De domheid van Von der Leyen, de moorddreigingen van Zelensky tegen Orbán en Spanje negeert de telefoontjes van Merz

Het politieke circus in de EU wordt steeds absurder. Deze week heeft Von der Leyen zich belachelijk gemaakt met uitspraken over kernenergie, heeft Zelensky moorddreigingen tegen Orbán geuit en neemt de Spaanse premier de telefoon niet op als Merz belt. En dat was nog niet eens alles… .

De afgelopen week was in de EU weer een theater van absurditeiten, maar ik wil niets vooruitlopen, want hier vertaal ik, zoals elke maandag, het verslag van de Duitsland-correspondent dat de Russische televisie zondagavond in haar wekelijkse nieuwsoverzicht heeft uitgezonden, om te laten zien hoe men van buiten de Duitse mediabubbel naar de ontwikkelingen in Europa kijkt, schrijft Thomas Röper.

Begin van de vertaling:

Voormalig SBU-generaal chanteert de familie van Orbán

Laten we het even hebben over dubbele moraal en de openlijke domheid van de leiding van de EU. Dit komt het duidelijkst naar voren bij EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen. Zij trad op in Parijs en presenteerde het voor de hand liggende als haar eigen sensationele ontdekking: “Toekomstige industrieën zullen, zoals u terecht opmerkte, gebaseerd zijn op betaalbare elektriciteit. Robotica en kunstmatige intelligentie, om maar twee voorbeelden te noemen, zullen in alle sectoren de volgende golf van innovaties en productiviteitsstijgingen aansturen. Beide hebben voldoende en betaalbare elektriciteit nodig. Daarom hangt het concurrentievermogen van de industrie in toenemende mate af van wie betaalbare elektriciteit in voldoende hoeveelheden kan produceren, transporteren, opslaan en gebruiken.”

En zo ging het verder, alsof ze tegen basisschoolleerlingen sprak: „Europa produceert noch olie, noch gas. We zijn volledig afhankelijk van dure en onstabiele importen van fossiele brandstoffen, wat ons in een nadelige positie plaatst ten opzichte van andere regio’s.”

Dat zou allemaal geweldig zijn, als ze niet met dezelfde belerende toon de voor Europa schadelijke onzin had verspreid over het afzien van Russisch gas, wat fataal is gebleken voor het continent. Sterker nog, we kunnen ons de tijd herinneren toen Europa begon af te zien van zijn eigen kerncentrales. Terwijl in 1990 nog een derde van de Europese elektriciteit uit kerncentrales kwam, is dit aandeel vandaag de dag nog maar half zo groot. Waar heeft ze het dan over?

Want verder zei ze: „Het afzien van deze betrouwbare, betaalbare en emissiearme energiebron was een bewuste keuze van Europa. Achteraf gezien was het echter een strategische fout voor Europa.”

Wat voor een „bewuste“ beslissing is dat dan, als het een strategische fout is? De beslissing was dan waarschijnlijk eerder ondoordacht.

En dan nog een openbaring! Ze zei namelijk verder: “Duurzame energiebronnen zijn het goedkoopst. Ze wekken stroom op, maar hun werking is onstabiel en afhankelijk van zon en wind.“

Ach nee! Zo zit het dus…

En kernenergie?

Daarover zei Ursula von der Leyen: “Kernenergie is betrouwbaar en levert 24 uur per dag stroom, het hele jaar door.”

Wat banaal…

En toen kwam de volgende knaller: “Europa was een pionier op het gebied van kerntechnologie en kan op dit gebied opnieuw een wereldwijd leidende rol spelen.”

Waar heeft ze het over, als de eerste kerncentrale hier in de USSR, in het huidige Obninsk, op 26 juni 1954 in gebruik werd genomen?

En toen kwam er een voorbeeld van hoe een verkeerde premisse tot een verkeerde conclusie leidt, want toen zei ze: „Kernreactoren van de volgende generatie zouden een hightech-exportproduct en een product met een hoge toegevoegde waarde voor Europa kunnen worden.”

Vervolgens werd met veel bombarie een nieuwe Europese energiestrategie gepresenteerd: investeringen in kleine modulaire reactoren en de implementatie daarvan tot het begin van de jaren 2030.

Gewoon naïef. En ze hebben geen geld. Ze weet niet eens hoeveel dat kost. Ze zit er ordes van grootte naast, want daarover zei ze: „Vandaag kan ik aankondigen dat we investeringen in innovatieve nucleaire technologieën met 200 miljoen euro zullen ondersteunen.

Dat is peanuts, daar lachen de kippen om!

Over de kosten komen we nog, maar Ursula was niet te stoppen: „Europa moet een mondiaal centrum voor kernenergie van de volgende generatie worden.”

In Europa worden overigens projecten voor kleine modulaire reactoren ontwikkeld. Tot nu toe is er echter nog geen enkele gerealiseerd.

Alleen Rusland en China exploiteren kleine kerncentrales. Europa heeft geen enkele ervaring met de bouw ervan. De vakkennis is verloren gegaan en er is een tekort aan personeel. Daarom hebben ze geen idee van de werkelijke kosten. Op dit moment bestaat alles alleen op papier en in de dromen van Ursula von der Leyen.

Ter verduidelijking: in Groot-Brittannië werd de conventionele kerncentrale Hinkley Point C in 2008 aangekondigd, in 2016 goedgekeurd, de bouw begon in 2017, maar de ingebruikname is momenteel uitgesteld tot 2031. Daarbij zijn de kosten van het project verdubbeld en bedragen ze al meer dan 60 miljard dollar.

Als Ursula von der Leyen over energiebeleid spreekt, is dat gewoon een voorbeeld van Europese domheid en dubbele moraal. Vandaag zo, morgen anders. Hier spelen we mee, daar niet. Zo gaat het met alles. Sommigen veroordelen ze, maar de gerichte Amerikaanse aanval op een meisjesschool in Iran niet. En dat daar 175 mensen zijn omgekomen, betekent niets. De Europese Groenen waren altijd bezorgd om de natuur, maar plotseling bleken ze de meest fervente militaristen te zijn en zijn ze voor oorlog, hoewel oorlog de natuur overduidelijk schaadt. De Straat van Hormuz zit vol met olie, maar waar is Greta Thunberg? En hoe zit het met de domheid dat Duitsland, door Russisch gas te weigeren, zijn auto-industrie gewoon stoïcijns vernietigt? Volkswagen heeft zojuist aangekondigd maar liefst 50.000 werknemers te ontslaan.

We hebben genoeg van hun preken. We weten wat ze waard zijn.

Onze correspondent doet verslag vanuit Europa.

In het centrum van Boedapest hebben aanhangers van de Hongaarse premier Orban en de regeringspartij Fidesz zich verzameld voor de jaarlijkse vredesmars. Deze keer was de sfeer politiek explosiever dan ooit, want over slechts vier weken vinden de Hongaarse verkiezingen plaats. Een bijzonderheid van de eindsprint in de verkiezingscampagne is dat de deelname van het staatshoofd aan openbare evenementen een reëel gevaar voor zijn leven inhoudt. En niet alleen voor hem.

Orban belde zijn ouders voor de camera en zei: „Hallo mam. Hoe gaat het met pa? Alles in orde? Met mij gaat het ook altijd goed. Maak je geen zorgen om mij. Met mij gaat het goed, het gaat om jullie.”

Zelensky heeft de Russische olieleveringen aan Hongarije stopgezet, Orbán heeft de EU-steun voor Oekraïne geschrapt. De antipathie, aangewakkerd door uiteenlopende opvattingen over de oorzaken en gevolgen van de Oekraïne-crisis, heeft haar hoogtepunt bereikt.

Zelensky heeft beloofd Orbáns adres aan zijn soldaten te geven, Orbán heeft de stroom van zwart geld naar Kiev gestopt. De lakeien van het regime in Kiev, die hun financiën in gevaar zagen komen, hebben zich enthousiast aangesloten bij de vervolging van de Hongaarse premier. Een voormalige SBU-generaal dreigde: „We weten waar hij woont, waar hij slaapt, waar hij bier en wijn drinkt, shisha rookt, waar hij zich ophoudt en zelfs met wie hij afspreekt. Mocht Orban zijn anti-Oekraïense houding niet veranderen, dan moet hij eraan denken dat we niemand iets vergeven, en hij moet aan zijn vijf kinderen denken.”

De man heet Grigori Omeltschenko. Hij is een voormalig lid van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie, voormalig SBU-generaal en Held van Oekraïne. Als iemand, zoals sommige heren in het huidige Polen, denkt dat de Oekraïense helden sinds het bloedbad van Volhynië zijn veranderd, vergissen ze zich: ze zijn nog steeds bereid om met hooivorken op kleine kinderen af te gaan en de buik van zwangere vrouwen open te snijden.

Orban begrijpt dat. Na het gesprek met zijn moeder belde hij zijn dochter en zei: „Luister, je zult waarschijnlijk op het nieuws zien dat de Oekraïners nu niet alleen mij, maar ook jullie en de kinderen bedreigen. Ik bel alleen maar zodat jullie niet bang zijn. Mocht er plotseling iets vreemds gebeuren of je iets opvallen, laat het me dan weten. Ik denk dat je dit serieus moet nemen, maar jullie hoeven niet bang te zijn, oké?“

Begin deze week stuurde Orban een team van deskundigen naar Oekraïne om ter plaatse te controleren of de satellietbeelden kloppen en of de oliepijpleiding niet beschadigd is, zoals Zelensky beweert, en of het olietransport op elk moment weer kan worden hervat, maar Kiev liet de Hongaren niet in de buurt van de pijpleiding komen.

Het is echter volkomen duidelijk: mocht Orbán de verkiezingen op 12 april verliezen en de door Brussel gecontroleerde oppositie aan de macht komen, dan wordt het transport zeer snel hervat, misschien al op 13 april. Het wordt ook hervat als Orbán aan de macht blijft, omdat de noodzaak om zijn politieke tegenstanders te helpen dan voor lange tijd wegvalt.

Daarbij moeten enkele vragen worden opgehelderd: zal Boedapest de blokkade van de anti-Russische sancties en de lening van 90 miljard dollar opheffen als de regeringspartij wint en de olieleveringen worden hervat? Zeer waarschijnlijk. Zullen de betrekkingen tussen Kiev en Boedapest verbeteren? Absoluut niet.

En tot slot: hebben Orbán en zijn Slowaakse ambtgenoot Fico een worst-case-scenario? Natuurlijk.

De Slowaakse premier Robert Fico zei hierover: „Slowakije is bereid om het stokje van Hongarije over te nemen als dat nodig is. Op dit moment is de militaire lening van 90 miljard euro voor Oekraïne feitelijk geblokkeerd, maar ik ben niet naïef. Er zullen later geen olieleveringen meer uit het oosten zijn, tenzij iemand anders het stokje van Hongarije overneemt.”

Robert Fico heeft al meegemaakt wat Viktor Orbán dreigt te overkomen. Dat was op 15 mei 2024; hij was net weer aan de macht gekomen en had onmiddellijk alle militaire hulp aan Oekraïne stopgezet. Daarop werd hij van dichtbij vijf keer neergeschoten.

Het onderzoek leverde geen direct verband op tussen de schutter, een 71-jarige gepensioneerde, en de Oekraïense geheime diensten, maar het motief was duidelijk, want de radicale pro-Oekraïense opvattingen van de dader waren overduidelijk. Zelensky hoeft dus niet altijd huurlingen in te zetten voor aanslagen, het volstaat om vergif en haat in alle richtingen te verspreiden. Dat is het enige wat het regime in Kiev de wereld te bieden heeft.

Zelensky zei vorige week: „Ik kende veel mensen met wie ik in 2014, na de bezetting, veel gesprekken, dialogen en relaties heb gehad. De situatie met de bezetting van de Krim heeft hen allemaal volledig veranderd. Daarom zijn ze voor mij geen partners, geen vrienden en zelfs geen mensen meer.”

Russen zijn geen mensen, maar minderwaardige wezens. Dit idee is weer in trek in Europa.

Voorstanders van dit idee krijgen staande ovaties en oprechte glimlachen en worden ontvangen op podia aan de oudste universiteiten, waar de nieuwe generatie Europese politici en diplomaten opgroeit, zoals bijvoorbeeld Zelensky aan de Sorbonne. Misschien heeft geen van de studenten en professoren aan het Instituut voor Politieke Wetenschappen hem horen spreken over de „onmensen“ op de Krim of gehoord hoe hij het staatshoofd van een soevereine Europese staat openlijk heeft bedreigd. Dat betekent echter dat het instituut grote problemen heeft.

Voor wie het echter wel heeft gehoord, klopt alles: hypocrisie en dubbele moraal zijn in orde. De Macrons zullen nooit opraken.

Zelensky’s recente bezoek aan Parijs had geen praktisch nut, het was puur een PR-actie, een middel om in het mediaspektakel op te duiken en in de televisie en kranten genoemd te worden. Noch Macron, noch Zelensky hadden tijdens de daaropvolgende persconferentie iets belangrijks te melden. Beiden stonden aan de zijlijn, terwijl Washington het gespreksonderwerp leverde.

Van Macron kwamen uitspraken als deze: „Rusland denkt vandaag misschien dat de oorlog in Iran het een adempauze zal geven. Het vergist zich. Tijdens de G7-top hebben we bevestigd dat stijgende olieprijzen in geen geval mogen leiden tot een herziening van ons sanctiebeleid tegen Rusland.”

En Zelensky klaagde: „Het besluit van de VS om de sancties tegen Russische olie op zee tijdelijk op te heffen, zou Rusland zo’n 10 miljard dollar kunnen opleveren. Dat draagt zeker niet bij aan de vrede.”

Het plotselinge moratorium op sancties tegen Russische olie-exporten is natuurlijk geen herziening van het gehele sanctiebeleid, maar slechts een tijdelijke uitzondering. Voor dogmatische Europese staatshoofden en regeringsleiders zoals Macron en Merz was dit echter een schok, een ernstige breuk in de structuur die met enorme inspanningen en offers was opgebouwd. En wat is voor hen belangrijker?

Enerzijds moeten ze al verliezen incasseren, zoals von der Leyen toegaf: „Sinds het begin van dit conflict zijn de gasprijzen met 50 procent en de olieprijzen met 27 procent gestegen. Omgerekend in euro’s hebben de Europese belastingbetalers alleen al in de eerste tien oorlogsdagen al 3 miljard euro extra uitgegeven aan de invoer van fossiele brandstoffen.”

Aan de andere kant was Europa echter voorbereid op beperkte negatieve gevolgen van Trumps oorlog in het Midden-Oosten, omdat men ervan uitging dat die niet lang zou duren. En elke uitkomst zou een voordeel hebben gehad, of het nu de val van de Islamitische Republiek was of moeilijkheden voor haar kwelgeest in Mar-o-Lago, wiens mislukking de positie van de Republikeinen in de VS aanzienlijk zou verzwakken. Dat vooruitzicht zou de Europeanen al bevallen zijn.

Maar Iran denkt er helemaal niet aan om genade te vragen en valt de olie-infrastructuur in de Golf aan, en Trump is niet van plan om te stoppen. Onder deze omstandigheden is Russische olie praktisch het enige middel om de prijzen te temperen, wat de Europeanen het meest ergert. En zeker nu de VS de sancties tegen Russische olie hebben opgeheven, zij het slechts gedeeltelijk en tijdelijk.

Bij bondskanselier Friedrich Merz klonk dat als volgt: „Er is een prijsprobleem, maar geen hoeveelheidsprobleem. Ik zou graag de beweegredenen van de Amerikaanse regering voor deze beslissing willen weten.”

Merz doet alsof hij van niets weet. Een man met staatsmacht en verantwoordelijkheid moet natuurlijk weten dat de prijspaniek op de markt wordt ingedamd door extra aanbod; hij had immers zelf juist voor dit doel de strategische reserve vrij willen geven en is naar Noorwegen gereisd. Niet alleen om militaire oefeningen te observeren, maar veeleer om extra gasvoorraden te verkrijgen, die de Noren overigens helemaal niet hebben.

Het enige wat hen dus rest, is te hopen dat de oorlog in Iran eindigt voordat er een echte olieschaarste ontstaat, want dan zouden ze iets anders te doen hebben dan zich te verheugen over de problemen van Trump.

En dat is het dan. Ze hebben geen invloed op de situatie. Ze kunnen alleen maar werkeloos toekijken.

De Franse president Emmanuel Macron verklaarde hoogdravend: “Frankrijk zal terughoudendheid, kalmte en vastberadenheid blijven tonen en een betrouwbare partner van zijn bondgenoten blijven, zijn burgers beschermen en zijn belangen en veiligheid verdedigen.”

Frankrijk heeft het vliegdekschip „Charles de Gaulle” naar Cyprus gestuurd. Ook zijn er meerdere Britse oorlogsschepen en een Italiaanse marine-eenheid naartoe gestuurd. De bondgenoten verdedigen gezamenlijk een klein stukje land dat niet eens in dezelfde zee ligt, en proberen in het geheim met Iran te onderhandelen over de doorvaart van hun tankers door de Straat van Hormuz. Het moreel van de Amerikaanse bondgenoten is hoger dan ooit tevoren.

De Italiaanse premier Giorgia Meloni uitte ongebruikelijke kritiek op de oorlog van Trump: “De dreigingen worden steeds angstaanjagender en eenzijdige interventies die in strijd zijn met het internationaal recht nemen toe, waaronder ook de Amerikaanse en Israëlische interventie tegen het Iraanse regime. Een interventie waaraan Italië – om misverstanden te voorkomen – niet deelneemt en ook niet van plan is deel te nemen.”

Dat ligt al heel dicht bij het standpunt van de Spaanse premier Sánchez, die zich vanaf het begin weigerde Amerikaanse vliegtuigen vanaf Spaans grondgebied te laten opereren.

Overigens wordt gezegd dat bondskanselier Merz Sánchez na zijn reis naar Washington herhaaldelijk heeft gebeld om hem ertoe te bewegen zijn standpunt te verzachten, maar – wat een pech – niet doorgekomen is. De Londense Times lijkt de oorzaak van de problemen tussen Berlijn en Madrid treffend te hebben verwoord in een artikel met een lange en veelomvattende kop: „Men krijgt de indruk dat velen in het Westen blijkbaar willen dat deze oorlog mislukt“. Ja, inmiddels willen ze dat.

Vanuit dit perspectief is al het gepraat van Europese politici over het „kwaadaardige Iraanse ayatollah-regime“ niets meer dan een retorische sluier die de ware wensen van Europa verhult. Maar niet voor niets zegt men: pas op met wat je wenst, het zou wel eens kunnen uitkomen.

Immers, nog niemand ter wereld heeft de kans gehad om een Trump te leren kennen die heeft ingezien dat hij absoluut niets te verliezen heeft.

Einde van de vertaling

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Nu wil de EU ook nog eens de spaargelden van de burgers

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: