Nu de volgende grote media-geopolitieke gebeurtenis zich naar Groenland verplaatst, bevinden we ons midden in een aantal interessante discussies over wat er precies zo bijzonder is aan dit oude gebied dat Trump zo obsessief bezig houdt.
Een interessante stelling is naar voren gebracht in een nieuw artikel van Michael McNair. Het gaat dieper in op de theorie dat onderminister van Defensie voor Beleid Elbridge Colby de echte architect is achter Trumps greep op Groenland, en dat hij zijn visie op deze manoeuvre in feite al uiteenzette in zijn boek uit 2021, The Strategy of Denial: American Defense in an Age of Great Power Conflict, schrijft Simplicius.
Het artikel beweert dat, net zoals de ‘verborgen hand’ van Project 2025 van de Heritage Foundation ervan verdacht werd het onderliggende ‘script’ voor Trumps tweede termijn te hebben geleverd – ondanks herhaaldelijke ontkenningen – op binnenlands vlak, Elbridge Colby’s ‘playbook’ eveneens in het geheim vorm geeft aan Trumps visie, niet alleen op Groenland – waarbij het gebied slechts een belangrijk onderdeel is van het totale plaatje – maar ook op de bredere Amerikaanse geopolitieke strategie, waaronder de onlangs herzien ‘Donroe Doctrine’.
Het artikel citeert John Konrad in zijn beschrijving van Colby’s invloed binnen het Pentagon:
“… afgezien van Hegseth is Elbridge Colby de meest invloedrijke persoon in het gebouw.” Hij voegde eraan toe dat Colby’s “grootse strategie nog steeds precies hetzelfde is als wat hij lang voor zijn aantreden in zijn boeken en interviews publiceerde. Hij voert die strategie nu uit.”
Vervolgens wordt Colby’s ‘verfijnde’ strategische denkwijze geprezen, waarbij bij elke gelegenheid wordt gesuggereerd dat hij een zeldzame en generatieoverschrijdende geleerde is onder wiens leiding de geopolitieke belangen van de VS onberispelijk zullen worden gediend.
Wat Colby onderscheidt van de meeste strategische denkers is zijn erkenning dat strategie functioneert als een complex adaptief systeem. Hij vraagt niet afzonderlijk “wat moeten we doen met Taiwan?”. Hij vraagt “wat is de optimale strategie van China en hoe kunnen we die strategie doen mislukken?”. Hij denkt na over tweede- en derdeorde-effecten, begrijpt hoe acties op het ene toneel de capaciteit op een ander toneel beïnvloeden, en bouwt een kader waarin de stukjes daadwerkelijk met elkaar in verband staan.
Als je goed let op de beschrijving die de auteur van zijn genialiteit geeft, besef je natuurlijk al snel dat Colby niet de grote denker is waarvoor hij wordt gehouden, maar eerder een typische eendimensionale Amerikaanse neoconservatieve strateeg die de wereld alleen kan verwerken via een oppervlakkige binaire en vijandige denkwijze, wat hem onderscheidt van de mensen die het beleid bepalen in beschaafde staten als China. Amerikaanse neocons kunnen alleen opereren vanuit het imperiale perspectief, waarbij ze gebruikmaken van vijandigheid en speltheoretische controle over hulpbronnen.
Het is dan ook geen verrassing dat Colby toevallig afstamt van de “beste” onder hen:
Is dit echt strategisch meesterschap, of gewoon hetzelfde oude clannistische nepotisme?
Wauw, hij moet wel helemaal zoals die man uit Beautiful Mind zijn.
Kortom, we moeten aannemen dat hij een gevaarlijk briljante man is. Zijn zorgvuldig uitgedachte Groenland-campagne zal dan ook een van de meest indrukwekkende strategische meesterzetten van de eeuw worden.
Wat is precies zijn strategie, zoals uiteengezet in zijn eerder genoemde baanbrekende boek? De auteur vat het voor ons samen:
Colby’s kernstelling is dat de strategie van de VS in de 21e eeuw erop gericht moet zijn te voorkomen dat China hegemonie over Azië verwerft. De rest van zijn kader vloeit voort uit dat punt.
Simpel genoeg, maar hier komt het:
Zelfs de focus op het westelijk halfrond past in zijn kader. Het veiligstellen van de thuisbasis is geen terugtrekking uit Azië. Het is een voorwaarde voor het behoud van machtsprojectie in de Indo-Pacific. Je kunt geen oorlog voeren in de westelijke Stille Oceaan als vijandige actoren je zuidelijke toegangswegen controleren.
Hij schreef het draaiboek. Nu voert hij het uit.
Kortom, de bewering is dat de strategie die het Witte Huis momenteel uitvoert niet een Monroe Doctrine-achtige “terugtrekking” uit de buitenwereld is, zoals velen hebben aangenomen, waarbij de VS zich concentreert op een strategische enclave van “Fort Amerika” in het westelijk halfrond, maar eerder een volledig offensieve strategie is die erop gericht is China te beletten in zijn nu onvermijdelijke opkomst. De focus van de VS op ‘interne’ projecten zoals Venezuela en Groenland is alleen bedoeld om de VS in staat te stellen in het buitenland op te treden door China en andere tegenstanders hun levensaders en voordelen te ontnemen, enz.
Dit lijkt logisch genoeg.
Het is in wezen een afwijzing van deze beroemde meme die de ronde doet, die impliceert dat Trump opzettelijk de wereld verdeelt door de resterende hemisferen af te staan aan Poetin en Xi.
Het idee wordt samengevat in dit belangrijke gedeelte:
De verwarring komt voort uit het verwarren van prioritering met opgeven. Wanneer Colby stelt dat Europa de primaire verantwoordelijkheid voor zijn eigen verdediging moet nemen, zegt hij niet dat “Rusland Europa krijgt”. Hij zegt dat Europeanen over de middelen beschikken om hun eigen continent te beheren, zodat Amerikaanse middelen zich moeten concentreren waar ze daadwerkelijk nodig zijn om het machtsevenwicht te behouden.
De focus op het westelijk halfrond betekent ook niet dat Amerika zich terugtrekt in zijn hoekje. Het gaat om het veiligstellen van de uitvalsbasis. Je kunt geen macht uitoefenen in de Indo-Pacific als vijandige actoren de scheepvaartroutes in de Golf, je toegang tot het kanaal of cruciale toeleveringsketens in je eigen halfrond controleren. De herbevestiging van de Monroe-doctrine maakt de Azië-strategie mogelijk. Ze vervangt deze niet.
Ondanks mijn grappige toon is de inhoud van het artikel waarschijnlijk juist: het is waar dat de VS zich niet lijkt terug te trekken in zijn invloedssfeer; het is duidelijk nog steeds van plan om het Midden-Oosten te domineren omwille van Israël, zoals we nu zien met de Iraanse saga, interventies tegen de Houthi’s, enz. In plaats daarvan is de spot gericht op het idee dat Colby’s zogenaamde ‘strategische visie’ daadwerkelijk kan slagen terwijl de werkelijke gevolgen van de tweede en derde orde, die zich al beginnen te manifesteren, worden genegeerd.
Het meest opvallende van deze gevolgen is uiteraard de totale vervreemding van de belangrijkste bondgenoten van de VS, die – zou men denken – enigszins opweegt tegen de ‘strategische voordelen’ die de VS behaalt met de verwerving van nieuw grondgebied.
Het bovenstaande artikel in Politico onthult bijvoorbeeld dat Europese functionarissen ‘in stilte’ gevoelige mogelijkheden bespreken, waaronder het weghalen van de Amerikaanse bases in Europa, die de VS in staat stellen hun macht uit te oefenen in belangrijke gebieden, met name het Midden-Oosten.
Maar de mogelijkheid om de steun voor Amerikaanse militaire operaties stop te zetten is ter sprake gekomen, inclusief radicale suggesties om de controle over Amerikaanse bases terug te nemen, aldus een van de diplomaten.
“Er worden discussies gevoerd over hoe we druk kunnen uitoefenen en kunnen zeggen: ‘Hé, jullie hebben ons nodig, en als jullie dit doen, zullen we op de een of andere manier wraak nemen’,” aldus de diplomaat. “Maar tegelijkertijd wil niemand zich hierover uitspreken.”
Toegegeven, de Europoedels zijn zulke laffe, slaafse kleine sycofanten geworden dat het uiterst moeilijk voor te stellen is dat ze ooit de ruggengraat zullen ontwikkelen die nodig is om bovenstaande dreiging uit te voeren, dus misschien kunnen we Colby’s moed hier toeschrijven aan het voorzien van hun gebrek aan karakter en daadkracht. De algehele schade aan de betrekkingen valt echter niet te ontkennen. Is het in het zero-sumspel van de machtspolitiek de moeite waard om een leeg gebied te verwerven in ruil voor een dergelijke reputatieschade?
Sommigen zouden zeggen van wel, maar voor wie?
De psychologische impact
Het bovenstaande artikel bevestigt terecht dat de verwerving van Groenland de VS voorbij Canada naar de tweede plaats van ’s werelds grootste grondgebieden zou brengen.
Als Donald Trump de verwerving van Groenland zou voltooien, zou hij vrijwel zeker een plaats in zowel de Amerikaanse als de wereldgeschiedenis veroveren.
Afgezien van het spektakel zou alleen al de omvang verbluffend zijn. Groenland beslaat ongeveer 2,17 miljoen vierkante kilometer, waardoor het qua omvang vergelijkbaar is met de hele Louisiana Purchase van 1803 en groter is dan de Alaska Purchase van 1867. Als je dat landoppervlak bij de huidige Verenigde Staten zou optellen, zou de totale oppervlakte van Amerika die van Canada overtreffen, waardoor de VS qua territoriumgrootte op de tweede plaats zou komen, na Rusland. In een systeem waarin omvang, hulpbronnen en strategische diepgang nog steeds van belang zijn, zou een dergelijke verschuiving wereldwijd worden geïnterpreteerd als een bevestiging van de blijvende invloed van Amerika.
Een dergelijke bewering is echter veelzeggend: de echo’s van de geschiedenis, de grootsheid, de omvang – deze benamingen komen niet zozeer ten goede aan het onmiddellijke strategische voordeel van de VS, maar lijken eerder alleen ten goede te komen aan het imago van één man.
Er is een reden waarom het strategisch “imperatieve” karakter van de verwerving plotseling wordt benadrukt met een kunstmatige dreiging in de vorm van beweringen dat Rusland en China in de rij staan om Groenland voor zichzelf te veroveren – ja, hetzelfde Rusland dat ‘strompelt’ in Oekraïne en niet eens in staat is om zijn “schaduwvloot” tankers niet ver van Groenland te beschermen. Als de dreiging reëel was, zou de strategische noodzaak vanzelfsprekend zijn. Maar uit het kunstmatige karakter van deze schijnvertoning blijkt duidelijk dat deze zonder echte duidelijke rechtvaardiging kunstmatig in scène is gezet; en dat vertelt ons dat het echte motief erachter waarschijnlijk ligt in de zelfverheerlijking van niemand minder dan Trump zelf, ten behoeve van zijn nalatenschap.
Wat ondersteunt deze stelling nog meer? Welnu, we weten bijvoorbeeld dat de VS al een grote radarbasis voor vroegtijdige waarschuwing tegen ballistische raketten heeft in de Pituffik Space Base in Groenland, waar het 12e Space Warning Squadron van de Amerikaanse Space Force is gestationeerd. Welk voordeel zou de VS nog meer hebben bij het volledig ‘bezitten’ van Groenland, als het daar al zijn enorme radars voor vroegtijdige waarschuwing tegen raketten mag stationeren?
De andere rechtvaardigingen van de VS voor de verwerving zijn nog minder logisch. Scott Bessent stelt bijvoorbeeld dat als Groenland zou worden aangevallen, de VS via de NAVO-garantie van artikel 5 “erin zou worden meegesleept”, en dat de VS dus op de een of andere manier veiliger zou zijn door Groenland te verwerven, wat misschien impliceert dat als de VS officieel eigenaar zou zijn van Groenland, aanvallers zouden worden afgeschrikt om het binnen te vallen:
Maar dat slaat nergens op, want in dezelfde zin geeft hij toe dat de VS Groenland steunt via NAVO-garanties, wat betekent dat de hypothetische aanvallers evenzeer zouden worden afgeschrikt om binnen te vallen, ongeacht of de VS Groenland materieel bezit of niet. De enige manier waarop zijn argument zin zou kunnen hebben, is als hij iets weet wat wij niet weten over de toekomstige plannen van de VS om de NAVO volledig te verlaten.
Als je al deze kleine inconsistenties en logische onjuistheden bij elkaar optelt, wordt het duidelijk dat er geen onmiddellijke en dringende noodzaak is die de VS ertoe dwingt Groenland met de voorgestelde urgentie te annexeren. We kunnen dus alleen maar concluderen dat het doel van deze hele saga is om de huidige regering te verheerlijken door haar status in de annalen van de geschiedenis op te blazen als een regering die ingrijpende kwesties heeft aangepakt en monumentale prestaties heeft geleverd – ook al zullen de meeste van die ‘prestaties’ buitengewoon oppervlakkig zijn geweest in verhouding tot de verbetering van het leven van de Amerikaanse burgers, wat in de eerste plaats de taak van de regering zou moeten zijn.
Maar misschien heeft de auteur van het vorige stuk wel een punt: het Amerikaanse nageslacht zal zich niets aantrekken van de ‘inhoud’ – of het gebrek daaraan – en zal Trump verheerlijken als een historisch icoon vanwege de eenvoudige grootsheid en opvallende durf van zijn epische daad:
Hoe zou Trump in eigen land worden herinnerd als hij dit vreedzaam had bereikt, door middel van verwerving? Het Amerikaanse geheugen heeft de neiging zich te richten op resultaten, niet op processen. De Louisiana Purchase wordt gevierd omdat het de jonge natie verdubbelde, niet vanwege de constitutionele twijfels die het destijds opriep. De Alaska Purchase, die werd bespot als ‘Seward’s Folly’, wordt nu onderwezen als strategische vooruitziendheid. Alleen al door de omvang van Groenland zou het de grootste eenmalige uitbreiding van het Amerikaanse grondgebied zijn, net iets groter dan Louisiana in oppervlakte. Dat alleen al zou elke president in het pantheon van belangrijke leiders plaatsen; Trump zou waarschijnlijk in één adem worden genoemd met Jefferson en, alleen al door de omvang van de territoriale verandering, naast de transformatieve figuren die studenten als eerste leren kennen.
We moeten toegeven dat de scherpzinnige auteur een zeer overtuigend betoog houdt. Ze voorspelt zelfs op briljante wijze dat de huidige terugslag en negatieve gevolgen geleidelijk zullen verdwijnen door het enthousiasme en de trots die voortkomen uit een dergelijke historische prestatie, aangewakkerd door ‘selectief geheugen’:
Binnenlands zou de oppositie op dit moment waarschijnlijk hevig zijn, vooral wat betreft het proces, de kosten en het precedent. Deze zou enorm worden versterkt door de verdeeldheid die Trump veroorzaakt. Maar het politieke geheugen van Amerika is selectief. Als de overname duidelijke strategische voordelen opleverde en werd gevolgd door effectieve integratie en investeringen, zou het drama van de onderhandelingen vervagen terwijl de kaart bleef bestaan. De globes in de klaslokalen zouden veranderen. Dat zou ook gelden voor de berekeningen op het gebied van defensie, klimaatwetenschap en grondstoffenbeleid. Na verloop van tijd zouden jubilea – en niet de bitterheid – bepalend zijn voor hoe de meeste burgers het verhaal zouden beleven.
Het uitstekend geschreven artikel sluit af met een treffende zin:
Er zijn natuurlijk manieren waarop deze erfenis zou kunnen verzuren. Amerika herinnert zich grote veranderingen, maar ook mislukkingen. Als de weg naar de aankoop de instemming zou schenden, langdurige geschillen zou veroorzaken of geen tastbare voordelen zou opleveren, zou de nasleep vervagen en zou de vergelijking met Jefferson of Seward geforceerd aanvoelen. Voor een tijdje.
Toch, als Trump Groenland zou verwerven, zouden historici moeite hebben om de moderne Amerikaanse geschiedenis te schrijven zonder hem een centraal hoofdstuk te geven. De combinatie van schaal, symboliek en strategische herpositionering zou te belangrijk zijn om als voetnoot te behandelen. Wat men ook van zijn methoden vindt, de erfenisvraag in dat scenario is duidelijk: de kaart zou voor hem getuigen lang nadat de discussies van vandaag zijn verstomd. Zo werkt de geschiedenis vaak. Resultaten, gegrift in grenzen, worden monumenten.
Wie kan het bovenstaande betwisten? En natuurlijk kunnen we, gezien de scherpe waarachtigheid van deze woorden, concluderen dat Trump zelf het volledige verloop van dergelijke gebeurtenissen voor ogen heeft gehad, wat vrijwel zeker de belangrijkste drijfveer is achter zijn ambities in het Noordpoolgebied. Het heeft weinig te maken met de ‘Golden Dome’, waarvan we weten dat deze weinig zou profiteren van de nominale controle van de VS over het gebied, aangezien de VS daar al radarbases exploiteert en gemakkelijk verdragen zou kunnen sluiten om er meer te exploiteren.
Voor de ongelovigen heeft Trump dit punt zelfs zelf aan de orde gesteld. In een interview met de NYT gaf hij openlijk toe dat het verwerven van Groenland psychologisch belangrijk voor hem is:
Wat kun je daar nog meer uit afleiden?
Een van de problemen is dat hoe groter Trumps mislukkingen worden, hoe meer psychologische druk hij zal voelen om hoogdravende, ‘dure’ geopolitieke ‘slam dunks’ na te streven om zijn vermeende verliezen goed te maken. In Trumps gedachten gaat hij er waarschijnlijk – terecht – van uit dat een grote overwinning zelfs de grootste nederlaag kan wegvagen. Dus naarmate zijn andere initiatieven mislukken en zijn impopulariteit toeneemt, kan hij steeds meer geneigd zijn om grootschalige geopolitieke ‘wonderen’ te verrichten, zoals Iran ten val brengen, Venezuela, Groenland en zelfs Canada veroveren, enz., om zo het prestigeverlies van zijn tanende presidentiële nalatenschap te overwinnen.
En zo krijgen we vectoren zoals de volgende:
Donald Trump beschouwt Canada als kwetsbaar voor Rusland en China in het Noordpoolgebied, schrijft NBC.
Canada vreest dat het na Venezuela en Groenland het volgende doelwit van Trump zou kunnen worden – Bloomberg.
Ondertussen zou de EU vergeldingsmaatregelen tegen de VS kunnen nemen ter waarde van 93 miljard euro in verband met Groenland, meldt de krant Financial Times op basis van Europese functionarissen.
Volgens haar gegevens is de optie van de Europeanen voor vergeldingsmaatregelen het beperken van de toegang tot de EU-markt voor Amerikaanse bedrijven.
Hoe meer verliezen er worden geleden, hoe “groter” de overcompensatie om deze te compenseren – dat is de sleutel tot de “psychologische” aard van deze territoriale gambits, ondanks hun momenteel marginale geopolitieke voordeel.
Hoe valt dat te rijmen met de eerder geschetste ‘grootse plannen’ van Elbridge Colby? Misschien heeft Trump selectief bepaalde delen van dergelijke strategieën overgenomen, louter om zijn acties te legitimeren en ze te verfraaien met echte ‘theorie’, ten behoeve van het nageslacht.
Of misschien zijn wij de dwazen en heeft Trump toegang tot diepere informatie dan wij ooit zullen krijgen, waardoor hij ervan overtuigd is geraakt dat deze geopolitieke genadeslagen absoluut noodzakelijk zijn voor het toekomstige voortbestaan van de VS.
Maar dat is vrij onwaarschijnlijk: vraag uzelf eens af of Rusland – veruit het grootste land ter wereld – echt nog een enorme, besneeuwde woestenij wil of nodig heeft die nog onvruchtbaarder en afgelegener is dan Siberië? Het idee lijkt absurd.
En China, dat nauwelijks zijn macht kan uitoefenen op het naburige Taiwan en zijn aanwezigheid in de Zuid-Chinese Zee niet overtuigend kan vestigen, gaat Groenland, 10.000 km verderop, “veroveren” en daar verdedigbare bases vestigen? Hetzelfde China dat slechts ÉÉN kleine buitenlandse basis in Djibouti exploiteert?
Het is allemaal gewoon absurd.
Nee, het lijkt waarschijnlijker dat Trump al openlijk de echte reden achter deze wanhopige landroof heeft onthuld: psychologie – of, kort gezegd, ego.
Maar deel vooral uw mening!
Is dit een te simplistische voorstelling van zaken? Of komt het echt neer op zulke simpele en basale termen?
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Mooi kaartje, zo zal het wel gaan. Daar gaat ons eens zo grote Europa, nu een shithole.
Dat krijg je stemmers als je kiest voor Von, onee die is niet gekozen😂😂😂😂🥳🥳🥳🥳
Voor BlackRock en haar trawanten is Oekraïne een brug te ver gebleken. Europese leiders faalden in hun beleid.
Nu eist BlackRock ter compensatie Groenland met haar triljoenen aan goud, mineralen en edelstenen.
En zo gaat het geschieden ongeacht wat Mark Rutte zegt
http://www.Facebook.com/lamoraal
Ik kan het sowieso niet lezen ( te krankzinnig) maar hou op met die Rutte. Wat een vieze vent is dat zeg! Clinton stak in ieder geval nog een sigaar in het grietje, wat heeft die viespeuk in Daddy gestoken?
Groenland met het goud én mineralen enz enz..gaan de Joden dat zelf doen, want behalve slaven hebben ook zij zelf nooit iets bewerkt dat bruikbaar was voor iemand anders dan henzelf..
hear hear.
Waarom geen woord over de grondstoffen die Amerika te weinig heeft en dus ergens anders zoekt en liefst zo goedkoop mogelijk.
EN DAT IS DAN GEWOON LANDROOF EN STELEN .
Kan toch, Rutte zegt het zelf. daddy de grondstoffen en wij bewaken ze!
Hij kijkt er naar uit daddy weer te ontmoeten op de ski piste in Davos.
Ik begrijp echt niet dat er mensen zijn die Zwitserland vertrouwen. In WW2 was Zwitserland de schat bewaarder van Hitler, De BIS nazi bank zit in Basel, WEF zit in Zwitserland. En dan zijn er mensen ( niet de eerste de beste) die denken dat je veilig bent in Zwitserland….. ja misschien als je vriendjes wil worden met dat tuig.
@Karin
Denk je dat die hark van Rutte kan skiën 🤣🤣🤣🤣😉
Hij kijkt op de piste vanaf dat berghotel in Davos on the Magic Mountain.
Berghotel Schatzalp a state-of-the-art tuberculosis sanatorium.
Rutte kan niks dan beetje fietsen voor de camera met een tasje.
Een rasartiest op het wereldcircustoneel🎪
Karin,
Weet je wat ik ook zo stuitend vind, ze zijn boos in de EU en dan vooral op het imperialisme van de VS, maar kennen we de geschiedenis niet van diverse Europese landen bij andere volkeren op deez aardkloot, trouwens die Denen steriliseerden Inuit vrouwen zonder dat ze het wisten zodat hun bevolking t.o.v. de Deense bewoners zou afnemen, hoe noemen we dit in andere bewoordingen, ja ook de VS en Canada flikten dit op grote schaal, Rutte, hij is psychopaat, heel intelligent en heeft geen medeleven of mededogen met anderen, verder draagt hij verder nergens aan bij,hij breekt af!
De VS is wel bereid om iedere Groenlander 2 miljoen US $ te geven en US staatsburgerschap.
Voor een gezin van 3 komt dat dus al gauw op 6 miljoen dollar. Dat betekent een mooi huis ergens in een streek met een aangenaam klimaat, eventueel een mooi zeiljacht, kortom een mooi leven. Als ze dat niet aannemen, blijven ze zoals de voorgaande eeuwen gewoon de eindjes aan mekaar knopen om te overleven.
En wat hebben de Denen eigenlijk al gegeven voor het land van de Groenlanders, sinds ze daar enkele eeuwen geleden voet aan wal zetten? Niets. Dus de Denen en de EU kunnen beter zwijgen.
Of meer betalen. 😎😎😎
Hahaha Hoe? Ons geld ligt in Oekraïne en de VS. Dat heeft VON zo bedacht.
God God God, de geloof je werkelijk niet🙈🙈🙈
Nederland trekt zijn 2 militairen terug uit Groenland maar dat heeft niets met de druk van de USA te maken.
Duitsland trekt zijn militairen terug uit Groenland maar dat heeft niets met de druk van de USA te maken.
en gé geluft det
Op hangende pootjes terug naar huis
Tja, importheffing wat een circus met die clowns.
De Joker wist het al, Senn in the clowns.
Best waard om klikken. Er zijn meerder versies. Deze vond ik wel wel leuk.. https://m.youtube.com/watch?v=WDaA_KFHeB4&pp=ygUSc2VuZCBpbiB0aGUgY2xvd25z
Practisch bekeken, is het zowat Onmogelijk om Groenland te bewerken..Amerika is niet eens bekwaam om hun eigen land te bewerken..bev autowegen,bruggen, treinen en hun stations..én steden bouwen, waterwegen scheepsbouw enz enz…vasstelling is dat de US zelf gebouwd werd door Slaven..én gevangenen..en o, ja het geld..zoveel hebben zelfs de Joden niet..een woestijn niet min of niet meer…dromen zijn bedrog Trumpie..🚮👽
Nederlandse militairen vertrekken vandaag (ma19jan26) weer uit Groenland
https://nos.nl/artikel/2598825-nederlandse-militairen-vertrekken-vandaag-weer-uit-groenland
Ja ze werken snel bij defensie.
Proest : clownswereld Baviaan. Man man man ….,
Hoeveel mensen zijn er die hun eigen lichaam ziel en geest begrijpen én snappen dat bijna elk woord wat ze zeggen of denken relatief is én aan de gang zijn gegaan zichzelf te voorzien van wel ware logische kennis zodat zij, los van de aangeleerde kennis, over waarheid beschikken, én daarnaast over een goed hart beschikken, zodat zij de problemen veroorzaakt door mensen die niet aan zulke voorwaarden voldoen willen en kunnen oplossen?
Wanneer ik kijk naar een boek als ‘animal farm’, (dat een ieder hier (weer?) zou moeten lezen) waarin de varkens zich betere dieren wanen dan de rest van de dieren, en al helemaal beter dan de mensen, dan zie ik dat de schrijver mensen tracht te waarschuwen voor de zich als varkens gedragende mensen.
Elk woord, begrip enzovoorts, hebben we geleerd. Maar er kloppen dingen in dat geleerde niet. Wie zich niet opnieuw heeft opgebouwd na zich eerst (geestelijk) te hebben afgebroken, is niet in staat om zelf te denken, daar zijn denken gekaapt is door zijn aangeleerde kennis van anderen.
Een leider die niet wijs geworden is (niet geestelijk ontwikkeld met ware kennis dus), die is per definitie niet in staat om goed na te denken. Een onwijze dénkt wel dat hij goed nadenkt, maar denkt-na. Hij praat niet alleen mensen na, maar denkt ook met geleende, vaak valse, kennis. Laat mij nu opgevallen zijn dat we vaak geleid worden door mensen die het proces tot volwassenheid niet hebben doorlopen en afgemaakt. (En je ziet het niet aan titels, graden of inkomsten)
Ergo, als de mensen die leiden niet wijs zijn, dan is dat het probleem. En als de top niet wijs is, dan zullen de lagen onder de top ook niet wijs zijn. Wanneer de top uit mensen bestaat die teveel materieel denken en dus niet wijs zijn, maar sterker nog egoïstisch, dan straalt dat af naar beneden in de piramide. Ik denk dat dit ons probleem is.
Zolang we geknecht zijn door materialistisch ingestelde mensen, zullen we (uiteraard) slaaf zijn. Willen we vrij zijn, dan is de vereiste om vrije leiders te krijgen. Vrij in die zin dat zij vrij zijn van zichzelf en de eigen dierlijkheid overstegen zijn. Die weten dat liefde, schoonheid, verdraagzaamheid, de wet van doe een ander niet, goud waard zijn, wat zeg ik: alles waard zijn.
Ik schat dat 99 provent van de Nederlanders geen idee heeft wat ik schrijf en er de eigen invulling aan geeft, belachelijk maakt, uitlacht, de draak mee steekt en zo meewerken aan de materialisten die tot de ‘hel’ leiden. Zo. Makkelijk hè?
Het gaat om de geest mensen, te beginnen met je eigen geest. En de Wil tot het goede. Is die er niet, pak maar in en hou je mond. De wil; doe een ander niet wat jij ook niet wilt.
@AntiSoof…
Het draait niet om de mensen die je niet begrijpen.
De 10 geboden zitten in ons hart, liefdevolle (bewuste) mensen WETEN en leven naar de 10 geboden, want dat is hun geweten.
Egoïsten zijn liefdeloze (onbewuste) gewetenloze mensen die de 10 geboden negeren, omdat de 10 geboden offers vereisen en het egoïsme begrenzen en het ego in ons uiteindelijk doden.
De spirituele oorlog die gaande is, is tussen bewustzijn, liefde en waarheid en bewusteloosheid, egoïsme en leugens. En mensen beseffen niet dat die oorlog in ons is en dat vrede alleen ontstaat wanneer elk mens op aarde innerlijk bewust wordt en het ego (bewusteloosheid) ontstijgt.
Kijk eens een filmpje van Terence McKenna over ’the novelty theory’. De extreme tegenstellingen moeten zo raar worden dat mensen ontwaken uit hun egoïsme (bewusteloosheid) en dingen gaan zien voor wat ze zijn en dat ook weer zo gaan noemen; krankzinnig extreme tegenstellingen. Tot dat punt blijven mensen doen alsof er niks aan de hand is. Dus de pan blijft opwarmen tot de bewusteloze egoïsten kikkers eindelijk beginnen te erkennen en te zeggen dat het wel heel warm in de pan begint te worden. En dan volgt het ontwaken. Dus zet je maar schrap, het gaat nog een hobbelige rit worden.
Ja, de meeste mensen, is mijn indruk, zijn gewoon goed, daar zijn we mensen voor, de uitzonderingen bevestigen de regel, maar mens betekent in mijn optiek: goed.
Normale mensen werken samen en delen in vreugde.
Maar die normale mensen zijn vaak abnormaal gemaakt door abnormale mensen die wel denken, maar in dat denken de naastenliefde verloren zijn. Een groep abnormale mensen die steeds meer en meer de lieve mensen tot slaaf hebben gemaakt.
Veroveraars zijn er niet veel, maar die er zijn maken voor 1000 jaar het leven van mensen stuk door ze in verdriet te smijten en alsof dat nog niet genoeg is, in geestelijke verwarring te brengen door zelfs zoiets als goed en slecht om te draaien om ze voor eeuwig gevangen te houden en zelf de baas te spelen. Zo zijn mensen verdomd en verloederd, totaal op het verkeerde been gezet.
Ik heb niet veel hoop op ontwaken van velen, daar ik merk dat je voor ontwaken wel moet beschikken over een goed stel hersens, een gezonde ziel, gezond eten en drinken en gezonde informatie. Dit gaat daarom generaties duren voordat ontwaking kan gebeuren. Nu zijn we nog afhankelijk van een paar die in staat zijn zichzelf op te offeren voor anderen. En de macht weet dit en zal er alles aan doen om dat te misbruiken, want ze zijn wel slecht, maar niet dom.
Ontwaken heeft dus hersenkracht nodig en ik vrees dat dit ook met leeftijd te maken heeft; hoe ouwer, des te wijzer. Inzicht is niet iets dat geleerd kan worden; het moet doorleeft zijn; je moet eerst mensen hebben zien dood gaan waar je van hield om te beseffen hoe eindig het leven is en je dus wel gek zult zijn om mensen hun leven te bekorten door zoiets als vechten met de meest smerige moordwapens. Zelfs DAT snapt bijna niemand! Wie is er zo DOM om aan zijn eigen ondergang te werken door moordwapens te maken? De verleide mens. De meest egoïstische leugenaar.
@AntiSoof…
Goed beschreven. Het is de cyclische val van bewustzijn en realiteit/waarheid, naar ego(isme) en angst/leugens. Er zijn mensen en er zijn egoïsten. Mensen staan in verbinding met hun hart en het geweten en die worden aangstuurd door liefde en waarheid, egoïsten zijn hun gedachten en hun gedachten worden bestuurd door angst.
Volgens de novelty theory wordt alles zo krankzinnig en duister dat mensen de krankzinnigheid en het duister niet langer kunnen ontkennen en dat er geen overtuiging of uitleg meer nodig is. Dus het water in de pan blijft heter en heter worden tot de kikkers ineens beseffen dat ze gekookt worden. Vooralsnog doen alle ego’s hun best om te blijven ontkennen dat er wat aan de hand is. Eerst worden de kanaries in de kolenmijn (de wakkeren) stil, en dan komt er een moment dat mensen ineens doorkrijgen dat de stilte van de kanaries een signaal is… en dan gaat het hard. Tot dat punt lijkt het alsof de ego mijnwerkers never ever gaan ontwaken.
Laat alle hoop los, maar houd moed AntiSoof. Jij weet net als mij dat elk mens in basis ‘goed’ is, maar in het aangeleerde egoïsme hebben mensen dat goede allemaal naast zich neergelegd. Er is trauma nodig om uit de psychose van egoïsme te schrikken.
We zullen zien hoe het gaat lopen. Angst, ego, egoïsme, leugens zijn illusies, waarheid is een natuurkracht, pure realiteit. Die natuurkracht wordt door een dam van angst, ego, egoïsme en leugens tegengehouden, maar de dam staat op breken en die gaat breken. Niks kan stoppen wat er gaat komen, het is een kwestie van tijd.
Ik ben mij op mijn eigen vrede en rust aan het richten, daarom ben ik niet meer zo actief hier. De tsunami van waarheid komt. Of ik het nog meemaak weet ik niet, maar ik voel aan alles dat ons werk van waarschuwen en op alarmbellen slaan er bijna op zit. Deze kanarie stopt met fluiten om innerlijk tot vrede rust te komen.
“Deze kanarie stopt met fluiten om innerlijk tot vrede rust te komen.”
@Theme,
Je kan het best gebruiken, die innerlijke rust.
Want de kristallen resoneren niet meer. De aura begint te vervagen, de sterren fluisteren niet meer, de chakra’s blokkeren in stilte, de gidsen zijn onbereikbaar, de kosmos stopt met knipogen, de maan is in reset-stand, de universele stroom hapert, de tarotkaarten blijven blanco, de wind van verandering wordt een doodstille bries en de mantra’s klinken als een echo zonder bron…
Jef jij gedraagt je antichristelijk.
Kijk, de moraalpolitie is er weer… 😂
All rise. The Honorable Judge Theme presiding.
Welkom vriend .
Je bent gemist ☺
Prima binnen kommer . 😉
“Het draait niet om de mensen die je niet begrijpen.”