie: de tutorial stelde voor om elektro-optische/infrarood (EO/IR) sensorsystemen te gebruiken. In tegenstelling tot traditionele radar zijn deze systemen passief en zenden ze geen signalen uit die de radarwaarschuwingsontvangers van de F-35 zouden activeren.
- Richten op de “kwetsbare achterkant”: Hu merkte op dat hoewel de F-35 is ontworpen om van voren onzichtbaar te zijn, zijn thermische signatuur beter detecteerbaar is vanaf de achterkant. De tutorial pleitte ervoor om te wachten tot een stealthvliegtuig voorbij is gevlogen alvorens de luchtverdediging in te schakelen om het van achteren aan te vallen.
- “Tripwire”-netwerken: het gebruik van een netwerk van passieve sensoren zou oudere, snelle raketten – zoals de R-27T/ET Vympel uit het Sovjettijdperk – naar de thermische signatuur van het vliegtuig kunnen leiden zonder dat actieve radargeleiding nodig is.
- Goedkope lokvogels: de strategie omvatte het gebruik van nep-radarsystemen om Israëlische of Amerikaanse aanvallen naar valse doelen te lokken, waardoor de daadwerkelijke verdedigingssystemen werden beschermd totdat ze klaar waren om toe te slaan.
De South China Morning Post berichtte over dit voorval, en u kunt het artikel hier lezen. https://www.scmp.com/news/china/science/article/3348619/how-take-down-us-f-35-over-iran-chinese-engineers-prophetic-tutorial-goes-viral
Ongeacht of de tutorial heeft geholpen bij het neerhalen van de F-35, heeft Iran wel dezelfde tactiek ingezet om talrijke MQ-9 Reaper-drones uit te schakelen met zijn Model 358-raket. Je kunt de details lezen in mijn eerdere bericht hier. https://huabinoliver.substack.com/p/the-us-war-machine-underwhelms-part-abd
Peking stelt teleur door te voorspelbaar en te gematigd te zijn
Hoewel het doel van Peking was om de relatie in evenwicht te houden en president Xi daarvoor zorgde, is de veel te voorspelbare aanpak van Peking ten opzichte van Trump teleurstellend, althans voor mij en veel waarnemers op social media.
Peking staat erom bekend een strikter aanhanger van diplomatieke normen te zijn. Het geeft uit principe geen preken of les aan andere landen. En natuurlijk valt er weinig te winnen bij het van streek brengen van een bekende egocentrische narcist als Trump.
Dat gezegd hebbende, dit is een man die door en door oneerlijk en corrupt is, en die misdaden tegen burgers in Iran en Venezuela heeft begaan met ongeproviceerde agressieoorlogen. Hij dreigde zelfs met genocide om de Iraanse beschaving te vernietigen.
De door Trump beleden “vriendschap” met president Xi is niet voldoende om hem grote eer en respect te betonen.
Peking had zijn misdaden niet mogen negeren. Veel van de chaos en onrust in de wereld waar president Xi in zijn openingswoord naar verwees, werd aangewakkerd door zijn “gast”.
Marco Rubio valt onder Chinese sancties en hij zou het land niet mogen worden binnengelaten zolang deze sancties nog van kracht zijn. Peking had duidelijk moeten maken dat zijn sancties serieus zijn en dat opportunisme niet boven principes mag prevaleren.
De diplomaten van Peking zijn ook te passief en reactief. De belangrijkste handels- en technologieagenda wordt bepaald door acties van de VS en Peking reageert daar slechts op.
Waarom zou Peking zich in een positie plaatsen waarin handelsoorlogen en technologie-embargo’s allemaal door de VS en het Westen worden geïnitieerd, in plaats van de agenda op zijn eigen voorwaarden te bepalen?
China zou heel goed proactieve maatregelen kunnen nemen om zijn toeleveringsketens en commerciële belangen te beschermen, zoals de invoer van olie en gas uit de Golf, in plaats van te reageren op de offensieve stappen van de andere partij.
Peking zou bijvoorbeeld zijn eigen marinevloot kunnen sturen om zijn olietankers uit Iran te beschermen tegen de illegale Amerikaanse blokkade en onderschepping.
Waarom staat Peking erop dat zijn vijand “het eerste schot lost”?
Wat voor de een geldt, geldt immers ook voor de ander. Als anderen hard spelen door extraterritoriale regels op te leggen, zou Peking niet alleen in gelijke mate moeten reageren, maar ook proactief moeten optreden door zijn eigen regels vast te stellen.
Er is ook een sterke asymmetrie in de relatie tussen de VS en China. Waarom worden Apple en Tesla verwelkomd op de Chinese markt, terwijl Huawei en BYD uit de VS worden geweerd?
Waarom kunnen de CEO’s van Huawei, DJI, BYD en SMIC niet naar de VS gaan om daar zaken te doen?
Waarom zou van Peking worden gevraagd om soja, rundvlees en olie uit de VS te kopen, terwijl dergelijke grondstoffen elders prima tegen lagere prijzen verkrijgbaar zijn?
Waarom wordt er geen poging gedaan om de VS ertoe aan te zetten Chinese elektrische auto’s, zonnepanelen en batterijen te kopen, terwijl deze wereldwijd concurrerend zijn?
Waarom zou Peking Blackrock, Citigroup of Visa toelaten, terwijl hun Chinese tegenhangers van de Amerikaanse markt worden geweerd?
In plaats van de VS vriendelijk te vragen af te zien van wapenverkoop aan Taiwan, een afvallige provincie, waarom zou Peking dan niet naar eigen goeddunken wapens verkopen aan Iran, Rusland of wie dan ook, als onderdeel van een staatsrelatie en volledig in overeenstemming met het internationaal recht?
De benadering van Peking ten opzichte van Trump en het Amerikaanse regime is veel te voorspelbaar en te weinig strijdlustig, gericht op stabiliteit en het vermijden van opschudding.
Een andere aanpak zou de belangen van China juist beter dienen door proactiever de agenda te bepalen en in de aanval te gaan.
Het is tijd voor een reset in de relatie, maar de top is er niet in geslaagd om zelfs maar de weg vrij te maken voor een dergelijke reset.
Er is geen ontkomen aan het feit dat de VS een oligarchie is
Als er bij sommige Chinezen nog enige illusie bestaat dat de VS een “democratie” is die navolging verdient, dan maakt de passagierslijst van Air Force One daar voorgoed een einde aan.
Chinese internetgebruikers hebben opgemerkt dat er vijf miljardairs zitten onder de zeventien bedrijfsleiders die Trump naar Peking vergezellen – Elon Musk, Tim Cook, Jensen Huang, Larry Fink (Blackrock) en Steve Schwarzman (Blackstone).
Volgens Forbes bevinden zich onder de kabinetsleden en adviseurs van Trump tussen de 12 en 15 miljardairs, Trump zelf niet meegerekend.
De delegatie naar Peking vertegenwoordigt de belangen van het Amerikaanse bedrijfsleven op het hoogste niveau, van de techsector (Nvidia, Tesla, Apple, Micron, Qualcomm) tot Wall Street (Goldman Sachs, Citigroup, Visa, Blackrock) en de agro- en luchtvaartsector (Cargill, Boeing, GE Aerospace).
Deze celebrity/miljardair-CEO’s zijn geen doorsnee werkbijen die op reis zijn om een paar deals te sluiten. Zij vormen letterlijk de heersende klasse van de VS.
De Amerikaanse regering is vandaag de dag volledig in de greep van oligarchische belangen. Ze wordt geleid door een vastgoedmiljardair die steeds rijker wordt door cryptodeals, handel met voorkennis en diverse “pay-to-play”-constructies.
De staat bestaat om de belangen van deze oligarchen te dienen.
Peking nodigde ook verschillende vooraanstaande bedrijfsleiders uit voor het staatsdiner, waaronder Lei Jun (Xiaomi), Liang Rubo (ByteDance), Yang Yuanqing (Lenovo) en Cao Hui (Fuyao Glass).
Dit zijn ook selfmade miljardairs, maar geen van hen heeft enige politieke invloed op Xi of de Chinese regering.
Ze hebben geen kanalen naar de macht, zoals lobby’s, denktanks, politieke donaties en SuperPAC’s.
Er was een tijd dat sommige Chinezen leefden met de illusie dat ‘democratie’ beter is dan een eenpartijstelsel en dat de VS een democratie is.
Maar ‘heerschappij door de rijken’ is plutocratie, geen democratie. De twee kunnen niet naast elkaar bestaan, wat betekent dat je niet tegelijkertijd een plutocratie en een democratie kunt zijn.
De vrolijke bende bandieten van Trump in Air Force One heeft deze nietsvermoedende Chinezen laten zien wie er werkelijk over de VS heerst.
Je vraagt je af: wie denkt er nu dat het beter is om geregeerd te worden door Trump, Larry Fink en Elon Musk dan door Xi en de CPC?
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Peking stelde teleur door te voorspelbaar en te gematigd te zijn.
Dat is het euvel van heel veel aardbewoners.
– Misschien komt dat doordat ze niet kunnen geloven dat mensen zo inslecht kunnen zijn.
– Misschien komt het omdat ze zelf te veel fatsoen hebben meegekregen van thuis
(iemand die ouder is, de pastoor en de agent hebben altijd gelijk, of zoiets.
– misschien komt het omdat ze fervente 10 geboden belijders zijn.
het kan verschillende redenen hebben, maar het wordt toch langzaam tijd dat de mensen
wakker worden want de huidige westerse rijke en/of de politieke systeemprofiteurs gaan
echt over lijken om hun doelen te bereiken : de lijken van gebombardeerde beschavingen
en anders wel de lijken van verplicht vechtbereide eigen bevolking.
Ze stelen ook op legale manier het jarenlange opgebouwde welzijn van hun burgers
middels specifiek gebruik van belastinggeld waar weer andere rijken zich aan bedruipen.
En naar de burgers wordt niet geluisterd.
Sluw als ze vooraf geweest zijn door aan het referendum te sleutelen.
Iedereen, niet alleen China is te gematigd.
De huidige westerse leiders zijn een groot gevaar voor vriend en vijand.
Iedereen is te gematigd tegen deze systeemprofiteurs die de woorden democratie
gebruiken maar de democratie helemaal naar de kloten geholpen hebben.
Het mag best wat feller, het gaat om uw leven, uw kinderen, uw bezittingen, een ieders
toekomst waar anderen zich aan verrijken.
Als iemand op straat uw beurs met 25 euro rolt en u krijgt hem bij de kladden dan slaat
u hem de kop van het lijf als het even lukken kan.
En deze volksverlakkers kunnen doen wat ze willen.
ok het lijkt nu wel duidelijk, Hitler was een schooljongetje uit de lagere klasse…
Dit is een beschrijving van Hua Bin van de ontmoeting.
Dan is er nog een beschrijving( nog niet volledig (want die is pas vanaf donderdag te lezen) van Benjamin Fullford die ook een beschrijving geeft over deze ontmoeting om te vergelijken.
en natuurlijk zijn er nog vele pro en anti andere schrijvers die deze ontmoeting beschrijven.
https://roserambles.org/2026/05/18/benjamin-fulford-weekly-geo-political-news-and-analysis-may-18-2026/
Hetzelfde geldt voor Putin. Kan de oorlog afmaken binnen twee dagen door Zijn krachtigste wapens in te zetten, maar…hij vindt de Oekraïners zijn broeders en wil zoveel mogelijk doden vermijden, terwijl de nazis van de Oekraine Moskou in puin aan het schieten is. Fatsoen betekent internationaal, dat je een mindere opponent de leidende rol geeft.
Misschien heb je gelijk Joost
– Of er is een overkoepelende agenda.
– Of Poetin wil geen beschavingsuitroeiende achterbakse hork zoals Trump zijn.
Omdat hij weet dat als op die manier gewonnen wordt, het altijd een schaduw zal
werpen op de nieuwe wereld die op de fundamenten van de lijken van miljoenen
mensen is opgebouwd.
Ik hoop op het 2e en denk dan, waar zou hij moeten beginnen om tactisch
de systeemrot beetje bij beetje te verwijderen ?