Ik waarschuw al lang dat de openlijke betrokkenheid van de Europeanen bij de oorlog tegen Rusland er op een gegeven moment toe moet leiden dat Rusland hierop reageert. Het is immers niet alleen zo dat Polen, de Baltische staten en Finland Oekraïne niet verhinderen hun luchtruim te gebruiken voor aanvallen op doelen in Rusland, maar blijkbaar worden er ook vanuit de Baltische staten drones gelanceerd voor aanvallen op Rusland.
En alsof dat nog niet genoeg is, worden de drones en raketten die in Rusland inslaan helemaal officieel in Europa geproduceerd en door Europa betaald. En aangezien Oekraïne geen eigen satellietverkenning heeft, hoef je geen helderziende te zijn om te begrijpen wie Oekraïne daarvoor de doel- en verkenningsgegevens levert, temeer daar de westerse landen dat ook helemaal niet verbergen, schrijft Thomas Röper.
De Russische deskundige Karaganov pleit al lang ervoor dat Rusland vanaf het begin hard had moeten reageren op de kleine escalatiestappen die hebben geleid van de levering van kogelvrije vesten in maart 2022 tot de levering van tanks, langeafstandsraketten en gevechtsvliegtuigen. En indien nodig zelfs met het inzetten van een kernwapen, om de Europeanen te laten zien dat Rusland het serieus meent.
Inmiddels geven steeds meer Russische deskundigen Karaganov gelijk en geven ze toe dat – als de Russische regering in 2022 naar hem had geluisterd – de oorlog waarschijnlijk snel zou zijn beëindigd, omdat het Westen dan niet zou hebben durven deelnemen aan de oorlog op zo’n openlijke manier. De Europeanen interpreteren het Russische geduld echter als zwakte en voelen zich genoodzaakt om steeds openlijker deel te nemen aan de oorlog tegen Rusland.
Nu heeft Fjodor Lukjanov, het hoofd van de beroemde Valdai-conferentie en een van de toonaangevende Russische geostrategen, zich in een interview bij dit koor aangesloten, wat opmerkelijk is omdat Lukjanov eigenlijk bekend staat om zijn de-escalerende houding. Ik heb het interview vertaald.
Begin van de vertaling:
Fjodor Lukjanov: Halfslachtige maatregelen volstaan niet, want Europa verbergt niet langer dat het oorlog voert tegen Rusland
Terwijl de Europeanen ontspannen koffie drinken en hun staatshoofden oorlogje “spelen“, hebben de VS besloten de nagedachtenis aan hun belangrijkste havik, Lindsey Graham, te vereeuwigen door de goedkeuring van hun strengste sanctiewet tegen Rusland. Het Westen is niet langer bang voor rode lijnen, wat betekent dat het tijd is dat Rusland nu ook doelen buiten Oekraïne aanvalt.
Fjodor Lukjanov, voorzitter van het presidium van de Raad voor Buitenlands en Defensiebeleid, sprak zich hierover uit in een interview met Ukraina.ru.
De EU zal vanaf maart 2027 geen dienstplichtigen uit Oekraïne meer als vluchtelingen opnemen, zo maakte de persdienst van de Raad van de EU op 15 juli bekend.
Al op 14 juli had Donald Trump tijdens een officiële ontmoeting met de Iraakse premier Ali al-Zaidi in het Witte Huis gereageerd op het wetsvoorstel inzake sancties tegen Rusland, dat was ingediend door wijlen Lindsey Graham: “Er is een goede kans dat dit gebeurt.“
Vraag: De nieuwe versie van het wetsvoorstel van Graham lijkt afgezwakt wat betreft de secundaire sancties tegen China en India. Kan men zeggen dat de pogingen om Rusland te isoleren zijn mislukt en dat de VS gedwongen zijn zich terug te trekken?
Lukjanov: Over deze sancties is lang gesproken.
De overleden senator Graham heeft vorig jaar herhaaldelijk verklaard dat alles klaar was en dat de president op het punt stond het document te ondertekenen, maar toen is alles “op niets uitgelopen“. Nu zou zijn onverwachte overlijden vreemd genoeg als katalysator kunnen dienen: Trump heeft al verklaard dat de nagedachtenis aan zo’n uitmuntende persoonlijkheid in ere moet worden gehouden. Daarom ga ik ervan uit dat de wet zal worden aangenomen.
Het bijzondere aan de Amerikaanse planning is dat Graham een meester was in het ensceneren. Het doel is om “onwankelbare vastberadenheid“ te tonen. Tegelijkertijd gaan de Amerikanen echter zeer voorzichtig te werk om hun eigen belangen niet in gevaar te brengen. In tegenstelling tot de Europeanen, die zich eerder laten leiden door politieke slogans, vermijden de VS [bij sanctiewetten] zorgvuldig onderwerpen waarbij ze afhankelijk zijn van Rusland.
Vraag: Waarom heeft Trump dit pakket nog niet doorgevoerd, als het zo belangrijk is?
Lukjanov: Ik denk dat hij zichzelf niet de handen wil binden. Sancties opleggen is een serieuze zaak: het is bijna onmogelijk om ze ongedaan te maken. We herinneren ons het verhaal van het Jackson-Vanik-amendement, dat decennialang als onderhandelingsmiddel diende tussen het Congres en de regeringen van verschillende Amerikaanse presidenten en allang zijn betekenis heeft verloren.
In het huidige, nogal “afgeslankte“ sanctiepakket is zelfs niet eens de hoogte van de invoerrechten het belangrijkste. Ik herhaal het nog maar eens: voor het Witte Huis is het het belangrijkst om flexibel te blijven en zelf te kunnen beslissen wanneer sancties worden opgelegd en wanneer niet.
Vraag: En hoe zit het met India en China? Dat zijn tenslotte onze belangrijkste partners…
Lukjanov: Voor ons is dat het belangrijkste onderwerp. Trump heeft al geprobeerd India onder druk te zetten onder het voorwendsel van de handel met Rusland en dat als pressiemiddel te gebruiken in een groot handelsconflict. Je kunt niet zeggen dat dat helemaal niet zou hebben gewerkt, maar de Indiërs zijn vindingrijk; ze kunnen de risico’s niet zomaar negeren. Toch gaat de handel met Rusland ondanks de sancties tegen onze olieproducenten gewoon door.
Met China ligt het nog moeilijker. Met de VS en China hebben we te maken met twee economische supermachten die zich in verschillende sferen bevinden. Als de Amerikanen Peking onder druk zetten vanwege Rusland, bijvoorbeeld met de beschuldiging “Jullie gedragen je slecht”, zal dat de Chinezen erg irriteren. Naar mijn mening bereiken ze niets met dergelijke brutaliteiten. Daarom zal de wet waarover we het hebben hoogstwaarschijnlijk flexibele mechanismen bevatten: “Wat India en China betreft, daar kijken we later wel naar“.
Vraag: Ze hebben sancties tegen Iran en de Hezbollah in hetzelfde pakket opgenomen. Waarom deze mengelmoes?
Lukjanov: Dat is een bijzonderheid van de Amerikaanse wetgeving. Het aannemen van een wet in het Congres is een moeizaam onderhandelingsproces tussen lobbygroepen.
Om steun te winnen, moeten de belangen van verschillende partijen in het document worden verwerkt. Iran en Hezbollah zijn populaire onderwerpen; ze worden als het ware aan dit pakket toegevoegd om het aantrekkelijker te maken.
Uiteindelijk is het niet goed voor ons: de nieuwe lasten zijn weliswaar niet fataal, maar ze vormen wel een last. Diezelfde Indiërs zeggen nu: “We vinden wel manieren om de risico’s te omzeilen, maar daarvoor willen we een extra korting.”
Vraag: Ik heb de indruk dat de VS doen wat ze willen en daarbij achterdeurtjes openlaten, zoals de vluchten naar het ISS, en dat wij daar niet symmetrisch op kunnen reageren. Zijn we dan machteloos tegenover de hegemonie?
Lukjanov: Uw indruk als leek ligt niet al te ver van de werkelijkheid.
De VS hebben het hoogtepunt van hun invloed gepasseerd en hun invloed neemt af, maar het opgebouwde voordeel is zo groot dat het nog jaren zal standhouden. Daarom is een mondiale hegemonie immers een hegemonie: zelfs als ze aan invloed verliest, houdt ze het hele systeem in haar handen.
Er is echter het voorbeeld van Iran. Dat hebben ze decennialang onderdrukt, waarna ze besloten geweld te gebruiken. En toen bleek dat asymmetrische maatregelen uiterst effectief kunnen zijn. Nu maken we een nieuwe escalatiegolf mee, maar ik ben er zeker van dat die niets fundamenteels zal oplossen. In het voorjaar van 2026 werd er niets opgelost, en ook nu zal er niets veranderen.
Vraag: Waarom zet Trump de druk dan voort, als hij in een impasse terechtkomt en de Amerikaanse economie schade berokkent?
Lukjanov: Omdat hij met Iran in een impasse is beland. Trump moest het Iraanse memorandum snel doorzetten, in de veronderstelling dat hij later de overhand zou kunnen krijgen. Maar Teheran is daarvoor de verkeerde partner. Nu dreigt Trump opnieuw de Iraniërs “van de kaart te vegen“, maar elke herhaling verzwakt het effect van zijn dreigementen.
Trump is een opmerkelijke persoonlijkheid; hij is een meester in het zich uit elke situatie bevrijden. Iedereen anders zou zijn reputatie hebben verpest, maar hij niet. Vandaag vernietigt hij energiecentrales in Iran, en morgen zal hij beweren dat de Iraniërs geweldige kerels zijn en dat hij bereid is om met hen tot een akkoord te komen.
Vraag: Houdt al deze activiteit rond de sancties verband met de Amerikaanse verkiezingscampagne?
Lukjanov: Ik geloof niet dat er een direct verband met de verkiezingen bestaat. Het Amerikaanse buitenlandse beleid is voor de gemiddelde Amerikaanse kiezer niet zo belangrijk. Maar de dood van Graham is belangrijk voor politici, omdat hij een vacante zetel in de Senaat vrijmaakt, waar de Republikeinen een zeer krappe meerderheid hebben.
Trump heeft de kiezers immers beloofd het buitenlandse beleid op een laag pitje te zetten, maar in werkelijkheid is het tegenovergestelde gebeurd: hij houdt zich uitsluitend bezig met buitenlands beleid. We zullen dit voortdurende heen en weer – herhaalde aanvallen en pogingen tot een staakt-het-vuren – meemaken tot aan de verkiezingen in de VS en Israël in het najaar.
Vraag: Over Europa. Bondskanselier Friedrich Merz verklaart dat Rusland geen inspraak zal hebben in Oekraïense veiligheidskwesties, terwijl Macron en Starmer opnieuw spreken over de inzet van bezettingstroepen in Oekraïne. Tegelijkertijd zijn er hier en daar stemmen voor vrede te horen. Verandert er daadwerkelijk iets op de Europese agenda, of is dit allemaal slechts veel ophef?
Lukjanov: Als er al iets verandert, dan zeker niet in de richting van “stemmen voor vrede“. De woorden van Merz zijn slechts retoriek zonder direct verband met de realiteit, want alles wordt bepaald door de dynamiek van de gevechten aan het front. Maar één ding is belangrijk om vast te stellen: hoorde men in Europa een jaar of zes maanden geleden nog waarschuwingskreten, dan is de situatie vandaag de dag anders.
Vroeger keken ze voortdurend naar “rode lijnen” – de levering van langeafstandsraketten aan Kiev, het sturen van troepen naar Oekraïne, de status die Oekraïne na het conflict zou krijgen. Ik denk dat Europa deze fase nu achter zich heeft gelaten. De Europeanen voelen zich vrij en geloven dat ze kunnen doen wat ze nodig achten. De huidige beperking van de steun aan Oekraïne is niet te wijten aan angst voor Russische acties, maar uitsluitend aan het gebrek aan middelen in de magazijnen.
Dat is voor Rusland natuurlijk een ongunstige ontwikkeling. Je kunt het “domheid of moed” noemen, maar het blijft een feit dat Oekraïne het brandpunt is geworden van een snel opkomend Europees militair-industrieel conglomeraat. Bovendien probeert Europa onafhankelijk te handelen. Men begrijpt dat de VS voor Europa een strategisch achterland zullen blijven, dat bereid is wapens te verkopen, maar niet direct in te grijpen. Daarom proberen de Europeanen hun eigen militair-technische structuur op te bouwen.
Vraag: Maar zijn de Europeanen zelf wel klaar voor een grote oorlog?
Lukjanov: De Europese staatshoofden en regeringsleiders weten heel goed dat de bevolking van Duitsland, Frankrijk of Polen er niet aan denkt om naar het front te gaan; dat is volstrekt uitgesloten. Maar nu hebben ze een maas in de wet ontdekt: ze hebben zich overgegeven aan de illusie dat ze het zonder de directe deelname van hun burgers aan gevechtshandelingen tegen Rusland kunnen redden. Als ze de wapenindustrie op volle toeren laten draaien en Oekraïne als soldaten inzetten, kunnen ze een moderne technologische oorlog winnen door simpelweg het benodigde materiaal te produceren.
Dit psychologische element vormt niet alleen voor ons een ernstig gevaar, omdat het het gezond verstand ondermijnt en gevaarlijke illusies creëert.
Vraag: Over soldaten gesproken: er gaan geruchten dat de EU vanaf 2027 tijdelijke bescherming zal weigeren aan Oekraïners die dienstplichtig zijn. Waarom is juist deze datum gekozen? En wat vindt u daar in het algemeen van?
Lukjanov: Dat is precies waar we het zojuist over hadden: Europa heeft de Oekraïners aan het front nodig, zodat ze fysiek tegen de Russen kunnen vechten. De logica is simpel: wie dienstplichtig is, moet gaan en “de democratie en Europa“ verdedigen.
Wat 2027 betreft, denk ik dat dat louter een kwestie van bureaucratie is. De Europese machinerie is traag, ze kan geen beslissingen “van de ene op de andere dag“ nemen, er is overleg nodig. Maar 2027 is niet ver meer.
Vraag: Overigens wordt de hulp aan Oekraïense vluchtelingen al teruggeschroefd…
Lukjanov: Ja, dat is natuurlijk. Ze zijn opgevangen, men heeft hen geholpen zich aan te passen, en nu moeten ze een baan zoeken. Maar bij de dienstplichtigen komt daar een politiek aspect bij: “Als we al zoveel geld in jullie bescherming steken, moeten jullie ook een bijdrage leveren en niet gewoon in Europa rondhangen.“
Vraag: Hebben we Europa misschien “door de vingers gezien“ omdat we in de beginfase niet hard genoeg hebben gereageerd?
Lukjanov: U hebt gelijk. De westerse betrokkenheid bij het conflict met Rusland in Oekraïne vond sluipend plaats. Achteraf gezien beseffen we dat we het moment hebben gemist waarop we het Westen ondubbelzinnig “Stop!“ hadden moeten zeggen. Laten we ons herinneren hoe het allemaal begon, aan de discussies over de levering van Javelins. Destijds leek het iets belangrijks te zijn, vandaag is het routine geworden en praten Europeanen en Amerikanen over de levering van materieel dat diep in Russisch grondgebied kan vuren.
Helaas hebben we lang gewaarschuwd en gedreigd, maar niet zo gereageerd dat het echt effect zou hebben gehad. Het resultaat is dat we in een situatie terecht zijn gekomen waarin het waarschuwingssignaal zeer krachtig en daarmee uiterst riskant moest zijn. Ik denk dat, als dit zo doorgaat, aanvallen op doelen buiten Oekraïne die de Oekraïense strijdkrachten bevoorraden, onvermijdelijk zullen zijn. Anders zullen ze onze woorden blijven beschouwen als loze dreigementen.
Einde van de vertaling
In Rusland wordt steeds duidelijker gezegd dat Europa de facto al in oorlog is met Rusland, en dat Rusland daar op een gegeven moment op moet reageren.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Van Speciale Militaire Operatie naar oorlog — Rusland verandert zijn strategie
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Meg mag blij zijn met het ijzeren geduld van Putin. Mister Medvedev drukt wel op de rode knoppen. Maar dit is op een gegeven moment ook voor Puntin niet meer vol te houden. De EU lokt uit, eens is eens. Al is dat hetgeen wat de EU precies wil. Vind het jammer dat de Nederlandse bevolking niet publiekelijk en open op straat Rusland verdedigt. Het volk laat niet zien aan welke kant het staat
De meesten kijken publiekelijk voetbal en barbecueën, ze hebben geen idee wat daar speelt als wat de NOS en RTL hen verteld.
De EU is het derde rijk, de pauze van WW2 is over en de nazi’s zijn er weer, zoiets !?
Meg = Men
Voor de westerse oorlogophitsende poppetjes is een oorlog DE afleiding voor het volk voor het door hun volledig incompetente wanbeleid. Europa is financieel volledig failliet met een schuldenberg van 13,9 biljoen pleuro,s, economisch ten gronde door de 20 ! Krankzinnige sancties tegen Rusland vanuit, natuurlijk, Brussel, maatschappelijk en cultureel ontwricht door de niet aflatende stroom lieden uit heel de wereld, die ook nog eens miljarden pleuro,s kosten. Bovendien voeren de hoge poppetjes hun opdrachten van de zio bende uit om de grondstoffen van Rusland in de zio handen te krijgen, zodat hun bankrekening en macht nog groter kunnen worden. En een oorlog kent ook slachtoffers en dan is hun ultieme doel van 500.000.000 goyim slaven eerder bereikt.
( de prik heeft niet hun beoogde resultaat behaald).
Het gewone volk wil dit gedonder niet, alleen de zxx hoerige poppetjes in Brussel, Berlijn, Parijs en Londen willen dit gedonder. Is het geld? Macht? Beiden? Chantage ( zou me niks verbazen met het Mossad Elstein eiland)? Of…?
Rusland heeft veel te lang toegezien en ondergaat nu de ellende daarvan. Voor de oorlogzuchtige poppetjes is er maar één ding dat hun in toom kan houden: de beuk erin!! Dat tuig moet weg, gewoon weg, dan komt er hopelijk weer een periode van vrede en goede samenwerking. Europa heeft toch totaal niks. Alleen schulden, werkloosheid en armoe en nauwelijks / geen grondstoffen.
Wat een wereld, wat een toekomst voor kinderen en kleinkinderen?
Tja het volk. Verwacht daar nou maar niks van.
Ramzan Kadyrov vind dat het tijd is voor actie binnen de EU ,dat hij snel groen licht krijgt van Poetin
(bron Rus vesna)
Het bekende achterbakse westerse werk.
Naast hun verdeel en heers.
Oekraine is de pitbull van het westen tegen de Russen en de hebzuchtige lafaarden nemen geen openlijke stelling.
Israel is de pittbull van het westen in het midden-oosten en momenteel tegen Iran en Libanon nadat ze Hamaz al geregeld hadden.
Als westerling kan je je voor onze oorlogshitsende hebzuchtige elite alleen maar diep schamen.
Servator leest momenteel een boek “de strijd om energie” geschreven door Roy op het veld.
Daarin wordt duidelijk wat de privatisering allemaal aangericht heeft. De deregulering en de zogenaamde zelfreinigende markten. De “minder winst is verlies” sprinkhanenplaag die de aandeelhouders er op nahouden. Die de hele samenleving keer op keer op scherp zetten, die alles duurder laten worden die inflatie na inflatie golf op de burgers loslaten, die ervoor zorgt dat de burgers voor de elitaire kansenpakkers nu tot 67e en 3 maanden kunnen werken. Met als voordeel dat er minder pensioen uitbetaald hoeft te worden en dat er meer pensioenspremies ingelegd wordt door de langer werkende burgers. En met de opbrengsten en het gespaarde geld van de burgers handelen de geprivatiseerde pensioensbedrijven. En dat gebeurd ook met uw spaargeld en uw verzekeringsgeld. En uw belastinggeld.
En toch is de winst van de aandeelhouders zo groot dat alles duurder wordt en dat u steeds minder goed rond kunt komen. Als de viezerikken die zichzelf kansenpakkers noemen dan ook nog opzettelijk schaarste gaan creëren dan weet u door welk smerig achterbaks volk in het westen aan de touwtjes getrokken wordt. De burgers via de media halve waarheden vertellend en uitkledend.
Poetin heeft de onder Jeltsin ingezette privatisering grotendeels terug gedraaid en het land weer op de rit gekregen. Daar waar de westerse sprinkhanen zich vol blijven vreten aan de opbrengsten die door de burgers worden opgebracht.
En dan roept Larry Fink, de burgers hebben financiele educatie nodig, zodat het hele westen aan de ratrace gaat meedoen en we allemaal medeplichtig worden. Wat de hypocriet eigenlijk doet is : hij geeft ons allemaal een schop in de handen zodat we onze eigen kuil kunnen graven. En straks als er niks meer te verdelen is moeten er door dit soort crapule moeilijke keuzes gemaakt worden. En dan kunnen alle burgers in hun zelf gegraven kuil springen en zij die hun off shore bankrekeningen volgepropt hebben zorgen wel dat ze van boven naar beneden roepen : hou vol burgers.
Financiele educatie ? Financiele leugens net zoals de leugens die u iedere keer te horen krijgt over de wederom toegenomen inflatie.
Ik zal nooit vergeten dat de vampiers de burgers de burgers de schuld gaven van de bankencrisis, omdat de burgers op te grote voet leenden.
De vieze hebzuchtige smeerlappen. En zo gaat het in iedere markt iedere keer.
Dus Poetin draait de privatisering waar belangrijk voor de bevolking terug en de Chinezen storten enorm veel winst weer als subsidies in hun industrie, terwijl in het westen de hebzuchtigen hun prive rekeningen spekken.
Daar zit het grote verschil. En Rusland kent nog heel veel bodemschatten waar de westerse sprinkhanen willen vreten. Shell, BP en Exxon hebben in ieder geval al tegenstand gehad omdat Poetin de spelletjes doorhad die de westerse investeerders via de Russische burgers wilden spelen.
En nu wil het westen Russisch bloed zien.
En daar gebruiken de westerse lafaarden met hun gemanicuurde nageltjes de oekraine voor. Maar het wordt steeds duidelijker welke rol het westen speelt in deze globale clusterfuck.
Zij met hun “minder winst is verlies” levensmotto die zich verrijken via anderen, die iedereen tegen elkaar opzetten. En die nu oorlog voeren willen ze niet door hun eigen bevolking naar de guillotine gesleept worden als hun gratis geld systeem dadelijk in gevaar komt en de burgers voor de zoveelste keer naar de kassa geduwd worden om de kosten die zij met hun hebzucht veroorzaken en waar ze de hele westerse samenleving van afhankelijk gemaakt hebben.
En dat volk durft zich kansenpakkers te noemen !
ik verkondig het hier toch al jaren dat Rusland of Poetin eerder, te braaf is , ondertussen is NATO voorbereid en bewapend. Q Wat kan Rusland nu nog doen , conventioneel dan, kernwapens leiden immers onvermijdelijk naar Armageddon dat kan je de planeet toch niet aandoen? A NIKS , Rusland moet en zal het onderspit delven
Dan wordt het alles of niets want als Rusland het onderspit niet delft is de Eu doodgewoon failliet. Maar daar draait toch ook allemaal om. Dan krijgt Trump Groenland en wij de Russische delfstoffen. Althans zo denken die EU nazi’s en wij kunnen naar het front. Opgeruimd staat netjes denken ze, een dooie kost geen pensioen. Tegen die tijd kan je ook beter niet in Hengelo wonen denk ik🤣
Eigenlijk wil niemand oorlog, echter zit onze samenleving en de manier waarop wij als mens in die samenleving staan, er eenmaal zo uit dat er altijd oorlog zal zijn.
Zelfs in de sport is duidelijk te zien dat het altijd om macht gaat, het is dus ondenkbaar dat er geen oorlogen meer zouden zijn.
Nu over het woord vrede, zou nooit bestaan hebben als er geen oorlog bestond!
Iedere oorlog is een bankiersoorlog, dat zei mijn ma in de jaren 50 al. Die gasten/schoften verdienen aan beide partijen en het gewone volk moet als kanonnenvoer dienen voor dat zxx tuig. Op naar de in de Georgia Guide Stones gebeitelde 500.000.000 goyim slaven voor het zxx tuig. Dat is het doel.
oorlog en conflicten zijn des levens, dat begint al heel klein en banaal, in de nabije leefomgeving, op familiaal niveau, burenruzies etc…..Wat kan je dan verwachten op grotere schaal ?
Kijk Hoerkraiene heeft diep in Rusland een TU 95 bommenwerper vernietigd …. die jongens zijn écht goe bezig eh ! Geef het op Poetin , je hebt te lang gewacht!
Je vraagt je al langer dan een jaar af waaom de Russsen Kiev massaal blijven bestoken met raketten zonder dat het een waarneembaar effect heeft. Net zoals de Russen de elektrische centrales bestookten in Oekraiene terwijl het gewoon electriciteit van het Europese net komn aftappen gedurende de reparatietijd. De gewone Russen hebben dit inmiddels ook al lang door.
Blijkbaar is het hetzelfde als het huidige oorlogstheater boven Iran. Enkel voor de buehne..
Russische straalvliegtuig-drones vernietigen een militair containerschip dat een enorme lading munitie en westerse militaire uitrusting aan het lossen was voor de troepen van Kiev in de haven van Tsjornomorska (Odessa).
https://x.com/mog_Russ/status/2078530739830653081?s=20
sorry, maar de beelden in kwestie vertellen mij weinig of niks ….
Patrick juli 19, 2026 Bij 15:02
Misschien heb je meer aan de reguliere Belgische nieuws kanalen.
Ze hebben het hierboven weer erg zitten. Rusland verliest de oorlog, Rusland kan het niet meer aan, poetin heeft te lang gewacht …
Wat een kortzichtigheid. Naar ’t schijnt duurt het voetbalmatch 90 minuten.
Dit is geen voetbalmatch en mag voor Rusland best 20 jaar duren. Wat blijft er nog over van Europa?
JA, leg dat maar ns uit aan die mensen op de Krim of van de regio Moskou waar men zich tot voor kort nog veilig voelde …..
Ramzan #Kadyrov heeft vandaag een fragment hergepubliceerd van de toespraak die Vladimir Poetin uitsprak op 24 februari 2022, toen de Russische president buitenlandse landen waarschuwde om zich niet direct in het conflict in te mengen, op straffe van gevolgen «die ze nog nooit in hun geschiedenis hebben meegemaakt».
De Tsjetsjeense leider vergezelde de video met een zeer harde boodschap.
Hij verklaarde dat zijn speciale eenheden klaar zouden zijn om «in welke richting dan ook» te bewegen die Poetin zou aanwijzen, en stelde voor om ook die landen aan te vallen die, achter de afkorting NAVO, openlijk wapens, inlichtingen en militaire bijstand aan Kiev leveren.
Volgens Kadyrov blijft het Westen Moskou provoceren omdat het een fundamenteel detail nog niet heeft begrepen:
«Rusland voert momenteel militaire operaties uit met voorzichtigheid, en minimaliseert de verliezen onder de burgerbevolking».
Daarna de waarschuwing: als Moskou zou besluiten om «de remmen van zijn oorlogsmasinerie los te laten», zou de taal van de Europese diplomatieën heel snel veranderen.
De verklaring is brutaal, ongetwijfeld. Maar haar afdoen als de gebruikelijke spiervertoning van Kadyrov betekent dat je de historische verwijzing mist.
Ramzan Kadyrov is geen televisiegeneraal. Hij was achttien jaar oud toen, in december 1994, de eerste slag om Grozny begon.
Zijn familie bevond zich destijds in het Tsjetsjeense separatistenkamp; in 1999, bij het begin van de tweede oorlog, kozen de Kadyrovs de kant van Moskou. Grozny werd tijdens beide conflicten verwoest en werd later herinnerd als een van de meest verwoeste steden in de hedendaagse geschiedenis.
Kadyrov weet dus perfect wat het betekent om een oorlog zonder remmen te voeren.
Hij heeft een hoofdstad zien veranderen in een hoop puin. Hij heeft een vorm van stedelijke oorlogvoering meegemaakt waarin het doel niet langer was om de militaire druk te doseren, maar om de weerstandscapaciteit van de tegenstander volledig te breken.
Wanneer hij zegt dat Rusland nog steeds met «witte handschoenen» vecht, is zijn vergelijkingsmateriaal geen NAVO-persconferentie. Het is Grozny.
Dit betekent niet dat we de burgerdoden, de vernielingen of de hardheid van de oorlog in Oekraïne moeten ontkennen. Het betekent dat we de historisch-militaire these in zijn boodschap moeten begrijpen: volgens Kadyrov heeft Moskou het conflict nog niet omgezet in een totale oorlog en behoudt het een enorm superieure destructieve capaciteit vergeleken met wat tot nu toe is ingezet.
Met andere woorden, de huidige limiet zou vooral politiek zijn, niet militair.
Het Westen blijft raketten, wapens en operationele informatie aan Kiev leveren, in de overtuiging dat de Russische reactie binnen voorspelbare grenzen blijft. Kadyrov zegt dat die grenzen alleen bestaan zolang het Kremlin besluit ze in stand te houden.
Het kan propaganda zijn.
Het kan druk zijn die op Poetin zelf wordt uitgeoefend.
Het kan een waarschuwing aan de Europeanen zijn. Waarschijnlijk is het alle drie.
Maar wanneer een man die Grozny in puin heeft zien liggen zegt dat de Russische oorlogsmasinerie nog steeds met de handrem erop rijdt, het afdoen als simpel Tsjetsjeens folklore zou een tragische vergissing kunnen zijn.
Bron: officiële Telegram-kanaal van Ramzan Kadyrov, 18 juli 2026