Het bureaucratische monster in Brussel wil steeds meer bevoegdheden naar zich toetrekken en blijft koste wat kost de oorlogstrom roeren tegen Rusland. Maar het kan met elanden, adelaars, leeuwen, hanen en co. gewoonweg geen overeenstemming bereiken over een gemeenschappelijke strategie.
Op 1 en 2 oktober vonden in Kopenhagen twee opeenvolgende Europese topontmoetingen plaats. De Deense hoofdstad verkeerde voor deze gelegenheid bijna in staat van oorlog. Er waren militaire eenheden gestuurd uit Duitsland, Frankrijk, Nederland, Polen en de buurlanden Finland en Zweden, maar ook uit het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en zelfs Oekraïne, Pierre Levy.
De enscenering was dus bijzonder zorgvuldig voorbereid; men had de staatshoofden en regeringsleiders bijna gevraagd om in gevechtsuniformen te verschijnen en zich in een versterkte bunker te verzamelen. Daarmee was de toon gezet voor een uitwisseling die uitsluitend ging over de vraag hoe het groeiende gevaar van Rusland het hoofd kon worden geboden. Het gastland had zelfs aan elk van zijn gasten een geschenk gegeven in de vorm van een balpen gemaakt van gebruikte Oekraïense patronen. Wat een charmante attentie
De context heeft ook bijgedragen aan een zekere paranoia bij de Europese leiders, van wie de meesten blijkbaar zelf overtuigd zijn geraakt van hun eigen propaganda. In de week voorafgaand aan de bijeenkomsten vlogen mysterieuze drones boven strategisch belangrijke locaties van de lidstaten van de Europese Unie (luchthavens, militaire bases …), onder meer in Denemarken, maar ook in Polen, Roemenië, Duitsland en België.
De officiële instructie was natuurlijk om met de vinger naar Rusland te wijzen. Vreemd genoeg werd echter geen van deze luchtvaartuigen – die met lage snelheid op lage hoogte vliegen en zijn uitgerust met positielichten – neergeschoten of zelfs maar geïdentificeerd. Alsof men bang was dat de drones niet uit Moskou kwamen, maar – wie weet? – uit Kiev, dat nog steeds geïnteresseerd is in strategieën om de versnelling van de wapenleveringen door de EU te rechtvaardigen.
Bovendien heeft de Franse marine op 27 september voor Saint-Nazaire (maar in internationale wateren) op spectaculaire wijze een tanker geënterd die verdacht werd van banden met de Russische “schaduwvloot”, die Moskou in staat stelt om ondanks de sancties zijn olieleveringen aan bijvoorbeeld India voort te zetten. De commando-actie ging gepaard met dramatische commentaren waarin het schip werd afgeschilderd als een ernstige bedreiging voor de veiligheid van het land.
Uiteindelijk bleef er van de lange lijst van ernstige beschuldigingen slechts één reden over: de “weigering om instructies op te volgen”. Een zo bescheiden beschuldiging dat de maritieme autoriteiten uiteindelijk het schip en zijn tijdelijk in hechtenis genomen kapitein toestonden hun reis voort te zetten.
De Franse president onthulde vervolgens het ware motief van de operatie:
“Het is belangrijk om de druk op de schaduwvloot op te voeren, omdat dit het vermogen van Rusland om zijn oorlog te financieren beperkt”.
Emmanuel Macron voegde hieraan toe: “We hebben besloten een stap te zetten in de richting van een beleid van verstoring”, en kondigde aan dat de stafchefs van de EU-landen “in overleg met de NAVO” binnenkort bijeen zouden komen om “in de komende weken (dergelijke) gezamenlijke maatregelen uit te werken”.
De heer van het Élysée-paleis deed deze aankondiging op 2 oktober tijdens de top van de Europese Politieke Gemeenschap (EPG). Deze informele instantie, die hij in 2022 in het leven had geroepen, heeft geen ander doel dan tweemaal per jaar de leiders van alle Europese landen, zowel EU-leden als niet-EU-leden, van IJsland tot Turkije, met als enige uitzondering Rusland (en Wit-Rusland), bijeen te brengen. Deze constellatie zegt veel over de geest die haar bezielt … Ze maakt weliswaar uitwisselingen tussen staatshoofden en diplomaten mogelijk, maar leidt niet tot beslissingen.
De dag ervoor was de Europese Raad bijeengekomen. En de EU-gezinde commentatoren verwachtten belangrijke resultaten op het gebied van de “verdediging van Europa”. Maar ze werden teleurgesteld: ondanks de bijna algemene overeenstemming (met uitzondering van Hongarije en Slowakije) over een verscherping van de oorlogszuchtige houding ten opzichte van Moskou, konden de 27 staatshoofden en regeringsleiders tot nu toe geen overeenstemming bereiken over een van de projecten die op de agenda stonden: inbeslagname van bevroren Russische tegoeden, “antidronemuur”, gezamenlijke aankoop van wapens …
De Deense premier, de sociaaldemocraat Mette Frederiksen, had tegenover haar gasten benadrukt:
“We bevinden ons in de gevaarlijkste situatie sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog”.
Maar de 27 konden hun gebruikelijke geschillen niet laten varen, temeer daar de Europese Commissie met haar onlangs gepresenteerde “routekaart” de meeste grote landen, waaronder Frankrijk, Duitsland en Italië, buitengewoon had verontwaardigd.
Dit document voorzag in de opdracht aan Brussel om de defensie-inspanningen van de lidstaten te “coördineren”, met name door hen te verplichten jaarlijks verslag uit te brengen aan de Commissie over hun wapenaankopen. De Commissie stelde ook voor om toezicht te houden op de geboekte “vooruitgang”, met name door de invoering van “defensiesemesters”, een mechanisme dat is gebaseerd op haar governance op het gebied van begrotings- en financieel toezicht op de lidstaten.
Terwijl kleine landen, waaronder de Baltische staten, dit perspectief met belangstelling volgden, herinnerden Parijs, Berlijn, Rome en andere hoofdsteden de voorzitter van de Commissie er ondubbelzinnig aan dat Brussel volgens de verdragen geen bevoegdheid heeft op het gebied van defensie. Om Ursula von der Leyen duidelijk te maken dat zij zich niet moet mengen in zaken die niet onder haar bevoegdheid vallen, werd overeengekomen om de rol en de frequentie van de bijeenkomsten van de ministers van Defensie van de lidstaten te versterken.
De “routekaart” uit Brussel omvatte hoofdzakelijk vier voorstellen: bewaking van de ‘oostflank’ van de EU, een luchtverdedigingsschild, een ruimteverdedigingsschild en een “antidronemuur”, en dat alles bovenop de financiële maatregelen die Brussel al heeft genomen om gezamenlijke aankopen van materieel te bevorderen.
De “antidronemuur” (een idee dat wordt gesteund door de secretaris-generaal van de NAVO, Rutte) moet onbemande vliegtuigen die het luchtruim van een van de 27 lidstaten binnenvliegen, opsporen en zelfs neerschieten.
Technisch gezien stuit dit perspectief op onbegrip bij deskundigen, omdat het onrealistisch is om duizenden kilometers grens te beveiligen met dergelijke apparatuur, die in werkelijkheid alleen rond gevoelige locaties kan worden ingezet. De landen in het oosten en zuiden zijn het bovendien oneens over de te beschermen grenzen. Parijs en Berlijn hebben op hun beurt hun scepsis geuit, tot groot ongenoegen van Warschau en Stockholm.
De conflicten tussen de hoofdsteden over de financiering van ontwikkelingen en wapenaankopen duren ook voort. Moet de voorkeur worden gegeven aan Europese leveranciers, zoals Parijs eist? Of kan men elders (met name in de Verenigde Staten) kopen, zoals de landen “in de frontlinie” wensen? En zo ja, onder welke voorwaarden?
Een ander twistpunt: hoe moet worden omgegaan met de bevroren Russische tegoeden – 200 miljard, waarvan 170 miljard wordt aangehouden door een financiële instelling naar Belgisch recht? De 27 lidstaten leggen al zonder aarzelen beslag op de rente op deze kapitaalbedragen, die aan Rusland toebehoren maar door Brussel zijn geblokkeerd.
De volgende stap, de volledige inbeslagname van het kapitaal, is complex. Dit zou rampzalige gevolgen kunnen hebben voor het imago van de EU op het gebied van eerbiediging van eigendom en zou investeringen uit derde landen kunnen ontmoedigen, die zouden worden afgeschrikt door het potentiële risico van inbeslagname.
De Commissie heeft daarom een technisch complex mechanisme voorgesteld om deze moeilijkheid te omzeilen. Brussel zou 140 miljard euro lenen van Euroclear, de Belgische vennootschap die momenteel de activa in bezit heeft, en vervolgens in 2026 en 2027 gelijke bedragen aan Kiev lenen. De lening zou worden gegarandeerd door de lidstaten of uit de EU-begroting.
Deze “reparatielening”, zoals mevrouw Von der Leyen het noemt, zou pas na het einde van de oorlog door de Oekraïners moeten worden terugbetaald, wanneer Rusland de “herstelbetalingen” zou betalen die de 27 lidstaten van Kiev eisen. Dat betekent natuurlijk nooit.
De Belgische premier verwerpt dit model omdat hij vreest dat zijn land als enige verantwoordelijk zou zijn voor de onteigening als er rechtszaken zouden worden aangespannen bij arbitragehoven. Ook Parijs en de voorzitter van de Europese Centrale Bank staan sceptisch tegenover het voorstel. Temeer omdat de door de lidstaten verleende kredietgarantie zou kunnen worden beschouwd als schulden die bovenop de nationale schulden zouden komen.
De Duitse bondskanselier daarentegen is voorstander van dit voorstel, dat met name als voordeel heeft dat het het vooruitzicht op een nieuwe gigantische gemeenschappelijke lening (na de COVID-lening) in de verre toekomst duwt, waar Berlijn niets van wil weten. In zijn enthousiasme had Friedrich Merz het geplande mechanisme zelfs aan de pers bekendgemaakt zonder eerst Parijs en Brussel op de hoogte te brengen. Dat heeft de stemming niet bepaald verbeterd.
Uiteindelijk hebben de 27 lidstaten geen besluit genomen over dit onderwerp en zullen ze er tijdens de volgende bijeenkomst van de Europese Raad op 23 en 24 oktober opnieuw over praten. Volgens de eurocraten is er echter haast geboden: nadat de EU sinds het begin van de oorlog 173 miljard euro aan hulpgelden aan Kiev heeft betaald, zijn er voor 2026 en 2027 geen middelen meer beschikbaar.
Opvallend genoeg werd er tijdens de top op 1 oktober geen gezamenlijke verklaring afgelegd. Tot groot ongenoegen van degenen die waarschuwen voor een aanstaande Russische invasie van het oude continent…
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ik hoop dat ze het Russisch geld gaan gebruiken,
“ANDERS WORDEN ONZE PENSIOEN POTTEN NOG VERDER LEEG GEROOFD”….!!!!
Als ze het Russische geld gaan gebruiken dan kun je de EU en de euro afschrijving. Alle buitenlandse investeerders zullen dan ook vertrekken.
Macht corrumpeert