Het begon niet met een grote knal. Het begon met een flikkering.
Een paar tankers bleven liggen. Een paar verzekeraars trokken zich terug. Een paar regeringen verklaarden dat alles onder controle was. Een paar markten geloofden dat nog een paar dagen. Toen kantelde er iets fundamenteels: niet alleen de oliestroom, maar ook het geloof dat het systeem zich zoals altijd vanzelf zou stabiliseren.
De Straat van Hormuz was officieel open en in feite gesloten. Dat was precies het perfecte symbool voor het nieuwe tijdperk: alles bestond nog op papier, maar in de werkelijkheid functioneerde niets meer.
De eerste weken brachten geen orde, maar tegenstrijdigheden. Washington sprak van kracht en zocht tegelijkertijd koortsachtig naar nooduitgangen. Europa sprak van samenhang en begon achter de schermen nationale overlevingsplannen op te stellen. De Golfstaten spraken van partnerschappen en begrepen plotseling dat Amerikaanse bases op hun grondgebied geen levensverzekering waren, maar vuurtorens voor raketten.
Toen sloeg de paniek over van de geopolitiek naar de economie.
Olie werd niet zomaar duurder. Het werd politiek. Gas werd niet alleen schaars. Het werd selectief. De scheepvaart werd niet onderbroken, maar aan voorwaarden onderworpen: met vergunningen, dreigementen, uitzonderingen, grijze zones. De markten konden dit niet inprijzen, omdat markten alleen risico’s kunnen berekenen, maar geen erosie van de beschaving.
Luchtvaartmaatschappijen schrapten vluchten. Vrachtprijzen schoten omhoog. De voedselprijzen begonnen met horten en stoten te stijgen. Elektriciteit werd in de industrielanden een strategische kwestie. Raffinaderijen werkten onder druk. Havens raakten vol met vracht die niemand meer wilde verzekeren. Hele toeleveringsketens raakten verstrikt in een toestand van afwachten, zenuwinzinking en geïmproviseerde leugens.
En onder dit alles werkte een duisterder waarheid:
Het goedkoopste wapen had het duurste effect.
Geen raketten. Geen drones. Geen bommen.
Maar onzekerheid.
Onzekerheid in Hormuz betekende onzekerheid voor energie. Onzekerheid voor energie betekende onzekerheid voor krediet. Onzekerheid voor krediet betekende onzekerheid voor staten. Plotseling daalden niet alleen de beurskoersen, maar ook de geloofwaardigheid van regeringen, centrale banken, allianties en imperiums.
De ineenstorting van het Amerikaanse imperium vond niet plaats als een nederlaag in een veldslag. Het gebeurde als het verlies van de laatste universele mythe: dat Amerika weliswaar fouten kon maken, maar uiteindelijk altijd de orde zou herstellen.
Deze keer niet.
Deze keer kon Washington nog wel vernietigen, maar niet meer sturen. Nog wel dreigen, maar niet meer overtuigen. Nog wel bombarderen, maar niet meer bepalen wat er na het bombardement zou gelden. Precies daarin lag de historische vernedering. Een supermacht die militair overal aanwezig was, maar politiek nergens meer het laatste woord had.
Bondgenoten zagen dit eerst met afgrijzen en daarna met koele berekening.
In West-Azië begon het Amerikaanse veiligheidskader te rotten. De petromonarchieën beseften dat ze decennialang bescherming hadden gehuurd die in geval van nood het doelwit werd. Hun torens stonden nog. Hun beurzen draaiden nog. Hun luchthavens knipperden nog. Maar het vertrouwen waarop hun model was gebaseerd, was dood.
Dubai stierf niet door vuur.
Dubai stierf door inzicht.
De plek die zichzelf had verkocht als eeuwig knooppunt van kapitaal, doorvoer en luxe, werd van de ene op de andere dag gezien als wat het was in een harde crisis van de wereldorde: een schitterende tussenstop zonder soevereiniteit. Geld verdwijnt niet graag onder sirenes. Vermogen houdt niet van oorlogsgeografie. Investeerders hebben niet eens inslagen nodig om te vluchten. Het volstaat als ze zich kunnen voorstellen dat de volgende maand erger zal zijn dan vandaag.
Zo werd het icoon van de geglobaliseerde vrede een monument van overbelasting.
Europa volgde op de voet.
De Europese Unie was al verzwakt, uitgeput door sancties, energieproblemen, inflatie, strategische ondergeschiktheid en de illusie dat moraal de fysica kon vervangen. Toen verloor ze de toegang tot twee levensaders tegelijk: goedkope Russische energie was politiek verbrand, West-Aziatische energie geopolitiek geblokkeerd. Wat overbleef waren dure spotmarkten, Amerikaanse beloften en een Brussel dat verder sprak in persberichten, terwijl in de reële economie het licht uitging.
Duitsland verloor zijn industriële zenuwcentrum. Frankrijk verloor zijn politieke zwaartekracht. Italië, Spanje en Griekenland drongen aan op overlevingsoplossingen. Oost-Europa eiste hardheid, bewapening en nog meer onderwerping aan Washington, juist terwijl Washington zichtbaar de controle verloor. Noord-Europa sprak over principes, terwijl bedrijven in stilte vestigingen verplaatsten.
De EU viel niet in één dag uit elkaar.
Ze rotte van binnenuit.
Eerst kwamen de noodverordeningen voor energie. Daarna begrotingsuitzonderingen. Vervolgens nationale subsidieoorlogen. Daarna grenscontroles, exportremmen, bevoorradingsprioriteiten. Op een gegeven moment besefte iedereen dat ‘Europese eenheid’ alleen nog maar betekende dat men de eigen teloorgang in gemeenschappelijke taal verpakte.
De Commissie bestond nog. De vlaggen hingen nog. De topontmoetingen vonden nog plaats. Maar de Unie was slechts een decor. Daarachter stonden staten die zich al voorbereidden op de tijd na de fictie.
En terwijl het Westen uiteenviel in verklaringen, werkte in het Oosten de nieuwe mechanica al.
China gedroeg zich niet als een overwinnaar, maar als een rekenaar. Peking begreep dat een wankelend imperium gevaarlijk is, maar ook nuttig. Terwijl Washington miljarden verbrandde, bouwde China corridors. Terwijl Europa zijn energie duurder maakte, verzekerde China zich van langdurige toevoer. Terwijl de dollar nog heerste, ontstonden er al ruimtes waarin hij slechts één van de vele opties was.
Rusland maakte niet alleen militair, maar ook structureel gebruik van de chaos. De noord-zuidcorridor kreeg plotseling een strategische hardheid die voorheen alleen op conferenties bestond. Iran veranderde van een land onder sancties in een spil. Niet omdat iemand van het land hield, maar omdat geografie in tijden van ineenstorting weer zegeviert boven ideologie.
Zo ontstond de nieuwe orde niet als een visie, maar als een noodoperatie.
Geen plechtige top. Geen oprichtingsdocument. Geen groot manifest.
Alleen systemen die ten onder gingen, en systemen die hun plaats begonnen in te nemen.
De petrodollar werd niet van de ene op de andere dag ten val gebracht. Hij werd omzeild. Eerst bij afzonderlijke leveringen. Vervolgens in regionale overeenkomsten. Daarna in crisismechanismen. Uiteindelijk in het simpele besef van veel staten dat een wereldreservevaluta die gekoppeld is aan oorlogen, sancties en politieke chantage, geen anker meer is, maar een risico.
De VS verloren daarmee niet onmiddellijk hun macht.
Ze verloren iets gevaarlijkers: het dwingende karakter van hun macht.
Steeds meer landen begonnen zich af te vragen of Amerikaanse veiligheid echt bescherming betekent of slechts deelname aan Amerikaanse oorlogen. Steeds meer elites vroegen zich af of westerse integratie toekomst betekent of slechts medebestuur van de eigen ondergang. Steeds meer militairen, technocraten en monarchieën dachten in stilte dezelfde zin:
Als het imperium ons niet langer stabiliseert, waarom zouden we het dan nog gehoorzamen?
Dat was de zin die de oude orde om zeep hielp.
In Washington reageerde men daarop met wat stervende imperiums altijd voortbrengen: zuiveringen, schuldtoewijzingen, nieuwe vijandbeelden, nieuwe noodverhalen, geruchten over interne bedreigingen, toespelingen op sabotage, psychologische mobilisatie, de zoektocht naar de „beslissende slag“ die alles nog eens zou moeten omkeren. Juist daardoor werd de situatie nog gevaarlijker.
Want een imperium dat verliest en dat weet, wordt irrationeel.
Het begint geen onderscheid meer te kunnen maken tussen realiteit en enscenering. Het verwart krantenkoppen met controle, luchtaanvallen met strategie, intimidatie met autoriteit. Het gelooft dat het een wereld die het ontglipt, weer kan disciplineren door middel van grotere schokken. En juist in deze fase worden systemen apocalyptisch: niet omdat ze almachtig zijn, maar omdat ze hun ondergang niet kunnen accepteren.
Europa hing aan deze psychose vast als een geketende satelliet.
Hoe duidelijker de Amerikaanse uitputting werd, hoe hysterischer een deel van de Europese leiders zich vastklampte aan het idee van de onlosmakelijke trans-Atlantische band. Niet uit kracht, maar uit leegte. Omdat ze geen eigen strategie meer hadden. Omdat ze eraan gewend waren geraakt om moraal te behandelen als vervanging voor macht en bondgenootschappelijke trouw als vervanging voor soevereiniteit. Toen de crisis escaleerde, hadden ze noch energie, noch industriebeleid, noch diplomatie, noch militaire zelfstandigheid. Alleen woordenschat.
Maar woordenschat verwarmt geen steden.
Woorden drijven geen chemische parken.
Woorden vervangen geen pijpleidingen.
De sociale ontwrichting volgde daarom bijna onvermijdelijk.
Het begon zachtjes.
Verkorting van de arbeidstijd. Fabriekssluitingen. Schokken in de elektriciteitsprijzen. Protesten die aanvankelijk alleen economisch van aard waren en zich vervolgens politiek radicaliseerden. Eerst tegen prijzen. Daarna tegen sancties. Vervolgens tegen regeringen. Daarna tegen het hele naoorlogse construct van Brussel, NAVO-discipline en geglobaliseerde financiële gehoorzaamheid.
In sommige hoofdsteden rook men de komende noodtoestand al.
Tegelijkertijd werd in West-Azië een andere toekomst geboren. De regio was niet vreedzamer, niet rechtvaardiger, niet veiliger. Maar ze begon zich los te maken van de vanzelfsprekendheid van de Amerikaanse hegemonie. De Golfstaten zagen Moskou en Peking plotseling niet meer als aanvulling, maar als mogelijke beschermingsarchitectuur. Iran was niet langer een geïsoleerd doelwit, maar een scharnierpunt van een grotere Euraziatische as. Rusland was niet langer alleen een oorlogsmacht, maar een garant voor corridors. China was niet langer alleen een handelspartner, maar een systeemleverancier.
Daarmee veranderde de logica van de wereld.
Een mondiale orde veranderde in een tijdperk van blokken.
Universele regels veranderden in gewapende zones.
Vrijhandel veranderde in corridors.
Allianties veranderden in tijdelijke schuilplaatsen.
Het Westen werd een regio onder vele.
Het ergste besef kwam als laatste:
De economische ineenstorting was geen ongeluk.
Het was de rekening.
De rekening voor decennia van financiële bubbels zonder materiële basis. Voor uitbestede industrie. Voor energieafhankelijkheid zonder strategische zekerheid. Voor militaire overbelasting. Voor sancties als vervanging voor politiek. Voor de illusie dat men een multipolaire wereld met unipolaire methoden zou kunnen besturen.
Toen de winter naderde, hadden de mensen in veel landen nog elektriciteit, nog geld, nog werk, nog regeringen. Maar ze voelden dat de dingen slechts nog formeel bestonden. De substantie was aangetast. De oude instellingen stonden als prachtige gevels boven holle kelders.
Het Amerikaanse imperium was niet verdwenen.
Het was erger: het was er nog, maar niet langer in staat om zijn eigen grootsheid in orde te vertalen.
De EU was niet ontbonden.
Het was erger: ze bleef bestaan, terwijl haar centrale fictie al dood was.
En de nieuwe orde was nog niet geboren.
Ze lag in het bloed, in de rook, in de energiecorridors, in de monetaire akkoorden, in de geïmproviseerde allianties, in de stille beslissingen van de elites, in de angsten van de markten, in de kaarten van de generaals, in de datacenters van Peking en in de havenlijsten van een wereld die al was opgehouden westers te zijn.
Zo eindigde niet zomaar een oorlog.
Zo eindigde een tijdperk.
Niet met vrede.
Niet met gerechtigheid.
Maar met uitputting, onttovering en de kille geboorte van een orde die niemand had gekozen, maar die onvermijdelijk uit de ruïnes van de oude oprees.
Een orde waarin imperiums niet meer heersen, maar wankelen.
Een orde waarin Europa niet langer het centrum is, maar terrein.
Een orde waarin energie meer telt dan ideologie, corridors meer dan regels en afschrikking meer dan recht.
En waarin boven alles de duistere les van deze maanden blijft staan:
De wereld ging niet ten onder omdat één kant won.
Ze ging ten onder omdat het oude midden instortte.
Via Uncutnews.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Het moge maar duidelijk zijn.
Mooie weergave van de werkelijkheid. En zeker van die van het usa land van oorlog en chaos en ook dat van Europa, waar wanbeleid vanuit Brussel en de zgn democratische westerse regeringen het continent naar de afgrond voerden. Alleen komt die afgrond nu met een sneltreinvaart binnen handbereik. Europa financieel failliet, economisch ten gronde door de 20 krankzinnige sancties tegen Rusland vanuit die betweterzooi in Brussel, maatschappelijk en cultureel ontwricht door de ongeremde massaimmigratie, die gewoon doorgaat.
Zeg maar daaag tegen Europa, maar ook daaaag tegen de politieke munt, die pleuro heet. Wat een toekomst voor kinderen en kleinkinderen?
Het is niet de angst, eerder het besef.
Als de westerse wereld dreigt te verdwijnen, zullen ze alles met zich meetrekken in de krochten van het kwaad.
Uiteindelijk zal de mensheid vergaan met een knal.
Dat wat jaren lang heeft geëtterd, zal plotseling stoppen.
Wij hebben het kwaad alle macht gegeven om de wereld te vernietigen en dat zullen ze doen omdat wij het ons niet durven voor te stellen.
Slaap lekker meneer de president.
Mooie beschrijving van de realiteit: chaos. Of je nog het woord orde erop kan plakken? Wanorde lijkt beter. Complexiteit neemt toe, dat zal ervoor zorgen dat de mensen zich meer op het organiseren van eigen kring moeten gaan richten omdat veel van de staats gedreven functies zullen wegvallen. Vraag voor mij nu is wanneer de grote drijfveer van de chaos, de US, gaat stoppen met het verhogen van de chaos door nog meer mensen te vermoorden en landen aan te vallen. Wat de US met Venezuela en de olie deed, wordt nu herhaald door China met Taiwan, zodat chips tekorten gaan/ zijn ontstaan zodat ook daar de prijzen uit de bocht vliegen. We gaan nog zeker 5 jaar “down the hill” dus bereid je voor op alle zelf voorzienende maatregelen‼️
Trumps spel landje veroveren, de order.
Do anything I want “give me the honor of taking Cuba”
Trump wordt in de VS, uitgelachen dat Europa hem niet steunt. Precies zoals het stuk al schreef, wat moeten die blaaskaken in Europa doen dan? We hebben geen energie ( letterlijk en figuurlijk ) meer. Dan heb je niet al te veel meer in de melk te brokkelen.
De Eu is dood, help dat monster uit zijn lijden. Ik hoopte op België, maar De Wever koos in december voor verlening van de oorlog ( nog bedankt Belgie) Rusland laat ons barsten, Oekraïne begint de Eu af te persen en te bedreigen, Iran heeft de Hormuz afgesloten, dus weinig energie meer voor de rest van de Wereld en Trump is boos en gaat ons straks geen LNG meer leveren. En tarieven va. 600 miljoen, miljard.
Het is een mooi zooitje
De proxy Israël valt zodra Iran is bevrijdt en de proxy Oekraïne valt zodra Rusland de oorlog beëindigd… en dan valt het doek voor the City of London. Al deze ellende komt voort uit de City of London, die ooit vanuit het Vaticaan via Nederland in Londen is geïnstalleerd.
The City of London valt zodra Oekraïne valt en dan gaan alle domino’s vallen. Nederland, Vaticaan, Israël.
Kijk de filmpjes kijkt van de kanalen die ik hier deel ipv artikelen te eten van propagandisten.
Theme, hoe vaak heb ik hier nu geschreven dat alles nu propaganda is. Ook jouw filmpjes. Voor de rest mag Trump van mij die deepstate opruimen. Hij is goed bezig🤣. Of dat helemaal de bedoeling was weet ik ook niet, 🤣
Onbevestigd nieuws, het eerste oorlogsschip van de VS en is naar de kelder heb ik begrepen. Gelukkig kunnen de 283 matrozen goed zwemmen. Iran schijnt het Aegis systeem te hebben gekraakt. Als er een raket op een schip wordt afgevuurd is het daarna ongeveer 10 tot 15 seconden blind. Iran schoot toen 2 raketten, de tweede 12 seconde later en toen was het boem.
Onbevestigd
Ben Gurion ligt ook compleet plat heb ik begrepen. Schade aan de vliegtuigen geschat op 15 miljard. Dat is voor Israël het venster op de wereld.
Wat hebben die 2 stommelingen Iran onderschat.
En wie gaat dat betalen? Verzekeringsmaatschappijen gaan nog voorzichtiger worden. Wij denk ik! En Jetten trekt ons al helemaal leeg. Maar moeten we niet moeilijk om doen, hebben we democratisch voor gekozen in eerlijken en vrije verkiezingen,
Dit plan was al onder Kennedy uitgezet, hij kreeg niet de kans om dit uit te voeren, dus nu Trump, die deze Deep State, zou gaan opruimen, en wat wij denken klopt ook niet altijd, we leven na 1800 in een hele occulte wereld, en misschien is Jeffrey Epstein wel een agent die alles moet exposen, je moet meegaan in slechte dingen doen, anders kun je niets naar buiten brengen, of misschein fantasie.
@Theme: onder een eerder artikel heb ik op je gereageerd maar je kijkt kennelijk nooit terug op het bloedbad dat je achterlaat
Dus ik stel de vraag nogmaals hier:
je schrijft op https://www.frontnieuws.com/omg-heeft-oekraine-zojuist-drones-aangeboden-als-militaire-hulp-aan-de-saoedis/ : “Iran is onder controle van The City of London”
Ik ben nooit te oud om te leren.
Hoe luidt de redenering? Heb je die redenering zelf bedacht (of gevonden en zo ja waar), en wat zijn de aan die redenering ten grondslag liggende verifieerbare feiten?
Net van een Amerikaans forum getrokken, ze yanks worden boos op Europa🤣. Mooi zo.
———
Dit gaat het anti-Europese sentiment onder conservatieven in Amerika naar een ongekend hoog niveau tillen… en dat was, tussen haakjes, waarschijnlijk het enige deel van Amerika dat Europa daadwerkelijk als een bondgenoot beschouwde. De Democraten zien Europa niet echt als een bondgenoot. Sterker nog, het grootste deel van de Democratische Partij bestaat uit mensen die Europeanen zien als niets meer dan kolonisatoren en blanke supremacisten.
Nou, ik denk dat DIT een keerpunt is in de geschiedenis van de relatie tussen de VS en Europa.
Europa heeft met deze daad van verraad aan een bondgenoot zijn ware aard laten zien.
Ze hebben MAGA-aanhangers en isolationistisch ingestelde Amerikanen nu des te meer reden gegeven om alle banden met de NAVO te verbreken en de VN van Amerikaans grondgebied te verwijderen.
Let op mijn woorden.
Dit is de grootste fout die Europa kan maken door de relatie met Amerika te verbreken. MAGA zal dit nooit vergeten
Ach gut🤣
@Gijp: zo, nu al aan de whisky? 🙂 Zelf zit ik aan t bier, ik doe kalm aan vandaag. Omdat mijn Ricard op is, maar dat terzijde 🙂 Geen idee op wie je reageert maar in elk geval kennelijk niet op mijn bericht aan Theme 🙂
Nee op Theme, de Trump aanhangers worden in de VS een beetje boos, maar niet op Trumpie? Nee op Europa die gewoon zegt, je bent begonnen, maak het dan maar af ook.
Er zijn hier kennelijk meer Godsdienstfanaten die hun leven hebben geweid aan Bacchus!
Ben geen godsdienstfanaat hoor, ik geloof niet in god, simpelweg omdat ik geen methode heb om te verifiëren of Jezus überhaupt heeft bestaan of dat het de oudste PsyOp ter wereld is en bijvoorbeeld het Nieuwe Testament is geschreven door de joden om ons onder de duim te houden (‘keer uw vijand de andere wang toe’ en zo). Ik ben meer van de lijn ‘jij geeft mij een klap, je mag twee weken door een rietje eten’. Als kernbommen zouden bestaan (waarover twijfel mogelijk is https://herstelderepubliek.wordpress.com/2024/01/23/de-atoombom-hoax-wat-er-werkelijk-gebeurde-met-hiroshima-en-nagasaki/ ) en ik een kernbom had zou ik m morgen op Israël gooien, en de rest van de joden mogen naar Madagaskar, daar schijnt het lekker weer te zijn. Uiteraard met een hek eromheen en zonder internet/telefoon, zodat ze de rest van de wereld met rust laten. Wat me wel fascineert is de vraag of eea wat in de bijbel staat waar zou kúnnen zijn, en de verschillen tussen ‘onze’ bijbel en de Ethiopische.
Ik had altijd met een maat van me de running gag dat ie op een terras zogenaamd kwaad op me werd en dan riep ie ‘vuile rotjood, ik zet je op de trein naar Polen!’. Iedereen uiteraard geschokt: ‘oooh dat mag je niet zeggen’. Dikke pret altijd.
teckel, waarom zou je , je verontschuldigen, of er wel of geen god bestaat, de wetenschap is voor veel mensen ook een god, moeten ze zelf weten, maar over verifieren,of god wel bestaat,ik voel de wind, maar ik kan hem niet waarnemen,
en ga nu niet met kernbommen, gooien , maar koop die Ethiopische bijbel, gewoon doen
teckel,
Hier een link naar 1 Henoch in Nederlands en vanuit de Ge’ez vertaling. (1 Henoch is in onze Bijbel weggelaten wegens niet-canoniek maar is wel erg interessant om de Bijbel beter te begrijpen. Ik kan je ten zeerste aanraden met dit boek te beginnen.)
Ge’ez is de enige taal waarin de tekst volledig bewaard is gebleven. Dit is essentieel, omdat andere versies (zoals de Griekse of Aramese fragmenten uit de Dode Zeerollen) incompleet zijn.
Nu ja, deze ook heb ik gezien, enkel de eerste 57 van de 108 hoofdstukken zijn vertaald naar het Nederlands. Maar het is een begin, nietwaar? Ge’ez is de klassieke heilige taal van Ethiopië.
Lees eens hoofdstuk 18:11-16 en hfdst.21, ook hfdst. 26 en 27 en hoofdstuk 10:6-13 en hoofdstuk 54.
Je zal ervan genieten. Het concept van hel en vuurzee in de Bijbel komt van dit Ethiopische boek van 1 Henoch. Wanneer Jezus in het NT de hel aanhaalt refereert Hij telkens aan dit boek.
Je zal zien, in deze vertaling valt op dat de hel niet alleen een plek van pijn is, maar een soort energetische gevangenis voor entiteiten die de natuurlijke orde hebben geschonden. (200 Wachters)
https://www.mnei.nl/henoch/
dat hoopten wij ook, ondermeer door de Benelux..maar de verdeeldheid in zowat alle Europese landen, én het gekleurde werelddeel maakt het allemaal Onmogelijk..het wordt nu Duidelijk..SLIKKEN OF STIKKEN..!!! Ps het WK voetbal..eerlijk dat kan toch Niet meer…of zie ik dat verkeerd..😖
De WK voetbal in de VS in juni 2026 wordt verplaatst naar Mexico en Canada of een jaar uitgesteld is mijn voorspelling..
De afspraak tussen Jezus en Lucifer loopt ten einde, ben benieuwd…………….
Och wat leuk dat er nog iemand is die hetzelfde ziet als ik.
Laten we het simpel houden en zeggen dat er meer is tussen Hemel en aarde en dan de mensen denken.
Ik heb er zelf vertrouwen in, maar weet niet of ik het ga meemaken.
Er was geen afspraak, er was en is strijd.
Er komt overwinning van het kwaad.
Er is meer, zoveel meer, de Aarde heeft ook veel meer oppervlakte dan men denkt.
Wat was die afspraak dan…?
Dat je dicht bij de Bron , kan blijven om vrede in jezelf te ervaren.
ik denk dat Jezus zal zeggen..Dat moet je maar aan Mijn Vader …😇vragen
Bedoel, ik niet helemaal, maar maakt .🙂
De grote vraag is welke wereldorde er komt..
1. Een multipolaire wereld orde: in dat geval gaan de petrodollar, Wallstreet en London City ten onder. Dit zou voor de gehele mensheid het beste zijn maar Wallstreet en London City zijn al druk bezig een alternatieve wereldorde die altijd al bekend stond als het Groot Israel Project en de Pax Judeica ofwel de One World Government vanuit Jeruzalem.
2. Het zou zomaar kunnen dat Teheran in feite meewerkt aan het Groot Israel Project omdat het de Golfstaten vernietigd en de Amerikaanse bases uit de regio verwijderd. Daarmee is de Afbraak van het Amerikaanse Imperium in gang gezet. Maar het Imperium dat er voor in de plaats komt is het Joodse Einde der Tijden Imperium zoals het in de Oude Testament en Talmoed Eindtijd geprofeteerd is. Het kapitaal van de Golfstaten zal naar Israel verkassen als startkapitaal voor Groot Israel en de komende Wereldregering. De Joodse Staat wordt het knooppunt voor high Tech, AI en wereldhandelsstromen in de Wereld.
Wen er maar al vast aan. Dit houdt je niet meer tegen. De Europese landen/EU zijn door en door zionistich en hebben hiervoor al getekend. Europa en de Verenigde Staten worden Derdewereld continenten die verder wegkwijnen in armoede, geweld en burgeroorlogen..
Jij weet nogal veel Tjeerd, jij hebt de uitkomst al, probleem is wij weten niet zo veel, we denken dat we veel weten, het probleem is de geschiedenis is altijd een herhaling van dingen, maar een wereldregering, gaat moeilijk worden, er zijn veel te veel mensen op deze aard kloot
Citaat :
“Plotseling daalden niet alleen de beurskoersen, maar ook de geloofwaardigheid van regeringen, centrale banken, allianties en imperiums.”
Niks plotseling.
Ze zijn al lang niet geloofwaardig meer.
Wat nu gebeurt is dat de kapitalisten kannibalisme plegen onder elkaar om hun vege lijf te redden.
De “minder winst is verlies” klootzakken proberen het verlies op andere “minder winst is verlies” klootzakken af te wentelen.
Uiteindelijk krijgen de burgers toch weer de rekening gepresenteerd, maar het verzachtende is dat er genoeg parasieten zijnde “kansenpakkers, waardecreëerders, en geslaagde investeerders met geleend geld” mee omvallen.
Zeg maar gedeelde smart is halve smart.